“Estas unu afero pli forta ol ĉiuj armeoj de la mondo, kaj tio estas ideo kies horo alvenis” - Victor Hugo
Kio estas mono?
Kial ĝi tiom regas niajn mensojn?
Mi pensas ke kiel kolektivo,
ni ja komencas vidi tra la iluzio de mono.
filmo de James Light
Ĝi igas nin detrui nian habitaton,
tiun aferon kiu provizas al ni la vivon.
Ĝi estas rakonto kaj rakontoj estas gravaj.
Sed ni devas elekti niajn rakontojn iom zorge.
Ni ankoraŭ ripetas la rakontojn kiuj taŭgis antaŭ dek ses mil jaroj.
Ni bezonas inventi novajn rakontojn kiuj taŭgas por nia nuna epoko.
Ne multaj el ni en la modernaj socioj vere estas feliĉaj.
Ni ellitiĝas lundon matene kaj sopiras pri la venonta vendredvespero.
Kaj poste ni ebriiĝas dum la semajnfino
nur por elteni esti ĉe la laboro dum la tuta semajno.
La senmona vivo ne temas pri sinofero
fakte ĝi temas simple pri retrovo de la amuzo.
Amuzo estis forigita de nia vivo,
ni faras laborojn kiujn ni malamas nur por havi paron da ferioj je la semajnfino.
Kial ne simple penetrigi tiun amuzon en ĉiun unuopan tagon de onia vivo
kaj tiun senton de amuziĝo?
Ne nepre devas esti kiel estas nun.
Kiel popolo, ni estas dependaj de mono
kaj kiam ni komencas tiun unuan paŝon de simpla rekono de ĝi,
ni tiam povas lerni novajn manierojn por malpliigi nian dependon
Ne temas pri subite kaj ŝoke ĉesi
sed pri sindemandi kiel oni povas demamigi sin de tiu tre dependiga substanco
kiu detruas ĉiujn niajn rilatojn.
Do la celo de ĉi tiu manifesto fakte estas montri al homoj
kiel ili povas transiri de la alta dependo de mono
kaj de ĉio ligita al ĝi
al maniero remeti en sian vivon nur la esencajn bazojn
ekzemple akiri sian manĝaĵon kaj amuzi sin
kaj ĉiun aferon kiun la mono neniam devus koncerni.
Temas pri transiro kiu taŭgas por via propra vivo
sed kiu taŭgas ankaŭ por la krizo en kiu ni estas nuntempe.
La aktuala politika kaj ekonomia modelo kiun ni aplikas
estas plejparte bazita sur timo kaj konkuro
kaj sur kontraŭstarigo al unu la alian.
Kaj tio havas konsekvencojn por ni kiel homoj.
Kiu el ni vere volas vekiĝi matene
kaj konkuri kontraŭ ĉiu alia
por tio kio estas traktata kiel malabundaj rimedoj?
Kaj tial granda parto de la senmona vivo
temas pri vivado per alia maniero,
pri vivado kvazaŭ kun alia kultura rakonto.
Do, la rakonto pri kio mi klopodas paroli
estas tiu en kiu ni povas plene kunagi.
Ni povas vivi laŭ manieroj kiuj akordas kun la teritorio en kiu ni estas,
kaj kiuj havas sencon kaj vere konektas nin al la tero
ekster la ekonomia teorio kaj filozofio, fundfunde,
ni devas vivi daŭripove sur la nura planedo kiun ni havas.
Ni ĉiuj estas parto de grandega movado
al ia socia kaj ekologia ŝanĝo.
Simple ĉar ni devas, ĉu ne?
La fundamentoj de nia hodiaŭa vivmaniero fandiĝas tiel rapide kiel la kalotglaĉeroj.
Ili ne plu havas sencon por ni.
Do ni ĉiuj estas parto de ĉi tiu ŝanĝo iusence
kaj ni ĉiuj faras diversajn aferojn laŭ diversaj manieroj.
Kaj dum la ekologia situacio plimalboniĝas
ni ekkonscios ke fakte
ni estas detruintaj la tutan bazon de nia vivo ĉi tie.
Kaj mi sentas ke la senmona vivo tiel estas semo.
Iusence temas pri kreo de novaj rakontoj.
Devus esti pli elkora maniero, pli amema maniero.
Ĉar kiu el ni volas vivi kun malpli da koro,
kun malpli da amo en nia vivo.
Ĝi estas unu el la plej bazaj bezonoj.