Güçlü bir şifre , parmak izinizi gizleyebilen şifredir.
Daha silik bir parmak izi,
harf sıklıklarının dağılımını düzleştirmeyle olur.
On beşinci yüzyılın ortalarında
Bunu başarabilmek için çok-alfabeli
şifreleri geliştirdik.
Heval ile Baran'ın birbirlerine ilettiği şifreli bir kelime var diyelim.
Önce, Heval kelimeyi, alfabedeki sıralarına göre
numaralara çeviriyor.
Sonra, rakamların bu sıklığı mesajda tekrar etmektedir.
Sonra, her ileti altındaki rakama göre kaydırılarak şifrelenir.
Şimdi, Sezar'ın daha önce yaptığı gibi tek bir
kaydırma yerine birden çok kaydırma kullanıyor.
Sonra, şifreli mesaj Baran'a açık bir şekilde gönderilir.
Baran, kendisinde de olan şifreli kelimeye göre
kaymaları çıkartarak mesajı çözer.
Evîn adında bir şifre-kırıcının
bazı mesajları eline geçirdiğini
ve harf sıklıklarını hesapladığını düşünün.
Daha düz bir dağılım, ya da daha silik bir parmak izine ulaşacaktır.
Peki, bunu nasıl çözebilir?
Unutmayın, şifre kırıcılar sızmış bilgi ararlar,
Tıpkı yarım bir parmak izi bulmakta olduğu gibi.
Ne zaman harf sıklıklarında bir farklılık olursa,
Bilgi sızması gözlemlenir.
Bu farklılık, şifreli mesajdaki tekrarlardan kaynaklanmaktadır.
Bu durumda, Heval'in şifresinde tekrar eden bir kod kelime var.
Şifrelemeyi kırabilmesi için, Evin'in kelimenin uzunluğuna karar vermesi lazım
kelimenin kendisinin ne olduğuna değil.
Bunun için gidip
farklı aralıkların sıklıklarının dağılımlarına bakması gerekiyor.
her beşinci kelimenin sıklığını kontrol ettiğinde
parmak izi kendini ifşa edecektir.
Şimdi ise tekrar eden bir dizide beş
Sezar şifresi kırması gerekiyor.
Biresel anlamda bu gereksiz bir görev
daha önce gördüğümüz üzre
Şifrenin zorluğu kilit kelimenin uzunluğunu bulmaya
ayrılan zamanı belirliyor.
Bu kelime ne kadar uzun olursa, şifre o kadar zor olur.