شاهرخ خان: نه به پلاستیک گفتن.
چیزی که همه مبارزان محیط زیستی به ما میاموزند.
اما ما روز خود را با محصولات
ساخته شده از این ماده تقریبا
خراب نشدنی شروع می کنیم و به پایان می رسانیم.
حقیقت این است که مصرف و دور انداختن پلاستیک به چنان نسبت
غیرپایداری رسیده است که
لازم است به فکر استفاده از هر ایده و منبعی برای رسیدگی به این وضعیت باشیم.
لطفا به شخصی که در حل مسائل مدیریت پسماند هندوستان یاری می رساند خوشامد بگویید،
مانی واجی پی،
بازیافتگر و هم بنیانگذار Banyan Nation.
.(تشویق)
مانی واجی پی: اگر بازیافت کردن جز بازیهای المپیک بود،
هندوستان برنده مدال طلا میشد.
هندوستان یکی از بالاترین نرخهای
بازیافت پلاستیک در کل دنیا را دارد.
بالاتر از کشورهایی مثل سنگاپور،
کشورهای آمریکای شمالی و حتی کشورهایی در اروپا.
هندوستان بیش از ۶۰٪ ضایعات پلاستیکی خود را بازیافت و استفاده می کند،
در حالی که در کشور توسعه یافته ای مانند ایالات متحده،
تنها حدود ۱۰٪ است.
این نرخ بالا تا حد زیادی مدیون میلیونها
بازیافتگر غیررسمی بوده است،
کابادیوالاها، باندیوالاها و رادیوالاها
که در هر گوشه از خیابانهای شهرها در هندوستان یافت میشوند.
و هنوز علی رغم وجود چنین شبکه جامع و
پیچیده و همه جا حاضری از بازیافتگرها،
چهره ملی هندوستان پر از کثافت و رنگ و رورفتگی است.
و استنباط عمومی این است که پلاستیکهای خود را بازیافت نمی کنیم.
نکته دیگر درباره پلاستیکها در هندوستان
این است که هر محصول ساخته شده از پلاستیک بازیافتی
زیر استاندارد تلقی می شود
و انتظار می رود که ارزانتر هم باشد.
آنچه تشخیص نمی دهیم این است که چندین نوع پلاستیک در قالب
بکر و نابشان وجود دارد
که در صورت بازیافت شدن علمی،
قابلیت بازیافت شدن چند باره را دارند
بدون آن که از کیفیتشان کاسته شود.
اگر بتوانیم پلاستیکهای دور ریخته شده را بازیافت و دوباره استفاده کنیم،
دست به صرفه جویی در میزان قابل توجهی پلاستیک بکر می زنیم
که در غیر این صورت تولید و مصرف خواهند شد.
و این موضوعی بسیار مهم است،
زیرا پلاستیک بکر از سوختهای فسیلی ساخته می شود
که منبعی تمام شدنی است.
هر چه پلاستیک بکر بیشتر تولید و مصرف کنیم،
ضایعات پلاستیکی بیشتری برای مدیریت خواهیم داشت.
سوء مدیریت پسماند پلاستیکی
منتهی به انتشار این مواد به آبراههای ما می شود.
الان برای همه مشخص شده که تا سال ۲۰۵۰
در اقیانوسها از ماهیها بیشتر پلاستیک خواهیم داشت.
حدود هفت سال قبل،
من و راج هم موسس و دوستم،
تصمیم گرفتیم روی حل این مشکل عظیم تمرکز کنیم.
به اطاف شهر حیدرآباد رفتیم،
با بازیاب کنندگان محلی صحبت کردیم.
خیلی زود، فهمیدیم که
فقط حیدرآباد چقدر بازیافتگر دارد.
خیلی زود دریافتیم
که صنعت بازیافت پلاستیک امروزه
چندان تفاوتی با صنعت شیر دهه های
۶۰ و ۷۰ ندارد.
شیر در هند توسط گاوداریهای ناچیز تولید می شود
که نهایتا دو سه گاو یا گاو میش دارند،
روزانه پنج تا ده لیتر شیر بیرون می دهند.
به جای پیروی کورکورانه از راه حلهای غربی،
هند قهرمان مدل تعاونی شیر است،
جاییکه هزاران بازیافتگر در مقیاس کوچک
در گروههایی دور هم گرد آمدند.
با مقیاس، نوآوری و سرمایه گذاری آمد.
هندوستان از ملتی که کمبود شیر داشت
به تولید کننده و صادر کننده برتر شیردر دنیا تبدیل گشت.
یادمان آمد که هندوستان در گذشته
مشکلات بزرگتری مانند کمبود شیر را حل کرده است.
تنها کافی است به گذشته نگاهی بیاندازیم
تا منبع الهامی برای حل آنچه شاید
بنیادی ترین مساله دوران ما باشد،
یعنی آلودگی پلاستیکی.
اما قبل از انجام این کار از سوی ما،
یا قبل از این که برندها بتوانند از پلاستیک بازیافتی استفاده کنند
لازم بود دو مشکل را حل کنیم.
مقیاس و کیفیت.
برای ساخت یک قوطی شامپو از پلاستیک دور انداخته شده
لازم است دهها هزار تن زباله پلاستیک جمع آوری کنیم.
برای آن، داده نیاز داشتیم.
راج و من یک پایگاه ساده هوشمند داده ساختیم
که اجازه می داد تمام بازیافتگرها را رصد کنیم،
به این ترتیب تمام بازیافتگرهای حیدرآباد را تیررس داشتیم.
نتیجه حیرت آور بود.
تنها در حیدرآباد ۲۰۰۰ کابادیوالاز داشتیم.
این یعنی در هر ۴۰۰۰ کیلومتر مربع،
۴ کاباداوالی یا بازیافتگرغیررسمی بود.
هیچ کشور یا شهر توسعه یافته ای در کل جهان نیست
که از نعمت داشتن چنین نظام جمع آوری عالی بهره مند باشد.
(تشویق)
وقتی که داده ها را داشتیم،
بقیه نسبتا ساده بود.
داد و ستد با بازیافتگرهای غیررسمی را شروع کردیم،
آنها را تعلیم دادیم برای تفکیک مواد مبتنی بر
مشخصات کیفیتی مورد نظرمان.
در پنج سال گذشته،
چندین گروه را در هندجنوبی سرو سامان داده ایم،
متشکل از هزاران بازیافتگر غیررسمی،
کسانی که با ما هم دیجیتالی و هم مستقیما تعامل دارند.
بطور موازی، شروع کردیم به کار روی
مساله کیفیت و خلوض مواد.
بنابراین در ۵ سال اخیر،
فناوری پاکسازی خصوصی را ساختیم که
به ما اجازه زدودن تمام آلاینده ها را می دهد.
امروز، ریزدانه های بازیافتی بانیان
تحت آزمایش سختگیرانه کیفیت قرار گرفته اند
و از سوی بهترین شرکتهای خودروسازی و کالاهای پرمصرف گواهینامه دریافت کردند.
طی چند ماه آتی،
دهها هزار پلاستیک دور ریخته شده که
از طریق شبکه های بازیافتی غیررسمی جمع آوری می شود
به ریزدانه های با کیفیت بالا تبدیل خواهد شد
و به شرکتهاهای برند و بزرگ فرستاده می شود تا
در ساخت بسته بندی روغن موتور،
قوطی شامپو و لوسیون استفاده شوند.
طی سه سال آینده،
انتظار داریم بالای ۵۰۰ میلیون بطری از پلاستیکهای بازیافتی ما
ساخته شود.
(تشویق)
اما این تازه شروع است.
طی پنج سال آینده،
میخواهیم هندوستانی بسازیم
که ۱۰۰٪ پلاستیکهای دور ریخته شده
بازیافت شوند و مورد مصرف علمی دوباره قرار گیرند--
جاییکه پسماند پلاستیکی دیگر تهدیدی برای آبهای ما قلمداد نشود،
و حیات آبزیان و خاکی ما حفظ شود.
خب دفعه بعدی که به فروشگاه می روید و یک بطری شامپو بر می دارید،
ببنید آن فوطی از پلاستیک بی خطر و بازیافت پذیر استفاده کرده باشد.
این کار نه فقط به زمین کمک خواهد کرد
بلکه به آن ضایعات جمع کن گوشه خیابان هم به خاطر این کار مهمش
پاداش خواهد داد.
حال برندها وادار خواهند شد
از پلاستیک بازیافتی بیشتر و بیشتری برای
محصولات اصلی و کارهایشان استفاده کنند.
سنت و فرهنگ ما مملو از خرد کهن است.
پس بیایید تنها سیاره ای را که داریم نابود نکنیم.
تنها خانه ای که داریم.
متشکرم.
(تشویق)
شاهرخان: متشکرم، مانی.
وقتی جوان بودم، عادت داشتم-- (آواز به هندی).
گاهی چقدر از خودمان بعنوان یک ملت بی خبریم،
بزرگترین بازیافت کننده پلاستیک و پسماند،
فقط پلاستیک نیست،
و از این موضوع درباره کشور خود بیخبریم.
مانی: میتوانم یک چیزواقعا باحال تعریف کنم؟
شهرهایی مثل نیویورک و پاریس امروز
بدنبال نصب ماشینهای فروش معکوس هستند
تا مردم بتوانند آشغال خود را داخل آن گذاشته
و در ازای آن پول نقد بگیرند.
در طی چند دهه اخیر،
کل کشور و کابادیوالاها،
و باندیوالاها، همه این کار را انجام دادیم.
بسیار خوش بینم که طی سه تا پنج سال آینده،
چشم خواهید گشود و می دانید که پلاستیک بازیافت میشود،
بنابراین بسته بندی را برمی دارید
با این علامت روی آن که از پلاستیکهای بازیافتی
در آن استفاده شده،
بنابراین در این باره خیلی خوشبینم.
حتی به عنوان یک کارآفرین.
(تشویق)
شاهرخ خان: وقتی میبینم یک جوان به چه کاری دست زده و موفق شده،
میخواهم که منبع جسارت بخشیدن
به آدمهای دیگر هم باشد.
پس برایم بگو، آیا خیلی پول در می آورید؟
مانی: آنچه اکنون درباره بازیافت پلاستیک فوق العاده است
ایدهایی است که الان وقت آن رسیده.
و خیلی خوشبخت بودیم که یک قرارداد
چند میلیون دلاری واقعا بزرگ را با برخی از برترین
شرکتهای تولید کننده کالای پرمصرف ببندیم.
بنابراین در هندوستان در نقطه عطف قرار گرفتیم.
و--
شاهرخ خان: مانی برای ما از پول بگو، پول.
مانی: (خنده)
شاهرخ خان: رقم بده تا مردم ترغیب شوند،
بحث طمع یا دلایل دیگر نیست...
به آنها بگو.
بگو که پول خوبی در کار هست.
(تشویق)
م: در وهله اول برای ساخت این سیستمها در محل
احتیاج به سرمایه گذار داریم تا در پیشبرد این طرح پشتیبانی کنند--
(خنده)
(تشویق)
شاهرخ خان: باید مثل مانی باشید که
از او می پرسم، «چقدر در میاری؟»
همین الان از دستم فرار می کند.
اما شاید احمق به نظر برسم اما نیستم.
تمام و کمال معتقدم به
مفهوم پلاستیک بازیافتی،
و می خواهم به مانی با نخستین سرمایه گذاری ام کمک کنم
این که همه قوطیهای پلاستیکی که سر صحنه فیلمبرداریها داریم،
در همه فیلمبرداری هایم،
را به شرکت او برای بازیافت بفرستیم،
ار این چهار تا شروع می کنم.
مانی، خیلی متشکرم ازت.
(تشویق)
مانی: از شما خیلی متشکرم.
شاهرخ خان: مانی را حسابی تشویق کنید.
(تشویق)