Τι προκαλεί τον εθισμό στην ηρωίνη;
Αυτή μοιάζει να είναι μια πολύ χαζή ερώτηση.
Η προφανής απάντηση είναι
Η ηρωίνη προκαλεί τον "εθισμό στην ηρωίνη"
Τα πράγματα έχουν κάπως έτσι:
Αν κάνεις χρήση ηρωίνης για 20 μέρες, τη μέρα νούμερο 21
το σώμα σου θα τη ζητά απεγνωσμένα
γιατί είναι μια εξαρτησιογόνος ουσία.
Αυτό άλλωστε σημαίνει "εξάρτηση"
Υπάρχει όμως μια "παγίδα".
Σχεδόν ότι ξέρουμε σχετικά με τις εξαρτήσεις είναι λανθασμένο
Αν, για παράδειγμα, σπάσεις το πόδι σου, θα σε πάνε στο νοσοκομείο
και θα σου χορηγηθεί για βδομάδες, ή ακόμη και χρόνια διαμορφίνη.
Η διαμορφίνη είναι ηρωίνη.
Για την ακρίβεια είναι πολύ πιο δυνατή από την ηρωίνη που πωλείται στους δρόμους
γιατί δεν έχει τις προσμίξεις με τις οποίες την αραιώνουν οι έμποροι ναρκωτικών
Υπάρχουν κοντά σου άνθρωποι που λαμβάνουν
"ηρωίνη πολυτελείας" σε νοσοκομεία αυτή τη στιγμή
Άρα, τουλάχιστον κάποιοι από αυτούς θα πρέπει να εθιστούν, έτσι;
Αλλά μετά από εκτενείς μελέτες, αυτό δεν συμβαίνει
Η γιαγιά σου δεν έγινε πρεζόνι, μετά την εγχείρηση στα ισχία της
Γιατί όμως;
Οι σύγχρονες θεωρίες σχετικά με τον εθισμό προέρχονται εν μέρη
από μια σειρά πειραμάτων που έγιναν στις αρχές του 20ου αιώνα
Το πείραμα είναι απλό:
Τοποθετείται ένας αρουραίος σε ένα κλουβί με 2 μπουκάλια νερό
Το ένα περιέχει νερό και το άλλο νερό με ηρωίνη ή κοκαΐνη
Σχεδόν σε όλες τις επαναλήψεις του πειράματος
ο αρουραίος αποκτά εμμονή με το νερό με τα ναρκωτικά
και συνεχίζει να πίνει από αυτό ξανά και ξανά ώσπου να πεθάνει
Αλλά τη δεκαετία του 70, ο καθηγητής ψυχολογίας Bruce Alexander
παρατήρησε κάτι περίεργο σχετικά με αυτό το πείραμα.
Ο αρουραίος ήταν μόνος στο κλουβί
Δεν είχε να κάνει κάτι εκτός από το να παίρνει ναρκωτικά
Οπότε σκέφτηκε να αλλάξει το πείραμα.
Δημιούργησε μια παιδική χαρά για αρουραίους.
Ένα πλούσιο κλουβί γεμάτο χρωματιστές μπάλες, τούνελ,
πολλούς φίλους να παίζουν και μπορούσαν να κάνουν άφθονο σεξ
Όλα όσα θα μπορούσε να επιθυμήσει ένας αρουραίος
Επίσης θα είχαν νερό με ναρκωτικά και απλό νερό
Αλλά εδώ είναι το συναρπαστικό γεγονός
στην "παιδική χαρά" οι αρουραίοι σχεδόν ποτέ δεν ήπιαν από το νερό με τα ναρκωτικά
κανένας δεν το έπινε μανιωδώς, ή έπαθε υπερβολική δόση.
Μήπως όμως αυτό είναι απλά μια ιδιοτροπία των αρουραίων;
Ευτυχώς υπάρχει ένα παρόμοιο πείραμα με ανθρώπους
ο πόλεμος στο Βιετνάμ
20% των Αμερικάνων στρατιωτών χρησιμοποιούσαν ηρωίνη στο πόλεμο
Η Αμερικάνικη κοινή γνώμη πανικοβλήθηκε
Πίστευαν πως εκατοντάδες χιλιάδες πρεζόνια
θα γέμιζαν τους δρόμους της Αμερικής με το τέλος του πολέμου
Αλλά σύμφωνα με μια μελέτη που παρακολούθησε όσους επέστρεψαν, κάτι εντυπωσιακό συνέβει
δεν έκαναν αποτοξίνωση, ούτε είχαν σύνδρομο στέρησης
το 95% απλά σταμάτησε τη χρήση όταν επέστρεψε.
Σύμφωνα με τις παλιές θεωρίες, αυτό είναι παράλογο
Αλλά σύμφωνα με τη θεωρία του καθ. Alexander, έχει λογική
γιατί αν είσαι σε μια τρομακτική ζούγκλα σε ένα ξένο κράτος
ενώ δεν θέλεις και πρέπει ανά πάσα στιγμή να σκοτώσεις ή να σκοτωθείς
η χρήση ηρωίνης είναι ένας τέλειος τρόπος για να περνάς την ώρα σου
αλλά όταν επιστρέφεις στο ωραίο σου σπίτι με τους φίλους και την οικογένειά σου
είναι σα να σε παίρνουν από το 1ο κλουβί
και να σε βάζουν στην "παιδική χαρά"
Δεν είναι τα χημικά. Είναι το κλουβί
Πρέπει να σκεφτούμε την εξάρτηση διαφορετικά
Οι άνθρωποι έχουν μια έμφυτη ανάγκη να δένονται
Όταν είμαστε χαρούμενοι και υγιείς, δενόμαστε με τους ανθρώπους γύρω μας.
Αλλά όταν δεν μπορούμε,
λόγω ψυχολογικών προβλημάτων, απομόνωσης, ή δυσκολιών της ζωής
δενόμαστε με κάτι που μας δίνει μια αίσθηση ανακούφισης.
Μπορεί να ελέγχουμε ασταμάτητα το κινητό
η πορνογραφία, τα βιντεοπαιχνίδια, το reddit, ο τζόγος, ή μπορεί να είναι η κοκαΐνη
Αλλά θα δεθούμε με κάτι, επειδή είναι η ανθρώπινη φύση μας
Για να ξεπεράσουμε τους ανθυγιεινούς δεσμούς, πρέπει να σχηματίσουμε υγιείς.
Να συνδεθούμε με ανθρώπους που θέλουμε να είμαστε μαζί
Ο εθισμός είναι ένα σύμπτωμα της απομόνωσης
που συμβαίνει γύρω μας.
Όλοι το νιώθουμε
Από το '50, ο μέσος αριθμός στενών φίλων στη Αμερική
σταθερά μειώνεται
Ενώ, το εμβαδόν των σπιτιών στην Αμερικλη
αυξάνεται σταθερά.
Μεγάλα σπίτια έναντι φίλων. Αντικείμενα έναντι δεσμών.
Ο πόλεμος κατά των ναρκωτικών που πολεμάμε εδώ και σχεδόν έναν αιώνα
έκανε τα πάντα χειρότερα
Αντί να βοηθάμε τους ανθρώπους να γιατρευτούν και να καλυτερέψουν τη ζωή τους
τους εξωστρακίζουμε
τους κάνουμε πιο δύσκολη την εύρεση εργασίας και σταθερότητας,
απομακρύνουμε προνόμια και υποστήριξη, αν τους πιάσουμε να κάνουν χρήση
τους πετάμε στη φυλακή. Δηλαδή σε πραγματικά κελιά.
Βάζουμε άτομα που δεν είναι καλά,
σε μια κατάσταση που τους κάνει χειρότερα και τους κατηγορούμε που δεν αναρώνουν
Για πολύ καιρό μιλάμε για μεμονωμένη ανάρρωση από την εξάρτηση
Αλλά πρέπει να μιλήσουμε για την κοινωνική ανάρρωση.
Γιατί κάτι δεν πάει καλά με εμάς, ως σύνολο
Πρέπει να δομήσουμε μια κοινωνία που θυμίζει περισσότερο "παιδική χαρά"
και λιγότερο απομονωμένα κελιά
Πρέπει να αλλάξουμε τον αφύσικο τρόπο που ζούμε
και να ανακαλύψουμε έναν άλλο
Το αντίθετο του εθισμού δεν είναι η νηφαλιότητα. Το αντίθετο του εθισμού είναι η σύνδεση.
Αυτό το βίντεο είναι μια συνεργασία με τον Johann Hari
συγγραφέα του βιβλίου
“Chasing the Scream: The First and Last Days of the War on Drugs”.
Συνεργάστηκε μαζί μας σε αυτό το βίντεο προκειμένου να διαδοθεί η ιδέα.
Σας προτείνουμε αυτό το βιβλίο.
Τα βίντεό μας δημιουργούνται χάρη στην υποστηριξή σας στο Patreon.com.
Αν θέλετε να μας βοηθήσετε να δημιουργήσουμε περισσότερα, θα εκτιμούσαμε τη βοήθειά σας.
Έχουμε ετοιμάσει μαζί με μερικούς φίλους μια διαδραστική έκδοση αυτού του βίντεο
Δείτε το link στη περιγραφή.