Okula gitmek için alarmı duyduğum
birçok gün var ve yataktan kalkmaktan endişeleniyorum.
İhtiyaç duyduğumdan daha fazlasına sahibim.
Her gün beslenirim, güzel bir şehirde harika bir evde yaşıyorum
ve güzel bir okula gidiyorum yine de gitmek istemiyorum.
Okulda olumsuzlukları bulmak oldukça kolaydır.
Stres ve derslere ilgi azlığı gibi şeyler
güzel şeyleri yok eden olumsuzluklardan sadece bazıları.
Yine de bir başkasının bakış açısıyla
onların fikirleri tamamen farklı olabilir.
14 yaşında bir kız çocuğunun bir Afrika ülkesinde yaşadığını düşünün.
Adı Adisa
ve ailenin 6. üyesi olarak tek odalı bir evde yaşıyor.
Öğrenim fırsatı elde edebilmek için her şeyi verebilirdi
fakat ailesi karşılayamıyor.
Bence onun için okul korkutucu bir canavar olmayabilirdi.
Olumlu şeyleri bulabilirdi.
Okulu arkadaş edinmenin bir yolu
ve etrafındaki dünya hakkında bir şeyler öğrenmenin bir yolu olarak görebilirdi.
Adisa ve onun durumundakiler hakkında düşündüğümde kendimi suçlu hissediyorum.
İhtiyacım ve daha fazlasına sahip olduğum
şeylerle ilgili şikayet ettiğim için buradayım.
Sadece benim gibi yaşamak için mi hayal kuruyordu?
Yaşamımda başarılı olmam gerektiği bana söylenmişti.
Okulda başarılı olmalıydım.
Bana iyi bir üniversiteye gitmem söylendi.
İyi notlar almalı ve mümkün olduğunca çok okul etkinliğine katılmalıydım.
Gördüğüm kadarıyla iyi notlar almak için kendini strese sokmak
ve okulun her etkinliğine katılmak en iyi lise deneyimi değildi.
Benim için bu, sadece baskı ve kaygı ekleyerek
öğrenmemi daha da zorlaştırır.
Stresle mücadele ediyorum
ve her zaman iyi notlara sahip olma baskısı altındayım.
4.0 sayısının bana ne anlam ifade ettiğini düşünüyordum
ve cevaplayamadım.
Bunun anlamı neydi?
Onu elde etmek için kendimi uğruna feda ettiğimin bir anlamı olmalıydı.
En iyisini yapmak için çabalayan biriyim
baskı ve kaygı bana nedenini sorgulatıyor.
Okula gitmek için çabalayarak kendimi
neden bu kadar strese sokuyorum?
İyi notlar almanın iş yüküyle ilgi stres.
Bu çok fazla.
Okulu asla zor bulmayan benim için bile.
Kendimi çok fazla mücadele ederken bulmuyorum
fakat yine de kolay değil, ama bir şeyler daha da zorlaştırıyor.
Çoğu durumun nasıl olabileceğini görmüyor.
Birilerinin şu cümleleri sarf edeceği
bazı konuşmalar yaptım.
"Eğer okulda başarılıysan neden hoşlanmıyorsun?"
Bu ve buna benzer bir sürü şey duymaya
devam etmek aklımı karıştırdı.
Stresten ve hoşnutsuzluktan uzak
okuluda iyi bir performans için nasıl sıkı çalışabilirim?
Kişisel tecrübelerime göre okul sadece stres ve hoşnutsuzluk yaratıyor.
Kendimi buna adadım bu yüzden başarılı yaşam için
daha fazla fırsata sahip olacağım ve nedenini anlamaya çalışıyorum.
Alarmım beni okul için uyandırmasını duyduğumda tüm gün için hazırlanırım.
Yedi saatlik öğrenme için güne başlarım.
Aman Allah'ım!
Yedi saatlik sıkıntı, hayal kırıklığı ve yargı.
O kadar çok dersim var ki bütün enerjimi
uyumamaya harcıyorum.
Bunu hisseden insanlar çünkü bu bir grup projesi
hiçbir işi yapmak zorunda değiller.
Sunumlar, stresten titrememe neden olur.
Akranlar başkalarını kendileri hakkında kötü hissettirme ihtiyacı hisseder.
Tüm bunlara stres ekleyin
ve mutsuzluk tanımına bakıyorsunuz.
Okula bakıyorum ve bir umutsuzluk balonu görüyorum.
Yine de diğerlerinin bakış açısıyla
onların fikri tamamen farklı olacaktır.
Adisa okula gidebilseydi, heyecandan havalara uçardı.
O, farklı sınıf ve konuların tümünü deneyimlemek isterdi.
Notlara o kadar odaklanmak istemezdi
çünkü gerçek öğrenmeyle çok daha fazla ilgilenecekti.
Başarılı olmak için en iyisini yapmayı deneyecekti
ve stresi okulun ufak bir yan etkisi olarak görecekti.
Okula bu açıdan bakmayı deniyorum.
Özellikle yapabildiğim tüm bu şeylere
sahip olduğum için oldukça şanslıyım.
Fakat bu sürekli bir mücadeledir.
Kendime okulla ilgili yerimi almak için her şeyi verecek olan
Adisa'nın perspektifinden bakmasını söylüyorum.
Olumlu şeyleri buldum çünkü bu onun yapabileceği bir şeydi.
O hoşlanmadığı durumlarda bile çalışabilirdi.
Bunun şu an olan durumdan daha kolay olabileceğini hissediyorum
fakat öyle değil.
Başkasının sizin yerinizi almak için her şeyini verebileceğini
düşünerek yaşamınıza meydan okuyorum.
Olumlu şeyleri bulun ve diğerlerini de cesaretlendirin.
Bunun sadece hayatınızın bir kısmı olduğunu biliyorum
ve yapabildiğiniz en kötü şey bu değil.
Zor olacağını biliyorum, bana güvenin, bununla her gün baş ediyorum.
Şunu unutmayın:
Her şeyi garantili görmeyin ve hoşlanmadığınız şeyleri kucaklayın.
Çünkü dışarda sizin yerinizi almak için her şeyini verebilecek birileri var.
(Alkış)