Τι γνωρίζουμε για το μέλλον;
Δύσκολη ερώτηση, απλή απάντηση: τίποτα.
Δεν μπορούμε να προβλέψουμε το μέλλον.
Μπορούμε μόνο να δημιουργήσουμε ένα όραμα για το μέλλον, πώς θα μπορούσε να είναι,
ένα όραμα το οποίο αποκαλύπτει ριζοσπαστικές ιδέες, που είναι εμπνευσμένες,
και αυτός είναι ο πιο σημαντικός λόγος
που σπάζει τα δεσμά της κοινής σκέψης.
Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι
που δημιούργησαν το δικό τους όραμα για το μέλλον,
για παράδειγμα, αυτό εδώ το όραμα από τις αρχές του 20ου αιώνα.
Λέει ότι είναι το ωκεάνειο σκάφος του μέλλοντος.
Χρειάζεται μόνο μιάμιση μέρα να διασχίσει τον Ατλαντικό Ωκεανό.
Σήμερα γνωρίζουμε ότι αυτό το όραμα του μέλλοντος δεν πραγματοποιήθηκε.
Αυτό είναι το μεγαλύτερο αεροσκάφος που έχουμε,
το Airbus A380. Είναι τεράστιο,
ώστε να χωρούν σ' αυτό πολλοί άνθρωποι
και τεχνικά είναι εντελώς διαφορετικό
από το όραμα που σας παρουσίασα.
Εργάζομαι σε μια ομάδα με την Airbus,
όπου έχουμε δημιουργήσει το όραμά μας
για ένα πιο βιώσιμο μέλλον των αερομεταφορών.
Η βιωσιμότητα είναι πολύ σημαντική για μας,
και θα μπορούσε να ενσωματώσει κοινωνικές
αλλά και περιβαλλοντικές και οικονομικές αξίες.
Έτσι δημιουργήσαμε μια εντελώς ριζοσπαστική δομή
που μιμείται το σχεδιασμό του οστού ή έναν σκελετό,
που υπάρχει στη φύση.
Γι΄αυτό ίσως φαίνεται λιγάκι αλλόκοτο,
ειδικά σε όσους ασχολούνται με κατασκευές γενικά.
Τουλάχιστον όμως είναι απλώς ένα είδος τέχνης
για να εξερευνήσουμε τις ιδέες μας για ένα διαφορετικό μέλλον.
Ποιοι είναι οι κυριότεροι πελάτες του μέλλοντος;
Λοιπόν, έχουμε τους μεγάλους, έχουμε τους νέους,
έχουμε την ανερχόμενη δύναμη των γυναικών,
υπάρχει μια ισχυρή ροπή (τάση) που επηρεάζει όλους μας.
Αυτοί είναι το μέλλον της Ανθρωπομετρίας.
Έτσι, τα παιδιά μας γίνονται όλο και μεγαλύτερα, αλλά την ίδια στιγμή
αυξανόμαστε προς διαφορετικές κατευθύνσεις.
Οπότε χρειαζόμαστε χώρο στο εσωτερικό του αεροσκάφους,
μέσα σε μια πολύ πυκνή περιοχή.
Αυτοί οι άνθρωποι έχουν διαφορετικές ανάγκες.
Έτσι, βλέπουμε μια σαφή ανάγκη ενεργού προώθησης της υγείας,
ειδικά για τους ηλικιωμένους.
Θέλουμε να αντιμετωπίζονται ως άνθρωποι.
Μας αρέσει να είμαστε παραγωγικοί σε όλη την αλυσίδα του ταξιδιού,
και αυτό που κάνουμε στο μέλλον είναι
να χρησιμοποιήσουμε την πλέον εξελιγμένη διεπαφή ανθρώπου-μηχανής,
να την ενσωματώσουμε και να τα παρουσιάσουμε όλα αυτά σε ένα προϊόν.
Έτσι συνδυάσαμε αυτές τις ανάγκες με τα θέματα της τεχνολογίας.
Για παράδειγμα, αναρωτιόμαστε,
πώς μπορούμε να δημιουργήσουμε περισσότερο φως;
Πώς μπορούμε να φέρουμε περισσότερο φυσικό φως στο αεροσκάφος;
Αυτό το αεροσκάφος, λόγου χάρη, δεν έχει πλέον παράθυρα.
Τι γίνεται με το λογισμικό των δεδομένων και της επικοινωνίας
που χρειαζόμαστε στο μέλλον;
Πεποίθησή μου είναι ότι αυτό το αεροσκάφος στο μέλλον
θα αποκτήσει δική του συνείδηση.
Θα μοιάζει περισσότερο με ζωντανό οργανισμό
παρά με μια συλλογή υπερβολικά πολύπλοκης τεχνολογίας.
Θα είναι πολύ διαφορετικό στο μέλλον.
Θα επικοινωνεί απ' ευθείας
με τον επιβάτη και το περιβάλλον του.
Και τότε θα μιλάμε επίσης για υλικά,
συνθετική βιολογία, για παράδειγμα.
Πεποίθησή μου είναι ότι έχουμε ακόμη περισσότερα
νέα υλικά που μπορούμε να δομήσουμε αργότερα,
επειδή η δομή είναι ένα από τα βασικά θέματα στο σχεδιασμό των αεροσκαφών.
Ας συγκρίνουμε τον παλαιό κόσμο με τον καινούργιο.
Θέλω μόνο να σας δείξω εδώ τι κάνουμε σήμερα.
Αυτό είναι μπράτσο (υπέρεισμα) του χώρου ανάπαυσης των πληρωμάτων σ' ένα A380.
Είναι πολύ βαρύ,
και ακολουθεί τους κλασικούς κανόνες σχεδιασμού.
Αυτό εδώ είναι ένα ισοδύναμο μπράτσο για τον ίδιο σκοπό.
Ακολουθεί το σχεδιασμό του οστού.
Η διαδικασία σχεδιασμού είναι εντελώς διαφορετική.
Από τη μια, έχουμε 1,2 κιλά,
και από την άλλη 0,6 κιλά.
Αυτή η τεχνολογία, η τρισδιάστατη εκτύπωση, και οι νέοι κανόνες σχεδιασμού
πραγματικά μας βοηθούν να μειώσουμε το βάρος,
που είναι το μέγιστο θέμα στον σχεδιασμό αεροσκαφών,
επειδή συνδέεται άμεσα με την εκπομπή αερίων θερμοκηπίου.
Ωθείστε αυτή τη ιδέα λίγο πιο μπροστά.
Πώς χτίζει η φύση τα εξαρτήματα και τις δομές της;
Η φύση είναι πολύ έξυπνη. Τοποθετεί όλες τις πληροφορίες
σ' αυτά τα μικρά δομικά στοιχεία, που ονομάζουμε DNA.
Η φύση κατασκευάζει μεγάλους σκελετούς από αυτό (το DNA).
Εδώ βλέπουμε μια προσέγγιση από κάτω προς τα επάνω,
επειδή όλες οι πληροφορίες, όπως ανέφερα, βρίσκονται μέσα στο DNA.
Και συνδυάζεται με μια από πάνω προς τα κάτω προσέγγιση,
επειδή αυτό που κάνουμε στην καθημερινή μας ζωή
είναι να εκπαιδεύουμε τους μύες και το σκελετό μας,
που γίνεται πιο δυνατός.
Η ίδια προσέγγιση μπορεί να εφαρμοστεί και στην τεχνολογία.
Έτσι, δομικό στοιχείο μας είναι οι νανοσωλήνες άνθρακα, για παράδειγμα,
για τη δημιουργία ενός μεγάλου, χωρίς προτσίνια σκελετού στο τέλος της ημέρας.
Πώς φαίνεται αυτό ειδικότερα, μπορείτε να το δείτε εδώ.
Φανταστείτε ότι έχετε νανοσωλήνες άνθρακα αναπτυσσόμενους
σε έναν τρισδιάστατο εκτυπωτή,
που ενσωματώνονται μέσα σε μια μήτρα από πλαστικό,
και ακολουθείτε τις δυνάμεις που εμφανίζονται στο εξάρτημά σας.
Έχετε τρισεκατομμύρια από αυτά.
Πραγματικά τους ευθυγραμμίζετε στο ξύλο,
και έχετε αυτό το ξύλο και κάνετε μορφολογική τελειοποίηση,
οπότε φτιάχνετε δομές, υπο-δομές,
που σας επιτρέπουν να μεταβιβάσετε ηλεκτρική ενέργεια ή δεδομένα.
Τώρα παίρνουμε αυτό το υλικό, το συνδυάζουμε
με την από πάνω προς τα κάτω προσέγγιση,
και φτιάχνουμε μεγαλύτερα και μεγαλύτερα εξαρτήματα.
Με τι θα έμοιαζε λοιπόν το αεροσκάφος του μέλλοντος;
Έχουμε πολύ διαφορετικές θέσεις που προσαρμόζονται
στο σχήμα του μελλοντικού επιβάτη,
με διαφορετική ανθρωπομετρία.
Έχουμε κοινωνικούς χώρους στο εσωτερικό του αεροσκάφους
που θα μπορούσαν να μετατραπούν σε χώρους
όπου μπορείτε να παίξετε εικονικό γκολφ.
Τελικά, αυτή η βιoνική δομή,
που καλύπτεται από μια διαφανή
βιοπολυμερική μεμβράνη, θα αλλάξει καθοριστικά
το πώς βλέπουμε τα αεροσκάφη στο μέλλον.
Όπως είπε ο Τζέισον Σίλβα,
αν μπορούμε να το φανταστούμε, γιατί να μην το δημιουργήσουμε;
Θα συναντηθούμε στο μέλλον. Σας ευχαριστώ.
(Χειροκρότημα)