وقتی کسی اسم کوبا رو میاره
چی به ذهن شما خطور میکنه؟
ماشینهای قدیمی؟
یا شاید سیگارهای خوب؟
شاید به فکر بازیکنان مشهور بیسبالاش میافتید.
در مورد کره شمالی چی؟
به فکر آزمایشهای موشکیاش میافتید
یا شاید رهبر بدنامشون
یا دوست خوبش ، دنیس رادمن (بسکتبالیست و فعال سیاسی آمریکایی)
(خنده حضار)
چیزی که به ذهن نمیرسد
چشمانداز آن کشور است
یک اقتصاد باز
که شهروندانش به طیف گستردهای از محصولات مصرفی مقرون به صرفه دسترسی دارند
من امروز اینجا نیستم تا درباره اینکه
چطور این کشورها به جایگاه امروزیشان رسیدند، بحث کنم
من میخواهم از آنها به عنوان مثالی استفاده کنم از کشورها و شهروندانی
که تحت تأثیرات منفی یک سیاست محدود کننده واردات
و حامی تولیدات داخلی قرار گرفتهاند.
اخیراً شنیدهایم که تعدادی از کشورها
در مورد محدود کردن واردات
و محافظت از صنایع داخلیشان صحبت میکنند
شاید این نطق خوب به نظر برسد،
اما این در واقع یک حمایتگرایی تجاری است.
دراینباره درطی انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۱۶ بسیار زیاد شنیدهایم.
همچنین در مذاکرات برگزیت (خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا)
و اخیراً در طی انتخابات فرانسه
در حقیقت به یک موضوع مهم تبدیل شده
و در سراسر دنیا در موردش صحبت میشود
و بسیاری از رهبران سیاسی
بهصورت موضع حمایتگرایی و روشی مثبت ، در حال اجرای آن هستند
درک میکنم چرا آنها فکر میکنند حمایت از تولیدات داخلی خوب است
چون گاهی به نظر میرسد تجارت منفعتی ندارد.
برخی برای بعضی از مشکلاتی که
در همین آمریکای خودمان داریم هم تجارت را مقصر میدانند.
سالهاست خبرهایی میشنویم
در مورد کاهش دستمزد مشاغل تولیدی در آمریکا.
بسیاری فکر میکنند که تولید در آمریکا کاهش یافته است
زیرا که شرکتها درحال نقل مکان به کشورهایی
با دستمزد کارگری پایینتر
همانند چین، مکزیک و ویتنام هستند.
همچنین آنها فکر میکنند گاهی اوقات توافقات تجارتی به ضرر است
همانند پیمان تجاری NAFTA
و پیمان تجاری اقیانوس آرام
زیرا که این توافقنامههای تجاری این اجازه را به شرکتها میدهد
تا محصولات ارزان تولید شده را دوباره به ایالات متحده وارد کنند
و دیگر کشورها هستند که صاحب مشاغل میشوند
بنابراین احساس میشود که صادرکنندگان برنده
و وارد کنندگان بازنده هستند
واقعیت این است که
محصولات بخش تولید در ایالات متحده
در حال رشد است،
اما داریم مشاغل رو از دست میدهیم
بسیاری رو هم از دست دادیم
از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۰،
۵٫۷ میلیون شغل تولیدی از دست رفتهاند.
اما به این دلیلی که شما فکرش رو میکنید از دست نرفتهاند
مایک جانسون در تولدو، اوهایو
شغلاش در کارخانه را
به میگل سانچز در مونتری، مکزیک نباخته.
نه.
مایک شغلاش را به یک دستگاه از دست داد.
۸۷ درصد مشاغل تولیدی از دست رفته
به دلیل پیشرفت در زمینه
تولید به شیوه اتوماسیونی حذف شدهاند.
این بدان معنا است که تنها ده درصد از ازدستدادن مشاغل تولیدی
مربوط به کار در خارج از کشور بود.
امروزه این پدیده فقط مربوط به آمریکا نیست.
نه
اتوماسیونی شدن در هر خط تولیدی
در سراسر کشورهای جهان در حال گسترش است.
اما نگاه کنید، من پی بردم:
اگر شما شغلتان را از دست دهید
و بعداً در روزنامه بخوانید
که شرکت پیشین شما با چین قرار داد بسته است،
راحت است فکر کنید که شما در یک معاوضهی
نفر به نفر جایگزین شدهاید.
وقتی که همچین داستانهایی رو میشنوم فکر میکنم تصورات مردم این است
که معامله تنها بین دو کشور حاصل شده.
تولیدکنندگان در یک کشور
محصولات را تولید
و به مشتریانی در دیگر کشورها صادر میکنند،
و احساس میشود که کشورهای تولیدکننده برنده
و کشورهای وارد کننده بازندهاند.
خب، حقیقت کمی متفاوت است.
من یه مدیر زنجیرهی تأمین هستم
و در مکزیک کار و زندگی میکنم
و وسط یک شبکهی بسیار به هم پیوسته
از تولید کنندگان کار میکنم
همه از سراسر جهان همکاری میکنند
تا بسیاری از محصولات مورد استفادهی ما را تولید کنند
چیزی که من از جایگاه خودم
در مکزیکوسیتی میبینم
بیشتر شبیه به این هست.
و این یک ترسیم بسیار دقیقتر از تجارت است.
من خوشحالم که میتونم این رو ببینم
چه تعداد محصولات متفاوت تولید میشوند
از چوب گلف گرفته تا لپتاپها
تا سرورهای اینترنت، اتومبیلها
و حتی هواپیماها.
و باور کنید، هیچ یک از اینها بهصورت یکجا به وجود نمیآیند.
بذارید براتون یک مثال بزنم
چند ماه پیش من در تور کارخانه تولیدی بودم
از یک شرکت هوافضای چند ملیتی
در کراترو، مکزیک بودم.
و مدیر بخش تدارکات یک دم هواپیمای سرهم شده را نشان داد
فهمیدم خود دم هواپیما از پنلهایی مونتاژ شده است
که در فرانسه تولید
و در مکزیک با استفاده از قطعات وارد شده
از آمریکا سرهم میشوند.
زمانیکه سرهم شدن این دمها تمام شد،
به وسیله کامیون به کانادا
به کارخانه مونتاژ مادر صادر میشوند
جایی که با هزاران قطعه دیگر بههم ملحق میشوند،
همانند بالها و صندلیها
و سایهگیر کوچک روی پنجرهها
همه در حال رفتن و تبدیل شدن به قسمتی از یک هواپیمای جدید هستند.
در موردش فکر کنید
این هواپیماهای جدید
حتی قبل از اینکه اولین پروازشون رو انجام بدن
مهرهای گذرنامهشان
از پاسپورتِ آنجلینا جولی بیشتر است.
این تدارکات برای بررسی در سراسر دنیا ادامه دارد
برای تولید بسیاری از محصولات
که همه روزه از آنها استفاده میکنیم
از کرِم پوست تا هواپیماها
زمانی که امشب به خانه رفتید یه نگاهی به خانه بندازید
شما ممکنه از پیدا کردن یه همچین برچسبی متعجب شوید
«ساخته شده در ایالات متحده آمریکا از قطعات آمریکایی و خارجی».
مایکل پورتر اقتصاددان
به بهترین نحو توصیف کرده که اینجا چه خبر است
چند دهه پیش او گفت آن چیزی که برای یک کشور بسیار مفید است
تمرکز بر تولید محصولاتی است که کارآمدتر از بقیه تولید میکند
و آن را با بقیه معامله کند.
بنابراین چه چیزی را او بیان کرده تولید مشترک،
و بهرهوری و سودمندی نام این بازی است،
احتمالاً شما یه مثال از این به چشمتون خورده
در خانه یا سر کار
بیاید نگاهی به مثال بندازیم
در مورد اینکه خانهتان چه طوری ساخته شده فکر کنید
یا آشپزخانهیتان بازسازی شده
معمولاً یک پیمانکار عمومی وجود دارد
که مسئول هماهنگ سازی کاروبار است
با همه پیمانکاران مختلف
یک معمار تا نقشهها را بکشد
یک شرکت حفاری برای خاکبرداری فونداسیون
یک لولهکش، یک نجار و غیره
خب چرا یک پیمانکار عمومی فقط
یک شرکت را انتخاب نمیکند
تا همه کارها را انجام دهد
مانند معمار؟
چون که احمقانه است
پیمانکار عمومی کارشناسان را انتخاب میکند
زیرا که سالها طول کشیده است
تا یاد بگیرد و استاد شود
که چگونه باید هرکدام از وظایف رو برای ساخت خانه یا تعمیر آشپزخانه انجام داد
آموزشهای ویژه برای بعضی از آنها لازم است
در موردش فکر کنید
آیا از معمارتان میخواهید توالتتان را برایتان نصب کند؟
البته که نه.
خب بیاید این فرآیند رو به دنیای شرکتها هم اعمال کنیم
امروزه شرکتها روی تولید محصولاتی تمرکز میکنند
که بهتر و موثرتر از رقبا بسازند.
و با هر چیز دیگری آن را معامله میکنند.
بنابراین بدین معناست که تولید کنندگان
به یک شبکه جهانی به هم پیوسته
و وابسته برای تولید محصولاتشان تکیه میکنند.
در حقیقت آن شبکه طوری به هم پیوسته است
که تقریباً جدا شدن از آن
و تولید محصولات فقط در یک کشور غیر ممکن است.
بیاید نگاهی به شبکه به هم پیوسته بندازیم
که چند لحظه قبل آن را دیدیم
بیاید روی یک رشته تمرکز کنیم
بین ایالات متحده و مکزیک
به گفته موسسه ویلسون این تولید مشترک
تجارت مابین ایالات متحده و مکزیک ۴۰ درصد نیم تریلیون دلار است
چیزی حدود ۲۰۰ میلیارد دلار
مشابه تولید ناخالص داخلی کشور پرتغال
خب تصورش را بکنید
که ایالات متحده تصمیم بگیرد
برای همه واردات از سوی مکزیک ۲۰ درصد مالیات مرزی اعمال کند
باشه، خیلی خوب.
اما آیا فکر میکنید مکزیک دیگه هیچ کاری نمیکنه؟
و اجازه میدهد که این اتفاق بیافتد؟
نه به هیچ وجه.
خب برای تلافی آنها مالیات مشابهی را اعمال میکنند
بروی همه کالاهایی که به ایالات متحده صادر خواهد شد
نتیجهاش : این به اون در.
و ۲۰ درصد -- فقط تصور کنید ۲۰ درصد عوارض گمرک
به همه محصولات افزوده میشود
هم این طرف و هم آن طرف مرز
می توانید شاهد افزایش بیش از ۴۰ درصدی مالیات هم باشید
یا ۸۰ میلیارد دلار
اما خودتان را گول نزنید،
چون این هزینهها از جیب من و شما
پرداخت خواهند شد.
حالا، بیاید به این مورد فکر کنیم که چه تأثیری روی بعضی از محصولات میگذارد
یا قیمت محصولاتی که ما هر روز خریداری میکنیم
اگر حق گمرک ۳۰ درصد افزایش داشته باشد
باید در افزایش قیمت تمام شده دنبالش بگردیم
قیمت یک خودروی لینکولن MKZ از ۳۷٫۰۰۰ دلار به ۴۸٫۰۰۰ دلار خواهد رسید.
و قیمت یک تلویزیون ۶۰ اینچ HDTV شارپ
از ۸۹۸ دلار به ۱٫۱۶۷ دلار خواهد رسید.
و قیمت یک شیشه ۱۶ اونسی مرطوب کننده پوست CVS
از ۱۳ دلار به ۱۷ دلار خواهد رسید.
به یاد داشته باشید ما فقط به یک رشته از زنجیزه تولیدات نگاه کردیم
مابین آمریکا و مکزیک
این نتیجه رو جمع بزنید به تمامی رشتهها
تأثیرش قابل توجه خواهد بود
حالا فقط در این مورد فکر کنید
اگه ما قادر به از بین بردن این شبکه باشیم
و محصولات فقط در یک کشور تولید شوند،
به هر حال گفتنش از انجامش آسانتر است،
ما با این وجود برای یکی از ده تا شغل تولیدی از دست رفته
میتوانیم محافظ و یا نجات بخش باشیم.
درسته، چون به یاد داشته باشید،
بیشتر آن مشاغل، ۸۷ درصدشان،
به خاطر پیشرفتمان در شیوهی تولید از دست رفتهاند.
و متأسفانه این شغلها برای همیشه ناپدید شدهاند.
سوال اصلی این است،
آیا منطقی است قیمتها را افزایش دهیم
تا جایی که جمع کثیری از ما استطاعت خرید کالاهای اساسی روزمره را نداشته باشند
به منظور حفظ یک شغل
که به هر حال ممکن است در چند سال دیگه حذف شوند؟
واقعیت این است که تولید مشترک
این امکان را برای ما فراهم میکند که محصولات را با کیفیت بالاتری تولید کنیم
با هزینه کمتر
به همین سادگی.
تولید مشترک اجازه میدهد از منابع محدود و تخصصی که داریم
بیشترین نتیجه را بگیریم
و همزمان از قیمتهای پایینتر بهرهمند شویم
واقعاً مهم است که به یاد داشته باشیم
که مؤثر بودن تولید مشترک
متکی است به انتقال بینالمللی مؤثر مواد خام،
اجزا و محصولات نهایی.
این رو بهخاطر داشته باشید:
دفعه بعد که کسی سعی داشت این ایده را به خورد شما بدهد
که ایدهی حمایت از تولیدات داخلی کار خوبی است،
جواب فقط نه است.
متشکرم.
(تشویق حضار)