(موسیقی)
جایی در این جهان بیکران
مطمئنا باید سیارات بیشماری سرشار از زندگی وجود داشته باشه،
ولی چرا ما هیچ نشانه ای از آن را نمیبینیم؟
خُب، این سوال معروفیست که توسط انریکو فرمی در سال ۱۹۵۰ پرسیده شد:
«دیگران کجایند؟»
نظریهپردازان توطئه ادعا میکنند اشیا پرندهی ناشناس (یوفو) تمام مدت رفتوآمد دارند
وفقط این گزارشها سربسته و محرمانه میشن،
اما راستش، نظریه آنها خیلی هم متقاعد کننده نیست.
اما این یک معمای واقعی به جا میگذارد.
در سال گذشته، رصدخانه فضایی کِپلرهزاران سیاره فقط در اطراف ستارههای نزدیک پیدا کرد،
و اگر بر اساس این داده ها قیاس کنیم،
به نظر میرسد فقط در کهکشان ما نیم تریلیون سیاره وجود داشته باشد.
اگر از هر ۱۰٫۰۰۰ تا یکیشان شرایطی داشته باشد
که بتونه گونهای از حیات را در خود پرورش بده، هنوز
۵۰ میلیون سیارهی پناهگاه حیات، درست در اینجا، در کهکشان راه شیری وجود دارد.
خُب معما اینجاست.
سیاره ما تا ۹ میلیارد سال پس از مِهبانگ شکل نگرفت.
سیارات بیشمار دیگری در کهکشان
ما باید زودتر شکل گرفته باشند و به زندگی امکان آغاز شدن داده باشند،
میلیاردها، و یا قطعا میلیونها سال قبل از آنکه بر زمین اتفاق افتاده باشد.
حتی اگر فقط در تعداد کمی از آنها زندگی هوشمند رخ داده باشد
و شروع به ایجاد فنآوری کرده باشند،
این فنآوریها میلیونها سال زمان داشتهاند تا از نظر پیچیدگی و توانایی رشد یابند.
بر زمین،
ما شاهدیم که تنها در طی صد سال چگونه فنآوری شتاب چشمگیری داشته است.
درطی میلیونها سال، یک تمدن هوشمند بیگانه
به راحتی میتونه در سراسر کهکشان گسترش پیدا کند،
و شاید دستگاههای غولپیکر جذب انرژی،
یا ناوگانی از سفینههای مسکونی
و یا آثار هنری باشکوهی که آسمان شب را پر میکند را خلق کند.
حداقل، فکر میکنید آنها باید تعمداَ اعلام حضور کنند، یا در غیر اینصورت
از طریق سیگنالهای الکتریکی
و یا شکل دیگری آشکار شوند. و تاکنون ما هیچ شهود قانع کنندهای از وجود آنها ندیدهایم.
چرا؟
خُب، پاسخهای احتمالی بیشماری وجود داره،
که بعضی از آنها بسیار تیره و تار هستند.
شاید براستی یک تمدن فوق العاده هوشمند همه این کهکشان را فراگرفته،
و به دلیل ترس شدید از رقبای بالقوه، سکوت رادیویی را بر آن تحمیل کرده است.
این تمدن هوشمند فقط نشسته و آماده از بین بردن هر گونه تهدید است.
یا شاید به این میزان باهوش نیستند،
یا شاید تکامل هوشی
که قادر است فنآوری پیچیدهای ایجاد کند، بسیار نادرتر ازآن است که ما میپنداریم.
در نهایت، این تنها یک بار در چهارمیلیارد سال قبل روی زمین رخ داد.
حتی ممکنه این یک خوششانسی ناباورانه بوده باشد.
شاید ما اولین تمدن بدین گونه در کهکشانمان باشیم.
یا شاید تمدن تخم نابودی خود را بواسطه ناتوانایی در کنترل فن آوریهایی که آفریده حمل میکند.
اما پاسخهای متعدد امیدوارکنندهتری نیز وجود دارد.
منظورم اینه، ما خیلی سرسختانه جستجو نمیکنیم. و ما سرمایه بسیار اندکی برای آن صرف میکنیم.
واقعا فقط به بخش کوچکی از ستاره های کهکشانمان
از نزدیک برای نشانههایی ازسیگنالهای جالب، توجه شده است.
و شاید ما به شیوه درست به آن توجه نکردهایم.
شاید همراه با پیشرفت تمدن،
خیلی سریع فنآوریهای ارتباطی کشف بشه
به مراتب پیچیده ترو کاراتر ازامواج الکترومغناطیسی.
شاید همهچیز در درون ماده تاریک مرموزی که به تازگی کشف شده، صورت میگیرد،
یا در درون انرژی تاریک، که به نظر می رسد بیشترین جرم جهان را تشکیل داده باشد.
یا شاید ما در مقیاس غلطی جستجو میکنیم.
شاید تمدنهای هوشمند به این نتیجه رسیدهاند
که زندگی در نهایت، فقط الگوهای پیچیدهای از اطلاعاتست
که با به شیوه زیبایی با یکدیگر تعامل پیدا میکنند.
و اینکه، این در مقیاس کوچکتر میتواند بسیار کارآمدتر صورت پذیرد.
خُب به همان اندازه که بر روی زمین سیستمهای از مدافتادهی استریو
آب رفتند و به آیپادهای زیبای کوچک تبدیل شدند، شاید خودِ زندگی هوشمند هم،
برای کاهش اثرات محیطی،
خود را به سایز میکروسکوپی درآورده باشد،
بنابراین شاید بیگانگان در منظومه شمسی در تکاپو باشند، و ما فقط متوجه آنها نباشیم.
ممکنه خودِ این ایده در فکر ما شکلی از زندگی آدمفضاییها باشد.
بسیار خوب، این فکر، دیوانگیست.
بیگانگان باعث شدند که این را بگم.
اما این خیلی جالبه که ایدهها به نظر موجودات زندهی مستقلی هستند
که از آفرینندگانشان دوام بیشتری دارند.
شاید زندگی بیولوژیکی فقط یک مرحله گذار باشد.
خُب در پانزده سال آینده،
ما میتونیم شروع کنیم به دیدن اطلاعات واقعی طیفنمایی (اسپکتروسکوپی)
از سیارات نزدیک و نویدبخشی که نشان میده که آنها چقدر برای زندگی آمادهاند.
و همزمان «سِتی»، جستجو برای هوش فرازمینی،
اطلاعات را برای عموم مردم منتشر میکند
تا اینکه میلونها نفر از شهروندان دانشمند، شاید از جمله شما،
بتونند قدرت عموم را برای پیوستن به این جستجو به ارمغان بیاورد.
و در اینجا، بر روی زمین، آزمایشهای شگفتانگیزی انجام میپذیرد
که سعی در خلق زندگی ابتدایی دارد،
زندگیای که شاید بسیار متفاوت با آن دیانای که ما میشناسیم باشد.
همه اینها به ما کمک خواهد کرد که بفهمیم
که آیا جهان پر از زندگیست
یا اینکه به راستی فقط ما هستیم.
هر یک از پاسخها، به شیوه خودشان،
اعجاب انگیزند،
زیرا حتی اگر ما تنها باشیم،
این حقیقت که ما درباره این پرسشها فکر میکنیم، رویا میبافیم و سوال میکنیم
شاید هنوز به نوبه خود یکی از مهمترین حقایق مربوط به گیتی باشد.
و من یه خبر خوب دیگر براتون دارم.
تلاش برای دانایی و آگاهی هرگز کسل کننده نمیشه.
نمیشه. درواقع برعکسه. هرچه بیشتر بدانید،
جهان بیشتر شگفت انگیز به نظر می رسد.
و این همین احتمالات دیوانه کننده، سوالات بدون پاسخ هستند٬
که ما را به جلو میرانند، بنابراین کنجکاو باقی بمانید.