Magische avonturen in fantasiewerelden klinken op papier misschien leuk,
maar vaker wel dan niet is het een verrassend riskante gok
In het beste geval kom je thuis en zie je dat er slechts seconden zijn verstreken sinds je vertrek
en dat je niet eens in de problemen komt omdat je weg was
Soms gaat de tijd één op één voorbij en terwijl jij ronddartelt in die magische wereld,
gaat de tijd nog steeds voorbij in de echte wereld en heb je heel wat uit te leggen als en wanneer je terugkomt
Maar het ergste scenario draait dat eerste om -
je denkt misschien dat je maar een paar dagen in de andere wereld was,
maar in werkelijkheid kunnen er honderden jaren voorbij zijn gegaan
Het concept van gelokaliseerde tijddilatatie is een hoofdbestanddeel
in fictie en folklore omdat het eerlijk gezegd zeer verontrustend is
Extra fun fact: het is ook echt een ding in relativiteit
Het is bijna totaal onwaarneembaar onder normale omstandigheden,
omdat we meestal op dezelfde plaats blijven ten opzichte van de aarde
en ons meestal niet verplaatsen met een fractie van de lichtsnelheid,
maar een klok die beweegt ten opzichte van een waarnemer kan langzamer tikken dan een relatief stilstaande klok,
en een klok dicht bij een zwaartekracht uitoefenende massa zal minder tijd meten
dan een klok verder weg van diezelfde massa
Dankzij gravitationele tijddilatatie is de kern van de aarde ongeveer twee en een half jaar jonger dan de korst
Dit is gestoord, en je kent het misschien nog wel van Interstellar,
wat eigenlijk de enige keer is dat pop culture dit ooit heeft gebruikt
Misschien bevinden die magische werelden zich gewoon...
dicht bij de waarnemingshorizon...
vertraagd en vervormd door de aard van ruimte-tijd.........
of misschien is het fictie en hoeven we er niet te veel in te lezen
Hoe dan ook, laten we het vandaag hebben over een Japans sprookje over de gevaren
van magische werelden en het belang van instructies opvolgen van mensen die meer weten dan jij
Ons verhaal begint met een jonge visser, Urashima,
een heel lieve jongen zonder een gemeen bot in zijn lichaam
Zijn beroep van "visser" maakt het een beetje moeilijk voor hem om volledig onschadelijk te zijn,
maar hij is zeer gewetensvol over de hele zaak en doet niet meer kwaad dan nodig is
Als hij op een dag een enorme schildpad opvist,
herinnert hij zich dat hij gehoord heeft dat schildpadden duizend jaar kunnen worden
Hij vindt het vervelend dat hij dat zou inkorten voor een smakelijk diner,
dus gooit hij de schildpad terug en gaat lekker in de visboot liggen dutten
Op dat moment komt er een mooie vrouw uit het water, stapt in de boot
en vertelt Urashima dat zij die schildpad was,
alsook de dochter van de zeegod, en dat ze hier is omdat hij zich zojuist
in een geheime test van zijn karakter heeft bewezen en gekwalificeerd is om haar echtgenoot te worden
Dat klinkt Urashima goed in de oren, en hij en de prinses varen uit naar het Drakenpaleis om te trouwen,
waar ze zich vestigen om duizend zalige jaren in rijkdom en luxe samen te leven
En als het verhaal daar maar eindigde
Maar hoewel Urashima een grote fan is van dit magische paleis en de drakenprinses als echtgenote,
krijgt hij na ongeveer drie jaar goddelijke gelukzaligheid een beetje heimwee
en wil hij terugvaren naar zijn nederige dorp om zijn familie en vrienden op te zoeken, snap je?
De drakenprinses vindt dit geen goed idee, maar ze zal hem niet tegenhouden
Ze waarschuwt hem alleen om heel voorzichtig te zijn,
want ze heeft het gevoel dat er iets heel ergs kan gebeuren als hij iets roekeloos doet
Ze geeft hem een klein doosje en waarschuwt hem het onder geen beding te openen, anders kan hij niet meer terugkomen
Dus bergt Urashima de doos op, pakt zijn boot en vaart terug naar huis -
maar het is niet helemaal wat hij verwachtte te zien
De bergen en rivieren zijn allemaal hetzelfde,
maar de gebouwen zijn weg, inclusief zijn huis
Hij stopt een paar strandgangers en vraagt hen wat er met het huis van Urashima is gebeurd
Zij vertellen hem dat dat een vreemde vraag is, want het is een oud sprookje in deze streek -
vierhonderd jaar geleden verdronk een jochie genaamd Urashima
tijdens een visreis en kwam nooit meer thuis
Zijn familie is natuurlijk allang dood, en zelfs het dorp waar hij woonde is vervallen ruïne
Urashima realiseert zich dat het drakenpaleis wel eens een van die magische sprookjesrijken zou kunnen zijn,
waar de tijd aan de binnenkant veel langzamer verstrijkt dan aan de buitenkant
Hij dacht dat er maar drie jaar verstreken was, maar hier zijn er al eeuwen voorbij
Nou, dat is jammer, maar wat kun je eraan doen, toch?
Zonder overlevende vrienden of familie en geen reden om te blijven,
bereidt Urashima zich voor om terug te gaan - alleen om te beseffen...
dat hij de weg niet meer weet
Verrassing, de oceaan heeft niet veel herkenningspunten
Urashima raakt in paniek voordat hij zich de doos herinnert
en denkt dat er misschien iets in zit wat hij kan gebruiken
Verrassing - dat is er niet
Als hij de doos openbreekt is het enige wat erin zit een vaag onheilspellend dampwolk
en de herinnering dat dat het enige was wat hij niet mocht doen
Oeps!
Wat er ook aan magie in de doos zat verdwijnt en
Urashima wordt geraakt met vierhonderd jaar achterstallige tijd in een keer,
en veroudert snel helemaal tot een lijk
Heel jammer
Moraal van het verhaal?
Afgezien van het standaard "Negeer geen magische bevelen van sprookjesdames",
moet je er misschien voor zorgen dat jij en je verloofde op één lijn zitten voor je gaat samenwonen
Je weet wel, misschien pak je je klusjes anders aan, of heb je verschillende normen voor organisatie...
dat zijn nou net het soort dingen die je echt eerst moet uitpraten
En het huis van je verloofde kan ook een relativerende anomalie zijn
die je voor altijd afsluit van je vrienden en geliefden,
wat over het algemeen een rode vlag is
[Maybe This Time - Cabaret]