เริ่มกันเลยนะครับ การเล่นฉบับรวบรัด
ไม่ใช่เรื่องเล่นๆ แน่ ถ้านิวยอร์กไทม์ส
ฉบับวันอาทิตย์ที่ 17 ก.พ. ทำปกเรื่องเกี่ยวกับการเล่น
พาดหัวรองบอกว่า "มันลึกซึ้งกว่าเรื่องเพศ
จริงจัง แต่สนุกสนานโลดโผน
แหล่งความคิดใหม่ๆ เกียวกับวิวัฒนาการ"
ไม่เลวเลยนะครับ เสียแต่ว่าถ้าคุณดูที่ปกดีๆ เห็นอะไรหายไปมั้ยครับ?
มีผู้ใหญ่มั้ยครับ?
เอาละ เรามาย้อนกลับไปในศตวรรษที่15
นี่คือภาพลานกลางแจ้งในยุโรป
เต็มไปด้วยการเล่น 124 ชนิดที่แตกต่างกันไป
ทุกช่วงวัย เล่นคนเดียว เล่นกับร่างกาย เกมส์ ตีกัน
และนี่เอง ที่ผมคิดว่าเป็นภาพที่เป็นแบบอย่าง
ของสภาพลานกลางแจ้งที่ควรเป็นในสมัยนั้น
เป็นสิ่งที่ผมคิดว่า เราอาจจะเสียมันไปจากวัฒนธรรมของเรา
ดังนั้น ผมจึงอยากจะพาคุณไปสัมผ้ส
กับสิ่งที่ผมคิดว่าเป็นผลพวงอันน่าทึ่ง
ที่มานิโทบา ทางเหนือของเชอร์ชิล ช่วงเดือนตุลาคมและพฤศจิกายน
น้ำแข็งในอ่าวฮัดสันละลายหมดไปแล้ว
เจ้าหมีขั้วโลกที่คุณเห็นนี้ หนัก 1200 ปอนด์
มันดุร้ายและหิวพอควร
นอร์เบิร์ท รอสซิ่ง ช่างภาพชาวเยอรมัน
อยู่ที่นั่น กำลังเก็บภาพของสุนัขพันธุ์ฮัสกี้ที่กำลังหยอกล้อกัน
แล้วจู่ๆ มันก็โผล่มา, เจ้าหมีขั้วโลกเพศผู้ที่ดุร้าย
กับสายตาจับจ้องแบบนักล่า
คนที่เคยไปแอฟริกา หรือเคยถูกสุนัขจรจัดตามหลัง คงจะรู้ว่า
มีสายตาจับจ้องของนักล่าแบบหนึ่ง
ที่คุณรู้ได้เลยว่ากำลังตกอยู่ในสถานการณ์ลำบาก
แต่ที่อีกด้านหนึ่งของสายตานักล่านั้น
คือ สุนัขฮัสกี้เพศเมีย ตั้งท่าพร้อมเล่น แกว่งหางไปมา
แล้วสิ่งที่แปลกมากๆ ก็เกิดขึ้น
พฤติกรรมทื่อๆ -- ที่ถูกกำหนด และเป็นรูปแบบเดียวกัน
ที่จะลงเอยด้วยมื้ออาหาร -- กลับเปลี่ยนไป
เจ้าหมีขั้วโลกตัวนี้
ยืนตระหง่านเหนือเจ้าฮัสกี้
ปราศจากซึ่งกรงเล็บ หรือแม้แต่เขี้ยวให้ได้เห็น
แล้วพวกมันก็เริ่มการเต้นรำอันน่าทึ่ง
การเล่นบัลเลต์
สิ่งนี้เกิดขึ้นในธรรมชาติ การเล่นได้เอาชนะสัญชาตญาณของสัตว์กินเนื้อ
และพลิกผันเหตุการณ์ที่น่าจะเป็นการต่อสู้สั้นๆ ที่ลงเอยด้วยความตาย
ถ้าคุณเริ่มดูเจ้าฮัสกี้ ที่กำลังยื่นคอให้เจ้าหมีขั้วโลกดีๆ
และมองใกล้ขึ้นอีกนิด จะพบว่าพวกมันอยู่ในสภาวะเปลี่ยนผ่าน
มันกำลังเล่นกัน
และสภาวะแบบนี้แหละ
ที่ทำให้สัตว์สองชนิดนี้ ได้สำรวจความเป็นไปได้
ที่จะเริ่มต้นทำบางสิ่งบางอย่างที่ต่างฝ่าย ต่างก็ไม่คิดจะทำ
หากปราศจากซึ่งสัญญาณแห่งการเล่น
นี่เป็นตัวอย่างชั้นเลิศ
ของการที่ความแตกต่างของพละกำลัง
จะถูกลบล้างได้ด้วยขบวนการทางธรรมชาติ ที่ล้วนมีอยู่ในตัวเราทุกคน
แล้วผมมาเกี่ยวกับเรื่องเหล่านี้ได้อย่างไร?
จอห์นได้พูดถึงเรื่องที่ผมได้มีโอกาสศึกษาพวกฆาตกร, ซึ่งผมก็ได้ทำจริงๆ
ฆาตกรคดีเท็กซัส ทาวเวอร์ ได้เปิดโลกทรรศน์ของผม --
ย้อนกลับไปตอนที่เราศึกษาโศกนาฏกรรมการสังหารหมู่ของเขา
ต่อความสำคัญของการเล่น
ที่มีกับเขา, จากการศึกษาอย่างละเอียด
เราพบว่าเขาถูกกีดกันจากการเล่นอย่างรุนแรง
เขาชื่อ ชาร์ลส วิทแมน
และคณะกรรมาธิการ ซึ่งประกอบไปด้วยนักวิทยาศาสตร์แท้ๆ จำนวนมาก
ก็ได้รู้สึกเมื่อตอนสิ้นสุดการศึกษาว่า
การที่ไม่ได้เล่น และการจำกัดการเล่นเชิงพัฒนาที่มากขึ้นเรื่อยๆ
นำเขาไปสู่สภาวะที่เปราะบางยิ่งขึ้นต่อโศกนาฏกรรมที่เขาก่อ
และการค้นพบนั้น ก็ได้ผ่านการพิสูจน์ของเวลา--
โชคไม่ดีเลย, แม้แต่กับกรณีเมื่อเร็วๆ นี้ที่เวอร์จิเนียเทค ก็เช่นกัน
และยังมีการศึกษาอื่นๆ ในประชากรกลุ่มเสี่ยง
ทำให้ผมรู้สึกได้ถึงความสำคัญของการเล่น,
แต่ผมก็ไม่เข้าใจจริงๆ ว่ามันคืออะไร
และก็ต้องใข้เวลาศึกษาประวัติการเล่นของผู้คนต่างๆ อยู่นานหลายปี
ก่อนที่ผมจะเริ่มตระหนักว่า ผมไม่ได้เข้าใจเรื่องนี้อย่างครบถ้วนจริงๆ
และผมก็ไม่คิดว่าใครในพวกเราจะมีความเข้าใจอย่างครบถ้วน ไม่ว่าจะด้วยวิธีใดๆ
แต่เราก็มองมันได้หลายทาง
ซึ่งทางหนึ่งที่ผมคิดว่าจะมอบให้พวกคุณได้ก็คือ-- การแยกแยะ และการทำความเข้าใจ
ภาพนี้ คือจุดเริ่มต้น ของการเล่นสำหรับมนุษยชาติ
เมื่อสายตาของผู้เป็นแม่และทารกประสานกัน
และทารกก็โตพอที่จะยิ้มได้แล้ว,
เกิดอะไรขึ้น--แม่ก็จะเกิดความปิติที่พลุ่งพลานขึ้นมาตามธรรมชาติ
และเธอก็เริ่มทำเสียงหยอกล้อและยิ้ม, ทารกก็ทำเช่นเดียวกัน
ถ้าเรานำทั้งคู่ไปต่อสายเข้ากับเครื่องอ่านคลื่นไฟฟ้า
ภาพคลื่นสมองซีกขวาของทั้งคู่จะสอดคล้องกัน
ดังนั้น ความปิติที่เกิดขึ้นในช่วงแรกเริ่มของการเล่น
และภาพทางกายภาพของมัน ก็คือสิ่งที่เราเริ่มต้นเข้าไปจัดการ
และผมอยากให้พวกคุณคิดว่าทุกๆ ส่วนเล็กๆ ของการเล่นที่ซับซ้อน
ล้วนอยู่บนพื้นฐานนี้สำหรับเราผู้เป็นมนุษย์
ตอนนี้ผมกำลังนำคุณไปสู่หลากหลายวิธี ที่เราจะมองการเล่น
ซึ่งไม่สามารถแยกแยะเดี่ยวๆ ได้
เรากำลังมองการเล่นทางร่างกาย
ซึ่งเป็นความปราถนาโดยธรรมชาติ ที่จะเอาชนะแรงดึงดูดของโลก
นี่คือแพะภูเขา
ถ้าวันไหนคุณรู้สึกแย่ ลองนี่
กระโดดขึ้นลง ขยับตัวไปมา -- คุณจะรู้สึกดีขึ้น
คุณอาจมีความรู้สึกเหมือนเด็กในภาพ,
ที่ทำมันโดยปราศจากเหตุผลใดๆ
ไม่มีจุดประสงค์เฉพาะเจาะจง และนั่นคือสิ่งที่เยี่ยมยอดเกี่ยวกับการเล่น
ถ้าจุดประสงค์มีความสำคัญมากกว่า
การเล่นแล้ว, มันก็อาจไม่ใช่การเล่น
ยังมีการเล่นในแบบที่แตกต่างออกไปอีก, การเล่นกับสิ่งของ
อย่างเจ้าลิงกังญี่ปุ่นนี่ มันทำลูกบอลหิมะ,
และกำลังจะกลิ้งมันลงไปตามเขา
และพวกมันไม่ปาใส่กัน แต่นี่คือพื้นฐานของความรู้สึกสนุกสนาน
ในการควบคุมวัตถุ, มือของคนเรา
คือมือที่มองหาสมอง
สมองก็มองหามือ
และการเล่นเป็นสื่อกลางที่เชื่อมโยงทั้งสองส่วนได้ดีที่สุด
เจพีแอล ที่เราได้ยินไปเมื่อช่วงเช้านี้ เป็นที่ที่น่าทึ่ง
ที่นั่นมีที่ปรึกษาอยู่สองคน
แฟรงค์ วิลสัน และเนท จอห์นสัน
แฟรงค์ วิลสัน เป็นนักประสาทวิทยา ส่วน เนท จอห์นสันเป็นช่างกล
เนทสอนวิชาเครื่องกลในโรงเรียนมัธยมที่ลองบีช
และพบว่านักเรียนของเขา ได้สูญเสียความสามารถในการแก้ไขปัญหา
เขาพยายามหาว่าทำไม ในที่สุด ก็ได้ข้อสรุปของเขาเองว่า
นักเรียนที่สูญเสียความสามารถในการแก้ไขปัญหา อย่างเช่นการซ่อมรถนั้น
ไม่ค่อยได้ใช้มือในการทำงาน
แฟรงค์ วิลสันเขียนหนังสือชื่อ "มือ"
เขาทั้งคู่ทำงานด้วยกันที่ เจพีแอล
ตอนนี้ที่ เจพีแอล นาซ่า และโบอิ้ง
ก่อนที่จะจ้างนักแก้ปัญหางานวิจัยและพัฒนา
ต่อให้ผู้สมัครได้เกียรตินิยมเหรียญทองจากฮาวาร์ด หรือแคล เทค--
ถ้าพวกเขาไม่เคยแม้แต่จะซ่อมรถ ไม่เคยใช้มือทำสิ่งของเลยในชีวิต
ไม่เคยเล่นกับมือ พวกเขาก็จะไม่สามารถเป็นนักแก้ปัญหาเช่นกัน
ดังนั้นการเล่นก็ถือเป็นงาน และสำคัญเอามากๆ
มีสิ่งหนึ่งเกี่ยวกับการเล่นก็คือ มันเกิดจากความอยากรู้อยากเห็น และการสำรวจ
แต่ต้องเป็นการสำรวจที่ปลอดภัย
บังเอิญในกรณีนี้โอเค เขาเป็นแค่เด็กชายตัวเล็กๆ ที่สนใจในสรีระ
และนั่นก็แม่เขาเอง ถ้าเป็นสถานการณ์อื่น อาจจะไม่ค่อยดีเท่าไหร่
แต่ความอยากรู้อยากเห็น การสำรวจ ล้วนเป็นส่วนหนึ่งของการเล่น
ถ้าคุณต้องการเป็นส่วนหนึ่งของสังคม คุณต้องเล่นเป็นกลุ่ม
และการเล่นเป็นกลุ่มทางสังคม ก็เป็นส่วนหนึ่งของสิ่งที่เราเป็นในทุกวันนี้
และมันเป็นผลพลอยได้จากการเล่น
การเล่นแรงๆ และหกคะเมนตีลังกา
สิงโตตัวเมียเหล่านี้ มองห่างๆ เหมือนกำลังต่อสู้กัน
แต่ถ้ามองเข้าไปใกล้ๆ พวกมันก็เหมือนในกรณีหมีขั้วโลกและฮัสกี้
ไม่มีกรงเล็บ ขนเรียบ นัยตาอ่อนโยน
ปากกว้างไร้เขี้ยว เคลื่อนไหวแบบบัลเลต์
เคลื่อนไหวเป็นวง-- ทั้งหมดแสดงถึงการเล่น
และการเล่นแบบตึงตังและเกลือกกลิ้ง เป็นสื่อการเรียนรู้อันยอดเยี่ยมของเราทุกคน
ยกตัวอย่างเช่น เด็กก่อนวัยเรียนควรได้รับอนุญาตให้ พุ่งตัว, ตี, เป่าปาก,
กรีดร้อง, อลหม่าน, และได้รับการพัฒนาผ่านการควบคุมทางอารมณ์
และผลพลอยได้ทางสังคมอื่น--ทางการรับรู้ ทางอารมณ์ และทางกายภาพ--
และนั่นก็อยู่ในส่วนการเล่นแรงๆ และหกคะเมนตีลังกาที่ว่า
การเล่นในฐานะผู้ชม การเล่นในงานพิธีเฉลิมฉลอง-- เราคงเคยมีส่วนร่วมกันมาบ้าง
พวกคุณที่มาจากบอสตันรู้ดีว่านี่คือ เวลาที่ว่า ซึ่งหาได้ยาก
ที่ทีมเบสบอลเรดซอกซ์ ชนะเวิลด์ซีรีย์
แต่มองดูที่ใบหน้าและภาษากายของทุกคน
ในภาพที่สับสนนี้ และคุณคงรู้สึกได้ว่าพวกเขาล้วนอยู่ในการเล่นทั้งนั้น
การเล่นที่เปี่ยมด้วยจินตนาการ
ผมรักภาพนี้ เพราะลูกสาวผม ซึ่งตอนนี้อายุเกือบ 40 ปีแล้ว อยู่ในภาพนี้ด้วย
มันเตือนให้ผมนึกถึงการเล่าเรื่องและจินตนาการของเธอ
ความสามารถที่จะร้อยเรียงเรื่องราวในวัยเพียงเท่านี้ วัยก่อนเรียน
ส่วนสำคัญที่สุดในการเล่น
คือการจินตนาการในการเล่นคนเดียว
และผมก็ชอบภาพนี้ เพราะมันคือสิ่งที่พวกเราเป็น
เราทุกคนล้วนมีเสียงภายในที่เป็นเรื่องเล่าของเราเอง
หน่วยหนึ่งที่แสดงความฉลาดเฉลียวของสมองของพวกเราก็คือการเล่าเรื่อง
วันนี้ผมกำลังเล่าให้คุณฟังเกี่ยวกับการเล่น
ส่วนนี่ คนป่าคนนี้ ผมคิดว่าเขาคงกำลังพูดถึงปลาที่หลุดมือไป คงตัวใหญ่
และนี่คือส่วนที่เป็นพื้นฐานของการเล่น
แล้วการเล่นมีผลอย่างไรต่อสมอง?
มากทีเดียว
เรายังไม่ทราบมากนักเกี่ยวกับผลที่มีต่อสมองของมนุษย์
เพราะเงินสนับสนุนการวิจัยเกี่ยวกับการเล่น ยังมีไม่มากนัก
ผมไปที่คาร์เนกี้เพื่อขอทุนสนับสนุน
พวกเขาเคยให้ทุนสนับสนุนเมื่อตอนผมเป็นนักวิชาการ
เพื่อศึกษาเรื่องคนขับรถเมาและฝ่าฝืนกฏหมาย และผมก็คิดว่าผมมีประวัติการทำงานที่ดีที่เดียว
เมื่อผมใช้เวลาไปกว่าครึ่งชั่วโมงพูดถึงเรื่องการเล่น
ก็เป็นที่ชัดเจนว่าพวกเขาไม่..ไม่รู้สึกว่าการเล่นเป็นเรื่องที่จริงจัง
ผมคิดเช่นนั้น นั่นเป็นเมื่อหลายปีก่อน ผมคิดว่าคลื่นความคิดแบบนั้นผ่านไปแล้ว
และคลื่นของการเล่นกำลังก่อตัวขึ้น
เพราะมันมีหลักการทางวิทยาศาสตร์สนับสนุน
ไม่มีอะไรจุดประกายสมองได้เหมือนการเล่น
การเล่นในสามมิติจุดระเบิดให้สมองส่วนเซเรเบลลัม
ส่งสัญญาณกระตุ้นจำนวนมาก ไปยังสมองส่วนหน้า--
ส่วนปฏิบัติการ--ที่ช่วยพัฒนาความทรงจำเกี่ยวกับการเรียนรู้
และ ๆ ๆ ๆ
สำหรับผม มันเป็นการผจญภัยทางวิชาการที่ต้องการ การฟูมฟักอย่างสุดๆ
ในการที่จะมองประสาทวิทยาในส่วนที่เกี่ยวกับการเล่น และการนำผู้คนมาทำงานร่วมกัน
ซึ่งแต่ละคนต่างก็มีหลักการของแต่ละคนนั้นไม่ได้คิดไปในแนวนั้นเลยซะทีเดียว
และนั่นก็คือหน้าที่ของสถาบันการเล่นแห่งชาติ
และนี่คือหนึ่งในหลายวิธี ที่คุณสามารถใช้ศึกษาเรื่องการเล่น--
คือติดเอาตัววัดคลื่นกระแสไฟฟ้า 256 ตัว
เสียใจด้วยที่ผมไม่มีเรื่องที่ดูน่าเล่นมาให้ดู แต่มันช่วยให้เราวัดค่าต่างๆ แม้ตอนเคลื่อนไหว
ซึ่งเคยเป็นข้อจำกัดในการศึกษาการเล่น
และเราอยู่ระหว่างการศึกษาเรื่องการเล่นระหว่างแม่-ลูก
ที่เราหวังว่าจะแล้วเสร็จสมบูรณ์ในไม่ช้า
สาเหตุที่ผมใส่ไว้ที่นี่ก็เพื่อเป็นการจัดลำดับ
ความคิดของผม ที่จะแสดงให้เห็นว่าการเล่นทำอะไรได้บ้าง
โลกของสัตว์ ได้แสดงให้เราเห็นอย่างชัดเจน
ในโลกของสัตว์ ถ้าคุณนำเอาหนูมา
ปล่อยให้มันได้เล่นเป็นระยะเวลาหนึ่ง ในวัยเด็ก
และพอคุณจำกัดการเล่น--พวกมันร้องเสียงแหลม กอดรัด
ตะครุบกัน, ซึ่งนั่นก็เป็นส่วนหนึ่งของการเล่นของพวกมัน
ถ้าคุณหยุดพฤติกรรมที่ว่าในกลุ่มทดลองหนึ่ง
และอนุญาตให้เกิดในอีกกลุ่มทดลอง
และเมื่อคุณให้หนูเหล่านั้น
ได้เจอกับปลอกคอแมวที่เต็มไปด้วยกลิ่น
โดยสัญชาตญาณพวกมันจะหลบหนีและหาที่ซ่อน
ฉลาดไม่เลว-- พวกมันไม่อยากถูกแมวฆ่า
แล้วเกิดอะไรขึ้น?
ทั้งสองกลุ่มล้วนหลบซ่อน
พวกที่ไม่ได้รับการเล่น ไม่เคยโผล่ออกจากที่ซ่อนเลย
และตายในที่สุด
พวกที่เคยเล่น ค่อยๆ สำรวจสภาพแวดล้อม
และเริ่มลองพิสูจน์สิ่งที่พวกมันพบอีกครั้ง
นั้นบอกบางอย่างแก่ผม อย่างน้อยก็ในหนู--
ซึ่งผมคิดว่าพวกมันมีตัวส่งสัญญาณทางประสาทแบบเดียวกับเรา
และมีโครงสร้างสมองคล้ายของเรา
ว่า การเล่นอาจจะค่อนข้างสำคัญสำหรับการเอาชีวิตรอดของเรา
และอีกมากมาย มีการทดลองกับสัตว์อีกมากที่ผมสามารถนำมาเล่าให้ฟังได้
ทีนี้ นี่คือผลพวงของการถูกลิดรอนการเล่น (หัวเราะ)
นี่ใช้เวลานานทีเดียว
ผมต้องบังคับให้้โฮเมอร์นอนลง ใส่เขาเข้าไปในเครื่องสแกนแม่เหล็กไฟฟ้า เครื่องสแกนโฟตอน
และเครื่องตรวจวัดคลื่นสมองอีกหลายตัว แต่ก็เหมือนกับพวกที่เอาแต่ดูทีวีนั่นแหละ สมองของเขาหดเหลือนิดเดียว
และเราก็รู้แน่ๆ ว่าพวกสัตว์พื้นเมือง
และสัตว์อื่นๆ เมื่อถูกจำกัดการเล่น
พวกมัน รวมทั้งพวกหนูด้วย จะมีการพัฒนาสมองที่ไม่ปกติ
ปัจจุบัน พบว่าสิ่งที่ตรงข้ามกับการเล่นไม่ใช่การทำงาน
มันคือ ความหดหู่
และผมคิดว่า ถ้าคุณคิดถึงชีวิตที่ปราศจากการเล่น
ไม่มีอารมณ์ขัน ไม่มีการจีบกัน ไม่มีภาพยนต์
ไม่มีเกมส์ ไม่มีแฟนตาซี และอื่นๆ
ลองจินตนาการถึงวัฒนธรรมหรือชีวิต ผู้ใหญ่หรืออะไรแล้วแต่
ที่ปราศจากการเล่น
และสิ่งที่เป็นลักษณะเฉพาะมากของเผ่าพันธุ์เรา
ก็คือ พวกเราถูกออกแบบให้เล่นตลอดชีวิตของเรา
และพวกเรามีความสามารถในการส่งสัญญาณการเล่น
คงไม่มีใครคิดถึงเจ้าสุนัขที่ผบถ่ายภาพไว้ ที่หาดคาเมลเมื่อสองสามสัปดาห์ก่อน
สิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นตามมาจากพฤติกรรมในภาพ
ก็คือ การเล่น
คุณเชื่อใจได้เลย
พื้นฐานความเชื่อใจของมนุษย์ก่อร่างผ่านสัญญาณการเล่น
และเราเริ่มสูญเสียสัญญาณเหล่านั้น โดยทางวัฒนธรรมและอื่นๆ เมื่อโตเป็นผู้ใหญ่
เป็นเรื่องที่น่าอาย
ผมคิดว่าพวกเรายังมีเรื่องต้องเรียนรู้อีกมาก
เจน กู๊ดออล กับการเล่นกับใบหน้ากับลิงชิมแปนซีตัวโปรดของเธอ
ระบบส่งสัญญาณในการเล่นล้วนทำผ่าน
น้ำเสียง สีหน้า ร่างกาย ท่าทาง
คุณบอกได้ทันที-- และเมื่อพูดถึงการเล่นเป็นหมู่คณะ
มันสำคัญมากสำหรับกลุ่มที่จะต้องรู้สึกถึงความปลอดภัย
โดยผ่านทางการแบ่งปันสัญญาณการเล่นของพวกเขาเอง
พวกคุณอาจจะไม่รู้จักคำนี้
แต่มันควรจะเป็นชื่อและสกุลทางชีวภาพของคุณ
เพราะว่าคำนี้หมายถึง การคงไว้ซึ่งความเป็นเด็กจนถึงวัยผู้ใหญ่
ในเชิงมนุษยวิทยา พวกเราคือ
พวกที่มีคุณสมบัตินี้ที่สุด จากการศึกษามากมาย
เป็นพวกที่อ่อนเยาว์ ยืดหยุ่น และปั้นแต่งได้ที่สุดในบรรดาสิ่งมีชิวิตทั้งหลาย
และเช่นกัน เป็นพวกที่ขี้เล่นที่สุด
และนี่ทำให้เราได้เปรียบในการปรับตัว
ทีนี้ ยังมีอีกวิธีในการทำความเข้าใจกับการเล่น
ซึ่งผมอยากจะเน้นในที่นี้
นั่นก็คือ ประวัติการเล่น
ประวัติการเล่นของคุณเป็นลักษณะเฉพาะบุคคล
และบ่อยครั้งไม่ใช่สิ่งที่เราจะตั้งใจคิดถึงมัน
นี่คือหนังสือที่เขียนโดยนักเล่นที่บรรลุแล้ว
นามว่า เควิน แคโรล
เควิน แคโรล มาจากสภาพแวดล้อมที่ถูกลิดรอนสุดขีด
แม่ที่ติดเหล้า พ่อที่ทิ้งไป อยู่ใจกลางเมืองฟิลาเดลเฟีย
เป็นคนดำ ต้องดูแลน้อง
ค้นพบว่าเมื่อเขามองไปที่สนามเด็กเล่น
จากนอกหน้าต่างมายังที่ที่เขาอยู่อย่างจำกัด
เขารู้สึกถึงบางอย่างที่แตกต่างไป
และทำให้เขาเฝ้าติดตามมัน
การเปลี่ยนแปลงชีวิตของเขา
จากการถูกลิดรอนและที่ใครก็คาดว่าคงไม่พ้นคุกหรือความตาย
เขากลายเป็นนักภาษาศาสตร์ เป็นผู้ฝึกซ้อมให้แก่ทีมบาสเกตบอลเซเว่นตี้ซิกเซอร์ และปัจจุบันนักพูดที่ทรงพลัง
และเขาให้การเล่นเป็นพลังในการเปลี่ยนแปลง
ตลอดชีวิตของเขา
มีอีกประวัติการเล่นที่ผมคิดว่ากำลังคืบหน้า
พวกคุณที่จำ อัล กอร์ ได้
ระหว่างดำรงตำแหน่งสมัยแรกและระหว่างการแข่งขัน
ชิงตำแหน่งประธานาธิบดีที่ประสบความสำเร็จแต่ไม่ได้รับเลือก
อาจจะจำเขาได้ในแง่ที่มีบุคคลิกทื่อๆ และไม่เป็นตัวของตัวเอง
อย่างน้อยก็ในที่สาธารณะ
และถ้าดูประวัติของเขา ที่ปรากฏตามหนังสือพิมพ์
อย่างน้อยเมื่อมองจากมุมเล็กๆ นี้ ผมรู้สึกว่า
หลายสิ่งในชีวิตเขาถูกตั้งโปรแกรมไว้แล้ว
ฤดูร้อนกับการทำงานหนักท่ามกลางความร้อนระอุของรัฐเทนเนสซี
เป็นความคาดหวังของพ่อผู้เป็นวุฒิสมาชิกและวอชิงตัน ดีซี
และแม้ผมจะคิดว่าเขามีความสามารถในการเล่นค่อนข้างแน่
เพราะว่าผมพอมีความรู้เกี่ยวกับมัน
ผมคิดว่า เขาดูไม่มีพลังเท่ากับที่เห็นในตอนนี้
โดยการให้ความสนใจในสิ่งที่เป็นความใฝ่ฝันของตนเอง
และแรงขับเคลื่อนภายในตนเอง
ซึ่งผมคิดว่าเป็นพื้นฐานในประวัติการเล่นของเราทุกคน
สิ่งที่ผมอยากจะสนับสนุนให้แต่ละคนทำ
คือสำรวจย้อนไปในอดีตเท่าที่จะทำได้
จนพบภาพที่ชัดเจน เต็มไปด้วยความสุข สนุกสนานที่สุดที่มี
ไม่ว่าจะเป็นกับของเล่น ในวันเกิด หรือวันหยุด
และเริ่มก่อร่างจากความรู้สึกนั้น
ไปสู่คำตอบว่ามันเชื่อมโยงกับชีวิตของคุณในตอนนี้อย่างไร
แล้วคุณจะพบว่า คุณอาจอยากเปลี่ยนงาน -
ซึ่งเกิดขึ้นกับหลายคนที่ผมแนะนำให้ทำแบบนี้
เพื่อที่จะเพิ่มพลังผ่านการเล่นของพวกเขา
หรือคุณจะสามารถเพิ่มคุณค่าให้แก่ชีวิตคุณ ด้วยการจัดลำดับความสำคัญ
และให้ความเอาใจใส่มัน
พวกเราส่วนใหญทำงานเป็นกลุ่ม และผมยกเรื่องนี้มาเพราะ
ดีสกูล โรงเรียนสอนออกแบบที่สแตนฟอร์ด
ต้องขอบคุณเดวิด เคลลี่ และคนอื่นๆ อีกมาก
ที่มีวิสัยทัศน์ในการก่อตั้งมัน
อนุญาตให้กลุ่มของพวกเรามาร่วมกันทำงาน
และสร้างสรรค์วิชาเรียนที่ชื่อว่า "จากการเล่นสู่นวัตกรรม"
คุณจะเห็นว่าวิชานี้ก็คือการเจาะลึกลงไป
ในสภาวะการเล่นของมนุษย์ ซึ่งคล้ายกับสภาวะของหมีขั้วโลกกับฮัสกี้
และมันสำคัญกับความคิดสร้างสรรค์
เพื่อที่จะสำรวจพฤติกรรมการเล่น การพัฒนาการและพื้นฐานทางชีวภาพของมัน
เพื่อที่จะนำหลักการ ผ่านการออกแบบกระบวนการคิด
เพื่อไปส่งเสริมนวัตกรรมในบริษัท
นักเรียนจะทำงานร่วมกับเพื่อนร่วมงานภายนอก
ในโครงการออกแบบตามความต้องการใข้งาน
นี่เป็นการเดินทางไกลครั้งแรกของเรา
เราใช้เวลาไปแล้วกว่า 2 เดือนครึ่งถึง 3 เดือน และค่อนข้างสนุกสนานทีเดียว
นั่นคือนักเรียนดาวเด่นของเรา สุนัขพันธุ์ลาบาดอร์
มันสอนให้เราหลายคนให้รู้ว่า การเล่นคืออะไร
และเหล่าอาจารย์ผู้สูงอายุ และหมดกำลังวังชาคอยรับผิดชอบ
เบรนดอน บอย ริช แครนดอล และทางขวาสุดคือ
สจ๊วต ทอมสัน คนที่ผมคิดว่าจะเป็นผู้สมรู้ร่วมคิดกับ จอร์จ สมูธ ในการชิงรางวัลโนเบล
ในสาขาประสาทวิทยา
ดังนั้นเรามีเบรนดอน ที่มาจากไอดีโอ
และพวกเราที่เหลือ นั่งเรียงกันมองดูนักเรียนเหล่านี้
นำเอาหลักการเล่น ไปใช้ประโยชน์จริงในชั้นเรียน
หนึ่งในโครงการของพวกเขาก็คือ
ดูว่าอะไรทำให้การประชุมเป็นเรื่องน่าเบื่อ
และหาทางแก้ไขมัน
ผลก็คือภาพยนตร์ที่สร้างขึ้นโดยนักเรียน
ที่คุณจะได้เห็นนี้
สภาวะลื่นไหล คือสภาวะทางจิตใจที่ไม่รู้ตัว
ซึ่งบุคคลนั้นจมดิ่งเข้าไปในสิ่งที่เขาหรือเธอกำลังทำ
มีลักษณะของความรู้สึกของการจับจ้องที่เต็มไปด้วยพลัง
มีส่วนร่วมอย่างเต็มที่และความสำเร็จบนกระบวนการทำงาน
หัวใจสำคัญที่เราเรียนรู้ได้จากการประชุม
คือผู้คนจัดรวมการประชุมต่างๆ ตามลำดับ
สร้างความยุ่งเหยิงตลอดวัน
ผู้เข้าประชุมไม่ทราบเลยว่าเมื่อไรที่พวกเขาจะกลับไปทำงานของตน
ที่ถูกกองทิ้งไว้บนโต๊ะ
แต่มันไม่จำเป็นต้องเป็นแบบนั้น
(ดนตรี)
ผู้ปราดเปรื่องและผู้บำเพ็ญตน
แห่งสถานที่ที่เรียกว่าดี สกูล
ได้ออกแบบการประชุมที่คุณสามารถออกมาได้อย่างแท้จริงเมื่อเลิกประชุม
ปลดเปลื้องการประชุมออก และกลับสู่ความสงบทางจิตใจ
เพราะว่าเมื่อใดก็ตามที่คุณต้องการมันอีกครั้ง
การประชุมก็แขวนรอคุณอยู่ตรงนั้น
การประชุมที่พร้อมให้คุณได้สวมใส่
เพราะเมื่อคุณสวมใส่มัน คุณจะได้รับทุกสิ่งที่ต้องการเพื่อทำให้
เป็นการประชุมที่สนุก ได้ผล และมีประโยชน์
แต่เมื่อคุณถอดมันออก
นั่นแหละคือเมื่อของจริงจะปรากฏ
(ดนตรี)
(หัวเราะ) (ปรบมือ)
ดังนั้นผมอยากจะกระตุ้นให้พวกคุณทุกคน
เข้าร่วม
ไม่ใช่ในแบบแยกงานและการเล่นออกจากกัน
เหมือนที่คุณแบ่งเวลาออกมาต่างหากเพื่อเล่น
แต่เป็นในลักษณะที่ชีวิตของคุณถูกสูบฉีด
นาทีต่อนาที ชั่วโมงต่อชั่วโมง
ไปด้วยการเล่นทางกาย
ทางวัตถุ
ทางสังคม ทางแฟนตาซี หรือแบบใดๆ ก็ตาม
และผมคิดว่า คุณจะมีชีวิตที่ดีขึ้นและมากด้วยพลัง
ขอบคุณครับ
(ปรบมือ)
จอห์น ฮอคเคนเบอรี่: ฟังดูแล้ว สิ่งที่คุณกำลังบอกก็คือ
อาจมีแนวโน้ม ที่คนบางส่วนจะมองงานของคุณ
แล้วรู้สึกว่า
ฉันเคยได้ยินเรื่องแบบนี้่ แนวเดียวกับจิตวิทยาการเล่นที่นิยมพูดๆ กัน
ที่บอกว่า ทางใดทางหนึ่ง
วิถีที่สัตว์และมนุษย์เข้าไปเกี่ยวข้องกับการเล่น
ก็เพื่อเป็นการเตรียมพร้อมสำหรับกิจกรรมในวัยเติบใหญ่
แต่งานวิจัยของคุณดูเหมือนจะบอกว่ามันไม่ถูกต้องเลย
ใช่ ผมคิดว่านั่นไม่ถูกต้องนัก
บางทีเพราะสัตว์ต่างๆ ได้สอนเราว่า
ถ้าคุณหยุดไม่ให้แมวได้เล่น
ซึ่งคุณสามารถทำมันได้ และเราก็เห็นว่าแมวเล่นยังไง
แมวก็ยังเป็นนักล่าที่ดีเหมือนที่ควรเป็น ถึงแม้จะไม่ได้เล่น
และถ้าคุณลองจินตนาการถึงเด็ก
กำลังเล่นสมมุติเป็นคิงคอง
หรือนักแข่งรถ หรือเจ้าหน้าที่ดับเพลิง
ก็ไม่ได้แปลว่า เด็กจะกลายเป็นนักแข่งรถ หรือเจ้าหน้าที่ดับเพลิงกันหมด
ใช่ไหม มันมีความไม่เชื่อมโยงกันระหว่างการเตรียมพร้อมเพื่ออนาคต
ซึ่งก็คืออะไรที่คนส่วนใหญ่รู้สึกคุ้นเคยในการคิดเกี่ยวกับการเล่น
กับการคิดว่าการเล่นเป็นหน่วยหนึ่งทางชีวภาพที่แยกออกมา
และจากการศึกษาจากสัตว์มาสี่ถึงห้าปี
ได้เปลี่ยนมุมมองที่ผมเคยมี ให้มาเป็นอย่างที่เห็นในปัจจุบัน
ซึ่งก็คือ การเล่นนั้นมีที่ทางทางชีวภาพ
ก็เหมือนกับการนอนและการฝัน
และถ้าคุณมองการนอนและการฝันในเชิงชีวภาพ
สัตว์มีการนอนและฝัน
ฝึกฝน และทำสิ่งอื่นๆ ที่ช่วยเรื่องความจำ
และนั่นคือส่วนสำคัญของการนอนและการฝัน
วิวัฒนาการขั้นต่อไปของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม
และสัตว์ที่เต็มไปด้วยเซลล์ประสาทจำนวนมากล้น
ก็คือเพื่อที่จะเล่น
และความจริงที่ว่า หมีขั้วโลกและฮัสกี้ หรือ นกกางเขนและหมี
หรือ คุณและผมและสุนัขของเรา สามารถก้าวข้ามและมีประสบการณ์แบบนั้น
แยกการเล่นให้เป็นเรื่องต่างหาก
และมันสำคัญอย่างยิ่งในการเรียนรู้และพัฒนาสมอง
ดังน้นมันไม่ใช่แค่อะไรที่คุณทำเมื่อคุณมีเวลาว่าง
คุณทำได้ไง คือผมรู้ว่าคุณเป็นส่วนหนึ่งของวงการวิจัยทางวิทยาศาสตร์
และคุณก็ต้องถูกประเมินในเรื่องการได้รับทุนสนับสนุนและการเสนอโครงการเหมือนคนอื่นๆ
คุณป้องกันอย่างไร -
บางข้อมูลที่คุณได้ ความรู้ทางวิทยาศาสตร์ที่คุณพุดถึง มันค่อนข้างเป็นของร้อน
คุณป้องกันอย่างไร ไม่ให้เกิดการตีความทั้งจากสื่อมวลชน
หรือจากคนในวงการวิทยาศาสตร์ในเชิงนัยในงานวิจัยของคุณ
คล้ายกับที่เกิดกับ ปรากฎการณ์โมสาร์ท
แบบว่า โอ้ เครื่องสแกนแสดงให้เห็น...
ว่าการเล่นช่วยเพิ่มพูนความเฉลียวฉลาด
ดีล่ะ นำเด็กๆ มาไว้ในคอก
ปล่อยให้เล่น แล้วเด็กก็จะเป็นอัจฉริยะและเข้าฮาวาร์ด
คุณป้องกันไม่ให้ผู้คนทำแบบนั้นได้อย่างไร
บนพื้นฐานข้อมูลที่คุณกำลังพัฒนา?
ผมคิดว่า ทางเดียวที่ผมจะทำได้
ก็คือรวบรวมเหล่าที่ปรึกษาที่ผมมี
ซึ่งเป็นนักปฏิบัติ
โดยผ่านการเล่นที่ไม่จัดเตรียมไว้ก่อน หรือท่าทางตลก หรืออะไรก็ตาม
สร้างสภาวะการเล่นขึ้นมา
ทำให้ผู้คนเห็นในสภาวะที่ว่า
และคุณก็มีผู้เชี่ยวชาญเครื่องสแกนสมอง คุณมี แฟรงค์ วิลสัน
และคุณมีนักวิทยาศาสตร์ตัวจริงในด้านต่างๆ รวมถึงนักประสาทวิทยา
ทั้งหมดรวมตัวกันโดยมีจุดหมายที่การเล่น
มันคงเป็นการยากที่จะไม่เอาจริงเอาจังกับมัน
แต่โชคไม่ดี สิ่งที่ว่านี้ยังทำกันไม่เพียงพอ
ในฐานะมูลนิธิเพื่อวิทยาศาสตร์แห่งชาติ สถาบันวิจัยสุขภาพจิตแห่งชาติ
หรือใครก็ตามที่เห็นด้วยกับแนวทางนี้ ทำกันอย่างจริงจัง
ผมหมายถึงคุณยังไม่ได้ยินอะไร แบบว่า โรคมะเร็ง หรือโรคหัวใจ
ที่เกี่ยวข้องกับการเล่น
แต่สำหรับผม ผมมองมันเป็นพื้นฐานของความอยู่รอด ในระยะยาว
เหมือนกับการเรียนรู้พื้นฐานทางด้านสุขภาพ
และนี่คือ สจ๊วต บราวน์ ขอบคุณครับ
(ปรบมือ)