ทำนอง: GHOST และ Vane
คำเตือน: อวัยวะภายใน, โรคกลัวรู และภาพหลอน/อาการหวาดระแวง
เนื้อร้อง: GHOST และ Carbon Monoxide
ภาพประกอบ/ วีดิโอ: GHOST
ร้อง: Mai และ Asterian
DEATHBODY
[คำแปล: Nyxious (Salted Ice)]
หยาดน้ำแข็งทิ่มแทงลงที่กลางอก
ช่วยประกอบร่างฉันขึ้นใหม่ให้ทีเถอะ
ความคิดเดิมๆลอยฟุ้งพ้นเส้นขอบฟ้าของวันใหม่
ไม่เคยนึกสงสัยเลยว่า ตัวฉันเองนั้นเน่าเฟะขนาดไหน
ปลายนิ้วที่แตกร้าวและหักงอ
ลานสายตาที่พร่าเลือน
ที่ข้างหลังดวงตาดวงที่ 700 ของฉัน
“เธอโอเคนะ?”
เย็นเยียบ แถมยังพันพัลวัน
มนุษย์หุ่นไม้ยังคงจับจ้องมาทางนี้
ทำเอาฉันกลัวสุดขั้วหัวใจ
ในยามที่มันเผยกาย
ตลอดที่ผ่านมานี้ รู้สึกมาตลอดเลยว่า เวลาของฉันคงใกล้มาถึงเต็มที
เป็นแบบนี้ต่อไปไม่ได้หรอก ก็เนื้อหนังบนตัวฉันมันเน่าเปื่อยไปแล้วนี่
นั่งร้านที่ขึ้นรา พิธีกรรรมการบีบคอ
ไม่ว่าจะพยายามขนาดไหน ก็ยังคงมีลมหายใจ
(ตัวของฉันต้องเย็นได้แล้วสิ)
ตัวของฉันต้องเย็นได้แล้วสิ
ดวงตาของเหล่าหนอนแมลง
ดวงตาของเหล่าหนอนแมลงพวกนั้น ต่างมองทะลุลึกลงถึงดวงวิญญาณ
จากไปเสียตั้งนานแล้ว
ที่ยังเหลืออยู่
ที่ยังเหลืออยู่คงมีเพียง หยาดน้ำตาที่รินไหลไม่หยุดหย่อน
ไม่มีที่ไหนให้ไปอีกแล้วล่ะ
ฉันจึงหลับตา แล้วทิ้งตัวลงสู่ผืนหิมะ
เอนกายลงหลับใหล
สวดอ้อนวอนพระเป็นเจ้า โปรดรับดวงวิญญาณของลูกไปด้วยเถิด
ความทุกข์ทนจากสรวงสวรรค์
เสียงจากเบื้องบนขานเรียกฉันแล้ว
ผ่านดวงตาดวงที่ 700 ของฉัน
แต่ฉันก็ยังโอเคดี
ความเย็นที่กัดกินผิวหนังมันไม่เจ็บหรอก
ปฏิเสธความตายของฉันอย่างแสนชาญฉลาด
ยากเย็นเสียจริง แต่ไม่เป็นไร
ฉันรอมาตลอดเลยนะ
สร้างความตายขึ้นใหม่อีกครั้งอีกหน
คงเป็นแบบนี้ตลอดไปนั่นแหละ
ยอมรับแล้ว ความทุกข์ทนนี้
การเมินเฉยอันแสนโหดร้าย ความทรมานอันแสนโดดเดี่ยว
ในเมื่อครั้งที่ฉันยังหายใจ
ตลอดที่ผ่านมานี้ รู้สึกมาตลอดเลยว่า เวลาของฉันใกล้จะมาถึงเต็มที
เป็นแบบนี้ต่อไปไม่ได้หรอก ก็เนื้อหนังบนตัวฉันมันเน่าเปื่อยไปหมดแล้ว
การไถ่บาปของพระเป็นเจ้า ความไร้เดียงสาที่ล่วงพ้นเลยผ่าน
ที่เคยเชื่อและกลัวมาตลอดนี่ ไม่เคยมีจริงแม้สักอย่างเดียว
ร่างของฉันมันสลายไปแล้ว
เหล่าดวงตาของหนอนแมลง
ต่างมองทะลุลึกลงถึงดวงวิญญาณ
เพียงโรคโคทาร์ดและตัวฉันคนนี้
ในห้วงความหวาดระแวง
และสถานรับบริการจัดงานศพอันแห้งเหือด
เหล่าดวงตาของหนอนแมลง
ต่างมองทะลุลึกลงถึงดวงวิญญาณ
ในห้วงความหวาดระแวง
และสถานรับบริการจัดงานศพอันแห้งเหือด