Είμαστε λοιπόν εδώ στο Παρίσι,
την πρώτη μέρα της Διάσκεψης
των Ηνωμένων Εθνών για το κλίμα
γνωστή ως COP21,
είμαστε σε ένα δρόμο που θα'πρεπε
να'ναι γεμάτος με εκατοντάδες χιλιάδες κόσμου,
αυτό ήταν το σχέδιο.
Οι διοργανωτές υπολόγιζαν ότι
θα μπορούσαν να έχουν έως ένα εκατομύριο
ανθρώπων για να απαιτήσουν ανάληψη δράσης
και δικαιοσύνη σε σχέση με το κλίμα
πολύ πιο τολμηρά από ό,τι υπόσχονται
οι πολιτικοί την πρώτη μέρα της διάσκεψης.
Για να πουν "Έχουμε κόκκινες γραμμές,
και αυτές οι κόκκινες γραμμές είναι
ότι η συμφωνία πρέπει να δίκαιη,
να μπορεί να επιβληθεί νομικά,
να είναι φιλόδοξη,
ξέρουμε ότι μπορούμε να φτάσουμε σε
100% ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές,
ότι μπορούμε να το κάνουμε πολύ πιο γρήγορα
από ό,τι μας λένε οι πολιτικοί,
οπότε ας το κάνουμε τώρα.
Αυτό ήταν το σχέδιο.
Μετά έγιναν οι επιθέσεις της 13ης Νοεμβρίου
και μετά απ'αυτό η Γαλλική Κυβέρνηση
κήρυξε κατάσταση έκτακτης ανάγκης.
Προφανώς η ασφάλεια είναι ένα τεράστιο θέμα
στη Γαλλία, αλλά η Γαλλική Κυβέρνηση
το χρησιμοποίησε αυτό για να αποκλείσει
τις διαδηλώσεις στη διάρκεια της διάσκεψης.
Είπαν ότι δεν μπορούν να γίνουν διαδηλώσεις
και διαμαρτυρίες, οτιδήποτε περιγράφουν
ως υπαίθρια δραστηριότητα.
Αυτό που πραγματικά βλέπουμε εδώ
είναι μία εκδήλωση ανυπακοής
γιατί 5000 άνθρωποι είναι στους δρόμους,
όλοι όσοι ήρθαν εδώ δεν είχαν ιδέα
τι να περιμένουν.
Δεν ξέραμε αν θα συλληφθούμε,
δεν ξέραμε πώς θα αντιδράσει η αστυνομία
ακόμα και οι διοργανωτές δεν μπορούσαν
να προσφέρουν οποιαδήποτε διασφάλιση,
αλλά εμείς ήρθαμε έτσι κι αλλιώς.
Και νομίζω πως αυτό είναι ένα πραγματικά
σημαντικό μήνυμα που ο κόσμος στέλνει
την πρώτη μέρα της Διάσκεψης για το Κλίμα,
πως κάθε είδους ασφάλεια έχει σημασία.
Δεν είναι μόνο η κρατική ασφάλεια,
σημασία έχει και η ασφάλεια των ανθρώπων,
και δεν μπορεί να υπάρξει ασφάλεια
σε έναν κόσμο 3 βαθμούς Κελσίου θερμότερο.
Αυτό που εννοώ με το Δόγμα του Σοκ
είναι όταν οι Κυβερνήσεις
και άλλες ισχυρές δυνάμεις
χρησιμοποιούν μια πραγματική κρίση,
και η κρίση στη Γαλλία είναι πραγματική,
να προωθήσουν πράγματα που θα ήθελαν
να κάνουν έτσι κι αλλιώς.
Και τώρα βλέπουμε ακριβώς αυτό,
γιατί υπήρχε ήδη η επιθυμία να περιοριστεί
η προστασία των προσωπικών δεδομένων
και τώρα αυτοί οι νόμοι προωθούνται ξανά,
η επιτήρηση γίνεται πιο επιθετική.
Την ίδια στιγμή γνωρίζαμε
ότι η Γαλλική Κυβέρνηση ανησυχούσε
ότι οι διαδηλώσεις θα ήταν πολύ μαχητικές
και ήδη προσπαθούσαν να τις αναχαιτίσουν,
κι έτσι έχουμε ένα κλασσικό παράδειγμα
του Δόγματος του Σοκ,
όπου η κατάσταση έκτακτης ανάγκης χρησιμοποιείται
ή επιχειρείται να χρησιμοποιηθεί
για να σωπάσει τους διαδηλωτές
που ήταν ενοχλητικοί έτσι κι αλλιώς.
Αλλά οι άνθρωποι εδώ δεν το δέχονται αυτό.
Είδαμε προληπτικές εισβολές
σε κέντρα και σπίτια ακτιβιστών,
24 ακτιβιστές τέθηκαν σε κατ'οίκον περιορισμό
για όλη τη διάρκεια της Διάσκεψης
από μονάδες που συλλαμβάνουν ανθρώπους
για εγκλήματα που δεν έχουν διαπράξει ακόμα.
Αυτή λοιπόν είναι η ατμόσφαιρα στην οποία
γίνεται αυτή η διαδήλωση.
Όταν πας σε μία διάσκεψη του ΟΗΕ για το κλίμα,
είναι απίστευτα γραφειοκρατικές,
η γλώσσα που χρησιμοποιούν,
αν δεν έχεις εντρυφήσει στο κλίμα,
είναι πολύ δύσκολο να καταλάβεις
όλα τα ακρωνύμια του ΟΗΕ, UNFCCC, IPCC,
κι αυτά είναι τα εύκολα.
Μετά είναι οι στόχοι για τη θερμοκρασία,
οι στόχοι για την εκπομπή αερίων,
αλλά πίσω από όλα αυτά,
όλη αυτή την ορολογία, τα ακρωνύμια,
τους αριθμούς,
βρίσκονται ανθρώπινες ζωές.
Αυτές είναι υπό διαπραγμάτευση,
οι άνθρωποι και η επιβίωσή τους,
αρχαίοι πολιτισμοί, παραδόσεις.
Τα νησιωτικά έθνη στον Ειρηνικό ωκεανό
και οι χώρες που βρίσκονται σε χαμηλό υψόμετρο
λένε, ο στόχος πρέπει να είναι στους 1,5 βαθμούς
αλλαγής της θερμοκρασίας για να επιβιώσουμε.
Αυτό ήταν το σύνθημά τους
σε προηγούμενες διασκέψεις.
Αυτός είναι ο πιο θεμελιώδης αγώνας
που μπορείτε να φανταστείτε.
Όταν τέθηκε ο στόχος των 2 βαθμών Κελσίου
στην Κοπεγχάγη το 2009,
πολλοί Αφρικανοί αντιπρόσωποι
έκαναν πορεία στις αίθουσες του Συνεδριακού Κέντρου
λέγοντας ότι πρόκειται για
τη θανατική καταδίκη της Αφρικής,
αφού αν ανέβει τόσο η θερμοκρασία,
η γη τους δε θα μπορεί πλέον να κατοικηθεί.
Έτσι, βρισκόμαστε σ'αυτό το σημείο
στο Παρίσι, με θλίψη και πένθος,
όπου είναι πραγματικά ορατή
η απώλεια ανθρώπινων ζωών.
Και δεν εννοώ ότι υπάρχει πρόβλημα
με αυτές τις εκφράσεις της θλίψης,
στην πραγματικότητα είναι ιδιαίτερα σημαντικές
είναι μια έκφραση της αξίας της ζωής.
Όμως νομίζω
ότι αυτό που πρέπει να γίνει
σ'αυτή τη Διάσκεψη
είναι αυτός ο κύκλος του πένθους,
αυτός ο κύκλος της αξίας της ζωής
πρέπει να διευρυνθεί
και να μας συμπεριλάβει όλους.
Μετάφραση: permaculture-greece.org