[tunog ng kampana]
[Hiwa K: "The Bell Project"]
[tunog ng kampana]
Ayoko ng mga mamahaling likhang sining.
Kesa gumastos ng walumpung libong Euros,
kaya mo ng matulungan ang maraming pamilya sa Iraq o Africa
o sa ibang bansa.
Hindi kaya ng konsensiya ko gumastos ng malaki sa "The Bell Project"
- Galing ito sa Amerika. Parte ng bahay, sasakyan at iba pa.
Ito ay parte ng kanilang mga sasakyan.
Ito naman ay mga tubo galing sa mga bahay.
Ito sa pananggalang ng sasakyan pang militar ng Amerika.
At iyon din.
Yung tumpok na yun ay galing din sa militar ng Amerika.
Yung mga sandata na galing sa halos lahat ng bansa dinadala dito.
Dinadala nila dito sa akin.
May kasamahan ako sa trabaho.
Ang pangalan niya ay Nazhad,
isang negosyante galing Iraq na siyang tumutunaw sa mga armas.
May kontrata siya sa sundalo ng Amerika.
Kinokolekta niya lahat ng klase ng mga armas.
[tunog ng mga bakal]
Tinutunaw niya tapos ginagawang mga bato.
Inaayos niya ito.
Sa bawat kategorya.
Saan galing.
Kailan naibenta sa Iraq.
At ng alin bansa.
- Mahigit 40 bansa ang nagbebenta ng armas sa Iraq at Iran.
Sa pagkakatanda ko
Amerika,
Italy,
Germany,
Japan,
China at iba pa..
Pati ibang mauunlad na bansa.
Pati ang Turkey.
Hindi ko na maalala ang iba pa.
Karamihan ay nagbebenta ng armas sa Iraq at Iran ng magkasabay.
- Lahat ng armas ay gawa sa Kanluran
at pinapadala dito sa bansa namin.
At si Nazhad ay tinutunaw ito sa iba-ibang hugis at itsura.
- Ito ang mga materyales galing kay Nazhad.
Ngayon pag-aaralan namin ito sa laboratoryo
para malaman ang kung gaano ito kapuro at hindi ito makakasama
dahil galing ito sa bansang may giyera at hindi natin alam kung ito'y mapanganib.
Lahat ay nandito na, 300 kilo, sakto sa kailangan natin para sa kampana.
- Sa Europa, tinutunaw nila ang kampana para gawin armas.
Napakaraming kampana ang tinutunaw para makagawa ng armas.
Kaya iniisip ko kung sapat na ang mga materyales,
at kung paano namin ito mababaligtad ng proseso
at magawa ito sa ibang paraan--
at makagawa ulit ng kampana.
[inaudible]
Ang kampana na ito ay napakasimple.
Yung pag gawa ay napakadali.
At iyon yung gusto ko.
Kung gusto ko itong proyekto na ito,
kung tinanggap ko ito,
iyon lang yung dahilan ko.
Bilang isang artist, palagi natin sinasabi sa sarili,
mahirap itong ginagawa natin
at hindi kaya ng mga ordinaryong tao.
At iyon yung problema sa isang obra.
Madalas ako magtanong sa iba
at ang sagot nila,
Sorry hndi ako pumupunta ng museo o mga eksibit.
Ako din hindi pumupunta ng mga eksibit o museo,
dahil para sa akin hindi ganoon obra ang bagay sa akin.
Medyo mahirap para sa akin.
Kaya nasasabi ko na may pagmamahal ako sa kaalaman.
At hindi ang relasyon sa kaalaman.
Dahil ayoko masobrahan ang obra ko sa pilosopiya.
Kada 1 o 2 taon umuuwi ako,
gumagawa ako ng isang presentasyon sa pamilya ko ng mga obra ko.
Kapag naunawaan ng nanay ko, masaya ako.
Alam ko kapag naunawaan ng iba.
Kaya gusto ko ang pagiging simple.
Sa tingin ko, iyon ang kailangan ko.