ကျွန်မဟာ Cristin O'Keefe Aptowicz ပါ၊ ဒါက "သုံးလအလွန်"ဆိုတဲ့ ကဗျာပါ။
ကွယ်ပျောက်ချင်တာက သေချင်တာနဲ့ ခြားနားပါတယ်။
ကွယ်ပျောက်ဖို့နဲ့ ဘယ်သူ့ကိုမှ ရှင်းပြဖို့၊ ဘယ်သူ့နဲ့မှ ပြောဖို့မလိုတာပါ။
သင့်ကို ဘယ်သူမှမသိတဲ့ တစ်နေရာရာကို ပြောင်းရွေ့တာ၊
ရယ်မောနေတဲ့ ဘယ်မျက်နှာကိုမှ ကြည့်ဖို့မလိုတဲ့နေရာပါ။
သင့်ရန်သူမဟုတ်တဲ့ ပူဆွေးမှုနဲ့
ခိုးရာလိုက်ဖို့ပါ။
ဒီပူဆွေးမှုဟာ အခုဆို သင့်မိတ်ဆွေဖြစ်နေလောက်ပြီ။
သင့်ခင်ပွန်းဖြစ်သူ ဒီပူဆွေးမှုဟာ
ညတိုင်း ကွေးလိပ်နေတဲ့ အရာပါ၊ သူ့လက်မောင်းတွေထဲမှာ မှေးစက်ရင်းပေါ့။
သင့်ရဲ့ ဘယ်သူမှအသိအမှတ်မပြုတဲ့ အေးစက်တဲ့ မနက်စာလုပ်ခိုင်းဖို့အစောကြီး နှိုးတဲ့သူလေ။
မျက်နှာပြင်တိုင်း ဓားသွားဖြစ်နေတဲ့ အဲဒီနေရာကို သွားဖို့ပါ၊
ဒီအပေါ်မှာ ဝမ်းနည်းနေတဲ့ သွေးသားကို ချိတ်ဖို့ ထက်မြတဲ့ အရာတစ်ခုပါ၊
တစ်ခုခု ခံစားဖို့၊လေ
ဒါထက်
ဘာမှ မပိုဘူးလေ။