Ζούμε σε μια κοινωνία που καθαρίζει εκ των υστέρων.
Όλοι, μαζί κι εγώ, έχουμε μια ιστορία ξεκαθαρίσματος στο σπίτι μας.
Μαζεύοντας όλα τα υπάρχοντά μας στη μέση του πατώματος,
αποφασίζοντας τι φέρνει ευτυχία,
και μετά αποχαιρετώντας ένα σετ σπάτουλες
στην αναζήτηση μιας πιο ήρεμης, πιο ευτυχισμένης ζωής.
Αλλά τι θα γινόταν αν μπορούσαμε να συμμαζέψουμε και άλλα πράγματα -
εργασίες, γεγονότα, υποχρεώσεις, σχέσεις -
και να τα ξεφορτωνόμασταν χωρίς καμιά ενοχή;
Και κάνοντας αυτό,
να είμαστε ελεύθεροι να εστιάσουμε τον χρόνο, την ενέργεια και τα χρήματά μας
σε αυτά που μας κάνουν πραγματικά ευτυχισμένους;
Λοιπόν, σκέφτηκα πώς θα το κάνουμε.
Είναι τέλειο, και το ονομάζω,
«Η μαγεία του να μην σου καίγεται καρφί που σου αλλάζει τη ζωή».
(Επευφημίες) (Χειροκρότημα)
Ελπίζω να συγχωρέσετε τη γλώσσα μου, γιατί θα πω κι άλλα.
Πριν σας διδάξω πώς να σταματήσετε να σας καίγεται καρφί,
πρέπει να μιλήσουμε για το τι σημαίνει να σου καίγεται καρφί αρχικά.
«Μου καίγεται καρφί» σημαίνει ότι νοιάζομαι, σωστά;
Οπότε όταν λέω, «Δεν μου καίγεται καρφί για το Game of Thrones»,
εννοώ, «Δεν με νοιάζει το Game of Thrones».
(Γέλια)
Τώρα, ας πάμε την ιδέα ένα βήμα παραπέρα.
Ας προσδιορίσουμε τα «καρφιά» σας ως τον χρόνο, την ενέργεια και τα λεφτά σας.
(Γέλια)
Αν δεν σας νοιάζει κάτι,
πρέπει να σταματήσετε να σας καίγεται καρφί γι' αυτό.
Δεν με νοιάζει το «Game of Thrones» οπότε δεν το βλέπω.
Δεν ξοδεύω ενέργεια διερωτώμενη πώς θα πάει η επόμενη σεζόν.
Και δεν ξοδεύω χρήματα στα βιβλία, ή οτιδήποτε σχετικό με το Γουέστερος.
Το «Game of Thrones» δεν παίρνει κανένα από τα καρφιά μου.
(Γέλια)
Καταλάβατε;
Παίρνοντας αυτές τις υπολογισμένες αποφάσεις,
καταλήγετε με περισσότερο χρόνο, ενέργεια και χρήματα
για να τα ξοδέψετε σε αυτά που πραγματικά σας νοιάζουν.
Αυτό το αποκαλώ «κάνοντας προϋπολογισμό καρφιών».
(Γέλια)
Θα επανέλθω σε λίγο στον προϋπολογισμό καρφιών, αλλά πρώτα θέλω να σας πω
πώς μου συνέβη αυτή η μαγεία του να μην μου καίγεται καρφί που άλλαξε τη ζωή μου.
Δυόμισι χρόνια πριν,
ήμουν αρχισυντάκτρια σε έναν μεγάλο εκδοτικό οίκο στη Νέα Υόρκη.
Είχα ξοδέψει 15 χρόνια για να ανέβω την εταιρική σκάλα,
είχα μια ομάδα από πετυχημένους συγγραφείς,
και συνέβαιναν όλα όσα νόμιζα ότι ήθελα από την καριέρα μου.
Αλλά ήμουν πολύ, πολύ δυστυχισμένη.
Το είδος της δυστυχίας που σε δυσκολεύει να σηκωθείς το πρωί από το κρεβάτι.
Το είδος της δυστυχίας που σε δυσκολεύει 45 λεπτά μέσα στο μετρό της Ν. Υόρκης,
και να περάσεις οκτώ με δέκα ώρες στο γραφείο πριν επιστρέψεις,
πας σπίτι και ξανά από την αρχή.
Οπότε, παραιτήθηκα.
Το να πάρω αυτή την απόφαση ήταν πολύ δύσκολο.
Πολύ κόκκινο κρασί, πολλά δάκρυα.
Αλλά αυτά που ακολούθησαν αφού παραιτήθηκα μου άλλαξαν την ζωή.
Αφού απομακρύνθηκα από την κουλτούρα και τον τρόπο ζωής
μιας δουλειάς που με έκανε τόσο δυστυχισμένη,
ήμουν ελεύθερη να δώσω χρόνο και ενέργεια σε αυτά που με έκαναν χαρούμενη -
συμπεριλαμβανομένης και της εργασίας, αλλά με διαφορετικό τρόπο -
και τελικά να μετακομίσω από το Μπρούκλιν σε ένα τροπικό νησί.
Σταμάτησα να νοιάζομαι για τη δουλειά σε μια εταιρία, να φοράω παντελόνια,
και να κάνω αυτές τις μακρινές διαδρομές με το μετρό.
Και ξεκίνησα να νοιάζομαι ώστε να δουλεύω για μένα, να φοράω μπικίνι,
και να κάνω μακρινούς περιπάτους στην παραλία.
Σας λέω, η ζωή μου άλλαξε.
(Γέλια)
Αλλά καμία αλλαγή δεν συνέβη επειδή συγύρισα το σπίτι μου.
Συνέβη επειδή καθάρισα το μυαλό μου.
Θα προσπαθήσω να σας εξηγήσω.
Φανταστείτε το μυαλό σας σαν ένα σταύλο,
και μέσα του βρίσκονται όλα όσα σας χαροποιούν,
αλλά επίσης και όλα όσα σας ενοχλούν.
Η δυνατότητα για μια χαρούμενη ζωή βρίσκεται εκεί,
αλλά πρέπει να καθαρίσετε την ενόχληση για να χωρέσει η χαρά.
Αυτό είναι το πνευματικό ξεκαθάρισμα, και είναι μαγικό.
Το έκανα κατά λάθος όταν παραιτήθηκα, αλλά ήταν τόσο καταπληκτικό
που ανέπτυξα έναν τρόπο για εσάς να το κάνετε επίτηδες.
Τον ονομάζω «η μέθοδος του να μην λυπάστε».
Έχει δύο βήματα.
Βήμα πρώτο: Αποφασίστε για τι δεν σας καίγεται καρφί.
Βήμα δεύτερο: Μην σας καίγεται καρφί για αυτά.
(Γέλια)
Απλό, σωστά;
Αλλά ξέρω τι σκέφτεστε:
Αυτό ακούγεται σαν συνταγή για να γίνεις μαλάκας.
(Γέλια)
Δεν πειράζει, μου συμβαίνει συχνά.
Αλλά εκεί μπαίνει το κομμάτι του «να μη λυπάστε».
Η μέθοδός μου αφορά το να μη σας καίγεται καρφί με ειλικρίνεια και ευγένεια.
Έτσι στο τέλος, δεν χρειάζεται να νοιώθετε ενοχές.
Έχετε την καλύτερή σας συμπεριφορά και δεν έχετε να απολογηθείτε για τίποτα.
Ειλικρινά δεν λυπάστε.
Και επίσης δεν είστε μαλάκας.
Πώς θα δουλέψει αυτή η μέθοδος του να μην λυπάστε;
Ας πούμε ότι λατρεύετε το «Game of Thrones»
και σας έχουν καλέσει Κυριακή βράδυ για φαγητό
και αυτό σας παρεμποδίζει να δείτε την αγαπημένη σας εκπομπή.
Αισθάνεστε άσχημα που θα αρνηθείτε,
αλλά λατρεύετε το «Game of Thrones»,
και δεν θέλετε να το γράψετε να το δείτε αργότερα γιατί... υπάρχουν διαρροές.
Έχετε τόσο χρόνο, ενέργεια και χρήματα να ξοδέψετε την Κυριακή το βράδυ.
Άρα πρέπει να συμβουλευτείτε τον προϋπολογισμό των καρφιών σας.
(Γέλια)
Αποφασίστε ποια δραστηριότητα σας χαροποιεί περισσότερο
και μοιράστε τα καρφιά σας αντίστοιχα.
(Γέλια)
Σας λέω,
αν ανταποκριθείτε έγκαιρα,
«Ευχαριστώ, αλλά δεν θα μπορέσω να έρθω»,
δεν κάνατε κάτι κακό.
Ήσασταν ειλικρινείς, ήσασταν ευγενικοί, και δεν χρειάζεται να λυπάστε γι' αυτό.
Αυτή είναι απλά η άκρη του καρφιό-βουνου.
(Γέλια)
Μπορείτε να εφαρμόσετε την μέθοδο του «να μην λυπάστε» παντού:
εργασίες, γεγονότα, υποχρεώσεις, ακόμα και σε ανθρώπους.
Ξεκινάτε κάνοντας μια λίστα όλων όσων παραγεμίζουν τον πνευματικό σας σταύλο.
Όλες τις επιβολές του χρόνου σας, της ενέργειας και των χρημάτων σας.
Τα καρφιά που σας ζήτησαν να κάψετε.
Για να το έχω ελεγχόμενο, θα το πάω ανά κατηγορία.
Για παράδειγμα, η δουλειά είναι μία κατηγορία,
και πέντε καρφιά στη λίστα σας μπορεί να είναι συναντήσεις, τηλεφωνήματα,
φιλανθρωπικές εκδηλώσεις με συναδέλφους,
ένα πάρτυ αποχαιρετισμού ενός συναδέλφου που δεν συμπαθείτε καν,
και το να κάνετε τη δουλειά σας.
(Γέλια)
Μόλις τα καταγράψετε, εφαρμόζετε τη μέθοδο «δεν λυπάμαι».
Βήμα πρώτο: Αποφασίστε τι σας ενοχλεί.
Περιττά πράγματα που δεν σας νοιάζουν.
Βήμα δεύτερο: Σταματήστε να καίγετε καρφιά σε μορφή ενέργειας, χρόνου και χρημάτων
για αυτά τα πράγματα.
Μετά σβήστε τα από τη λίστα σας με έναν μεγάλο μαύρο μαρκαδόρο.
Έχει πολύ ωραία αίθηση, δοκιμάστε το.
(Γέλια)
Αυτό που θέλω να πω είναι, ναι, ίσως πρέπει να πηγαίνετε στη δουλειά καθημερινά
και ίσως πρέπει να παρακολουθήσετε κάποιες υποχρεωτικές συναντήσεις.
Αλλά δεν χρειάζετε να πάτε στο αποχαιρετιστήριο πάρτυ
ενός συναδέλφου που δεν συμπαθείτε καν.
Αλλά αν δυσκολεύεστε ακόμα να μην σας καίγεται καρφί;
Προτείνω μια άσκηση απεικόνισης.
Φανταστείτε πώς θα νοιώσετε πηγαίνοντας στο πάρτυ:
ενοχλημένοι ή γεμάτοι χαρά;
(Γέλια)
Είναι μια δύσκολη μέρα, τα πόδια σας πονάνε,
δεν σας αρέσει να κάνετε παρέα με συναδέλφους στο γραφείο,
πόσο μάλλον σε ένα καταγώγι.
(Γέλια)
Δεν σας αρέσουν οι κανάτες ζεστής μπύρας Coors Light.
Οπότε, τι πρέπει να κάνετε;
Να δηλώσετε ότι δεν θα πάτε φυσικά.
Γιατί να ξοδέψετε τα καρφιά σας ή τα χρήματά σας σε αυτό το πάρτυ;
Θα σας πω γιατί.
Το κάνετε γιατί αισθάνεστε υποχρεωμένοι και ένοχοι.
Προετοιμαστείτε ψυχολογικά για μια ωραία αρνητική απάντηση,
πριν καν το δοκιμάσετε.
Οι περισσότεροι απλά δεν τα σκέφτονται λεπτομερώς αυτά.
Λένε «Ναι» σε τέτοια πράγματα αμέσως,
μετά καταλήγουν να ξοδεύουν χρόνο, ενέργεια και χρήματα
σε μια ενοχλητική, δυσάρεστη έξοδο.
Ξοδεύετε ακόμα περισσότερο χρόνο και ενέργεια τρέμοντας για το πάρτυ από πριν.
Και ακόμα περισσότερο, προσπαθώντας να βρείτε τρόπους να ξεφύγετε από αυτό,
μετά ανησυχώντας ότι θα σας πουν μαλάκα που ακυρώσατε την τελευταία στιγμή.
Και ειλικρινά...
Αν όντως ακυρώσετε την τελευταία στιγμή,
ενώ δεν σκοπεύατε εξαρχής να πάτε,
τότε είστε μαλάκες.
Και πρέπει να αισθάνεστε άσχημα με αυτό.
(Γέλια)
Αντίθετα, κάντε παύση.
Απεικονίστε.
Και πείτε ένα έγκαιρο, ευγενικό, «Όχι, ευχαριστώ. Δεν θα μπορέσω.»
Έτσι σταματάτε να ξοδεύετε χρόνο που δεν έχετε,
με ανθρώπους που δεν συμπαθείτε,
κάνοντας πράγματα που δεν θέλετε να κάνετε.
Θα είστε λιγότερο απασχολημένοι, με λιγότερο βάρος, λιγότερο ενοχλημένοι.
Θα έχετε τόσο περισσότερο χρόνο, ενέργεια και χρήματα,
και θα αναρωτιέστε γιατί δεν σταματήσατε
να πηγαίνετε σε γιορτές για μέλλουσες μητέρες δέκα χρόνια πριν.
(Γέλια)
Αλλά κοιτάξτε.
Δεν χρειάζετε να παραιτηθείτε και να πάτε σε ένα εξωτικό νησί όπως εγώ.
Μπορείτε να κάνετε μια τεράστια, απελευθερωτική, ουσιαστική αλλαγή
απλά καθαρίζοντας τον πνευματικό σας στάβλο,
κάνοντας προϋπολογισμό καρφιών και να μένοντας σε αυτόν.
Δεν χρειάζεται να κάνετε παζάρι στην αυλή σας.
Πρέπει απλά να πείτε τις λέξεις «Όχι, ευχαριστώ».
«Δεν έχω χρόνο».
«Δεν το αντέχει η τσέπη μου».
Μπορείτε ακόμα να πείτε, «Δεν θέλω».
Ο κόσμος δεν θα τελειώσει.
Αυτό θα είστε εσείς ειλικρινείς και ευγενικοί.
Χωρίς να σας καίγεται καρφί, χωρίς να νοιάζεστε.
Αυτή η μαγεία που σας αλλάζει τη ζωή είναι εκεί να την αρπάξετε.
Για να είμαι ειλικρινής, το ξεκαθάρισμα στο σπίτι χρειάζεται μόλις μια εβδομάδα.
Μετά διαρκεί μία ή δύο.
Αλλά το πνευματικό ξεκαθάρισμα;
Το να μάθουμε πώς να λέμε «Όχι», να θέτουμε όρια, να μην μας καίγεται καρφί;
Αυτό διαρκεί για πάντα.
Σας ευχαριστώ.
(Επευφημίες) (Χειροκρότημα)