ကြ်န္ေတာ္႔အတြက္ေတာ႔ ဒါၿဖစ္စဥ္ဟာ အခုလို အလုပ္အကိုင္ ကေမာက္ကမနဲ႔ မတည္ၿငိမ္ခ်ိန္မ်ိဳးမွာ ၿဖစ္ေလ႔ၿဖစ္ထ ရွိပါတယ္။
မ်ားေသာအားၿဖင္႔ တနဂၤေႏြ ညေန၊
ေန၀င္လုဆဲဆဲ အခိ်န္မ်ိဳးေလးမွာေပါ႔၊
ကၽြန္ေတာ္စံထားတဲ႔ ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္နဲ႔
တကယ္ၿဖစ္ပ်က္ေနတဲ႔ အေၿခအေနရဲ႔ ကြာဟမွဳပမာဏဟာ ေၾကကြဲဖြယ္ေကာင္းေလာက္ေအာင္ကို မ်ားလာတဲ႔အခါမ်ိဳးမွာဆုိ
မ်က္ႏွာကိုေခါင္းအုံးအပ္ၿပီး ငိုရေတာ႔တာပါပဲ။
ကၽြန္ေတာ္ ဒါေတြကို ေၿပာၿပေနတာဟာ
ကၽြန္ေတာ္ ဒါေတြကို ေၿပာၿပေနတာဟာ ဘာေၾကာင္႔လည္းဆိုေတာ႔ ဒီလိုၿဖစ္စဥ္မ်ိဳးဟာ လူတဦးတည္းတေယာက္တည္းနဲ႔ သက္ဆုိင္တဲ႔ ၿပႆနာ မဟုတ္လုိ႔ပါပဲ။
ကၽြန္ေတာ္ေၿပာတာမွားတယ္လုိ႔ ခင္ဗ်ား ထင္ခ်င္ထင္မယ္၊
ဒါေပမယ္႔ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ေနထိုင္တဲ႔ ရာစုမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႔ဘ၀ေတြဟာ
အလုပ္အကိုင္ မတည္ၿငိမ္မွဳေတြရဲ႔ တည္းၿဖတ္ၿခင္းကို ခံရရံုသာမက
ေသေသခ်ာခ်ာနားလည္တယ္လို႔ ထင္ထားခဲ႔တဲ႔
ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ရဲ႔ ဘ၀ေတြ၊ အလုပ္အကိုင္ေတြဟာ
အင္မတန္ စိုးရိမ္စရာ ေကာင္းေလာက္တဲ႔ အၿဖစ္မွန္နဲ႔ နဖူးေတြ႔ဒူးေတြ႔ ၾကံဳေနၾကရတယ္ေနာ္။
ဒီလိုအေၿခအေနမွာ ၾကီးပြားတဲ႔ဘ၀ကို အလြယ္တကူနဲ႔ ရႏိုင္သလို၊
အရင္ကထက္ပိုၿပီး
တည္ၿငိမ္မွဳ၊ အလုပ္အကိုင္နဲ႔ပတ္သက္တဲ႔ စိတ္ဖိစီးမွဳ ေၿပေလ်ာ႔မွဳႏုိင္မွဳေတြ ပိုနည္းပါးသြားတတ္ပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ္႔ကို ခြင္႔ၿပဳမယ္ဆိုရင္
တခ်ိဳ႔အေၾကာင္းအရာေတြကို စမ္းစစ္ၾကည္႔ခ်င္ပါတယ္။ ဘာေၾကာင္႔
ကၽြန္ေတာ္တို႔ဟာ အလုပ္အကိုင္နဲ႔ပတ္သက္ၿပီး စိတ္ဖိစီးမွဳေတြ ၿဖစ္ေနရသလည္း ဆုိတာကိုေပါ႔။
ဘာ႔ေၾကာင္႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဟာ ဒီ အလုပ္အကိုင္ ကေမာက္ကမၿဖစ္စဥ္ေတြရဲ႔ သားေကာင္ၿဖစ္ၾကရတာလည္း ဆိုတာကို
ေခါင္းအံုးေပၚ ပါးအပ္ငိုေၾကြးရင္းနဲ႔ ေမးခြန္းထုတ္ၾကမယ္ေလ။
ကၽြန္ေတာ္တို႔ဘာလို႔ ခံစားေနရလည္းဆိုတာရဲ႔ အေၾကာင္းတရပ္ကေတာ႔
ကၽြန္ေတာ္တို႔ဟာ ကိန္းခမ္းၾကီးတဲ႔သူေတြၾကားထဲ ေရာက္ေနလို႔ပါပဲ။
ဒါနဲ႔ ကၽြန္ေတာ႔မွာ သတင္းဆိုးေတြ ရွိေနတယ္ေနာ္။
အထူးသၿဖင္႔ ၿပည္ပကေန ေအာက္စဖို႔ဒ္ၿမိဳ႔ကို လာတဲ႔သူေတြ အတြက္ေပါ႔။
ကိန္းခမ္းၾကီးတာဟာ တကယ္႔ကိုၾကီးမားတဲ႔ ၿပႆနာပါ။
ဘာလို႔လည္းဆိုေတာ႔ တခါတေလ U.Kနိုင္ငံ အၿပင္ကလူေတြက
ထင္ၾကတယ္၊ ၾကီးက်ယ္တာဟာ U.K. ႏိုင္ငံရဲ႔
အိမ္ၾကီးအိမ္ေကာင္းေတြ၊ ဘြဲ႔တံဆိပ္ေတြေပၚ အမွီသဟဲၿပဳၿပီး ၿဖစ္လာတဲ႔ ၿပယုဂ္တခုလို႔။
ကၽြန္ေတာ္႔မွာပါတဲ႔ သတင္းဆိုးအရကေတာ႔ အဲဒါက မမွန္ပါဘူးတဲ႔။
ကိန္းခမ္းၾကီးတာဟာ ကမၻာတ၀ွမ္းမွာၿဖစ္ေနတဲ႔ ၿဖစ္စဥ္တခုပါ။
ကၽြန္ေတာ္တို႔ဟာ ကမၻာ႔အဖြဲ႔စည္းတရပ္ပါ။ ဒါဟာ ကမၻာ႔ၿဖစ္စဥ္တခုပါ။
ဒါဟာတကယ္ရွိပါတယ္။ ကိန္းခမ္းၾကီးတယ္ဆိုတာဘာလဲ။
ကိန္းခမ္းၾကီးတဲ႔သူဆိုတာ ခင္ဗ်ားဆီကေသးငယ္တဲ႔ အစိတ္အပိုင္းတခုကို ရယူသြားတဲ႔သူ ဘယ္သူမဆိုၿဖစ္နုိင္ၿပီး
အဲဒီ အစိတ္အပိုင္းကိုၾကည္႔ၿပီး သင္ဘယ္သူလည္းဆိုတာကို အၿပည္႔အ၀ၿမင္ဖို႔ အသံုးခ်တဲ႔သူၿဖစ္တယ္။
အဲဒါဟာ ကိန္းခမ္းၾကီးတာပဲ။
ဒီကေန႔မွာ ၿဖစ္ေပၚၾကီးစိုးေနတဲဲ႔ ကိန္းခမ္းၾကီးၿခင္း
ကေတာ႔ အလုပ္အကိုင္ဆုိင္ရာ ကိန္းခမ္းၾကီးၿခင္းပဲ ၿဖစ္ပါတယ္။
ပါတီသြားတဲ႔ တခဏအတြင္းမွာ ခင္ဗ်ားဒါကို ၾကံဳေတြ႔လိမ္႔မယ္။
တကယ္လို႔ ခင္ဗ်ားကို ၂၁ရာစုမွာ ေမးေလ႔ေမးထရွိတဲ႔ ေမးခြန္းတခု
ၿဖစ္တဲ႔ "ခင္ဗ်ား ဘာအလုပ္လုပ္သလဲ" ဆိုတဲ႔ ေမးခြန္းေမးၿပီ ဆိုပါစုိ႔။
ၿပီးေတာ႔ ခင္ဗ်ား အဲဒီေမးခြန္းကို ဘယ္လိုေၿဖလည္းဆိုတဲ႔ အေပၚ မူတည္ၿပီး
လူေတြက ခင္ဗ်ားကို အံၾသစရာေကာင္းေလာက္ေအာင္ ခင္ခ်င္ခင္သြားႏိုင္သလို
သူတို႔နာရီကို ငံု႔ၾကည္႔မယ္၊ သြားစရာရွိတယ္လို႔ ဆင္ေၿခေပးၿပီး လစ္ထြက္သြားႏုိင္ပါတယ္။
(ရီေမာသံမ်ား)
ကဲ ကိန္းခမ္းၾကီးဒါနဲ႔ ေၿပာင္းၿပန္ကေတာ႔ ခင္ဗ်ားအေမပါပဲ။
(ရီေမာသံမ်ား)
အေမဆိုေပမယ္႔ ခင္ဗ်ာ႔အေမလည္း ၿဖစ္စရာမလိုသလို ကၽြန္ေတာ္႔အေမလည္း ၿဖစ္စရာမလိုပါဘူး။
ဒါေပမယ္႔၊ တကယ္႔ စံၿပမိခင္ဆိုတာဟာ
ခင္ဗ်ားရဲ႔ တခမ္းတနားေအာင္ၿမင္မွဳေတြကို ဂရုစိုက္မယ္႔သူတေယာက္ မဟုတ္ဘူး။
ဒါေပမယ္႔၊ စိတ္မေကာင္းစရာက၊ လူအေတာ္မ်ားမ်ားဟာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႔ မိခင္ေတြ မဟုတ္ၾကဘူးဗ်ာ။
လူအေတာ္မ်ားမ်ားဟာ သူတို႔ရဲ႔ ဘယ္ေလာက္ရွိတဲ႔ အခ်ိန္၊
အခ်စ္ -- သမီးရည္းစား ခ်စ္တာမ်ိဳး မဟုတ္ဘူး၊
အဲဒီ သမီးရည္းစားလို ခ်စ္ခ်င္တာမ်ိဳးက ေနာက္တမ်ိဳး
ေမတၱာလိုမ်ိဳးေပါ႔၊ ေလးစားမွဳအတိုင္းအတာကို
ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ကို ေပးႏုိင္မလည္းဆိုတာကို
ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႔ အလုပ္အကိုင္အေနအထားနဲ႔ ဆက္စပ္ၾကည္႔တတ္ၾကတယ္ဗ်။
ဒါဟာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႔ အလုပ္အကိုင္ကို ဘာေၾကာင္႔အေလးေပးရသလည္း ဆိုတာတင္မက
ဘာေၾကာင္႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြ ပစၥည္းဥစၥာပိုင္ဆုိင္မွဳပမာဏအေပၚ အားသန္ၾကသလည္းဆိုတာရဲ႔ အေၾကာင္းတရားပဲ။
ခင္ဗ်ားသိလား။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြဟာ မၾကာခဏ ဒီလို အေၿပာခံၾကရတယ္။ ပစၥည္းဥစၥာအဓိကထားတဲ႔ အခ်ိန္မွာ ၾကီးၿပင္းလာလို႔
အားလံုးဟာ ေလာဘရဲ႔သားေကာင္ေတြပဲလို႔။
ကၽြန္ေတာ္ကေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဟာ သတ္သတ္မွတ္မွတ္ ပစၥည္းဥစၥာအေပၚ တြယ္ၿငိတယ္လို႔ေတာ႔ မထင္မိဘူးဗ်။
ကၽြန္ေတာ္ထင္တာက ဒီလို။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဟာ လူအဖြဲ႔အစည္းတခုမွာ ေနထိုင္တယ္၊
အဲဒီလူ႔အဖြဲ႔အစည္းဟာစိတ္အလိုဆႏၵၿပည္႔၀ႏုိင္မွဳရလာဒ္ကို
ပစၥည္းဥစၥာရယူပိုင္ဆိုင္ႏိုင္မွဳနဲ႔ တသားတည္း သြားထားလိုက္လို႔ပါပဲ။
ကၽြန္ေတာ္တို႔လိုခ်င္တာက ပစၥည္းဥစၥာမဟုတ္ဘူး။ တကယ္က ဆုလာဒ္ကိုသာ ကၽြန္ေတာ္တို႔လိုခ်င္တာ။
အဲဒါဟာ စည္းစိမ္ခ်မ္းသာမွဳအေပၚမွာ တနည္းအားၿဖင္႔ မွီတြယ္ေနၿခင္းပဲ။
ေနာက္တခါ ခင္ဗ်ား Ferrariကားေမာင္းတဲ႔သူကို ၿမင္ရင္
ဒီလူဟာ ေတာ္ေတာ္ေလာဘၾကီးတဲ႔သူပဲလို႔ ေတြးမေနနဲ႔ဦးေနာ္။
ဒီလိုေတြးၾကည္႔ေပါ႔။ ဒီလူဟာ မယံုႏိုင္ေလာက္ေအာင္ကို ေလာကဓံခံႏိုင္ရည္ နည္းပါးၿပီး ေမတၱာငတ္ေနသူပါလားလို႔။
ေနာက္တမ်ိဳးေၿပာရရင္ေတာ႔ -- (ရီေမာသံမ်ား)
အၿပစ္ၿမင္မဲ႔အစား ဂရုဏာသက္ေပးလိုက္ၾကပါေနာ္။
တၿခားအေၾကာင္းေတြရွိပါေသးတယ္ --
(ရီေမာသံမ်ား)
တၿခားအေၾကာင္းအရာေတြ ရွိေသးတယ္။ ဘာ႔ေၾကာင္႔ ပိုၿပီးခဲယဥ္းႏုိင္သလည္း၊
အရင္ကလို စိတ္တည္ၿငိမ္ဖို႔ဆိုတာ။
အဲဒီထဲက အေၾကာင္းတရပ္ကေတာ႔ ဇေ၀ဇ၀ါၿဖစ္ႏုိင္စရာတခုပါ။ ဘာလို႔ဆိုေတာ႔ အဲဒါဟာ ပိုေကာင္းတာကို လိုခ်င္မွဳနဲ႔ ဆက္စပ္ေနၿခင္းပါ။
အဲဒီဟာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႔ အလုပ္အကိုင္ေတြအေပၚထားတဲ႔ ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္တခုပါ။
ဘယ္တုန္းကမွ မေမွ်ာ္မွန္းခဲ႔ဖူးပါဘူး။
လူေတြဟာ သူတို႔သက္တမ္းတေလွ်ာက္မွာ ဒီေလာက္ထိ ေအာင္ၿမင္မွဳေတြရယူပိုင္ဆိုင္ႏုိင္လိမ္႔မယ္လို႔ပါ။
ဘယ္သူမဆို ဘာမဆိုၿဖစ္ႏုိင္တယ္၊ ေအာင္ၿမင္ႏုိင္တယ္လို႔ ေၿပာဆိုေရးသားတာကို ၾကားဖူးၾကမယ္ေနာ္။
ကၽြန္ေတာ္တို႔ဟာ အဆင္႔အတန္းခြဲၿခားဆက္ဆံတဲ႔ အစဥ္အလာကေန လြန္ေၿမာက္ခဲ႔ၿပီးၿပီ။
အခု ကၽြန္ေတာ္တို႔ဟာ ဘယ္သူမဆို
ဘယ္အခြင္႔အလမ္းေနရာကို မဆိုရရယူႏုိင္တဲ႔ အစဥ္အလာထဲေရာက္ေနၿပီ။
ဒါဟာ သိပ္ကို လွပတဲ႔ အေတြးအေခၚတရပ္ပါပဲ။
အဲဒါနဲ႔တြဲပါလာတာကေတာ႔ ညီမွ်ၿခင္းအေပၚထားတဲ႔ စိတ္ဓာတ္ပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔အားလံုးဟာ အေၿခခံအားၿဖင္႔ တူညီၾကပါတယ္။
အတိအက် သတ္မွတ္ထားတဲ႔
အထက္ေအာက္ အတန္းအစားခြဲမွဳလည္း မရွိပါဘူး။
အဲဒီမွာ ေတာ္ေတာ္ေလးၾကီးတဲ႔ ၿပႆနာတခုထြက္လာပါတယ္။
အဲဒါကေတာ႔ အားက်စိတ္ပါ။
အားက်မွဳ၊ ခင္ဗ်ား အားက်တယ္လို႔ ေၿပာလိုက္မိရင္ ဒါဟာ တကယ္႔ကို မေၿပာသင္႔ဘူးလို႔ လူေတြသတ္မွတ္ထားတာကို ခင္ဗ်ားခ်ိဳးေဖာက္လိုက္မိတာပါပဲ။
ဒါေပမယ္႔ အခု ေခတ္သစ္ေမာ္ဒန္ အဖြဲ႔အစည္းမွာ ၾကီးစိုးေနတဲ႔ စိတ္ခံစားမွဳဟာ ဘာလည္းဆိုရင္ေတာ႔ အားက်မွဳပါပဲ။
အားက်မွဳဟာ ညီမွ်လိုတဲ႔စိတ္ဓာတ္နဲ႔ သြားၿပီး ဆက္ႏြယ္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ထပ္ရွင္းၿပပါရေစ။
ကၽြန္ေတာ္ထင္ပါတယ္။ အခုဒီမွာရွိေနတဲ႔ ဘယ္သူမဆို၊ ကၽြန္ေတာ္႔ကိုၾကည္႔ရွဳေနတဲ႔ ဘယ္သူမဆိုဟာ
အဂၤလန္က ဘုရင္မၾကီးရဲ႔ဘ၀ကို အားက်တယ္လို႔ဆိုခဲ႔ရင္ ဒါဟာ ေတာ္ေတာ္ကို ထူးဆန္းစရာေကာင္းေနလိမ္႔မယ္။
ဘုရင္မၾကီးဟာ ခင္ဗ်ားထက္လည္း ခ်မ္းသာတယ္။ ဒီမွာရွိတဲ႔ ခင္ဗ်ားတို႔ အားလံုးထက္လည္း ခ်မ္းသာတယ္။
ၿပီးေတာ႔ ဘုရင္မၾကီးမွာ အိမ္ၾကီးၾကီးတလံုးလည္း ရွိတယ္ေနာ႔။
ဒါေပမယ္႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဘာ႔ေၾကာင္႔ သူမကို အားမက်ၾကသလည္းဆိုေတာ႔ ဘုရင္မၾကီးဟာ သမရိုးက်မဟုတ္လို႔ပဲ။
ဘုရင္မၾကီးဟာ အလုိလုိေနရင္းကို ထူးၿခားေနတာပဲ။
ကၽြန္ေတာ္တို႔ဘ၀နဲ႔ သြားဆက္စပ္လို႔မရဘူး ၿဖစ္ေနတယ္။ သူမ စကားေၿပာတဲ႔ဟန္ကိုက ရယ္စရာေကာင္းေနတယ္။
သူမလာတဲ႔ေနရကလည္း သမရိုးက်ပံုမွန္လို ေနရာမ်ိဳးက မဟုတ္ဘူး ၿဖစ္ေနတယ္။
ဒါေၾကာင္႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ သူမနဲ႔ ဆက္ႏြယ္လို႔ ႏွိဳင္းယွဥ္လို႔ မရဘူးၿဖစ္ေနတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဟာ ကၽြန္ေတာ္တို႔နဲ႔ ဆက္ႏြယ္ႏွိဳင္းယွဥ္လို႔ မရႏိုင္ေလာက္တဲ႔သူမ်ိဳးကိုက်ေတာ႔ အားမက်ဘူး။
လူႏွစ္ေယာက္ဟာ အသက္အားၿဖင္႔ေရာ ေနာက္ခံအားၿဖင္႔ေရာ
ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ တူလာတာနဲ႔အေလ်ာက္ မနာလိုအားက်ယွဥ္ၿပိဳင္မွဳေတြ ပိုရွိလာႏုိင္ပါတယ္။
ဒါေၾကာင္႔ ခင္ဗ်ားတို႔ေတြ ေက်ာင္းသား/သူေဟာင္းမ်ား မိတ္ဆံုစားပြဲကို မသြားသင္႔ၾကတာေပါ႔။
ဘာေၾကာင္႔လည္းဆိုေတာ႔ ဘယ္သူစိမ္းကိုမွ
တေက်ာင္းတည္းအတူတူ တက္ခဲ႔ၾကတဲ႔သူေတြထက္ ႏိွဳင္းယွဥ္ၿပိဳင္ဆိုင္ဖို႔ စိတ္မ၀င္စားေလာက္လို႔ပဲ။
ဒါေပမယ္႔ ေခတ္သစ္ေမာ္ဒန္ အဖြဲ႔အစည္းၿပႆနာကေတာ႔ တကမၻာလံုးကို
ေက်ာင္းတေက်ာင္းအေနနဲ႔ အသြင္ေၿပာင္းၾကည္႔ၿခင္းပဲ ၿဖစ္ပါတယ္။ လူတိုင္း ဂ်င္းေဘာင္းဘီ၀တ္ၾကတယ္ဆိုရင္ လူတိုင္းဟာ အတူတူပဲဆိုသလိုေပါ႔။
ဒါေပမယ္႔။ မတူၾကပါဘူးေနာ္။
ဒါၿဖင္႔ ညီမွ်ၿခင္းစိတ္ဓာတ္ဟာ အတြင္းက်က် မညီမွ်ၿခင္းဆိုတာနဲ႔ ေရာေနၿပီေပါ႔။
အဲဒါဟာ လူေတြရဲ႔စိတ္ကို အရမ္းအရမ္းကို ဖိစီးေစေတာ႔တာပါပဲခင္ဗ်ား။
အခုေခတ္မွာ
ခင္ဗ်ားဟာ ခ်မ္းသာၿပီး နာမည္ၾကီးတဲ႔ Bill Gates လိုၿဖစ္လာႏုိင္ဖို႔ အလားအလာနည္းတယ္။
အဲဒီလိုပဲ ခင္ဗ်ားဟာ ၁၇ရာစုမွာ
ၿပင္သစ္ဆီကေန ရာထူးဂုဏ္သိမ္ေတြရထားတဲ႔ အခြင္႔ထူးခံတေယာက္ၿဖစ္ဖို႔လည္း အခြင္႔နည္းပါးတယ္။
ဒါေပမယ္႔ ဆိုလိုတာက ခင္ဗ်ားက ဒါမ်ိဳးကို ေတြးေတာခံစားမိလိမ္႔မွာ မဟုတ္ဘူး။
magazinesေတြနဲ႔ တၿခားမီဒီယာေတြက ခင္ဗ်ားကို ဒီလိုလွဳံ႔ေဆာ္လိမ္႔မယ္။
ခင္ဗ်ားမွာ စြမ္းအားရွိတယ္၊ နည္းပညာနဲ႔ပတ္သက္လို႔ အိုင္ဒီယာအေတြးဥာဏ္ေကာင္းေကာင္းရွိမယ္၊
ကားဂိုေဒါင္တခုရွိမယ္ဆိုရင္ ခင္ဗ်ားဟာ လုပ္ငန္းအၾကီးအက်ယ္တခုကို စႏုိင္ၿပီးဆိုၿပီးေတာ႔ေပါ႔။
(ရီေမာသံမ်ား)
ၿပီးေတာ႔ ဒီၿပႆနာရဲ႔ ေနာက္ဆက္တြဲကိုေတာ႔ စာအုပ္ဆိုင္မွာ ရွင္းရလိမ္႔မယ္။
ခင္ဗ်ား စာအုပ္ဆိုင္အၾကီးၾကီးကိုသြား၊ ကိုယ္႔ကိုယ္ကိုယ္ ကယ္တင္နည္း ဆိုတဲ႔ က႑ကိုရွာ၊
ကၽြန္ေတာ္လုပ္ေလ႔ရွိသလိုမ်ိဳးေပါ႔။
တကယ္လို႔ ခင္ဗ်ား အဲဒီ အခုေခတ္ထုတ္ ကိုယ္႔ကုိယ္ကိုယ္ ကယ္တင္နည္း စာအုပ္ေတြကို ေသခ်ာေလ႔လာၾကည္႔ရင္
ႏွစ္မ်ိဳးႏွစ္စားရွိတာကို ေတြ႔ရလိမ္႔မယ္။
ပထမ အမ်ိဳးအစားက ဒီလို "သင္ လုပ္ႏုိင္တယ္။ သင္ ၿဖစ္ေအာင္လုပ္ႏုိင္တယ္။ ဘာမဆိုၿဖစ္ႏုိင္တယ္"လို႔ေၿပာမယ္။
ေနာက္တမ်ိဳးကေတာ႔ ခင္ဗ်ားကို ဒီလိုၿဖစ္ရင္ဒီလိုေနႏုိင္ေအာင္ ၾကိဳးစားပါလို႔ေၿပာမယ္။ ဘယ္လိုၿဖစ္ရင္လည္းဆိုေတာ႔
ယဥ္ယဥ္ေက်းေက်းေၿပာရရင္ "ရွံဴးနိမ္႔ေအာက္က်တဲ႔ စိတ္ဘ၀င္"ရွိေနရင္၊
ဒါမွမဟုတ္ မယဥ္ေက်းတဲ႔အသံုးအႏွဳန္းနဲ႔ဆို "ကိုယ္႔ကုိယ္ကိုယ္ မေကာင္းၿမင္မွဳ"ေတြမ်ားေနရင္ေပါ႔။
တကယ္႔ကို အမွန္အကန္ တူယွဥ္တြဲေနထိုင္မွဳ ဆိုတာရွိတယ္။
တကယ္႔ တူယွဥ္တြဲၿခင္းဆိုတာ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းတရပ္က လူေတြကို သင္တုိ႔ဘာမဆိုၿဖစ္ေအာင္လုပ္ႏုိင္တယ္ ဆိုတာနဲ႔
စိတ္ဓာတ္နိမ္႔က်အားငယ္မွဳနဲ႔ တြဲယွဥ္ေနထိုင္ၿခင္းမ်ိဳးပဲ ၿဖစ္တယ္။
အဲဒီေတာ႔ ဒါဘာကိုေၿပာလည္းဆိုရင္ အေကာင္းဖက္ကိုသန္းတဲ႔ အရာတခုမွာ
ဆိုးညစ္တဲ႔ တြန္းၿပန္မွဳတခုရွိတယ္ ဆိုတာပါပဲ။
ေနာက္တခ်က္ ရွိေသးတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဘာ႔ေၾကာင္႔
ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႔ အလုပ္အကိုင္ေတြ၊ ရာထူးဌာနေတြနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ အရင္ကထက္ စိတ္ဖိစီးမွဳ ပိုမ်ားတတ္ၾကသလည္း ဆိုတာပါပဲ။
ၿပီးေတာ႔ ထပ္ေၿပာရမယ္ဆိုရင္ ဒါဟာ ေကာင္းတဲ႔အခ်က္တခုနဲ႔ ဆက္ႏြယ္ေနလို႔ပါပဲ။
အဲဒီ ေကာင္းတဲ႔အခ်က္ဆိုတာဘာလည္းဆိုရင္ ဆုေပးစနစ္ၿဖစ္ပါတယ္။
လူတုိင္းသာမက လက္၀ဲ လက္ယ်ာႏုိင္ငံေရးသမားအားလံုးဟာ
ဆုေပးစနစ္ဟာ တကယ္႔ကို ေကာင္းတဲ႔အရာပဲလို႔ သေဘာတူညီၾကပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ေတြဟာ ကိုယ္႔အဖြဲ႔အစည္းေတြကို ဆုေပးစနစ္ၿဖစ္ေအာင္ ၾကိဳးစားသင္႔ပါတယ္။
တနည္းအားၿဖင္႔ဆိုရင္ ဆုေပးစနစ္က်င္႔သံုးတဲ႔ အဖြဲ႔အစည္းဟာ ဘာလည္းဆုိရင္
ဆုေပးစနစ္က်င္႔သံုးတဲ႔ အဖြဲ႔အစည္းဆိုတာ
ခင္ဗ်ားမွာ ပင္ကုိယ္အစြမ္းသတၱိရယ္၊ အားအင္ရယ္၊ အရည္အခ်င္းရယ္ ရွိမယ္ဆိုရင္
ခင္ဗ်ားဟာ ထိပ္ဆံုးကို ေရာက္ကိုေရာက္လိမ္႔မယ္။ ဘယ္အရာကမွ သင္႔ကို မတားဆီးႏုိင္ဘူး။
ဒါဟာ သိပ္ကိုလွပတဲ႔ အေတြးအေခၚတခုပဲေနာ္။ ၿပႆနာက
ခင္ဗ်ား ဒီစနစ္နဲ႔အဖြဲ႔အစည္းကို တကယ္ယံုၾကည္မယ္ဆိုရင္
ေတာ္တဲ႔သူက ခ်ီးေၿမာက္ခံရလို႔ ထိပ္ေရာက္မယ္လို႔ ခင္ဗ်ားယံုၾကည္တယ္။
ဒါဆိုရင္ သြယ္၀ိုက္ေသာအားၿဖင္႔ ညစ္စုတ္စုတ္အေတြးနဲ႔ ေၿပာရရင္
ခင္ဗ်ားဟာ ဒီအဖြဲ႔အစည္းမွာ မၾကိဳးစားပဲ ေလလြင္႔ေနတဲ႔သူ၊ မေအာင္ၿမင္တဲ႔သူေတြဟာလည္း
အၿမဲတမ္း လူ႔ေအာက္က်ေနမယ္၊ ဘယ္ေတာ႔မွာ ထိပ္ေရာက္မွာ မဟုတ္ေတာ႔ဘူးလို႔ ယံုၾကည္သလို ၿဖစ္သြားလိမ္႔မယ္။
ေနာက္တမ်ိဳးေၿပာရရင္၊ ခင္ဗ်ား ဒီဘ၀ကိုေရာက္လာတာ မေတာ္တဆ မဟုတ္ေတာ႔ဘူး
ခင္ဗ်ားဟာ ဘ၀မွာ ေအာင္ၿမင္မွဳေတြကို ရကိုရယူရမယ္၊ ခင္ဗ်ားဟာ ထိုက္ထိုက္တန္တန္ ဒီဘ၀ကို ရတာလို႔ဆုိလိုတာ ၿဖစ္သြားတယ္။
ဒီလို ယူဆတာဟာ ရွံဴးနိမ္႔မွဳအေပၚထားတဲ႔ သေဘာထားကို ပိုၿပီး နက္နဲေစေတာ႔တာပါပဲ။
ခင္ဗ်ားသိလား။ အဂၤလန္မွာ ေခတ္လယ္ကာလတုန္းကေပါ႔
ခင္ဗ်ားဟာ လူဆင္းရဲတေယာက္ကို ေတြ႔လိုက္ၿပီဆိုရင္
အဲဒီလူကို ကံမေကာင္းတဲ႔သူလို႔ သတ္မွတ္ေလ႔ရွိတယ္။
စာစကားအရေတာ႔ ဒီလူဟာ ကုသိုလ္ထူးနဲ႔လြဲခဲ႔တဲ႔ ကံမြဲသူတေယာက္ေပါ႔။
အခုေခတ္မွာေတာ႔ ဒီလို မဟုတ္ဘူး။ အထူးသၿဖင္႔ အေမရိကားမွာ
ခင္ဗ်ားဟာ လူဆင္းရဲအတန္းအစားကို ေတြ႔လိုက္ၿပီဆိုတာနဲ႔
ဒီလူေတြကို လူဖ်င္းလူညံ႔ အၿဖစ္သတ္မွတ္လိုက္ေတာ႔တယ္။
စဥ္းစားၾကည္႔ေနာ္။ ကံမြဲတေယာက္နဲ႔ လူညံ႔တေယာက္ရဲ႔ အဓိပၸါယ္သတ္မွတ္ခ်က္က တကယ္႔ကုိ မတူဘူးေနာ္။
ဒါဟာ ဘာကိုေၿပာသလည္းဆိုရင္ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းရဲ႔ အႏွစ္ ၄၀၀ အတြင္း တၿဖည္းၿဖည္း ေၿပာင္းလဲလာမွဳ
နဲ႔ ငါတို႔ရဲ႔ဘ၀အတြက္ ဘယ္သူ႔မွာ တာ၀န္ရွိသလည္းဆိုတာရဲ႔ အေတြးအေခၚ ယံုၾကည္ခ်က္ပဲ။
ထာ၀ရဘုရားဆိုတာလည္း မရွိေတာ႔ဘူး၊ ငါတုိိ႔ဆိုတာပဲရွိတာ။ ငါတို႔ဟာ ငါတို႔ဘ၀ကားကို ေမာင္းႏွင္ေနတဲ႔ ဒရိုင္ဘာေတြပဲ။
ခင္ဗ်ားဟာ ေအာင္ၿမင္ေနတဲ႔သူဆိုရင္ေတာ႔ ဒီအခ်က္အေပၚမွာ ခင္ဗ်ား ပီတိေတြၿဖာေနလိမ္႔မယ္။
ခင္ဗ်ားဟာ ရွံဴးနိမ္႔ေနတဲ႔သူဆိုရင္ေတာ႔ ခင္ဗ်ား စိတ္မေကာင္းေတြ ၿဖစ္ေနလိမ္႔မယ္ေနာ္။
လူမွဳဆက္ဆံေရးေဗဒပညာရွင္တေယာက္ၿဖစ္တဲ႔
Emil Durkheim ရဲ႔ သံုးသပ္ခ်က္အရဆိုရင္ ဒီအခ်က္ေတြဟာ ကိုယ္႔ကိုယ္ကိုယ္ သက္ေသမွဳေတြကို ၿဖစ္ေစႏုိင္တယ္တဲ႔။
ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္တဲ႔ ႏုိင္ငံၾကီးေတြရဲ႔ ကိုယ္႔ကိုယ္ကိုယ္သက္ေသမွဳႏွဳန္းဟာ
တၿခားႏုိင္ငံေတြနဲ႔ ယွဥ္ရင္ ပိုမ်ားပါတယ္။
ဒီလို ကိုယ္႔ကိုယ္ကိုယ္ သက္ေသမွဳပိုမ်ားရၿခင္း ေနာက္တခ်က္ကေတာ႔ လူေတြဟာ သူတုိ႔ရဲ႔ အေၿခအေနအေပၚမွာ
ငါမေကာင္းလို႔၊ ငါ႔ေၾကာင္႔ဆိုတဲ႔ အစြန္းေရာက္ ကိုယ္႔ကိုယ္ကိုယ္ စြပ္စြဲအၿပစ္တင္တာေတြေၾကာင္႔ပါပဲ။
ဒီလိုလူစားေတြဟာ သူတို႔ရဲ႔ ေအာင္ၿမင္မွဳအတြက္ ဂုဏ္ယူ၀ံ႔ၾကြားတတ္ၾကသလို သူတို႔ရဲ႔ ရွံဴးနိမ္႔မွဳအတြက္လည္း ကိုယ္႔ကိုယ္ကုိယ္ အၿပစ္တင္တတ္ၾကပါတယ္။
ဒီလို ဖိစီးမွဳမ်ိဳးေတြကေန လြတ္ေၿမာက္မွဳ မရိွႏုိင္ေတာ႔ဘူးလား
ကၽြန္ေတာ္ ခ်ၿပခဲ႔သမွ်ေတြထဲကေပါ႔လို႔ ေမးရင္
ရွိတယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ထင္ပါတယ္။ အဲဒီထဲက တခ်ိဳ႔တေလကို ၾကည္႔ၾကရေအာင္။
ဆုေပးစနစ္ကို ၾကည္႔ၾကရေအာင္
လူတိုင္းဟာ သူတို႔နဲ႔ထိုက္တန္တဲ႔ေနရာကို ရၾကတယ္ဆိုတဲ႔ အေတြးအေခၚ
ဒါဟာ တကယ္ကို ရူးတဲ႔အေတြးအေခၚလို႔ ကၽြန္ေတာ္ထင္တယ္၊ လံုး၀ကို ရူးတာပါပဲ။
ကၽြန္ေတာ႔ လက္၀ဲလက္ယ်ာ ႏုိင္ငံေရးသမားအားလံုးကို ေထာက္ခံမယ္။
ဒါေပမယ္႔ သူတို႔ေတြရဲ႔ ဆုေပးစနစ္ဟာ မယုတ္မလြန္တဲ႔ အေတြးအေခၚတရပ္ ၿဖစ္ရမယ္။
ကၽြန္ေတာ္ဟာ မယုတ္မလြန္ ဆုေပးစနစ္ကိုပဲ ယံုတဲ႔သူပါ။
ဒါေပမယ္႔ ကၽြန္ေတာ္ထင္ပါတယ္။
စစ္မွန္ေၿဖာင္႔မတ္တဲ႔ ဆုေပးစနစ္ကို တည္ေဆာက္ဖို႔ ဆိုတာကလည္း သိပ္မလြယ္လွပါဘူး။ မၿဖစ္ႏုိင္တဲ႔ အိပ္မက္တခုပါ။
ေၿပာခ်င္တာကေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြ တည္ေဆာက္မယ္႔ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းမွာ
လူတိုင္းကို အမွတ္ေပးစနစ္နဲ႔ထားမယ္။
ေတာ္တဲ႔သူ ထိပ္ကိုေရာက္မယ္၊ ည႔ံတဲ႔သူ ေအာက္ကိုေရာက္မယ္၊
ၿပီးေတာ႔ ဒါကို တိတိက်က် လိုက္နာမယ္ ဆိုတာဟာ တကယ္ေတာ႔ မၿဖစ္ႏုိင္ပါဘူး။
ရိုးရိုးေလးပဲ ေတြးၾကည္႔ပါ။ တၿခား ထည္႔တြက္စဥ္းစားရမယ္႔ အခ်က္ေတြ အမ်ားၾကီးပါ။
မေတာ္တဆ ထိခိုက္မွဳ၊ မေတာ္တဆ ေမြးဖြားမွဳကစလို႔
မေတာ္တဆ ေခါင္းေပၚကို ပစၥည္းၿပဳတ္က်တာ၊ ဖ်ားနာတာ အထိ အမ်ိဳးစံုပဲေပါ႔။
ဒီလိုပံုစံမ်ိဳးနည္း ကၽြန္ေတာ္တို႔ သူတို႔ေတြကို ဘယ္လို အမွတ္ေပးၾကမွာလည္း။
ဘယ္လိုမွ မေတာ္တဆ ထိခိုက္နစ္နာတဲ႔သူေတြ အေပၚ သာမာန္လူေတြနဲ႔ တန္းတူ အမွတ္ေပးလို႔ မရႏုိင္ပါဘူး။
ကၽြန္ေတာ္ေလ St. Augustine ရဲ႔ "ဘုရားရဲ႔ၿမိဳ႔ေတာ္" ထဲက စာတပိုဒ္ကို ရြတ္ၿပခ်င္တယ္။
သူက ဘာေၿပာသလည္းဆိုရင္ "လူတေယာက္ကို သူ႔ရဲ႔အေနအထားကို ၾကည္႔ၿပီး သတ္မွတ္ဆက္ဆံတာဟာ အၿပစ္တခုပါ"တဲ႔။
ေခတ္သစ္ေမာ္ဒန္ စကားနဲ႔ ေၿပာရမယ္ဆိုရင္
သင္ဟာ သင္နဲ႔ေၿပာဆိုဆက္ဆံေနသူ တဦးအေပၚမွာ
သူရဲ႔ အလုပ္အကိုင္ စီးပြားေရး အေၿခအေနကို ၾကည္႔ၿပီး ေပါင္းသင္းဆက္ဆံ ေနရင္ၿဖင္႔ သင္ဟာ အၿပစ္ရွိသူတဦးပါတဲ႔။
ဘာလုပ္ဘာကိုင္သလည္း ဆိုတာဟာ ထည္႔သြင္းစဥ္းစားရမယ္႔အရာ မဟုတ္ပါဘူး။
St. Augustine က ဘာေၿပာသလည္းဆုိရင္
ထာ၀ရဘုရားသခင္သာ လူတိုင္းကို သူ႔ေနရာနဲ႔သူရွိေစႏုိင္တာပါ တဲ႔။
သူဟာ လူတိုင္းကို သူ႔ေနရာနဲ႔သူ ရွိဖို႔ အဆံုးအၿဖတ္ေန႔မွာ ဆံုးၿဖတ္မွာပါတဲ႔။
အဲဒီ အခ်ိန္မွာ နတ္သားနတ္သမီးေတြ၊ ႏွဲေတြ အစံုနဲ႔ ေကာင္းကင္ၾကီးကို တခမ္းတနားဖြင္႔ၾကမွာပါတဲ႔။
ခင္ဗ်ားဟာ ကၽြန္ေတာ္႔လို ဘာသာေရးခုတုန္းလုပ္မွဳကို မယံုၾကည္သူတေယာက္ၿဖစ္ခဲ႔ရင္ ေတာ္ေတာ္ရူးတဲ႔ အေတြးအေခၚပဲလို႔ ထင္လိမ္႔မယ္။
ဒါေပမယ္႔ အဲဒီ အေတြးေခၚထဲမွာ အဖိုးမၿဖတ္ႏုိင္တဲ႔ အခ်က္တခု ရွိေနတယ္။
တနည္းေၿပာရရင္ သူမ်ားေတြကို အကဲမၿဖတ္ခင္မွာ ခင္ဗ်ား ေစာင္႔ၾကည္႔သင္႔တယ္။
ခင္ဗ်ားဟာ လူတေယာက္ရဲ႔ တကယ္႔တန္ဖိုးကို ေလာက္ေလာက္လားလား မသိႏုိင္ဘူး။
ဒါဟာ ဘယ္သူမွ မသိႏုိင္တဲ႔ အခ်က္ပဲ။
ဒါကို ခင္ဗ်ားက လူတေယာက္ရဲ႔ တကယ္႔တန္ဖိုးကို သိသေယာင္ေယာင္ မလုပ္သင္႔ဘူး။
ေနာက္ထပ္ ႏွစ္သိမ္႔အားေပးတဲ႔ တေနရာရွိေသးတယ္။
ကၽြန္ေတာ္တို႔ဟာ ဘ၀မွာ ရွံဴးနိမ္႔စရာေတြကို ေတြးလိုက္တိုင္း
ဘာေၾကာင္႔ ရွံဳးနိမ္႔မွာကို ေၾကာက္သလည္းဆိုတဲ႔ အေၾကာင္းတရပ္ဟာ
၀င္ေငြကိုဆံုးရွံဴးမွာ ရာထူးေနရာေပ်ာက္မွာေၾကာင္႔တင္ မဟုတ္ပါဘူး။
ကၽြန္ေတာ္တို႔ေၾကာက္တာဟာ သူမ်ားေတြရဲ႔ အကဲၿဖတ္ရွံဳ႔ခ်မွဳကိုပါ။ ဒါဟာလည္း တကယ္ရွိပါတယ္။
ခင္ဗ်ားသိလား။ သူတပါးကိုေလွာင္ေၿပာင္တဲ႔ ေနရာမွာ နံပါတ္တစ္ေၿပးေနတာဟာ
အခုေခတ္မွာေတာ႔ သတင္းစာပဲ။
ခင္ဗ်ား ဘယ္အခ်ိန္မဆို သတင္းစာကို ေကာက္လွန္လိုက္ပါ။
ရွဳပ္ေထြးေပြလီတဲ႔ ဘ၀ေပါင္းစံုနဲ႔ လူေတြအေၾကာင္းကို ခင္ဗ်ားဖတ္ရလိမ္႔မယ္။
ေဟာ ဘယ္သူတို႔ၿဖင္႔ ဘယ္သူနဲ႔ မွားယြင္းၾကၿပန္ၿပီ။ ဘယ္သူကေတာ႔ ဘာအမွားကို က်ဴးလြန္လိုက္ၿပန္ၿပီ။
ဘယ္သူကေတာ႔ ဘယ္လို မတရားမွဳကို ဘယ္လိုၾကိဳးကိုင္လိုက္ၿပန္ၿပီ စသၿဖင္႔ေပါ႔။ ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္ေလ
ေနာက္ဆံုးေတာ႔ ဒီ အမွားေတြဟာ ေလွာင္ေၿပာင္ခံစရာေတြ ၿဖစ္လာတာေပါ႔။
တနည္းအားၿဖင္႔ ေၿပာရရင္ သူတို႔ ရွံဴးနိမ္႔ၾကသည္ေပါ႔။ ၿပီးေတာ႔ သူတို႔ဟာ လူညံ႔ေတြ ၿဖစ္ၾကသည္ေပါ႔။
ကဲ ဒါကို တၿခားဘယ္နည္းလမ္းနဲ႔ ေၿဖရွင္းၾကမတုန္း။
ကၽြန္ေတာ္ထင္တာက အေနာက္တုိင္းယဥ္ေက်းမွဳမွာ သိသာထင္ရွားတဲ႔ တၿခားနည္းလမ္းတခုရွိတယ္။
အဲဒါဘာလည္းဆိုရင္ ၀မ္းနည္းစရာၿဖစ္စဥ္ပဲ။
၀မ္းနည္းေပါက္ကြဲမွဳေၾကာင္႔ၿဖစ္လာတဲ႔ အႏုပညာဟာ ေရွးေခတ္ဂရိေတြရဲ႔ ဇာတ္ခံုေတြက စခဲ႔တာေပါ႔။
၅ရာစု ဘီစီေလာက္တုန္းက စတင္တဲ႔ ဒီေပါက္ကြဲမွဳအႏုပညာဟာ
လူေတြရဲ႔ ရွံဴးနိမ္႔က်ဆံုးမွဳေတြကို ပီပီၿပင္ၿပင္ သရုပ္ေဖာ္ထားတာပဲ။
ၿပီးေတာ႔ လူေတြရဲ႔ ဂရုဏာသက္မွဳေတြအဆင္႔အဆင္႔ကို
သာမာန္လူတေယာက္အေနနဲ႔ မမွန္းဆႏုိင္ေလာက္တဲ႔ အၿဖစ္အပ်က္ေတြနဲ႔ ေဖာ္က်ဴးထားတာပါပဲ။
လြန္ခဲ႔တဲ႔ ႏွစ္အနည္းငယ္ေလာက္က ကၽြန္ေတာ္ဒါေတြကို စဥ္းစားမိေသးတယ္။
ၿပီးေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္ "တနဂၤေႏြ အားကစား" ဆိုတာကို သြားၾကည္႔တယ္။
အဲဒီ သတင္းစာကို ခင္ဗ်ားဖတ္ၾကည္႔ပါလို႔ ကၽြန္ေတာ္ၿဖင္႔ မတိုက္တြန္းပါဘူး
အထူးသၿဖင္႔ ခင္ဗ်ားအေၾကာင္းမသိေသးဘူး ဆိုရင္ေပါ႔။
အဲဒီ သတင္းစာတိုက္ကို ကၽြန္ေတာ္သြားၿပီး
၀မ္းနည္းေၾကကြဲမွဳအၿပည္႔နဲ႔ ပံုေဖာ္ထားတဲ႔ အေနာက္တုိင္းအႏုပညာရဲ႔ တစိတ္တေဒသကို ေၿပာၿပၾကည္႔တယ္။
ကၽြန္ေတာ္သိခ်င္တာက သူတို႔ အခုလို အေၿခအၿမစ္မရွိတဲ႔
ဇာတ္လမ္းတခိ်ဳ႔ကို သတင္းအေနနဲ႔
အခုလို တနဂၤေႏြေန႔လည္မ်ိဳးမွာ ရခဲ႔ရင္ ဘာလုပ္မလည္းလို႔ပါ။
သူတို႔ကို ကၽြန္ေတာ္က ေအာ္သဲလို အေၾကာင္းေၿပာၿပတယ္။ သူတို႔ အဲဒီ အေၾကာင္းအရာကို လံုး၀မၾကားဖူးေပမယ္႔ ေတာ္ေတာ္ကို စိတ္၀င္စားဟန္ၿပၾကတယ္။
(ရီေမာသံမ်ား)
ဒါနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ကသူတို႔ကို ေအာ္သဲလိုအေၾကာင္းကို ေခါင္းၾကီးပိုင္းမွာ ေရးေပးပါလားလို႔ ေတာင္းဆိုလိုက္တယ္။
ဒါနဲ႔ သူတို႔လည္း "အခ်စ္ၾကီးေသာ တၿပည္သားသည္ အမတ္၏ သမီးကို သတ္သည္" ဆိုၿပီး
ေခါင္းၾကီးပိုင္းမွာ ထည္႔လိုက္ပါေလေရာ။
ကၽြန္ေတာ္က သူတို႔ကို မဒမ္ ဘိုဗရီဆိုတဲ႔ အမ်ိဳးသမီးေရးတဲ႔ ဇာတ္တပုဒ္ကို ေပးလိုက္တာတယ္။
အဲဒီစာအုပ္ကိုေတြ႔ေတာ႔ သူတို႔က ၀မ္းသာအားရနဲ႔
ဒီလိုေရးလိုက္ၿပန္တယ္ "ေစ်း၀ယ္ရတာခံုမင္လြန္းတဲ႔ လူမွဳေရးေဖာက္ၿပန္တဲ႔ အမ်ိဳးသမီးတဦးဟာ သူမ လိမ္လည္သံုးစြဲမွဳကို ေဖာ္ထုတ္ခံရအၿပီးမွာ အဆိပ္ေဆးကို မ်ိဳခ်လိုက္ပါသည္" တဲ႔
(ရီေမာသံမ်ား)
ေနာက္တခုကေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္႔ႏွစ္သက္တဲ႔ တခုပါပဲ။
သူတို႔ဟာ ေၿပာရမယ္ဆိုရင္ တကယ္႔ကို သူတို႔လုပ္ရမယ္႔အပိုင္းမွာ ထူးခၽြန္တဲ႔သူေတြပါပဲ။
ကၽြန္ေတာ္ၾကိဳက္တာက စာေရးဆရာ ဆိုဖိုကယ္ေရးတဲ႔ ဘုရင္ အီဒီပတ္စ္ အေၾကာင္း ၿဖစ္ပါတယ္
သူတို႔ ေခါင္းစဥ္တပ္လိုက္ၿပန္တာက "သားသယ္အေမနဲ႔ လိင္ဆက္ဆံၿခင္းဟာ သိပ္ေကာင္းပါတယ္"တဲ႔။
(ရီေမာသံမ်ား)
(လက္ခုပ္သံမ်ား)
တနည္းေၿပာရမယ္ဆိုရင္ ဂရုဏာ ေရာင္စဥ္တန္းရဲ႔ အဆံုးတဖက္မွာ
ပ႗ိပကၡသတင္းစာ ရွိေနပါတယ္။
သူရဲ႔ တၿခားတဖက္က ေရာင္စဥ္တန္းမွာေတာ႔ သူတပါးတို႔ရဲ႔ ၀မ္းနည္းေၾကကြဲဆံုးရွံဳးမွဳေတြနဲ႔အတူ အဲဒါေတြရဲ႔ အႏုပညာပါ ရွိေနမွာပါ။
ကၽြန္ေတာ္ထင္တယ္ ကၽြန္ေတာ္ခင္ဗ်ားတို႔ကို တုိက္တြန္းေနမိသလား၊
၀မ္းနည္းေၾကကြဲမွဳအႏုပညာမွာ ဘာေတြၿဖစ္ေနသလဲဆိုတာကို ေလ႔လာသင္႔တယ္လို႔။
ဟမ္မလတ္ဆိုတဲ႔ ဇာတ္ေကာင္ကို လူညံ႔လို႔ ေၿပာတာဟာ ရူးတာပါပဲ။
သူဟာ ရွံဴးနိမ္႔သြားခဲ႔ေပမယ္႔ လူညံ႔တေယာက္ မဟုတ္ခဲ႔ပါဘူး။
ဒါဟာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို ၀မ္းနည္းေၾကကြဲစရာ ဇာတ္လမ္းတပုဒ္က ေပးတဲ႔ အသိတရားတရပ္ပါ။
ဒါဟာ ဘာေၾကာင္႔ အရမ္း အရမ္းကို အေရးၾကီးလည္းဆိုတာလည္းပါမယ္ ထင္ပါတယ္။
ဒါဟာ အခုေခတ္ေမာ္ဒန္ အဖြဲ႔အစည္းနဲ႔ ပတ္သက္ေနပါတယ္။
ၿပီးေတာ႔ ဘာက စိတ္ဖိစီးမွဳေတြကို ၿဖစ္ေစသလည္းဆိုတဲ႔ ေမးခြန္းအတြက္
အေၿဖကတာ႔ ငါတို႔ဟာ လူသားေတြၿဖစ္ေနၾကလို႔ ဆိုတာပါပဲ။
ကၽြန္ေတာ္တို႔ဟာ ဒီကမၻာမွာ ပထမဆံုး ၿဖစ္ေပၚေနထုိင္တဲ႔ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းတရပ္ပါ။
ကၽြန္ေတာ္တို႔ဟာ ကိုယ္႔ကိုယ္ကိုယ္ပဲ ကိုးကြယ္ယံုၾကည္တဲ႔သူေတြလည္း ၿဖစ္ပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ္တို႔ဟာ ကိုယ္႔ကိုယ္ကုိယ္ ၿမင္႔ၿမင္႔မွန္းတာနဲ႔ အေလ်ာက္ ၿမင္႔ၿမင္႔ၾကံသင္႔ပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ္တို႔ဟာ လေပၚကို လူေတြလႊတ္ႏုိင္ခဲ႔ၿပီ။ တၿခား မယံုႏုိင္ေလာက္ေအာင္ ဆန္းၾကယ္တဲ႔ အရာေတြကိုလည္း အေကာင္အထည္ ေဖာ္ခဲ႔ၿပီးၿပီ။
ကၽြန္ေတာ္တို႔ ကိုယ္႔ကိုယ္ကိုယ္ ကိုးကြယ္အားကိုးဖို႔ပဲ လိုတယ္။
ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႔ သူရဲေကာင္းေတြဟာ လူသား သူရဲေကာင္းေတြပါ။
ဒါဟာ အခုမွၿဖစ္လာတဲ႔ အေၿခအေနသစ္တရပ္ပါ။
တၿခားေသာ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းေတြဟာ သူတို႔ရဲ႔ အလယ္ေခါင္မွာ
တၿခားအရပ္က ဆင္းသက္လာတဲ႔ ထာ၀ရဘုရားတုိ႔၊
၀ိဥာဥ္တို၊႔ သဘာ၀အတြင္းအားတို႔၊ စၾကာ၀ဠာတို႔၊
တၿခား တၿခားေသာ အရာတို႔ကို တည္ထား ကိုးကြယ္အားကိုးေနၾကတာလည္း ရွိပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ္တို႔မွာေတာ႔ ဒီလိုအက်င္႔ေတြမရွိေတာ႔ပါဘူး။
ဒါေၾကာင္႔လည္း ကၽြန္ေတာ္တို႔ဟာ သဘာ၀တရားစတင္ နားလည္ သေဘာေပါက္လာေအာင္ ၾကိဳးစားလာၾကတာပါ။
ဒါဟာလည္း ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႔ က်န္းမာေရးအတြက္ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေပမယ္႔ တခါတေလေတာ႔လည္း အဲဒါအတြက္လို႔ ထင္စရာရွိပါတယ္။
သဘာ၀တရားကို နားလည္ဖုိ႔ၾကိဳးစားတာကေတာ႔ လူေတြရဲ႔ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာတည္ေဆာက္ထားတဲ႔ အသိုက္အၿမံဳကေန ထြက္ေၿပးခ်င္လို႔ပါပဲ။
ဒါဟာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႔ ၿပိဳင္ဆိုင္မွဳရဲ႔ ထြက္ေပါက္ပါ။
ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႔ အေတာမသတ္ႏုိင္တဲ႔ ငိုေၾကြးရယ္ေမာသံေတြရဲ႔ ထြက္ေပါက္ပါ။
ဒါေၾကာင္႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဟာ ေရခဲၿပင္ၾကီးေတြ၊ ပင္လယ္ၾကီးေတြကို ၾကည္႔ေနရရင္ ေပ်ာ္ေနတတ္ၿပီး
ကမၻာၾကီးကို အၿပင္ဖက္ရွဳေထာင္႔ကေန ေတြးေတာသံုးသပ္ရတာမ်ိဳးကို ခံုမင္တတ္ၾကတာေပါ႔။
ကၽြန္ေတာ္တို႔ဟာ လူမဟုတ္တဲ႔အရာေတြ သက္ရွိေတြနဲ႔လည္း ထိေတြ႔ဆက္ဆံခ်င္သလို
ဒီလိုဆႏၵေတြဟာလည္း ကၽြန္ေတာ္တို႔အတြက္ အေရးၾကီးေနတတ္ပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ္ဘာကို ေၿပာၿပေနတာလည္းဆိုတာကေတာ႔ အဓိကအားၿဖင္႔ ေအာင္ၿမင္မွဳနဲ႔ ရွံဳးနိမ္႔မွဳကိုပါ။
ေနာက္ၿပီး ေအာင္ၿမင္မွဳနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ စိတ္၀င္စားစရာေကာင္းတဲ႔ အခ်က္တခုကေတာ႔
ကၽြန္ေတာ္တို႔ဟာ ေအာင္ၿမင္မွဳဟာဘာလဲဆိုတာကို သိတယ္လို႔ ထင္ေနၾကတာကိုပါပဲ။
ကြန္ေတာ္ ခင္ဗ်ားကို ခင္ဗ်ားရဲ႔ေနာက္မွာ လူတေယာက္ရွိတယ္
အဲဒီလူဟာ အင္မတန္ ေအာင္ၿမင္တဲ႔သူလို႔ ေၿပာရင္ ခင္ဗ်ားရဲ႔ေခါင္းထဲကို
ဒီလူဟာ ပိုက္ဆံေတာ္ေတာ္ရွာႏုိင္မွာပဲ
သူ႔ပတ္၀န္းက်င္မွာ ေတာ္ေတာ္နာမည္ရွိတဲ႔သူတေယာက္ပဲလို႔ အထင္ခ်က္ခ်င္း ေရာက္လာလိမ္႔မယ္။
ကၽြန္ေတာ္႔ရဲ႔ ေအာင္ၿမင္မွဳနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ေလ႔လာသံုးသပ္ခ်က္ေတြ -- ၿပီးေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္ဟာ
ေအာင္ၿမင္မွဳကို အင္မတန္စိတ္၀င္စားတဲ႔ သူတေယာက္ပါ။ တကယ္လည္း ကၽြန္ေတာ္ ေအာင္ၿမင္ခ်င္ပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ္ အၿမဲတေစ စဥ္းစားေလ႔ရွိတယ္ "ငါဘယ္လို လုပ္ၿပီး ပိုေအာင္ၿမင္ေအာင္ ၾကိဳးစားရပါ႔မလည္း" လို႔ပါ။
ဒါေပမယ္႔ ကၽြန္ေတာ္ဟာ အသက္ၾကီးလာေလေလ
ေအာင္ၿမင္မွဳဆိုတဲ႔ စကားလံုးရဲ႔ အဓိပၸါယ္ကို ေဖာ္ထုတ္တာမွာ နည္းနည္းေလး ကြဲၿပားလာေလပဲ။
အခုေၿပာမွာက ေအာင္ၿမင္မွဳရဲ႔ အဓိပၸါယ္အေပၚ ကၽြန္ေတာ္႔ရဲ႔ ကိုယ္ပိုင္ ထင္ၿမင္ယူဆခံယူခ်က္ပဲ။
ခင္ဗ်ားဟာ အရာအားလံုးမွာ မေအာင္ၿမင္ႏုိင္ပါဘူး
ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြ အလုပ္နဲ႔ဘ၀ သဟဇာတၿဖစ္ေအာင္ေနနည္းေတြကို အမ်ားၾကီး ၾကားဖူးၾကတယ္။
တကယ္ေတာ႔ အဲဒီနည္းေတြဟာ အဓိပၸါယ္သိပ္မရွိလွဘူး။ အကုန္လံုး ခင္ဗ်ား မရႏုိင္ဘူး။
ဒါဆို ေအာင္ၿမင္မွဳကို ၾကည္႔တဲ႔အခါမွာ
ေအာင္ၿမင္မွဳ အတြက္ ဘာေတြ ဆံုးရွံဴးေနသလည္း၊
ဘယ္ေနရာမွာ ဘာေတြကို ဆံုးရွံဴးေနသလည္းဆိုတာကို ထည္႔ကို စဥ္းစားၾကရမွာ ၿဖစ္ပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ္ယံုတယ္၊ ပညာရွိတဲ႔ သက္ရွိအားလံုးက ဒါကိုလက္ခံလိမ္႔မယ္။
ခုနကေၿပာသလိုပဲ ကၽြန္ေတာ္တို႔ မေအာင္ၿမင္တဲ႔ က႑တခု အနည္းဆံုးရွိလိမ္႔မယ္။
ေအာင္ၿမင္တဲ႔ဘ၀ဆိုတာဟာ
မ်ားေသာအားၿဖင္႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ထင္ၿမင္ယူဆထားတဲ႔
ဘ၀မွာ ေအာင္ေအာင္ၿမင္ၿမင္ေနနည္းဆိုတာကို တကယ္ေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႔ ကိုယ္ပိုင္ ထင္ၿမင္ယူဆခ်က္ေတြ မဟုတ္ဘူး။
သူမ်ားေတြရဲ႔ ထင္ၿမင္ယူဆခ်က္ေတြပဲ
မ်ားေသာအားၿဖင္႔ ခင္ဗ်ားဟာ ေယာက်္ားဆိုရင္ ခင္ဗ်ားရဲ႔ အေဖရဲ႔ လႊမ္းမိုးမွဳ
တကယ္လို႔ ခင္ဗ်ားဟာ မိန္းမဆိုရင္ ခင္ဗ်ားရဲ႔ အေမရဲ႔ လႊမ္းမိုးမွဳကလာတဲ႔ ထင္ၿမင္ခ်က္ေတြပဲ
စိတ္ခံစားမွဳဆိုင္ရာ သံုးသပ္တဲ႔ ပညာရွင္ေတြဟာ ဒီအခ်က္ကို ေထာက္ၿပေနတာ အႏွစ္ ၈၀ေက်ာ္သြားၿပီ
ဘယ္သူမွ ဒါကို အေလးေပးၿပီး နားမေထာင္ၾကဘူး။ ဒါေပမယ္႔ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ႔ အဲဒီအခ်က္ကို လက္ခံတယ္
ကၽြန္ေတာ္တို႔ဟာ ၀ါဒၿဖန္႔တာေတြ ခံေနၾကရတယ္
တီဗြီေတြ၊ ေၾကာ္ၿငာေတြ၊
ေစ်းကြက္ၿဖန္႔ခ်ီေရးေတြကေန တဆင္႔ေပါ႔။
ဒါေတြဟာ တကယ္႔ကို ၾကီးမားၿပီး အင္အားရွိတဲ႔ တြန္းအားေတြပဲ
ဒါေတြဟာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဘာလိုခ်င္သလည္း၊ ကိုယ္႔ကိုယ္ကိုယ္ ဘယ္လိုထင္ၿမင္သလည္းဆိုတာေတြကို သူတို႔လိုခ်င္သလို သတ္မွတ္ပစ္တယ္။
ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို ဘဏ္စီးပြားေရးဟာ တကယ္႔ကို ၾကီးပြားတိုးတက္မယ္႔ အလုပ္အကိုင္လို႔ ေၿပာရင္
ကၽြန္ေတာ္တို႔အားလံုး ဘဏ္နဲ႔ပတ္သက္တဲ႔ အလုပ္ေတြကို လုပ္ခ်င္ၾကတယ္။
ဘဏ္အလုပ္အကိုင္က မေကာင္းေတာ႔ဘူးလို႔ေၿပာရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဟာဘာ ဘဏ္စီးပြားေရး အလုပ္အကိုင္ကိုမွ စိတ္၀င္စားေတာ႔မွာ မဟုတ္ဘူး။
ကၽြန္ေတာ္တို႔ဟာ အၾကံဥာဏ္တုိင္းကို လက္ခံပါတယ္။
ဒါဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္ဘာကို ၿငင္းခ်က္ထုတ္ခ်င္သလည္းဆုိတာက
ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ရဲ႔ ေအာင္ၿမင္မွဳအေပၚ ေတြးထင္ခ်က္ေတြကို လႊင္႔ပစ္ဖို႔ မဟုတ္ဘူး။
ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႔ ေအာင္ၿမင္မွဳ ဒႆနဟာ ကိုယ္ပိုင္ဒႆနနဲ႔ ခံယူခ်က္ၿဖစ္ရမယ္လို႔သာ တိုက္တြန္းခ်င္တာပါ
ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႔ ကိုယ္ပိုင္ အေတြးအေခၚ ဆႏၵကို အေလးေပးၾကရမယ္။
ကၽြန္ေတာ္တို႔ အစစ္အမွန္ ပိုင္တယ္ဆိုတာကို ေသခ်ာၾကရမယ္။
ေနာက္ၿပီး ကၽြန္ေတာ္တို႔ဟာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေအာင္ၿမင္မွဳအတြက္ ကိုယ္ပိုင္ စာေရးဆရာေတြ ၿဖစ္ၾကရမယ္။
ဘာေၾကာင္႔လည္းဆုိေတာ႔ ကိုယ္လိုခ်င္တာကို မရတာနဲ႔တင္ ေတာ္ေတာ္ဆိုးေနပါၿပီ။
ပိုဆိုးတာက ကိုယ္႔မွာ အေတြးအေခၚေတာ႔ ရွိပါရဲ႔၊
ကိုယ္ဘာလိုခ်င္သလည္း ဆိုတာ သိပါရဲ႔ဆိုၿပီး လမ္းဆံုးေရာက္ခါမွ
ဒါဟာ ငါလုိခ်င္ခဲ႔တဲ႔လမ္း မဟုတ္ဘူးဆိုရင္ ဘာလုပ္ၾကမလည္း။
ကၽြန္ေတာ္ ဒီမွာပဲ ရပ္လိုက္ေတာ႔မယ္။
ဒါေပမယ္႔ ကၽြန္ေတာ္ တကယ္႔ကို ေထာက္ၿပခ်င္တာကေတာ႔
ဘယ္လိုပဲၿဖစ္ၿဖစ္၊ ေအာင္ၿမင္မွဳ၊ ဟုတ္တယ္၊ ေအာင္ၿမင္မွဳကိုပဲ
ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႔ တခ်ိဳ႔ေသာ ထင္ၿမင္ယူဆခ်က္ေတြဟာ အင္မတန္ ဆန္းၿပားေနတာကိုလည္း လက္ခံၾကရမယ္ေနာ္။
ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႔ ေအာင္ၿမင္မွဳဆိုတာကို ေလ႔လာဆန္းစစ္ ၿငင္းခ်က္ထုတ္တာေတြကို အသာထားလုိက္ပါဦး။
ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႔ ေအာင္ၿမင္မွဳ အေပၚ သတ္မွတ္ထင္ၿမင္ခ်က္ဟာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႔ ကိုယ္ပိုင္ ခံယူခ်က္စစ္စစ္ၿဖစ္တယ္ဆိုတာကို ေသခ်ာႏုိင္ၾကပါေစ။
ေက်းဇူး အမ်ားၾကီးတင္ပါတယ္ ခင္ဗ်ာ။
(လက္ခုပ္တီးသံမ်ား)
Chris Anderson: အရမ္းကို စိတ္၀င္စားဖို႔ ေကာင္းပါတယ္။ ခင္ဗ်ား ကၽြန္ေတာ္အခုေၿပာမယ္႔ ၂ခ်က္ကို ဘယ္လို ေစ႔စပ္ႏုိင္မလည္း
ခင္ဗ်ားေၿပာခဲ႔တဲ႔ တစံုတေယာက္ဟာ --
တစံုတေယာက္ကို လူညံ႔လို႔ထင္တာ မေကာင္းဘူးဆိုတဲ႔ အခ်က္နဲ႔
လူအေတာ္မ်ားမ်ားဟာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႔ ဘ၀ကို ခ်ဳပ္ၿခယ္ၾကိဳးကိုင္ခ်င္ၾကတယ္ဆိုတဲ႔ အခ်က္ကိုပါပဲ။
ၿပီးေတာ႔ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းတရပ္ဟာ
ေအာင္ႏုိင္သူနဲ႔ ရွံဴးနိမ္႔သူေတြကို ခြဲၿခားတဲ႔စနစ္ကို အားေပးတယ္ဆိုရင္ေပါ႔။
Alain de Bottom: ဟုတ္ကဲ႔။ အစဥ္တက်မဟုတ္တဲ႔
ေအာင္ၿမင္မွဳနဲ႔ ရွံဴးနိမ္႔မွဳၿဖစ္စဥ္ကို ကၽြန္ေတာ္က ေထာက္ၿပခ်င္တာပါ။
ဘာလို႔လည္းဆိုေတာ႔ အခုေခတ္ အေလးေပးေနတာေတြဟာ
အရာရာအေပၚမွာ တရားမွ်တမွဳရွိဖို႔ကိုပါ။
ႏုိင္ငံေရးသမားေတြကလည္း အၿမဲတမ္း တရားမွ်တမွဳရွိဖို႔ကို ေၿပာၾကပါတယ္။
အခု ကၽြန္ေတာ္က တရားကို မွ်မွ်တတ စီရင္တာကို အားေပးတဲ႔သူပါ။ ဒါေပမယ္႔ အရာရာ တရားမွ်တဖို႔ဆိုတာ မၿဖစ္ႏုိင္ဘူးလို႔လည္း ထင္ပါတယ္။
ဒါၿဖင္႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဟာ ကိုယ္တတ္ႏုိင္သေလာက္
တတ္စြမ္းသေလာက္ တရားမွ်တမွဳရွိဖို႔ ၾကိဳးစားၾကရမွာပါ။
ဒါေပမယ္႔။ အဆံုးသတ္မွာ ကၽြန္ေတာ္႔တို႔ သတိတရရွိၾကရမွာက
ဘယ္သူ ဘာကိုပဲ ရင္ဆိုင္ေနရေနရ။ ဘာေတြပဲ ဘ၀မွာ ၿဖစ္ခဲ႔ ၿဖစ္ခဲ႔
အားၿပင္းတဲ႔ ေမွ်ာ္လင္႔စီစဥ္ထားတဲ႔ အတုိင္းၿဖစ္မလာတတ္တဲ႔ အေၾကာင္းအရာ ဆိုတာရွိပါတယ္။
ဒါ႔ေၾကာင္႔လည္း ကၽြန္ေတာ္ဟာ ဒီအခန္းထဲက ထြက္ဖို႔ၾကိဳးစားေနတာပဲ
မဟုတ္ရင္ ပရိတ္သတ္မ်ားတဲ႔ ဒီအခန္းထဲမွာ ကၽြန္ေတာ္ မြမ္းၾကပ္လာႏုိင္လို႔ပါ။
CA: ကၽြန္ေတာ္ေၿပာခ်င္တာက ခင္ဗ်ား ဒါကို တကယ္ယံုၾကည္သလား။
အလုပ္အကိုင္နဲ႔ ပတ္သက္တဲ႔ ခင္ဗ်ားရဲ႔ ႏူးညံ႔သိမ္ေမြ႔တဲ႔ ဒႆန
နဲ႔ ေအာင္ၿမင္တဲ႔ စီးပြားေရးအေၿခအေနနဲ႔ ေပါင္းစည္းမွဳကိုေလ။
ဒါမွမဟုတ္ အဲဒီႏွစ္ခုကို ေပါင္းဖို႔မၿဖစ္ဘူးလို႔ ခင္ဗ်ားယံုတာလား။
ဒါေပမယ္႔ ဒါကို အဓိကထားေၿပာေနေပမယ္႔ တကယ္တမ္း အေရးမပါဘူးလို႔ ေၿပာခ်င္တာလား။
အိပ္မက္ဆိုးကေတာ႔ ထင္တယ္ေလ
လူေတြကို ေၾကာက္လန္႔ေအာင္လုပ္ရတာဟာ သူတို႔ကို အလုပ္ေပးဖို႔ အေကာင္းဆံုးနည္းလို႔။
ၿပီးေတာ႔ ပတ္၀န္းက်င္အေနအထားက ပိုဆိုးရြားေလ
လူေတြဟာ ပိုရုန္းကန္ၾကိဳးစားေလ ပါပဲ။
ခင္ဗ်ား ဘယ္သူ႔ကို ခင္ဗ်ားရဲ႔ စံၿပအေဖအၿဖစ္ သတ္မွတ္ႏုိင္မလည္း လို႔ စဥ္းစားခ်င္စဥ္းစားမယ္။
ခင္ဗ်ားရဲ႔ စံၿပအေဖဟာ စည္းကမ္းတင္းၾကပ္ေပမယ္႔ ႏူးညံ႔တဲ႔သူတေယာက္ၿဖစ္မယ္။
အဲလိုမ်ိဳးမွာ အတိအက် သတ္မွတ္ဖို႔ ခက္ခဲပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႔ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းမွာ စံၿပအေဖေတြလုိအပ္ပါတယ္။
အစြန္းႏွစ္ဖက္ကေန ကင္းေ၀းတဲ႔ အေဖမ်ိဳး၊
ဘယ္လိုမ်ိဳးလည္းဆိုရင္ တဖက္ကၾကည္႔ရင္ အာဏာရွိတယ္၊ စည္းကမ္းတင္းၾကပ္တဲ႔သူ၊
ေနာက္တဖက္အေနနဲ႔ ေပ်ာ႔ေပ်ာင္းတဲ႔ စည္းကမ္းေလ်ာ႔ရဲတဲ႔သူမ်ိဳး။
CA: Alain de Botton ပါ ခင္ဗ်ား။
AB: ေက်းဇူး အမ်ားၾကီး တင္ပါတယ္ ခင္ဗ်ာ။
(လက္ခုပ္သံမ်ား)