2019'da insanlık bir uyarı aldı:
Dünyadaki öncü 30 bilim insanı
üç yıllık küresel tarım çalışmasının sonuçlarını açıkladı:
Et üretimi gezegeni yok ediyor ve küresel sağlığı tehlikeye sokuyor.
Yazarlardan biri, gezegenin dengesi için insanların tehlike arz ettiğini,
bu durumun çözülmesi için de
yeni bir küresel tarım devrimine ihtiyaç duyulduğunu belirtti.
Son yirmi yılını endüstriyel et üretimine
alternatifleri savunan biri olarak bu eylem çağrısının
bir fark yaratacağına inanmak istedim.
Demek istediğim, bunların benzerlerini yıllardır görmekteyim.
İşte 2018 yılına ait bir yayın "Nature",
2017 yılından "Bioscience Journal",
2016 yılından Ulusal Bilim Akademisi.
Bu çalışmaların ana fikri genelde iklim değişikliğidir.
Ancak antibiyotik direnci de bir o kadar tehdit niteliği taşımakta.
Çiftlik hayvanlarına aşırı dozlarda antibiyotik veriyoruz.
Bunlar daha sonra hayatımız boyunca
antibiyotikleri işlevsiz hale getirebilecek
dirençli bakterilere dönüşüyor.
Korkmak mı istiyorsunuz?
Google'a "antibiyotiklerin sonu" yazın.
Bir şeye açıklık getireceğim:
Buraya ne yemeniz gerektiğini söylemeye gelmedim.
Bireysel eylem harikadır
ancak iklim değişikliği ve antibiyotik direnci için daha fazlası gerekir.
Üstelik, dünya daha az et tüketimine ikna olmadı.
Çevreciler, küresel sağlık uzmanları ve hayvan hakları aktivistleri
50 yıldır insanlara daha az et tüketmeleri için yalvarıyor.
Ancak yine de kişi başına düşen et tüketimi eskisi gibi oldukça yüksek.
Geçen yıl ortalama bir Kuzey Amerikalı 90 kilogramdan fazla et tüketti.
Ben ise hiç tüketmedim.
(Gülüşmeler)
Bu da demek oluyor ki bir kişi 180 kilogram et tüketti.
(Gülüşmeler)
Gidişatımıza göre
2050 yılında yüzde 70 ila 100 arası daha fazla et üretmemiz gerekecek.
Bu duruma küresel bir çözüm gerek.
Yapmamız gereken şey ise insanların tüketmeyi çok sevdiği bu eti
farklı bir yöntemle üretmek.
Konuyla ilgili birkaç fikrim var.
Birincisi: Eti bitkilerden üretelim.
Yem bitkileriyle hayvanları besleyeceğimize,
ki bu verimsiz bir çalışmadır,
bu bitkileri biyotaklit yöntemiyle et üretmek için kullanarak
bitki temelli et üretelim.
İkinci fikrim: Gerçek hayvan etini ise doğrudan hücrelerden üretelim.
Hayvan yetiştiriciliği yapmaktansa doğrudan hücre yetiştirelim.
Bir civciv altı haftada kesime uygun hale gelir.
Hücreyi doğrudan üreterek altı günde aynı koşullar elde edilir.
İşte, bölgenizdeki zararsız et fabrikası
uzaktan böyle görünüyor.
(Gülüşmeler)
Konuyla ilgili görüşlerimi belirteyim.
Birincisi, bunu yapabileceğimize inanıyorum.
Birkaç yıldır bazı şirketler tüketicilerin gerçek hayvan etinden
ayırt edemeyeceği gerçeklikte bitkilerden et üretiyor
ve birçok şirket ise doğrudan hücrelerden gerçek hayvan eti üretiyor.
Bu bitki ve hücre temelli etler
tüketicilere ete dair en sevdikleri özellikleri veriyor;
tat, doku ve daha fazlası.
Ancak üretimde antibiyotiğe ihtiyaç yok
ve iklim üzerinde ise et üretimine kıyasla ters bir etkisi var.
Bu iki teknoloji, üretim ölçeği açısından çok daha etkili olduğundan
bu ürünler daha ucuz olacaktır.
Ancak bir konuda sizi uyarmalıyım.
Süreç kolay olmayacak.
Bu bitki temelli et üreten şirketler,
hamburger köfteleri için küçük servetler harcadı.
Hücre temelli et ise henüz ticarileştirilmedi.
Yani, küresel et sektörünü hayata geçirmek için hep birlikte çalışmamız gerek.
Öncelikle et sektörünü değiştirmek gerek.
Amacımız et sektörünü sekteye uğratmak değil,
dönüştürmek.
Onların ölçek ekonomisine,
küresel tedarik zincirine, pazarlama uzmanlığına
ve geniş çaplı tüketici tabanına ihtiyacımız var.
Ayrıca devletlere de ihtiyacımız var.
Devletler her yıl küresel sağlık, çevre alanında araştırma
ve geliştirme faaliyetlerine milyarlarca dolar harcıyor.
Bu bütçenin bir kısmını da bitki ve hücre temelli et üretimini
optimize etmeye ve mükemmelleştirmeye ayırmalılar.
Bakın, geçtiğimiz yıl antibiyotiğe dirençli bakteriler sebebiyle
Kuzey Amerika'da binlerce insan öldü.
2050'de bu sayı küresel ölçekte yıl başına 10 milyonu bulacak.
İklim değişikliği ise dünyadaki en yoksul insanlar dahil olmak üzere
küresel ailemizin büyük bir kısmına karşı varoluşsal bir tehdit oluşturuyor.
İklim değişikliği, antibiyotik direnci... Bunlar küresel krizler.
Et üretimi bu krizleri küresel ölçekte şiddetlendiriyor.
Tüketicilere ete kıyasla maliyeti aynı veya daha az olacak,
aynı lezzeti veya daha iyi lezzet vermeyecek
farklı bir alternatif sunmadığımız sürece insanlar et tüketimine devam edecek.
Çözüm bizde.
Bitkilerden et üretelim. Eti doğrudan hücrelerden üretelim.
Bir sonraki tarım devrimini gerçekleştirmemiz için
gerekli olan kaynakları harekete geçirme vakti geldi.
Teşekkür ederim.
(Alkış)