Ik vertelde jullie vorig jaar drie dingen.
Ik vertelde jullie dat de statistieken van de wereld
niet op de juiste manier beschikbaar zijn gemaakt.
Daarom hebben we nog steeds het oude beeld
van ontwikkelingslanden en geïndustrialiseerde landen, wat onjuist is.
En dat bewegende grafieken een verschil kunnen maken.
Dingen zijn aan het veranderen.
En nu staat op de homepage van de VN Afdeling Statistiek,
dat vanaf 1 mei de database volledig toegankelijk is.
(Applaus)
En als ik het beeld met jullie op het scherm kan delen...
dan zijn er dus drie dingen gebeurd.
De VN stelden hun statistische databases open
en we hebben een nieuwe versie van onze software.
Die werkt op het internet,
zodat je het niet langer hoeft te downloaden.
Laat me herhalen wat jullie vorig jaar zagen.
De bubbels zijn de landen.
Hier heb je de geboortegraad - het aantal kinderen per vrouw -
en daar heb je de levensduur in jaren.
Dit is 1950 - dat waren de geïndustrialiseerde landen,
en dat waren ontwikkelingslanden.
In die tijd was er nog een 'wij' en een 'zij'.
Er was een enorm verschil in de wereld.
Maar toen veranderde dat en dat ging behoorlijk snel.
En dit is wat er gebeurt.
Je ziet China, de grote rode bubbel;
en de blauwe daar is India.
Ik ga proberen om,
wat serieuzer dan vorig jaar, jullie te laten zien
hoe de dingen écht veranderd zijn.
En het is Afrika dat opvalt als een probleem daar beneden, niet waar?
Nog steeds grote families en de HIV/AIDS epidemie
brachten de landen op deze plaats.
Dit is min of meer wat we afgelopen jaar zagen
en dit is hoe het verder zal gaan in de toekomst.
En ik zal doorgaan met de vraag, is dit mogelijk?
Want wat je nu ziet, is dat ik statistieken presenteerde die niet bestaan.
Want dit is waar we nu zijn.
Zou het mogelijk zijn dat dit zal gebeuren?
Ik bestrijk hier mijn levensduur, zie je dat?
Ik verwacht 100 jaar te leven.
En dit is waar we momenteel staan.
Zullen we nu eens kijken naar de economische situatie in de wereld?
En ik wil dat afzetten tegen de overlevingskansen van kinderen.
We draaiende assen om:
hier heb je de kindersterfte - oftewel de overlevingskans -
hier sterven vier kinderen, daar sterven er 200.
En dit is het Bruto Binnenlands Product per hoofd van de bevolking, op deze as.
En dit was 2007.
En als ik terug ga in de tijd; ik heb wat historische statistieken toegevoegd -
daar gaan we, daar gaan we, daar gaan we - niet zoveel statistieken 100 jaar geleden.
Sommige landen hadden nog steeds statistieken.
We kijken diep in de archieven
en als we helemaal terug zijn in 1820,
dan zijn daar alleen Oostenrijk en Zweden die getallen kunnen produceren.
(Gelach)
Maar ze waren hier beneden, ze hadden 1.000 dollar per persoon per jaar.
En ze verloren één vijfde van hun kinderen vóór hun eerste verjaardag.
En dit is wat er gebeurt in de wereld, als we de hele wereld afspelen,
hoe ze langzaam aan rijker en rijker werden,
en statistieken toevoegen.
Is het niet prachtig als ze statistieken krijgen?
Zie je het belang daarvan?
En hier, leven kinderen niet langer.
De laatste eeuw, 1870, was slecht voor kinderen in Europa,
want de meeste van deze statistieken betreffen Europa.
Het was pas rond de eeuwwisseling
dat meer dan 90 procent van de kinderen hun eerste jaar overleefden.
Hier verschijnt India, met de eerste gegevens uit dat land.
En dit is de VS die hier weg beweegt, als ze meer geld gaan verdienen.
En we zullen snel China zien verschijnen, helemaal hier in de hoek.
En het beweegt omhoog met Mao Zedong die het land gezondheid brengt,
maar niet zoveel rijkdom.
Dan sterft hij en brengt Deng Xiaoping geld,
het beweegt deze kant op.
En de bubbel blijft daar omhoog bewegen,
en dit is hoe de wereld er nu uitziet.
(Applaus)
Laten we eens naar de VS kijken.
We hebben hier een functie- ik kan tegen de wereld zeggen: "Blijf waar je bent."
En ik pak de VS - we willen de achtergrond blijven zien -
Ik zet ze zo neer... en nu gaan we terug in de tijd.
En nu kunnen we zien dat de VS
aan de rechterkant van het gros van de landen beweegt.
Ze zitten de hele tijd aan de kant van het geld.
En terug in 1915 was de VS een buurman van India -
het huidige, tegenwoordige India.
En dat betekent dat de VS rijker was,
maar meer kinderen verloor dan India tegenwoordig, in verhouding.
En kijk hier - vergelijk eens met de Filipijnen heden ten dage.
De Filipijnen van nu hebben bijna dezelfde economie
als de VS tijdens de Eerste Wereldoorlog.
Maar we moeten de VS een behoorlijk eind vooruit in de tijd brengen
om dezelfde gezondheid in de VS te vinden
als we in de Filipijnen hebben.
Ongeveer 1957, daar is de gezondheid in de VS
gelijk aan de Filipijnen.
En dit is het drama van deze wereld, die velen geglobaliseerd noemen,
dat Azië, de Arabische landen en Latijns Amerika
veel verder vooruit zijn in gezondheid en onderwijs,
vanwege beschikbaarheid van mensen, dan in economisch opzicht.
Er is een discrepantie in wat er tegenwoordig gebeurt
in de opkomende economieën.
Daar lopen momenteel de sociale ontwikkelingen
vooruit op de economische ontwikkelingen.
En 1957 - De VS had dezelfde economie als Chili vandaag de dag.
En hoeveel verder moeten we de VS brengen
om dezelfde gezondheid te krijgen als Chili nu heeft?
Ik denk dat we moeten gaan naar... 2001 of 2002 -
De VS heeft dezelfde gezondheid als Chili.
Chili haalt de VS in!
Binnen enkele jaren heeft Chili wellicht een betere overlevingskans van kinderen
dan de VS!
Dat is echt een grote verandering die je ziet in deze periode
van ongeveer 30 à 40 jaar verschil in de gezondheid.
En achter die gezondheid zit ook het scholingsniveau
En veel hangt ook samen met infrastructurele zaken,
en algemene menselijk hulpbronnen spelen ook een rol.
Nu kunnen we dit weghalen -
en ik zou je de snelheid willen laten zien,
de snelheid van de verandering, hoe snel ze zijn gegaan.
We gaan terug naar 1920 en ik wil kijken naar Japan.
En ik wil kijken naar Zweden en de VS.
En ik ga hier een race organiseren
tussen deze geelachtige Ford
en de rode Toyota daar beneden
en de bruinachtige Volvo.
(Gelach)
En daar gaan we, daar gaan we.
De Toyota heeft een slechte start daar beneden, zoals je kunt zien,
en de Ford uit de VS gaat er snel vandoor, daar.
En de Volvo doet het heel aardig.
Dit is de oorlog. De Toyota raakte uit koers. En nu
komt de Toyota aan de gezondere kant van Zweden -
zie je dat?
Ze gaan over Zweden heen -
en nu zijn ze gezonder dan zweden.
Dat is het moment waarop ik de Volvo verkocht en een Toyota kocht.
(Gelach)
En nu kunnen we zien dat het tempo van de veranderingen in Japan enorm was.
Ze hebben echt een inhaalslag gemaakt.
En dit verandert geleidelijk.
We moeten over de generaties heen kijken om het te begrijpen.
Laat me jullie mijn eigen soort van familiegeschiedenis zien-
we hebben deze grafiek hier gemaakt.
En dit is hetzelfde plaatje: geld hier onder en gezondheid, zie je?
En dit is mijn familie.
Dit is Zweden, 1830, toen mijn betovergrootmoeder is geboren.
Zweden was toen zoals Sierra Leone nu.
En dit is toen overgrootmoeder is geboren, 1863.
En Zweden was vergelijkbaar met Mozambique.
En dit is toen mijn oma is geboren, 1891.
Zij zorgde voor mij als kind,
dus ik praat nu niet over statistieken -
nu gaat het over de geschiedenis van mijn familie.
Dat is wanneer ik statistieken ook geloof,
als ze oma-geverifieerd zijn.
(Gelach)
Ik denk dat dat de beste manier is om historische statistieken te verifiëren.
Zweden was vergelijkbaar met Ghana.
Het is interessant om de enorme diversiteit te zien
binnen Sub-Sahara Afrika.
Ik vertelde het jullie vorig jaar al; ik vertel het nu nogmaals,
mijn moeder was geboren in Egypte. En ik - wie ben ik?
Ik ben de Mexicaan in de familie.
En mijn dochter, zij is geboren in Chili.
en de kleindochter is geboren in Singapore,
nu het gezondste land op Aarde.
Dat land haalde Zweden ongeveer 2 à 3 jaar geleden in,
met hogere overlevingskansen van kinderen.
Maar zij zijn erg klein, weet je?
Zij zitten zo dicht bij het ziekenhuis, dat wij ze nooit
kunnen verslaan, bij ons in de bossen.
(Gelach)
Maar hulde aan Singapore.
Zij zijn nu de besten.
Nu ziet dit er allemaal uit als een goed verhaal.
Maar zo gemakkelijk is het niet, dat het alleen maar een goed verhaal is.
Want ik moet jullie ook een van de andere punten laten zien.
We kunnen ook de kleur hier een variabele laten representeren -
en wat kies ik hier?
CO2 emissie, in tonnen per hoofd van de bevolking.
Dit is 1962, de VS stootte 16 ton per persoon uit.
En in China was dat 0,6
en India stootte 0,32 ton uit per capita.
En wat gebeurt er als we verder in de tijd gaan?
Wel, je ziet het mooie verhaal van rijker worden
en gezonder worden -
maar iedereen deed dat ten koste van meer CO2 uitstoot.
Er is niemand die het tot dusverre anders heeft gedaan.
En we hebben niet alle bijgewerkte data meer,
omdat dit nu zeer beladen gegevens zijn.
En hier zijn we, in 2001.
En in de discussie die ik volgde met wereldleiders,
zeggen velen nu dat het probleem ligt bij de opkomende economieën.
zij stoten te veel CO2 uit.
De minister van Milieu van India zei:
"Nou, jullie zijn degenen die het probleem hebben veroorzaakt.
De OESO landen - de hoge inkomen landen -
zij waren degenen die de klimaatverandering hebben veroorzaakt.
Maar we vergeven het jullie, omdat jullie het niet wisten.
Maar van nu af aan, tellen we per capita.
Van nu af aan tellen we per capita.
En iedereen is verantwoordelijk voor de emissie per capita."
En dit laat jullie echt zien dat we nergens in de wereld goede progressie
in economie en gezondheidszorg hebben gezien
zonder vernieling van het klimaat.
En dit is wat er echt veranderd moet gaan worden.
Ik ben bekritiseerd omdat ik jullie een te positief beeld van de wereld heb getoond,
maar ik denk niet dat het allemaal zo positief is.
De wereld is best een rommelige plaats.
Dit is wat we Dollar Straat kunnen noemen.
Iedereen leeft in deze straat hier.
Op welk nummer ze leven -
is wat ze per dag verdienen.
Deze familie verdient ongeveer één dollar per dag.
We rijden verder door de straat,
we vinden hier een familie die twee tot drie dollar per dag verdient.
En we rijden nog verder - we vinden de eerste tuin in de straat.
En daar verdienen ze 10 tot 50 dollar per dag.
En hoe leven ze?
Als we hier naar het bed kijken, dan zien we
dat ze op een kleed op de grond slapen.
Dit is wat de armoedegrens is -
80 procent van het gezinsinkomen gaat op aan energiebehoefte,
het eten van de dag.
Dit is twee tot vijf dollar, je hebt een bed.
En hier is het een veel leukere slaapkamer, zoals je kunt zien.
Ik gaf deze lezing voor Ikea en zij wilden hier
onmiddellijk de sofa zien.
(Gelach)
En dit is de sofa, hoe die zich ontwikkelt vanaf daar.
En het interessante is, als je rond gaat met de panorama foto,
dat je de familie nog steeds op de vloer ziet zitten,
ook al is er een sofa.
Als je in de keuken kijkt, dan zie je dat
het grote verschil voor vrouwen niet ontstaat tussen 1 en 10 dollar.
Dat komt pas daarna, wanneer je echt
goede werkomstandigheden in het gezin krijgt.
En als je echt het verschil wilt zien,
dan kijk je naar het toilet hier.
Dit kan veranderen, dit kan veranderen.
Dit zijn allemaal foto's en beelden uit Afrika,
en het kan veel beter worden.
We kunnen uit de armoede raken.
Mijn eigen onderzoek was niet op IT-gebied of iets dergelijks.
Ik heb 20 jaar lang Afrikaanse boeren geïnterviewd
die op de rand van de hongersnood balanceerden.
En dit is het resultaat van het boeren-behoeften onderzoek.
Het aardige is dat je niet kunt zien
wie de onderzoekers zijn op deze foto.
Dat is hoe onderzoek echt functioneert voor de samenleving -
je moet echt tussen de mensen leven.
Als je in armoede leeft, dan gaat het enkel maar om overleven.
Het gaat erom te eten te hebben.
En deze twee jonge boeren, het zijn nu meisjes -
omdat hun ouders zijn gestorven aan HIV en AIDS -
ze bespreken met een getrainde landbouwkundige.
Dit is een van de beste landbouwkundigen in Malawi, Junatambe Kumbira.
En hij bespreekt welk soort cassave ze gaan planten -
de beste omzetter van zonlicht in voedsel die de mens kent.
En ze zijn bijzonder gretig en geïnteresseerd om advies te krijgen
en dat is om te overleven in armoede.
Dat is één context.
Uit de armoede geraken.
De vrouwen vertelden on één ding: "Geef ons technologie.
We haten deze vijzel waarmee we uren en uren bezig zijn.
Geef ons een molen, zodat we ons meel kunnen malen.
Dan zijn we in staat om de rest zelf te betalen."
Technologie zal je uit de armoede brengen,
maar er is een markt nodig om om er verder vandaan te komen.
En deze vrouw is erg gelukkig nu ze haar producten naar de markt brengt.
Maar ze is erg dankbaar voor de overheidsinvesteringen in scholing
zodat ze kan rekenen en niet wordt bedrogen als ze de markt bereikt.
Ze wil dat haar kind gezond is, zodat ze naar de markt kan gaan
en niet thuis hoeft te blijven.
En ze wil de infrastructuur - die ziet er goed uit met een verharde weg.
Ook kredieten doen veel goeds.
Ze kreeg bijvoorbeeld haar fiets via een micro-krediet.
En informatie vertelt haar wanneer ze naar de markt moet gaan met welk product.
Dit is bereikbaar.
Mijn ervaring van 20 jaar Afrika, is dat
het schijnbaar onmogelijke mogelijk is.
Afrika heeft het niet slecht gedaan.
In 50 jaar zijn ze van een voor-Middeleeuwse situatie
opgeklommen naar een keurig Europa van 100 jaar geleden,
met een functionerend volk en staat.
Ik zou zeggen dat Sub-Sahara Afrika het het beste heeft gedaan in de wereld
gedurende de laatste 50 jaar.
Maar we nemen niet in aanmerking waar ze vandaan kwamen.
Het is het onnozele concept van ontwikkelingslanden
waardoor we Argentinië en Mozambique van 50 jaar geleden bij elkaar nemen
en zeggen dat Mozambique het slechter heeft gedaan.
We moeten een klein beetje meer van de wereld weten.
Ik heb een buurman die 200 soorten wijn kent.
Hij weet er alles van.
Hij weet de naam van de druif, de temperatuur, alles.
Ik ken maar twee soorten zijn - rood en wit.
(Gelach)
Maar mijn buurman kent maar twee soorten landen -
geïndustrialiseerde en ontwikkelende.
En ik ken er 200, ik ken de genuanceerde feiten.
En dat kunnen jullie ook.
(Applaus)
Maar ik moet serieus worden. En hoe word je serieus?
Je maakt een PowerPoint, weet je?
(Gelach)
Hulde aan het Office pakket, nietwaar?
Wat is dit, wat is dit, wat zeg ik?
Ik zeg jullie dat er meerdere dimensies van ontwikkeling zijn.
Iedereen wil een stokpaardje.
Als je in het bedrijfsleven zit, dan ben je gek op micro-kredieten.
Als je je uitslooft binnen een NGO,
dan ben je gek op gelijkheid tussen man en vrouw.
Of als je een leraar bent, dan ben je gek op UNESCO, enzovoorts.
Op wereldschaal hebben we meer nodig dan alleen ons eigen ding.
We hebben alles nodig.
Al deze dingen zijn belangrijk voor ontwikkeling,
vooral als je net uit de armoede raakt
en verder moet gaan richting welvaart.
Welnu, waar we aan moeten denken
is, wat een doel voor ontwikkeling is,
en wat de middelen voor ontwikkeling zijn.
Laat ik eerst een score geven voor de belangrijkste middelen.
Economische groei is voor mij, als professor volksgezondheid,
het belangrijkste middel voor ontwikkeling,
want het is goed voor 80 procent van de overleving.
Bestuur. Beschikken over een overheid die functioneert -
dat is wat Californië uit de misère haalde in 1850.
Het was de overheid die eindelijk de wet liet functioneren.
Onderwijs, menselijke hulpbronnen zijn belangrijk.
Gezondheid is ook belangrijk, maar niet zozeer als middel.
Het milieu is belangrijk.
Mensenrechten zijn ook belangrijk, maar krijgen slechts één kruisje.
Wat betreft de doelen? Waar ontwikkelen we ons naartoe?
We zijn niet geïnteresseerd in geld.
Geld is geen doel.
Het is het beste middel, maar als doel geef ik het een nul.
Bestuur, nou, het is ergens best grappig om te stemmen
maar het is geen doel.
En naar school gaan, dat is geen doel maar een middel.
Volksgezondheid geef ik twee punten. Ik bedoel, het is prettig om gezond te zijn
- zeker op mijn leeftijd - je kunt hier staan, je bent gezond.
En dat is goed, het krijgt twee plussen.
Milieu, is zeer, zeer cruciaal.
Er is niks over voor het kleinkind als je niet wat bewaart.
Maar waar zijn de belangrijke doelen?
Natuurlijk zijn dat mensenrechten.
Mensenrechten zijn het doel,
maar zijn niet zo'n sterk middel om ontwikkeling te bereiken.
En cultuur. Cultuur is het belangrijkste, zou ik zeggen,
omdat dat hetgene is wat plezier in het leven brengt.
Dat is de waarde van het leven.
Dus het schijnbaar onmogelijke is mogelijk.
Zelfs Afrikaanse landen kunnen dit bereiken.
En ik heb jullie het beeld laten zien waar het schijnbaar onmogelijke mogelijk is.
En herinner, herinner je alsjeblieft mijn belangrijkste boodschap,
die is: het schijnbaar onmogelijke is mogelijk.
We kunnen een goede wereld hebben.
Ik heb jullie de beelden laten zien, ik heb het bewezen in de PowerPoint
en ik denk dat ik jullie ook zal overtuigen met cultuur.
(Gelach)
(Applaus)
Breng me mijn zwaard!
Zwaard slikken komt uit het aloude India.
Het is een culturele uiting die al duizenden jaren
mensen heeft geïnspireerd om verder te denken dan het voor de hand liggende.
(Gelach)
En nu zal ik jullie bewijzen dat het schijnbaar onmogelijke mogelijk is
door dit stuk staal te nemen - massief staal -
dit is het bajonet van het Zweedse leger, 1850,
uit het laatste jaar waarin we oorlog hadden.
En het is helemaal massief staal - zoals je kunt horen.
En ik ga dit lemmet van staal nemen
en ik ga het door mijn lichaam van vlees en bloed duwen.
En ik ga jullie bewijzen dat het schijnbaar onmogelijke mogelijk is.
Mag ik om een moment van stilte vragen?
(Applaus)