پار سال من سه چیز به شما گفتم.
من گفتم که امار دنیا
درست مطرح نشده است.
و به این خاطر ما همچنان طرز تفکر قدیمی خود را در باره
توسعه و صنعتی سازی کشورها داریم ، که البته این تفکر غلط است.
و نمودارهای گرافیکی تحریک کننده می تواند تغییرات فراونای را به وجود بیاورد.
همه چیز در حال عوض شدن است.
و امروز، در قسمت آمار وب سایت سازمان ملل متحد،
می گوید که از اول ماه می میلادی ، امکان دسترسی کامل به مرکز آمار (دیتابیس)وجود خواهد داشت.
تشویق حضار
و اگر بتوانم این تصویر را بر روی پرده به شما نشان بدهم،
خوب، سه اتفاق رخ داده است.
سازمان ملل متحد امکان دسترسی به انبار داده (دیتا بیس) سازمان را به وجود آورده است.
و ما یک نسخه جدید از یک نرم افزار داریم
که امکان کار کردن آن لاین روی شبکه اینترنت را دارد،
معنی این است که دیگر لازم نیست که خودتان نرم افزار را دانلود کنید.
و اجازه بدهید که من چیزی را که شما پارسال دیده اید ، تکرار کنم.
این حباب ها کشورهای مختلف هستند.
اینجا نرخ باروری را داریم -- تعداد تولد هر نوزاد بر تعداد زنان --
و در آنجا شما طول عمر در هر سال را دارید.
این سال 1950 است و آنها کشورهای صنعتی شده هستند،
و اینها کشورهای در حال توسعه هستند.
در آن زمان گروه "ما" و "آنها" وجود داشت.
اختلاف بسیار بزرگی در دنیا بود.
اما بعد این عوض شد و روند خیلی بهتری در پیش گرفته شد.
و این چیزی بود که به وقوع پیوست.
می توانید ببنید که چین دایره قرمز و بزرگ است؛
آن دایره آبی موجود کشور هند است.
من سعی می کنم
جدی تر باشم امسال وقتی که بشما نشان می دهم که
واقعا چگونه تغییرات به وجود آمده است.
و در اینجا کشور آفریقا به عنوان یک مکشل اساسی برجا مانده است. آیا اینگونه نیست ؟
هنوز خانواده های پر جمعیت و بزرگ و بیماری های مسری اچ آی وی ( ایدز)
سطح پیشرفت کشورهای آفریقایی را اینگونه پایین آورده است.
این چیزی است که کم و زیاد ما سال گذشته دیده ایم ،
و این چیزی است که در آینده به وقوع خواهد پیوست.
و من در این مورد صحبت خواهم کرد، آیا این امکان وجود دارد ؟
چرا که شما می توانید ببینید، من آماری را ارایه کرده ام که وجود ندارد.
به این دلیل که ما اینجا هستیم.
آیا این امکان وجود دارد که این اتفاق رخ بدهد ؟
من خودم را بیمه عمر خواهم کرد، می دانید؟
من انتظار دارم که صد سال زندگی کنم.
و این جایی است که ما در حال حاضر قرار داریم.
خوب ، لطفا نگاه کنید، اینجا ما وضعیت اقتصادی دنیا را داریم.
و من مایلم متقابلا نرخ بقای کودکان را نیز نشان دهم.
ما محور ها را عوض می کنیم:
اینجا شما میزان مرگ و میر کودکان را دارید و ... -- این نرخ بقا است --
در این نمودار چهار بچه خواهند مرد و ..... در این نمودار دویست بچه خواهند مرد.
و بر روی این محور، عدد سرانه تولید ناخالص داخلی می بینم.
و این ۲۰۰۷ بود.
و اگر من زمان را در این نمودار به عقب برگردانم ، تعدادی آمار تاریخی را نیز اضافه می کنم.
اینجا را می بینیم ، اینجا را می بینیم ، اینجا را می بینیم ، و البته مقدار زیادی آمار از زمان صد سال گذشته موجود نیست
بعضی از کشورها هنوز امار داشتند.
ما داریم در آرشیو خودمان نگاه می کنیم ،
و زمانی که به سال 1820 می رسیم ،
فقط اتریش و سوئد امکان ارایه آمار را دارند.
خنده حضار
آما آمار آنها نیز پایین بوده اند ، آنها نرخ هزار دلار در سال برای هر نفر را داشته اند.
و آنها یک پنجم کودکان را قبل از تولد توزاد از دست می داده اند.
خوب ، این چیزی است که در دنیا اتفاق می افتد ، اگر ما کشورهای دنیا را بررسی کنیم ،
چگونه اندک اندک ثروتمندتر می شوند،
و امار اضافه می کنند.
آیا زمانی که آمار ارایه می کنند ، جالب نیست ؟
شما اهمیت انرا می بییند؟
و اینجا ، بچه ها مدت طولانی تری زنده نیستند.
قرن گذاشته،خصوصا سال ۱۸۷۰، برای بچه ها در اروپا زمان بسیار بدی بوده است،
چرا که اغلب این آمار از اروپا است.
و فقط در اواخر قرن بوده است که
بیش از نود درصد اطفال بعد از سال اول تولد زنده می مانده اند.
این آمار هند است که نشان داده می شود، با اولین آمار موجود از هند.
و این امریکا است که در حال دور شدن است ، و بیشتر پول در می آورد.
و به زودی چین را می بینیم که از این گوشه بسیار دور به بالا رفته و به این گوشه می رسد.
و با سیستم درمانی مایوتسه تونگ(بنیانگذار چین کومنیستی) بالا می رود ،
ولی زیاد ثروت نمیشود.
آنجا مایو می میرد و دینگ ژایوپینگ (رییس جمهور بعدی چین) افزایش ثروت را برای پین به ارمعان می آورد،
و این به این سمت بالا می رود.
و دایره ها هنوز به طرف بالا می روند،
و این است که دنیا اینگونه به شکل کنونی در می آید.
تشویق حضار
بیایید به آمار آمریکا نگاهی بیاندازیم ،
در این نرم افزار ما یک دستورالعمل(فانکشن) داریم، من می توانم به دنیا بگویم :"همان جایی که هستی بمان"
من آمار آمریکا را برمی دارم ، -- اما ما همچنان می خواهیم آمار دیگر کشورها را در پیش زمینه ببینم--
من اینها را بالا قرار می دهم ، و به سمت گذشته حرکت می کنیم.
و می توانیم ببینیم که ایالت متحده آمریکا
به سمت راست مسیر اصلی می رود.
همه آنها به همیشه در سمت پول قرار دارند.
و در سال 1915 ، ایالت متحده آمریکا همسایه هند بود ....
اکنون ، منظور هند زمان حال است.
و این به این معنی است که آمریکا ثروتمندتر بوده است،
ولی بیشتر از هند کنونی بچه ها را از دست می داده است، متناسبا"
اینجا را نگاه کنید، مقایسه کنید با فیلیپین امروز.
فیلیپین امروز تقریبآ شرایط اقتصادی مشابه
ایالت آمریکا را دارد در زمان جنگ جهانی اول.
اما باید آمریکا را مقداری جلو ببریم تا
تا وضعیتی بهداشت و درمان شبیه ایالت متحده داشته باشیم به نسبت
وشعیت بهداشتی کنونی کشور فیلیپین.
در رابطه با وضعیت بهداشتی آیالت متحده در سال 1957 شبیه
به کشور فیلیپین است.
و این نمایش دنیا هستش که خیلی آنرا به نام جهانی سازی می شناسند،
اینکه آسیا و کشورهای عربی و امریکای لاتین،
در زمینه سیستم بهداشتی و آموزش و منابع انسانی بسیار جلودارتر هستند
در نتیجه آنها اقتصادی تر هستند.
در اتفاقاتی که اکنون رخ می دهد ، تناقض وجود دارد
در اقتصادهای در حال توسعه (تناقض وجود دارد)
اینجا اکنون، تامین اجتماعی و پیشرفت اجتماعی وجود دارد،
که جلودار پیشرفت اقتصادی است.
و در سال 1957، ایالت متحده آمریکا اقتصاد شبیه کشور شیلی اکنون را داشت.
و چه قدر باید زمان آمریکا را در نمودار عقب ببریم تا
وضعیت سیستم بهداشت و درمان شبیه شیلی امروز داشته باشد ؟
فکر می کنم آنجا بریم, خوب , به سال ۲۰۰۱ یا ۲۰۰۲ ریسیدیم
اینجا امریکا همین وضیت سیستم بهداشت و درمان شبیه شیلی دارد
شیلی نزدیک میشه!
شاید در یک دوره چند ساله میزان زنده ماندن اطفال در شیلی
نسبت به امریکا بهتر بشود.
این واقعا دگرگونی است که ما اثرات آن را از
کم و بیش از سی یا چهل سال قبل تفاوتش را در بخش درمان می ینیم.
پشت سطح سیستم درمانی ، نظام آموزشی قرار دارد.
و اینجا تعداد زیادی عوامل زیربنایی شامل
منابع عمومی انسانی قرار دارد.
حال با در نظر گرفتن این نکته ،
من می خواهم به شما مقدار سرعت را نشان بدهم ،
مقدار سرعت تغییرات ، که سریع آنها حرکت می کنند. .
برگردیم سال ۱۹۲۰، میخواهم نگاهی به ژاپن بیاندازیم.
و می خواهم سوید و ایالات متحده آمریکا را نیز نگاه کنیم.
و می خواهم اینجا یک مسابفه را به نمایش بگذارم،
بین این "فورد" زرد اینجا
و "تویوتا" سرخ آنجا پایین،
و "وُلوو" قهوه ی خواهد بود.
(خنده)
خوب، بریم، بریم.
همانطوری که میبینیم "تویوتا" یک آغاز بسیار بدی دارد،
و "فورد" امریکای خارج از جاده میره.
و"وُلوو" خوب پیش می رود.
اینجا جنگ است. "تویوتا" از مسیر خارج می شود و الان
"تویوتا" جای سوئد را میگیره --
می توانید ببییند این را ؟
و اکنون از سوید رد می شوند و سبقت می گیرند،
و اکنون از سوید رد شده اند.
و اینجا زمانی است که من ولو را فروختم و تویوتا خریدم.
(خنده)
حالا میتونیم ببینیم که میزان تغییر در ژاپن بسیار بزرگ بود.
آنها واقعا خودشان را رساندند.
و این تغییر به صورت یکنواخت و همیشگی وجود داشته است.
ما باید به چند نسل توجه کنیم تا آن را بفهمیم.
اگر اجازه باشد، تاریخ خانوادهء خودم را به شما نشان می دهم --
نمودار ها اینجا طراحی کردیم.
و این یک چیز مشابه است، پول این زیر قرار دارد و بهداشت اینجا ، می بینید ؟
این خانواده ام است.
این سوئد, سال ۱۸۳۰ وفتی مادر بزرگ مادر بزرگ من به دنیا آمد.
در آن زمان سوئد مثل سیرالئون امروزی بود.
و این زمانی که مادربزرگ مادربزرگ من تولد شده، ۱۸۶۳.
و سوئد شبیه کشور موزامبیک بود.
و در سال ۱۸۹۱ مادر بزرگم به دنیا آمد.
او از من به مانند یک بچه مواظبت می کرد،
لذا الان من در مورد آمار حرف نمی زنم ،
حالا در مورد شجره نامه خانواده ام صحبت می کنم.
فقط در آن صورت آماری قبول می کنم،
که توسط مادربزرگم تایید شده باشد،
(خنده)
و فکر می کنم این روش بهترین روش تایید یک آمار تاریخی باشد،
سوئد مثل کشور غنا بود.
و دیدن تنوع گسترده بسیار جذاب است
در قسمت جنوبی صحرای آفریقا.
پار سال به شما گفتم، و الان دوباره تکرار می کنم،
مادرم در مصر به دنیا آمده و من-- من چه شخصی هستم؟
من یک مکزیکی در خانواده هستم،
و دخترم متولد شیلی است.
و نوه دختری من در سنگاپور به دنیا آمده است،
که اکنون سالمترین کشور از نظر سلامت بهداشتی در دنیا است.
و سنگاپور دو یا سه سال قبل سوید را پشت سر گذاشت،
با نرخ بهتر زنده ماندن بهتر نوزدادن.
اما همانطوری که می دانید کشور بسیار کوچکی است.
آنها آنقدر نزدیک به بیمارستان هستند که ما هرگز
نمی توانیم آنها را از آن جنگل بیرون بکشیم.
(خنده)
با احترام به سنگاپور،
سنگاپور یکی از بهترین ها است ، در حال حاضر.
اکنون این داستن بسیار خوبی به نظر می آید.
اما این واقعا داستان ساده ای نیست، همه انها داستان های خوبی هستند.
چراکه من باید یک امکانات دیگری نیز به شما نشان بدهم.
ما می توانیم از رنگ برای نمایش متغییر ها استفاده کنیم --
خوب , چی دارم انتخاب می کنم؟
آلودگی دی اکسید کربن با واحد تن بر هر نفر.
این سال ۱۹۶۲ است و امریکا به ازا هر نفر شانزده تن مواد آلاینده به جو می فرسند.
و چین تنها شش صد کلیو مواد آلاینده به ازا هرنفر به جو می فرستند.
و این رقم برای هند سیصد و بیست کیلو است.
و چه اتفاقی می افتد وقتی که ما به سمت جلو حرکت می کنیم ؟
خوب ،شما می توانید آن داستان زیبا ثرتمندتر شدن و
سلامت تر شدن را ببینیم --
همه این رویه را طی کرده اند به قیمت تولید آلاینده دی اکسید کربن.
و هیچ کسی نیست که این کار ر انجام نداده باشد.
و ما به تمام داده های به روز دسترسی نداریم
به دلیل اینکه این اطلاعات واقعا اطلاعات داغی هستند.
و اینجا ما در سال 2001 هستیم.
و در بحثی که با حضور رهبران جهانی داشتم، همانطوری که می دانید،
بسیاری می گویند که مشکل نمایان شدن اقتصادهای جدید است،
آنها مقدار زیادی دی اکسید کربن تولید می کنند.
وزیر امور محیط زیست هند گفت:
"این شما بودید که مشکل را به وجود آوردید.
کشورهای OECD ، کشورهایی با درامد بالا--
آنها کسانی هستند که مشکل تغییرات آب و هوایی را به وجود آوردند.
ولی شما را می بخشیم به خاطر که شما نمی دانستید.
ولی از این به بعد ، ما بر حسب تعداد جمعیت (سرانه )، محاسبه می کنیم.
از این به بعد سرانه می شماریم.
و هر کشوری به نسبت جمعیتش مسول خواهد بود."
این به صورت واضح نشان می دهد که ما اقتصاد خوبی ندیده ایم
و یا پیشرفت سیستم درمانی در هیچ جای دنیا
بدون اینکه محیط زیست را نابود کند.
و این چیزی است که باید حتما عوض شود.
من مورد انتقاد قرار گرفته ام که چرا تصاویر بسیار خوشبینانه ای از دنیا نشان می دهم،
اما من فکر نمی کنم که اینگونه باشد.
دنیا یک جای مرتب و منظمی نیست.
به این میتوانیم "دلار ستریت" بگویم.
هر کس در این خیابن زندگی می کند.
چه مقدار درآمد کسب می کند ، همان مقدار شماره خانه ای خواهد بود که درآن زندگی می کند.
این چیزی است که چه مقدار در روز درآمد کسب می کنند.
این خانواده روزی یک دلار کسب می کنند.
ما حرکت در طول این خیابان را ادامه می دهیم{منظور همان دلار استرین است}
خانواده ای پیدا می کنیم که روزانه بین دو و سه دلار می گیرد.
و بعد از آن به اینجا رانندگی می کنیم -- و اولین باغ را پیدا میکنیم.
دست مزد خانواده های اینجا ۱۰ تا ۵۰ دلار است.
چه جوری زندگی میکنند؟
اگر به رختخواب نگاه کنیم می بنیم
که روی قالی بر روی زمین می خوابند.
این خط فقر است ،
هشتاد در صد درآمد خانواده به جهت هزینه مصرف می شود ،
برای هزنیه غذای روزانه.
این بین دو تا پنج دلار است، شما تخت خواب دارید.
و اینجا اتاق پذیرایی زیباتری است، همانطوری که می بینید.
در این مورد برای "آیکیا" سخنرانی دادم و آنها می خواستند ببینند
آن مبل فوراً اینجا باشد.
(خنده)
و این مبل است، و چه جوری از انجا پیدایش می شود.
چیزی جالب این است که وقتی به چشمنداز این عکس نگاه می کنید ،
خانواده هنوز روی زمین نشسته است،
گرچه سوفا انجا است.
اگر آشپزخانه را تماشا کنین، متوجه می شوید که
فرق عمده ای برای درآمد بین یک تا ده دلار برای زنان به وجود نمی آید.
افزون بر آن است، وقتی قادر می شوید
وضیت کار خوب در خانواده تاسیس کنید.
و اگر هنوز کنجکاو تا فرق جدی را ببینید،
به دستشوئی نگاه می کنین.
قابل تغییر است، قابل تغییر است.
این عکس ها همه از افریقا اند
و می تواند بهبود زیادی ببینید.
میتوانیم از فقر بیرون بیایم.
تحقیقات من در مورد علوم آی تی یا چیزی شبیه آن نیست.
من بیست سال را صرف مصاحبه با کشاورزان آفریقایی کرده ام
با کشاورزانی که در آستانه قحطی بوده اند.
و این نتیجه تحقی من در مورد نیاز کشاورزان است.
و چیزی که زیبا است و شما نمی توانید ببینید
پژوهشگرانی که در این تصویر هستند،
وقتی که وظیفه تحقیق برای اجتماع است --
باید در داخل جامعه مورد تحقیق زندگی کنید.
اگر فقیر باشید همه چیز مربوط به زنده مانی است.
درباره ی تهیه غذا است.
این دو کشاورز جوان، دختر اند --
به خاطر که پدر مادرشان شان از اچ آی وی مردند --
حالا با یک زراعت شناس بحث میکنند.
این یکی از باهوشترین زراعت شناسان در کشور مالاوی است، "جوناتمبه کوبیرا"،
و دارد بحث می کنند در مورد کاشتن یک نوع منهوت ---
که برترین تبدیل کننده شعاع خورشیدی به غذا است که مردم پیدا کردند.
و با اشتیاق و علاقه ی زیادی به اگاهی گوش می دهند،
برای اینکه با وجود فقیری جان خودشان از دست ندهند.
اون یک منونه است.
نجات از فقیری.
زنان تنها یک چیز گفتند: " فن آوری برای ما تهیه کنید.
برای این هاون تنفر داریم، ساعت بر ساعت می ایستیم.
آسیاب را بگیرید تا بتوانیم آرد مان را آسیاب کنیم،
و برای باقیه خود مان می پردازیم."
فن آوری شما را از فقیری نجات می دهد،
ولی هنوز به یک بازار احتیاج دارد.
و این زن خیلی راضی شده چون میتوانه محصول خودش را به بازار بیآورد.
هم برای سرمایه گذاری عمومی در آموزش سپاس می گذاره
تا میتواند حساب کند و در بازاز فریب نخورد.
می خواست بچه اش سالم بماند که او بتواند به بازار برود
و مجبور نیست در خانه بماند.
و او زیرساخت می خواهد -- چه خوب است با یک خیابان سنگفرش شده.
با وجود اعتبار خوشبخت اند.
با قرضهای کوچک دوچرخه خرید.
و اطلاعات بش می گوید که با کدام محصول و کی به بازار برود.
شما می توانید این کار بکنید.
تجربه ۲۰ ساله من از افریقا این بود که
هیچی غیر ممکن نیست.
افریقا خوب انجام داده.
در طول ۵۰ سال از وضعیت قرون وسطی
به وضعیت آروپا ۱۰۰ سال پیش تبدیل شده،
با مملکتهای که کار می کنند.
من میگم که آفریقای سیاه از تمام کشورهای دنیا بیشتر پیشرفت کرده
در طول ۵۰ سال گذشته.
چون که ما متوجه نمی شویم که وضیعت قبلی شان چه قدر خراب بود.
این طرز فکری احمقانه کشورهای در حال توسعه
که ما موزامبیک و آرژانتین باهم می گذاره ۵۰ سال پیش،
و می گوید که موزامبیک بدتر انجام داده.
ما باید یکم بیشتر راجع به دنیا بدانیم.
من یک همسایه دارم که ۲۰۰ نوع شرب می داند.
او همه چیز را می دونه.
نام انگور و درجه حررت و غیره را می دونه.
من دو نوع شرب می شناسم - قرمز و سفید.
(خنده)
اما همسایم فقد دو نوع کشور می شناسد --
صنعتی و در حال توسعه.
و من ۲۰۰ نوع می شناسم، من داده های ریز را می دانم .
ولی شما می تونین ان کار را بکنین.
(تحسین)
ولی الان باید جدی بشوم. و چجوری من جدی می شوم؟
یک "پاور پاینت" می سازم.
(خنده)
احترام برای برنامهای "آفیس"؟
این چیست، این چیست، من چی مگم؟
دارم می گم که توسعه چند بُعد دارد.
هر کس علاقه خودش دارد.
اگر در بخس اقتصادی هستید، اعتبار میکرو را دوست دارید.
اگر در یک سازمان غیر دولتی تلاش می کنید،
مساوات بین جنس را پشتیبانی می کنید.
اگر معلم باشید از یونسکو خوشتان می آید و غیره.
در سطح جهانی، ما باید بیشتر باهم کار کنیم.
به همه چیز احتایج داریم.
همه این چیزها برای توسعه مهم هستند،
مخصوصآ وقتی که اخیرآ از فقیری در میای
و باید به طرف رفاه بروی.
حالا، ما باید به فکره
حدف توسعه چیست،
و راه توسعه چیست؟
بزار اول مهم ترین چیزها را مقایسه بکنم.
برای من رشد اقتصادی، به عنوان استاد بهداشت عمومی،
برای توسعه از همه چیز مهمتر است،
چون که ۸۰ در صد میزان بقا را توضیح می دهد.
اداره امور. داشتن یک دولت که توابع دارد --
و آن بود که کالیفرنیا را از بدبختی در آورد در سال ۱۸۵۰.
دولت بود که آخرسر قانونین حل کرد.
درس خوب است.
سلامتی هم خوب است.
محیط زیست مهم است.
حقوق انسانی هم مهم است، اما فقد یک نخته می گیره.
خوب در مورد احداف چیست؟ به دنبال چی می کنیم؟
ما به پول توجه نمی کنیم.
پول هدف نیست.
بهترین وسیله هستش اما از نظر احداف مان هیچ اهمیت ندارد.
اداره اموری به وجود که رای دادن خوش می گذرد
هنوز هدف نیست.
و رفتن به مدرسه یگ حدف نیست -- یک وسیله است.
سلامتی دو نقته می دهم. خوب است که سالم باشی.
مخصوصاّ در سن خودم -- اینجا می ایستی، سالم هستی.
این خوبه دو نقته می گیرد.
محیط زیست فوق العده مهم است.
اگر پس انداز نکنین برای نوه مان هیچی نیست.
ولی احداف مهم کجا هستند؟
حتماّ حقوق انسانی است.
حقوق انسانی حدف است،
ولی ویسیله قوی نیست که توسعه کند.
و فرهنگ. شاید فرهنگ از همه مهمتر باشد
چون زندگی را غنی می سازد.
این ارزش زندگی کردن است.
پس آنچه ظاهرآّ غیر ممکن است، امکان پذیر است.
حتی کشورهایا افریقائی میتوانند این کار رو بکنند.
و عکس به شما نشان دادم که کاری که ظاهرآ غیر ممکن است، امکان پذیر است.
یادتون باشه، پیغام اصلی من را فراموش نکنین،
و این است که: کاری که ظاهرآ غیر ممکن است، امکان پذیر است.
ما می تونیم دنیا خوبی داشت باشیم.
عکسها را به شما نشان دادم، با پاور پاینت ثابت کردم،
و فکر می کنم که شما را از فرهنگ متقاعد بشین.
(خنده)
(تحسین)
شمشیرم رو بیارین!
شمشیر خوری از هند باستان می آید.
هزاران سال است که این نمایش فرهنگی
باعث شد که انسان ها فراتر از مفهوم خود شان تصور کنند.
(خنده)
حالا کاری که ظاهرآ غیر ممکن است، امکان پذیر است برای شما ثابت می کنم.
این تکه فلز می گیرم -- فلز سفت --
این سرنیزه ارتش از ارتش سوئد، از سال ۱۸۵۰،
در آخرین سالی که ما جنگ داشتیم.
فلز تیز-- که صدایش را اینجا می شنوین.
و این تیغه فلز در دستم می گیرم
و داخل بدن جسمی ام را فرو می کنم،
و به شما کاری که ظاهرآ غیر ممکن است، امکان پذیر است ثابت می کنم.
خواهش می کنم یک لحظه همه کاملآ ساکت بشوین.
(تحسین)