Πρακτικά προβλήματα.
Όταν σπούδαζα Χημεία στο Πρίνσετον, την έβρισκα τόσο θεωρητική, πρακτικά ανεφάρμοστη.
Και σκέφτηκα, πως αν άλλαζα τις σπουδές προς Φυσική τα πράγματα θα ήταν καλύτερα.
Αυτό έκανα, και απογοητεύτηκα κατάφωρα.
Μαθαίναμε για την διάδοση του κύματος, και δεν μπορούσα να καταλάβω αυτό το πρόβλημα, αυτή τη μια εξίσωση.
Οπότε πήγα στον καθηγητή και του είπα περί τίνος πρόκειται αυτό, που υπάρχει στο κόσμο ;
Και αυτός είπε πως στην πραγματικότητα δεν υπάρχει, απλώς το σκαρφίστηκα εγώ.
Είπα από μέσα... α οκ, ώστε αυτό είναι που κάνουμε εδώ.
Ήταν ένα από αυτά τα σημεία καμπής που λέω, πω πω ! Τι κάνω εδώ ;
Σε μια αφθονία πόρων και ενέργειας,
ανθρώπινης ανάπτυξης και πολιτισμού.
υπάρχουν ακόμα αρκετά θέματα. Κυρίως διαμάχες για τους πόρους. Φτώχεια, πόλεμος, στέρηση.
Επιβίωση με την φοβερή τεχνολογία που έχουμε σήμερα ;
Η επιβίωση δεν θα πρέπει να παίρνει πολύ χρόνο.
Όταν σκέφτομαι πραγματικά για αυτό, όλος ο πλούτος που απολαμβάνουμε σήμερα για ένα σύγχρονο βιωτικό επίπεδο
βασίζεται σε πέτρες, χώμα, φυτά, νερό, στο φως του ήλιου,
Όλα αυτά είναι άφθονα.
Ωστόσο, ο παραγωγικός μηχανισμός της κοινωνίας είναι αυτό που το κάνει σπάνια, και έτσι τεχνητά.
Τι θα συμβεί αν θα μπορούσαμε να επιβιώσουν και να αναπτυχθούμε μέχρι ένα σύγχρονο βιοτικό επίπεδο,
και μάλιστα, με εργασία δύο ωρών την ημέρα, καθώς και από τους τοπικούς πόρους.
Πως θα ήταν άραγε ;
Το πιο σημαντικό μέρος του Open Source Ecology είναι η ιδέα ότι
με μια μικρή ποσότητα πόρων και με ένα μικρό κεφάλαιο,
ο καθένας θα μπορούσε να δημιουργήσει ένα υψηλό βιοτικό επίπεδο για τον αυτό του,
και να το κάνει με έναν τρόπο που δεν απαιτεί πάρα πολύ χρόνο, και ένα σωρό χρήματα.