Na wybrzeżu Irlandii Północnej
rozległy płaskowyż bazaltowych płyt i kolumn
nazywany Groblą Olbrzyma
rozciąga się do oceanu.
Naukowcy tłumaczą jego powstanie
jako wynik kurczenia się i rozłamywania płynnej lawy
stygnącej po erupcji wulkanu.
Ale starożytny irlandzki mit ma inne wytłumaczenie.
Zgodnie z legendą
gigant Finn MacCool żył szczęśliwie na brzegu North Antrim
ze swoją żoną Oonagh.
Ich spokój zakłócały jedynie drwiny i groźby
giganta Benandonnera, czyli czerwonego człowieka,
który mieszkał w Szkocji po drugiej stronie morza.
Wrogowie obrzucali się obelgami i kamieniami
w dramatycznych pokazach siły.
Pewnego razu Finn wyrwał ogromną grudę ziemi
i cisnął nią w stronę rywala, ale nie dosięgnął lądu.
Zamiast tego gruda ziemi stała się wyspą Man
i krater pozostały w naruszonej ziemi wypełnił się wodą,
by stać się Lough Neagh.
Utarczki gigantów trwały,
aż pewnego dnia Benandonner wyzwał Finna na pojedynek twarzą w twarz.
Irlandzki gigant cisnął do morza wystarczająco dużo głazów,
by móc przejść na szkocki brzeg.
Ruszył z wściekłością przed siebie.
Kiedy wyłoniła się przed nim Szkocja,
dostrzegł w oddali zarys Benandonnera.
Finn był znacznych rozmiarów,
ale na widok pędzącego wroga kolosalnych rozmiarów,
jego odwaga się ulotniła.
Jeden rzut oka na gruby kark i miażdżące pięści wystarczył,
żeby Finn rzucił się do ucieczki.
Benandonner nadbiegał,
gdy drżący Finn opisywał Oonagh ogrom zwalistego wroga.
Wiedzieli, że w bezpośredniej walce
Benandonner by go zgniótł.
Oonagh uknuła sprytny plan.
Musieli stworzyć iluzję rozmiaru,
by Finn zdawał się dorównywać górze bez pokazywania się wrogowi.
Gdy Benandonner zbliżał się do końca mostu,
Oonagh wpakowała męża do wielkiej kołyski.
Przebrany za ogromnego bobasa Finn leżał cicho,
podczas gdy Benandonner łomotał w drzwi.
Dom się zatrząsł, gdy wszedł do środka.
Oonagh powiedziała wściekłemu gościowi, że męża nie ma w domu,
ale zaprosiła go, by umilił czekanie posiłkiem.
Benandonner rzucił się na podane wypieki,
ale krzyknął z bólu,
bo połamał zęby na metalu, który Oonagh schowała w środku.
Powiedziała, że to ulubiony chleb Finna,
siejąc niepokój w umyśle Benandonnera,
czy aby w ogóle dorównuje rywalowi.
Finn pisnął,
co zwróciło uwagę Benandonnera na gigantycznego bobasa w kącie.
Opatulone stertami koców niemowlę było tak masywne,
że Benandonner wzdrygnął się na myśl, jak musi wyglądać jego ojciec.
Zdecydował, że woli się nie dowiedzieć.
Uciekając, Benadonner połamał kamienie łączące wybrzeża,
przełamując groblę.
Pozostały dwie identyczne formacje skalne:
jedna na North Antrim brzegu Irlandii
i druga w Grocie Fingala w Szkocji, dokładnie po drugiej stronie morza.