Γεια σας. Αυτό είναι το κινητό μου.
Ένα κινητό μπορεί να αλλάξει την ζωή σου,
και να σου δώσει ατομική ελευθερία.
Με ένα κινητό τηλέφωνο,
μπορείς να φωτογραφήσεις ένα έγκλημα κατά της ανθρωπότητας στη Συρία.
Με ένα κινητό τηλέφωνο,
μπορείς να κάνεις tweet ένα μήνυμα
και να ξεκινήσεις μια διαμαρτυρία στην Αίγυπτο.
Και με ένα κινητό τηλέφωνο,
μπορείς να ηχογραφήσεις ένα τραγούδι, να το ανεβάσεις
στο SoundCloud και να γίνεις διάσημος.
Όλα αυτά είναι δυνατά με το κινητό σου τηλέφωνο.
Είμαι παιδί του 1984,
και ζω στην πόλη του Βερολίνου.
Ας πάμε πίσω σε εκείνη την εποχή, σε αυτή την πόλη.
Εδώ μπορείτε να δείτε
πώς εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι
ύψωσαν το ανάστημα τους και διαμαρτυρήθηκαν για αλλαγή.
Αυτό είναι το φθινόπωρο του 1989,
και φανταστείτε όλοι αυτοί οι άνθρωποι που ύψωναν το ανάστημά τους
και διαμαρτύρονταν για αλλαγή
να είχαν ένα κινητό τηλέφωνο στην τσέπη τους.
Ποιος εδώ στην αίθουσα έχει μαζί του κινητό τηλέφωνο;
Σηκώστε το ψηλά.
Σηκώστε ψηλά τα κινητά σας, σηκώστε ψηλά τα κινητά σας!
Σηκώστε τα. Ένα Android, ένα Blackberry, ουάου.
Πολλά. Σχεδόν όλοι σήμερα έχουν κινητό τηλέφωνο.
Αλλά σήμερα θα σας μιλήσω για μένα και το κινητό μου,
και πώς αυτό άλλαξε τη ζωή μου.
Και θα μιλήσω γι' αυτό:
Αυτές είναι 35,830 γραμμές πληροφοριών.
Ακατέργαστα δεδομένα.
Και γιατί είναι εκεί αυτές οι πληροφορίες;
Επειδή το καλοκαίρι του 2006,
η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υπέβαλλε μία οδηγία.
Αυτή η οδηγία ονομάζεται Οδηγία Διατήρησης Δεδομένων.
Αυτή η οδηγία λέει πως κάθε εταιρία τηλεφωνίας στην Ευρώπη,
κάθε εταιρία υπηρεσιών διαδικτύου σε όλη την Ευρώπη,
πρέπει να αποθηκεύει ένα μεγάλο εύρος πληροφοριών σχετικά με τους χρήστες.
Ποιος καλεί ποιον; Ποιος στέλνει σε ποιον ένα e-mail;
Ποιος στέλνει σε ποιον ένα γραπτό μήνυμα;
Και, αν χρησιμοποιείς το κινητό σου, πού είσαι.
Όλες αυτές οι πληροφορίες αποθηκεύονται για τουλάχιστον έξι μήνες,
μέχρι και δύο χρόνια από την τηλεφωνική εταιρία σας
ή τον πάροχο υπηρεσιών διαδικτύου σας.
Και σε όλη την Ευρώπη, ο κόσμος σηκώθηκε και είπε,
«Δεν το θέλουμε αυτό».
Είπαν, δεν θέλουμε αυτή τη διατήρηση δεδομένων.
Θέλουμε αυτοπροσδιορισμό στην ψηφιακή εποχή,
και δεν θέλουμε οι εταιρίες τηλεφωνίας και διαδικτύου
να πρέπει να αποθηκεύουν όλες αυτές τις πληροφορίες για εμάς.
Ήταν δικηγόροι, δημοσιογράφοι, παπάδες,
όλοι είπαν: «Δεν το θέλουμε αυτό».
Και εδώ μπορείτε να δείτε, 10 χιλιάδες άνθρωποι
βγήκαν στους δρόμους του Βερολίνου και είπαν:
«Ελευθερία, όχι φόβος».
Και μερικοί ακόμη είπαν, αυτό μπορεί να είναι η Στάζι 2.0.
Η Στάζι ήταν η μυστική αστυνομία στην Ανατολική Γερμανία.
Και αναρωτιέμαι κι εγώ, δουλεύει πραγματικά;
Μπορούν πραγματικά να αποθηκεύουν όλες αυτές τις πληροφορίες για εμάς;
Κάθε φορά που χρησιμοποιώ το κινητό μου;
Έτσι ζήτησα από την εταιρία τηλεφωνίας μου, την Ντόιτσε Τέλεκομ,
η οποία τότε ήταν η μεγαλύτερη εταιρία τηλεφωνίας στην Γερμανία,
και τους ζήτησα, παρακαλώ,
στείλτε μου όλες τις πληροφορίες που έχετε αποθηκεύσει για μένα.
Και τους το ζήτησα μία φορά, και τους το ζήτησα ξανά,
και δεν πήρα απάντηση. Ήταν μόνο μπλα μπλα.
Και μετά είπα, θέλω να έχω αυτές τις πληροφορίες,
επειδή είναι η ζωή μου που πρωτοκολλείτε.
Έτσι αποφάσισα να ξεκινήσω μία μήνυση εναντίον τους,
επειδή ήθελα να έχω αυτές τις πληροφορίες.
Αλλά η Deutsche Telekom είπε, όχι,
δεν θα σου δώσουμε αυτές τις πληροφορίες.
Έτσι στο τέλος, έκανα μια συμφωνία μαζί τους.
Θα εγκαταλείψω τη μήνυση
και θα μου στείλουν όλες τις πληροφορίες που ζητάω.
Επειδή στο μεταξύ,
το Γερμανικό Συνταγματικό Δικαστήριο αποφάσισε
πως η ενσωμάτωση αυτής της Ευρωπαϊκής οδηγίας
στον γερμανικό νόμο ήταν αντισυνταγματική.
Έτσι πήρα αυτόν τον άσχημο καφέ φάκελο
με ένα CD μέσα.
Και το CD είχε αυτό:
Τριάντα-πέντε χιλιάδες οκτακόσιες τριάντα γραμμές πληροφοριών.
Στην αρχή το είδα και είπα, εντάξει,
είναι ένα τεράστιο αρχείο. Εντάξει.
Αλλά μετά από λίγο συνειδητοποίησα
οτι αυτή είναι η ζωή μου.
Είναι έξι μήνες από τη ζωή μου,
μέσα σε αυτό το αρχείο.
Έτσι ήμουν λίγο σκεπτικός, τι να το κάνω;
Επειδή μπορείς να δεις που είμαι,
που κοιμάμαι το βράδυ,
τι κάνω.
Και μετά είπα, θέλω να κάνω γνωστές αυτές τις πληροφορίες.
Θέλω να τις δημοσιοποιήσω.
Επειδή θέλω να δείξω στον κόσμο τι σημαίνει η διατήρηση δεδομένων.
Έτσι μαζί με το Zeit Online και το Open Data City, έκανα το εξής:
Αυτό είναι μια απεικόνιση έξι μηνών της ζωής μου.
Μπορείτε να το μεγεθύνετε και να το σμικρύνετε,
μπορείτε να γυρίσετε πίσω και να πάτε μπροστά.
Μπορείτε να δείτε κάθε βήμα που κάνω.
Και μπορείτε ακόμη να δείτε
πώς πάω από τη Φρανκφούρτη με το τρένο
στην Κολωνία, και πόσο συχνά τηλεφωνώ κατά την διάρκεια του ταξιδιού.
Όλα αυτά είναι δυνατά με αυτές τις πληροφορίες.
Είναι λιγάκι τρομαχτικό.
Αλλά δεν είναι μόνο για μένα.
Είναι για όλους μας.
Πρώτα παίρνω τηλέφωνο τη γυναίκα μου και με παίρνει κι εκείνη,
και μιλάμε μερικές φορές.
Και μετά με παίρνουν τηλέφωνο μερικοί φίλοι,
και παίρνουν τηλέφωνο ο ένας τον άλλο.
Και μετά από λίγο εσύ τηλεφωνείς εσένα,
και εσύ τηλεφωνείς εσένα, και έχεις αυτό το υπέροχο
δίκτυο επικοινωνίας.
Αλλά μπορείς να δεις πώς ο κόσμος επικοινωνεί με τους άλλους,
τι ώρες τηλεφωνιούνται, πότε πάνε για ύπνο.
Μπορείς να τα δεις όλα αυτά.
Μπορείς να δεις τα κέντρα, όπως και ποιοι είναι οι αρχηγοί στην ομάδα.
Εάν έχεις πρόσβαση σε αυτή την πληροφορία,
μπορείς να δεις τι κάνει η κοινωνία.
Εάν έχεις πρόσβαση σε αυτή την πληροφορία,
μπορείς να ελέγξεις την κοινωνία.
Αυτό είναι ένα προσχέδιο για χώρες όπως η Κίνα και το Ιράν.
Είναι ένα προσχέδιο για το πώς να επιτηρήσετε την κοινωνία σας,
επειδή θα ξέρετε ποιος μιλάει σε ποιον,
ποιος στέλνει σε ποιον ένα e-mail, όλα αυτά είναι δυνατά
εάν έχεις πρόσβαση σε αυτή την πληροφορία.
Και αυτή η πληροφορία αποθηκεύεται για τουλάχιστον έξι μήνες
στην Ευρώπη, έως και δύο χρόνια.
Όπως είπα στην αρχή,
φανταστείτε όλοι αυτοί οι άνθρωποι στους δρόμους του Βερολίνου
το φθινόπωρο του 1989
να είχαν ένα κινητό τηλέφωνο στην τσέπη τους.
Και η Στάζι να ήξερε ποιος πήρε μέρος σε αυτή την διαδήλωση,
και αν η Στάζι ήξερε
ποιοι ήταν οι αρχηγοί πίσω της,
ίσως αυτό να μην συνέβαινε ποτέ.
Η πτώση του τείχους του Βερολίνου μπορεί να μην είχε συμβεί.
Και κατόπιν επίσης και η πτώση του Σιδηρού Παραπετάσματος.
Επειδή σήμερα, κρατικές υπηρεσίες και εταιρίες
θέλουν να αποθηκεύουν όσο περισσότερες πληροφορίες μπορούν για εμάς,
τόσο στο ίντερνετ, όσο και εκτός.
Θέλουν να έχουν την δυνατότητα να παρακολουθούν τις ζωές μας,
και θέλουν να τις αποθηκεύουν για πάντα.
Ο αυτοπροσδιορισμός και η ζωή στην ψηφιακή εποχή
δεν είναι αντιφατικές έννοιες.
Αλλά πρέπει να παλέψεις για τον αυτοπροσδιορισμό σου σήμερα.
Πρέπει να παλέψεις γι' αυτό κάθε μέρα.
Έτσι, όταν πάτε σπίτι,
πείτε στους φίλους σας
ότι η προστασία της ιδιωτικής ζωής είναι μια αξία του 21ου αιώνα,
και δεν είναι ξεπερασμένη.
Όταν πάτε σπίτι, πείτε στον αντιπρόσωπό σας
ότι επειδή οι εταιρίες και οι κρατικές υπηρεσίες έχουν την δυνατότητα
να αποθηκεύουν ορισμένες πληροφορίες, δεν είναι αναγκασμένοι να το κάνουν.
Και αν δεν με πιστεύετε,
ρωτήστε την εταιρία τηλεφωνίας σας τι πληροφορίες αποθηκεύουν σχετικά μ' εσάς.
Έτσι, στο μέλλον, κάθε φορά που χρησιμοποιείτε το κινητό σας τηλέφωνο,
μην ξεχνάτε
πως πρέπει να παλέψετε για τον αυτοπροσδιορισμό στην ψηφιακή εποχή.
Σας ευχαριστώ.
(Χειροκρότημα)