Wat zou je zeggen als we je vertellen dat de mensheid zich nu
gezamenlijk inspant om de perfecte superbacterie te ontwikkelen?
Een bacterie die honderd miljoenen mensen zou kunnen vermoorden?
Wel, dat is wat er nu aan de hand is.
Wij zijn nu bezig me het scheppen van een superbacterie.
Bacteriën zijn een van de oudste levende wezens op aarde.
Het kleinste ding dat we nog zien als leven, ze zijn meesters in overleven,
en kunnen overal gevonden worden.
De meeste bacteriën zijn schadeloos voor je lichaam.
Je lichaam bevat triljoenen van deze, en ze helpen je te overleven.
Maar anderen kunnen je lichaam binnendringen, snel verspreiden en je doden.
Miljoenen mensen gingen dood door bacteriële infecties.
Totdat we een superwapen ontwikkeld hadden: antibiotica.
Samen met vaccinatie heeft antibiotica de geneeskunde gerevolutioneerd
en miljoenen levens gered.
Antibioticum dood de meeste vatbare bacteriën redelijk snel
en laat maar een kleine groep overlevers achter,
waarmee ons immuunsysteem dan afhandelt.
Hoe doen antibiotica dit?
Stel je een bacterie voor als een ingewikkelde machine
met duizenden complexe processen die het actief en in leven houden.
Antibiotica verstoort deze complexe machine
bijvoorbeeld, door te storen met het metabolisme,
dat de groei een stuk verminderd en ze dus een minder grote bedreiging zijn.
Andere antibiotica vallen DNA aan en verhinderen het kopiëren van het DNA
wat het reproduceren van de bacterie stopt en dus resulteert in dood.
Of gewoon de buitenste laag van de bacterie kapot scheuren,
zodat de inhoud naar buiten morst en ze snel dood gaan.
Alles van dit zonder de lichaamscellen te storen.
Maar nu, evolutie maakt dingen ingewikkeld.
Door willekeurige kans kan een deel van de aanvallende bacterie
zich hebben aangepast om zichzelf te beschermen.
Bijvoorbeeld, door antibiotica te onderscheppen
en de moleculen te veranderen zodat het onschadelijk wordt.
Of door te investeren in pompen die antibiotica uitwerpen
voordat ze schade kunnen aanrichten.
Een paar immune bacteriën zijn geen groot probleem,
omdat het immuunsysteem ze kan afhandelen.
Maar als ze ontsnappen kunnen ze hun immuniteit verspreiden.
Hoe kunnen bacteriën immuniteit verspreiden?
Ten eerste, bacteriën hebben twee soorten DNA:
het chromosoom en kleine vrij-zwevende deeltjes genaamd plasmiden.
Ze kunnen elkaar omhelzen en plasmiden uitwisselen
om nuttige talenten uit te wisselen.
Op deze manier kan immuniteit zich snel verspreiden door een populatie.
Of, in een proces genaamd transformatie, kunnen bacteriën dode bacteriën oogsten
en DNA stukjes verzamelen.
Dit werkt zelfs tussen verschillende soorten bacteriën
en kan leiden tot superbacteriën, bacteriën die immuun zijn voor meerder antibiotica.
Een aantal superbacteriën bestaan al op aarde.
Specifiek ziekenhuizen zijn perfecte broedplaatsen voor ze.
De mensheid heeft een kort geheugen.
De verschrikkingen van het pre-antibiotica tijdperk zijn vergeten.
Vandaag de dag zien we dit krachtige medicijn als een koopwaar
in plaats van als de doorbrekende wetenschappelijke prestatie die het eigenlijk is.
Dit heeft geleid tot een rare scheiding:
honderden miljoenen mensen hebben nog steeds geen toegang
tot antibiotica in ontwikkelingslanden,
terwijl in andere delen van de wereld antibiotica te vrijelijk worden voorgeschreven
en ingenomen worden zonder zorg.
Antibiotica zou een laatste redmiddel medicijn moeten zijn,
niet iets dat je inneemt omdat je verkoudheid irritant is.
Ook een serieus probleem is het gebruik van antibiotica in de vlees industrie.
Op elk gegeven moment houdt de mensheid
tussen de twintig en dertig miljoen dieren als vee.
Om vlees goedkoper te maken worden vele dieren in vreselijke condities gehouden,
in kleine ruimtes en in onhygiënische condities,
de perfecte broedplaats voor ziektes.
Dus worden veel dieren antibiotica gegeven om zo veel mogelijk bacteriën te doden
en ze te behoeden voor ziekte.
Omdat een cheeseburger een euro moet kosten.
Het wekt geen verbazing dat door dit systeem
wij meer en meer bacteriën hebben gecreëerd
die immuun zijn voor antibiotica.
Als reactie hierop gebruiken we andere antibiotica
en we hebben nog een geheimwapen: er zijn specifieke antibiotica
die worden gebruikt om bacteriën die een immuniteit hebben ontwikkeld te doden.
er zijn strikte regels voor het gebruik van deze om het creëren van een superbacterie te voorkomen.
Dat dachten we.
In het najaar van 2015, schrikbarend nieuws kwam er uit China.
Immuniteit tegen Colistin, een laatste poging antibioticum,
was er gevonden.
Colistin is een oud medicijn en werd zelden gebruikt omdat het de lever kan aantasten.
Dus was er weinig immuniteit tegen wat het een erg geschikt
antibioticum maakte voor bepaalde complexe infecties die voorkomen in ziekenhuizen
om bacteriën te bestrijden die immuun zijn geworden voor een hele boel andere medicijnen.
Bacteriële resistentie tegen Coliston is zeer, zeer slecht nieuws.
Het zou de laatste defensielinie kunnen verwoesten en het zou kunnen leiden tot een heleboel dode mensen.
Hoe heeft dit kunnen gebeuren?
Miljoenen dieren in Chinese varkens boerderijen zijn jarenlang Coliston gegeven.
Immune bacteriën ontstonden, verspreidde eerst van dier naar dier,
en daarna naar de mens zonder op te vallen.
Op een willekeurige dag zijn er meer dan 100,000 vluchten op aarde,
die ,een soort van, elk mens aan elkaar verbind.
Bij het creëren van de moderne wereld hebben wij ook de infrastructuur gebouwd
voor een gevaarlijke pandemie.
Gelukkig hoeven we ons nog geen zorgen te maken.
Bacteriën evolueren, mensen doen onderzoek, nieuwe antibiotica worden onwikkeld
terwijl oude verouderd raken, technologie gaat elke dag door.
Het probleem is echt en serieus maar het gevecht is nog lang niet over.
Als de mensheid zijn beurt niet verkwist, kunnen superbacteriën toch
niet zo super blijken.
Deze video is mede mogelijk gemaakt door Patreon.com
en een schenking van the Bill & Melinda Gates Foundation.
Als je ons wilt helpen meer video's te maken
kun je een Kurzgesagt poster of beker kopen of doneren op Patreon.
Dank je wel voor je hulp!
Ondertiteling door de Amara.org community.