สนับสนุนโดย Protocol Labs
ติดตามเรื่องที่คุณอยากรู้
นำมนุษยชาติไปข้างหน้า
มีความเป็นไปได้สองอย่าง
มีความเป็นไปได้สองอย่าง: เราอยู่โดดเดี่ยวในจักรวาล
มีความเป็นไปได้สองอย่าง: เราอยู่โดดเดี่ยวในจักรวาล หรืออาจไม่ได้มีแค่เราในจักรวาล
ทั้งสองอย่างน่ากลัวเท่า ๆ กัน
อาร์เธอร์ ซี. คลาร์ก
ในทุกๆ ช่วงเวลา
บนดาวเคราะห์ทั้งหมดของทุกกาแลคซี ในอวกาศ
ที่ๆ อารยธรรมใดๆ ได้เกิดขึ้น
มองท้องฟ้าในตอนกลางคืน
เห็นในสิ่งที่เราเห็น
ถามคำถามที่เราอยากถาม?
เราอยู่อย่างโดดเดี่ยวหรือเปล่า?
โลกเป็นเพียงส่วนเดียว ในเรื่องราวของชีวิตหรือไม่?
คำตอบอยู่ที่ใดที่หนึ่งในพื้นที่ที่ห่างไกล - และระยะเวลาที่แตกต่างกัน
เป็นครั้งแรก ที่ความจริงนั้นอยู่ในเอื้อมมือเรา
การค้นหาจะเปิดเผยว่าเราเป็นใคร
และเราอาจกลายเป็นใคร
ชีวิตที่เหนือกว่า
บทที่ 1
บทที่ 1 : รุ่งอรุณ
ในการค้นหาสิ่งมีชีวิตข้างนอก เราต้องมองเข้าไปข้างในก่อน
สิ่งที่เราเห็นรอบตัวเราคือ ความซับซ้อนวุ่นวาย
มันเป็นไปได้ยังไงกัน?
การสร้างชีวิตต้องมีอะไรบ้าง?
สิ่งมีชีวิตถูกสร้างขึ้นโดยเคมี
เราเป็นแพ็คเกจสารเคมีขนาดใหญ่
และอะไรคือเงื่อนไขในอุดมคติของวิชาเคมี
ก่อนอื่นคุณต้องการพลังงาน
1 : พลังงาน เช่น แสงแดด, ความร้อนใต้พิภพ
แต่ไม่มากเกินไป
สิ่งที่คุณต้องการคือ ปริมาณที่เหมาะสมและดาวเคราะห์ที่เหมาะสมถูกต้อง
เพราะมันอยู่ใกล้กับดาว แต่ไม่ใกล้เกินไป
คุณยังต้องมีองค์ประกอบทางเคมีที่หลากหลายด้วย
2 : องค์ประกอบที่มีมาก เช่น ออกซิเจน, คาร์บอน, ซัลเฟอร์
และคุณต้องการของเหลว เช่นน้ำ
3 : ของเหลว เช่น น้ำ
ทำไม?
แน่นอนว่าในก๊าซ อะตอมเคลื่อนที่ผ่านกันและกันเร็วมากจนไม่สามารถจับกันได้
ในของแข็ง อะตอมติดกัน
พวกมันขยับไม่ได้
ในของเหลว
พวกเขาสามารถล่องเรือและกอดและเชื่อมโยงกัน เพื่อสร้างโมเลกุล
น้ำของเหลวนั้นดีมากสำหรับการวิวัฒนาการ
โมเลกุลสามารถละลายในน้ำเพื่อสร้างสายโซ่ที่ซับซ้อนมากขึ้น
ทีนี้คุณจะพบกับเงื่อนไขเหล่านี้ได้จากที่ไหน?
แน่นอน ดาวเคราะห์นั้นยอดเยี่ยม
และโลกยุคแรกของเราเกือบจะสมบูรณ์แบบ
โลก 4 พันล้านปีที่แล้ว
มันเป็นระยะทางที่เหมาะสมจากดาวฤกษ์ของมันเพื่อที่จะมีมหาสมุทรของเหลวขนาดใหญ่
และลึกลงไปใต้มหาสมุทรเหล่านั้น ที่รอยแตกในเปลือกโลก
เคมีที่ยอดเยี่ยมเริ่มเกิดขึ้น: อะตอมรวมกัน
ในชุดค่าผสมที่แปลกใหม่ทุกประเภท
สูตรที่แน่นอนยังคงเป็นปริศนา แต่ส่วนผสมสำหรับชีวิต
มีความเรียบง่าย - พลังงาน โมเลกุลอินทรีย์ และน้ำของเหลว
ที่ไหนสักแห่งในทะเลของโลกยุคต้น เคมีขั้นพื้นฐาน
กลายเป็นชีววิทยา - อาจมากกว่าหนึ่งครั้ง
เซลล์แรกน่าจะเกิดในเขตน้ำภูเขาไฟร้อน
ในสภาพที่เคยคิดว่าเป็นไปไม่ได้สำหรับชีววิทยา
ยิ่งเราศึกษาชีวิตมากเท่าไหร่ก็จะยิ่งมีสถานที่มากขึ้นเท่านั้น
ที่นี่บนโลกของเรา จุลินทรีย์ได้ปรับตัวให้อยู่รอดในสภาวะที่โหดร้ายที่สุด
ทะเลทรายแห้งแล้ง เทือกเขาหิมาลัยที่ถูกแช่แข็ง อยู่ในสนามเพลาะภายใต้แรงกดดันหลายพันตัน
ในทะเลลึก
ในสภาวะสูญญากาศของเครื่องจำลองอวกาศ รูปแบบชีวิตได้รุ่งเรืองมาหลายปี
โดยไม่มีออกซิเจน
การวิจัยใหม่ชี้ให้เห็นว่าชีวิตได้ถือกำเนิดขึ้นเมื่อ 4 พันล้านปีก่อน
เมื่อโลกเป็นสถานที่แปลกใหม่และอันตรายถึงตาย
ดาวเคราะห์ถูกทำลายอย่างรุนแรงจากภูเขาไฟ
และฝนดาวเคราะห์น้อยที่กินเวลา 100 ล้านปี
แม้ในสภาวะสุดขั้วเหล่านี้ ชีวิตก็ยังตั้งหลักได้อย่างรวดเร็ว
เร็วมากๆ ทันทีที่โลกเย็นตัวลงหลังจากการก่อตัวของมัน
เรารู้ว่าชีวิตเริ่มต้นที่นี่
เพราะมันเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วบนโลกนี้ เราคิดว่ามันจะเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว
บนดาวเคราะห์ดวงอื่นเช่นกัน
เรื่องราวของโลกทำให้เรามีความหวังว่าชีวิตจะเป็นเรื่องธรรมดาในระดับสากล
มันสอนเราว่าชีวิตคือการแสดงที่รวดเร็ว เหนียวเเน่น
และทำจากส่วนผสมขั้นพื้นฐานทั่วไป
หลังจาก 4 พันล้านปีแห่งการแยกตัว
การค้นหาญาติจักรวาลของเราได้เริ่มขึ้นในที่สุด
ที่ไหนมีน้ำ ที่นั้นมีชีวิต - และดังนั้นโอกาสที่ดีที่สุดของเรา
คือการมองหาโลกมหาสมุทรเหมือนโลก
การค้นหาดาวเคราะห์คล้ายโลกของเราเพิ่งเริ่มขึ้น
และการค้นพบนั้นน่าตื่นเต้น
KEPLER-62F: ระยะทาง: 1200 ปีแสง ขนาด: 1.4x โลก อุณหภูมิ: ≥-85ºF
อายุ: ประมาณ 7 พันล้านปี โลกน้ำที่เป็นไปได้
TRAPPIST-1D: ระยะทาง: 41 ปีแสง ขนาด: 0.77x โลก อายุ: ประมาณ 7.5 พันล้านปี
อุณหภูมิ: ≥20ºF โลกน้ำที่เป็นไปได้
TEEGARDEN-B: ระยะทาง: 12 ปีแสง ขนาด: 1.07x โลก อายุ: 2.5 พันล้านปี
อุณหภูมิต่ำสุด: ≥20ºF โลกน้ำที่เป็นไปได้
K2-18B: ระยะทาง: 111 ปีแสง ขนาด: 2.7x โลก
อุณหภูมิ: -100 -116ºF ยืนยันไอน้ำในบรรยากาศ
เราแค่ขีดข่วนบนพื้นผิว ขุมทรัพย์แห่งความลับของธรรมชาตินั้นไม่มีที่สิ้นสุด
เรารู้ว่ากาแลคซีได้จมอยู่ในน้ำ
มันจมอยู่ในโมเลกุลอินทรีย์และเคมีที่ซับซ้อน
ทุกสิ่งที่เรารู้ว่าจำเป็นสำหรับชีวิตที่จะเริ่มต้นบนโลกใบนี้
มีอยู่มากมายทั่วกาแลคซี
ทำสิ่งที่คล้ายกับสิ่งที่เกิดขึ้นบนโลกของเรา
เกิดอะไรขึ้นกับดาวเคราะห์ดวงอื่น?
เมื่อมองดูตัวเลขดิบ ชีวิตมนุษย์ต่างดาวดูเหมือนจะหลีกเลี่ยงไม่ได้
ข้อมูลล่าสุดชี้ให้เห็นว่าดาวฤกษ์มากถึง 1/4 ดวงมีดาวเคราะห์หิน
การโคจรในเขตเอื้ออาศัย - ระยะทางที่เหมาะสมสำหรับน้ำของเหลว
ในกาแล็กซีทางช้างเผือกของเราเพียงอย่างเดียวนั่นมีขนาดถึง 50 พันล้านเท่าของโลก
ในจักรวาลทั้งหมด จำนวนดาวเคราะห์ที่เป็นไปได้ที่อยู่อาศัยนั้นมีจำนวนมากถึง
100 ล้านล้านล้าน
ลองจินตนาการว่าแสงไฟแต่ละดวงนั้นแทนดาวเคราะห์คล้ายโลก
คุณจะต้องดูภาพเคลื่อนไหวนี้นานกว่าพันล้านปีเพื่อดูภาพทั้งหมด
แต่ละที่มีประวัติศาสตร์ที่สวยงามและเป็นเอกลักษณ์เหมือนกับโลก
ซุปและสารเคมีนับล้านล้านล้าน กำลังเคี่ยวเพื่อมหายุค
มีดาวเคราะห์มวลโลกที่อาศัยอยู่ได้ในปริมาณที่สังเกตได้
ดาวในจักรวาลมีมากกว่าเม็ดทรายบนชายหาดทั้งหมดบนโลก
ท่ามกลางโลกที่มากมายเช่นนี้ หลายดวงก็โหดร้ายกับชีวิตอย่างที่เรารู้กัน
มันจะมีดาวเคราะห์ในเขตที่อยู่อาศัยที่ไหม้เกรียม แช่แข็ง และหายใจไม่ออกด้วยก๊าซพิษ
หลายดวงที่ไม่มีชั้นบรรยากาศสำคัญสำหรับการควบคุมอุณหภูมิ หรือมีอันนึงที่เป็นอันตรายถึงชีวิต
ดาวศุกร์ ที่เคยคิดว่าน่าจะช่วยค้ำจุนชีวิต ได้รับการฆ่าเชื้อโดยชั้นบรรยากาศที่บดขยี้ และเป็นพิษ
แต่ชีวิตอาจไม่จำกัดอยู่แค่ในเขตที่อยู่อาศัยก็ได้
ห่างไกลจากความอบอุ่นของดาวฤกษ์ ดวงจันทร์ของดาวเคราะห์ก๊าซยักษ์อาจเป็นโอเอซิสที่ซ่อนอยู่ตลอดชีวิต
พลังงานของพวกเขาไม่ได้มาจากแสงดาว แต่มาจากแรงโน้มถ่วง
การผลักดันและดึงที่ฉุนเฉียวของดาวเคราะห์หลัก
เอนเซลาดัส มีทุกอย่าง: มหาสมุทรใต้ผิวดินขนาดใหญ่
ด้วยช่องระบายความร้อนที่ปล่อยสารเคมีของชีวิต
ไททันก็มีเสน่ห์อย่างยิ่ง - ใหญ่กว่าดาวพุธ
และด่างพร้อยไปด้วยทะเลสาบมีเทนและสารประกอบอินทรีย์
ในปี 2026 องค์การนาซ่าวางแผนส่งโดรนไปยังไททัน เพื่อค้นหาสัญญาณของสิ่งมีชีวิตในหุบเขาและหลุมอุกกาบาต
กาแลคซีของเราอาจมี exomoons ถึง 100 ล้านล้านดวง - 100 เท่าของจำนวนดาวเคราะห์
บางดวงอาจมีขนาดเท่ากับโลก พร้อมด้วยชั้นบรรยากาศและน้ำบนผิวดิน
ด้วยสถานที่มากมายให้ค้นหาชีวิต ดูเหมือนว่าเราก็จะได้ค้นพบแน่ๆ
บางคนคิดว่า เราก็เพิ่งเจอไปแล้ว
ในวันที่ 30 มิถุนายน 2519 ยานลงจอด Viking บนดาวอังคารได้พบบางสิ่งที่ยังคงไม่สามารถอธิบายได้
หลังจากถูกฉีดด้วยสารอาหาร ตัวอย่างจากดาวอังคารได้ขับก๊าซกัมมันตภาพรังสีออกมา
ก็เหมือนดินจากโลก
ดินผสม - ดินของแคลิฟอร์เนีย - ดินของดาวอังคาร
นี่เป็นสัญญาณที่บ่งบอกว่าเป็นปรากฏการณ์ทางธรรมชาติ หรือการพบกันครั้งแรกกับชีววิทยาของมนุษย์ต่างดาว?
การค้นพบแบคทีเรียเพียงตัวเดียวบนดาวอังคารหรือสถานที่อื่นๆ ในระบบสุริยะ
จะระบุว่าห่วงโซ่เเห่งการวิวัฒนาการทั้งหมด: จักรวาล,
สารเคมี และชีวภาพ มีการทำงานทุกที่
ในกรณีนี้ การสร้างชีวิตทุกที่ในจักรวาล
จะเป็นกฎมากกว่าข้อยกเว้น
หากเรายังไม่พบชีวิต มันอาจจะอีกไม่นานจนกว่าเราจะพบ
ขณะนี้นักวิทยาศาสตร์ของนาซ่าคาดว่าเราใกล้จะค้นพบแล้ว
ภายในช่วงเวลาทั้งหมดของชีวิตเรา เรากำลังจะเข้าใจ
ว่ามีสิ่งมีชีวิตบนวัตถุอื่นในระบบสุริยะ
เราจะเข้าใจความหมายของสิ่งนั้นสำหรับวิวัฒนาการชีวิตบนโลกนี้
เรากำลังจะพบดาวเคราะห์รอบดาวฤกษ์อื่นที่เราสามารถพูดได้ว่า
เราเห็นสัญญาณที่บ่งบอกถึงความอาศัยอยู่ได้ในชั้นบรรยากาศของพวกเขา
ทั้งหมดนี้จะเกิดขึ้นในอีก 10 ถึง 20 ปีข้างหน้า
มันน่าตื่นเต้นขนาดไหนล่ะ?
เราใกล้จะถึงสิ่งที่ผู้คนต่างสงสัยกันมานานนับพันปีแล้ว: "เราอยู่อย่างโดดเดียว?"
และที่นี่ เราใกล้จะพบแล้ว
หากเราพบชีวิตข้างนอกนั่น เราจะค้นพบอะไรเกี่ยวกับตัวเราบ้าง?
โลกอยู่ส่วนไหนในเรื่องราวของชีวิต?
เอกภพมีอายุเกือบ 14 พันล้านปี
และกาแลคซีของเรานั้นมีอายุประมาณ 12 พันล้านปี
ดังนั้น มันอาจมีชีวิตที่อาจก้าวหน้าขึ้นอย่างมาก
กว่าชีวิตที่เรามีบนโลกใบนี้
โลกเป็นผู้มาที่หลังในระยะจักรวาลหรือไม่
สิ่งมีชีวิตโบราณจะเป็นไปได้อย่างไร
ในช่วงสองสามล้านปีแรก จักรวาลร้อนเกินไปสำหรับชีวิตที่เรารู้จัก
อุณหภูมิโดยรอบจะต้มคุณทั้งเป็น
ในที่สุดเมื่อมันเย็นพอสำหรับชีวิต มันไม่มีดาวฤกษ์และดาวเคราะห์
มีแค่เมฆไฮโดรเจนขนาดมหึมาที่ขยับอย่างเชื่องช้า
หลังจาก 70 ล้านปี แรงดึงดูดได้ดึงเมฆเหล่านี้และ
หมุนพวกมันเข้าสู่ยุคดวงดาวรุ่นแรก
ดาวฤกษ์ดวงแรกนั้นใหญ่และสว่าง แต่ไม่มีชีวิตที่จะมองดูพวกมันกำเนิดได้
องค์ประกอบที่สำคัญยังคงถูกหล่อหลอมในแกนกลางอันร้อนของดาวฤกษ์เหล่านั้น
แม้แต่บิ๊กแบงก็ยังไม่ร้อนพอที่จะสร้างมันขึ้นมา
องค์ประกอบเดียวที่สร้างขึ้นในบิกแบงคือไฮโดรเจน
ฮีเลียม และลิเทียมอีกเล็กน้อย
ทุกสิ่งที่ทำให้ชีวิตของคุณน่าอยู่ - องค์ประกอบเหล่านั้นไม่ได้ถูกสร้างขึ้นบนบิกแบง
สถานที่เดียวที่พวกมันถูกสร้างขึ้นมานั้น อยู่ในแกนกลางที่ร้อนแรงของดาวฤกษ์
และเป็นวิธีเดียวที่พวกมันสามารถเข้าไปในร่างกายของคุณ
คือถ้าดาวใจดีพอที่จะระเบิด
การระเบิดตายอย่างน่าทึ่งของดาวขนาดกลางตัวแรกได้หว่านเข้าสู่จักรวาลไปด้วยส่วนผสมสำหรับชีวิต
จากเถ้าถ่านของพวกมัน ได้ก่อกำเนิดยุคที่สองแห่งดวงอาทิตย์ขึ้น
คราวนี้มีดาวเคราะห์หินกำลังวิ่งอยู่รอบ ๆ พวกมัน
ช่วงเวลานี้แหละ: ส่วนผสมสำหรับชีวิตได้รวมกันเป็นครั้งแรก ประมาณ 13.7 พันล้านปีก่อน
บางคนเชื่อว่าสภาพสำหรับชีวิตมีอยู่ก่อนหน้านี้แล้ว ในสายัณห์อันอบอุ่นแห่งการก่อกำเนิด
เมื่อความร้อนจากบิ๊กแบงจางหายไป เอกภพได้ผ่านยุคทองไปแล้ว
ประมาณ 15 ล้านปีหลังจากเวลาผ่านไป อุณหภูมิโดยรอบสูงถึง 75º F (24º C)
เป็นเวลากว่าหลายล้านปี มันอบอุ่นในทุกทิศทาง ดั่งฤดูร้อนที่ไม่มีที่สิ้นสุดบนโลก
ในทางทฤษฎีแล้ว ดวงดาวและดาวเคราะห์น่าจะก่อตัวขึ้นได้ตั้งแต่ต้น
ในสมมติฐานของเอกภพที่มีความหนาแน่นสูงเป็นพิเศษ
หากมีบริเวณดังกล่าวจริง น้ำของเหลวอาจไหลอย่างล้นเหลือ
แม้แต่บนดาวเคราะห์ที่อันตรายเเละไกลจากดาวฤกษ์ใดๆ
นี่อาจเป็นจุดเริ่มต้นของชีวิตได้ไหม? มนุษย์ต่างดาวกำลังได้ความร้อนของบิ๊กแบงหรือเปล่า?
บางแห่งอาจมีดาวเคราะห์ที่มีชีวิตเกือบแก่เท่ากับตัวเอกภพ
ด้วยการเริ่มต้นหนึ่งหมื่นล้านปี เอกภพน่าจะเต็มเปี่ยม
ไปด้วยชีวิตที่ก้าวหน้ากว่าของเรา
แม้จะมีการค้นหามานานหลายทศวรรษ แต่ไม่มีสัญญาณของชีวิตมนุษย์ต่างดาวที่ได้รับการยืนยัน ฉลาดหรืออื่นๆ
แล้วทุกคนอยู่ที่ไหนล่ะ?
เราอยู่อย่างโดดเดี่ยวจริงเหรอ?
บางทีชีวิตดึกดำบรรพ์เป็นเรื่องปกติ แต่สติปัญญาชาญฉลาดนั้นหายากเหลือเกิน
บางทีเอกภพอาจใหญ่เกินไปสำหรับการสื่อสารที่เป็นไปได้
หรือบางทีเราเป็นพวกแรก
เราสามารถเป็นบทเปิดในประวัติศาสตร์ที่แผ่กิ่งก้านสาขาของชีวิตได้หรือไม่?
เอกภพยังอายุน้อย และดาวเคราะห์ส่วนใหญ่ยังไม่เกิด
ส่วนผสมสำหรับชีวิต จะเคี่ยวผสมต่อไปอีก 100 ล้านล้าน ปี
จากมุมมองนี้เราคือรุ่งอรุณ ทำนองเปิดในซิมโฟนีแห่งชีวิต
ชีวิตบนโลก - ดาวดวงสุดท้ายตาย: ประมาณ 100 ล้านล้าน ปี
อะไรจะเกิดขึ้นหลังจากเรานี้?
ดาวแคระแดงสามารถมีชีวิตอยู่ได้ถึง 10 ล้านล้านปี อาบดาวเคราะห์ของพวกมันด้วยแสงดาวไปชั่วกัลป์
ชีวิตมีความเป็นไปได้มากขึ้นในช่วงเวลาเหล่านี้
เมื่อสภาวะเงื่อนไขมีความเสถียรเป็นระยะเวลายาวนาน
สิ่งมีชีวิตใดที่อยู่ใกล้กับดาวเหล่านี้จะต้องต่อสู้
ด้วยเปลวสุริยะที่รุนแรงซึ่งคุกคามการสูญพันธุ์อย่างต่อเนื่อง
ดาวเคราะห์เหล่านี้ส่วนใหญ่จะถูกล็อคไว้เป็นทางด้านเดียว - ด้วยหนึ่ง
สัมผัสกับแสงแดดอย่างถาวร อีกด้านถูกแช่แข็งในความมืด
แต่ก็อย่างที่โลกได้สอนเราไว้ ชีวิตสามารถปรับตัวได้อย่างน่าทึ่ง
ชีวิตจะเป็นแบบไหน เมื่อมันมีเวลาเป็นล้านล้านปีให้วิวัฒนาการ?
วันหนึ่ง ไม่ว่าทางใดก็ตาม เรื่องราวของชีวิตก็จะถึงจุดสิ้นสุด
หากเราเป็นส่วนแรกของเรื่องนั้น เรามีโอกาสนำคบเพลิงแห่งชีวิตนำไปสู่อนาคต
และถ้าชีววิทยายังคงมีอยู่ต่อไปในอนาคต งั้นเราจะอยู่ในช่วงเวลาพิเศษ
ในส่วนต่อๆ เอกภพจะดูแตกต่างกันไปอย่างมาก
การขยายตัวของกาลอวกาศจะทำให้มองไม่เห็นดาวไกลโพ้น และท้องฟ้ายามค่ำคืนจะมืดมิด
บางทีชีวิตในอนาคตอันไกลอาจสงสัย:
การมีชีวิตอยู่ในยุคแรกๆ อันยอดเยี่ยมของเอกภพเป็นอย่างไรกันนะ?
เราโชคดีพอที่จะรู้คำตอบ
สิ่งที่เราต้องทำคือค้นหา
สร้างขึ้นโดย Melodysheep
ชีวิตที่เหนือกว่า
ถัดไปในชีวิตที่เหนือกว่า: การติดต่อกับชีวิตที่ชาญฉลาด
เอาชีวิตรอดจากการสิ้นสุดของจักรวาล ฟิสิกส์ของชีวิตมนุษย์ต่างดาวและอื่น ๆ
คำบรรยาย จาก Pxenter