ฉันเป็นนักสำรวจใต้น้ำ
หรือให้เจาะจงกว่านั้น ฉันเป็นนักประดาน้ำสำรวจถ้ำ
เมื่อฉันยังเด็ก ฉันอยากจะเป็นนักบินอวกาศ
แต่เพราะฉันเติบโตที่แคนาดา ฉันจึงไม่มีโอกาสนั้น
แต่กลายเป็นว่า เรารู้เรื่องราวเกี่ยวกับอวกาศ
มากกว่าที่เราจักกับทางน้ำใต้ดิน ที่ไหลอยู่ใต้โลกของเรา
สายโลหิตของพระแม่ธรณีของเรา
ฉะนั้น ฉันจึงตัดสินใจที่จะทำอะไรบางอย่าง ที่มันแปลกประหลาดไปมากกว่านั้น
แทนที่จะออกสำรวจอวกาศนอกโลก
ฉันอยากที่จะสำรวจความงดงาม ของอวกาศในโลกของเรา
ทีนี้ หลาย ๆ คนจะบอกกับฉันว่า
การดำน้ำสำรวจถ้ำอาจเป็น หนึ่งในความพยายามที่อันตรายที่สุด
ลองคิดดูว่า คุณอยู่ในห้องนี้
แล้วทันใดนั้นเอง คุณถูกปล่อยให้อยู่ในความมืด
แล้วหน้าที่เดียวของคุณ ก็คือหาทางออกจากตรงนั้น
บางครั้งก็ต้องว่ายน้ำ ผ่านพื้นที่กว้างใหญ่
และหลาย ๆ ครั้ง ก็ต้องคลานผ่านที่นั่ง
ตามคำสั่งที่เคร่งครัด
และก็แค่รอให้เครื่องช่วยชีวิต ให้ลมหายใจต่อไปกับคุณ
ค่ะ นั่นคือที่ทำงานของฉัน
แต่สิ่งที่ฉันอยากจะบอกคุณในวันนี้
ก็คือโลกของเรา ไม่ใช่หินแข็ง ๆ ก้อนใหญ่ก้อนหนึ่ง
มันเป็นเหมือนฟองน้ำเสียมากกว่า
ฉันสามารถว่ายน้ำผ่านรูมากมาย ในฟองน้ำของโลกของเรา
แต่ที่ซึ่งฉันไม่สามารถทำได้
รูปแบบอื่นของชีวิต และสสารอื่น สามารถเดินทางไปได้โดยปราศจากฉัน
และเสียงของฉันก็คือสิ่งหนึ่ง ที่จะบอกคุณ
เกี่ยวกับเรื่องราวใต้พระแม่ธรณี
มันไม่มีหนังสือคู่มือให้ฉัน
เมื่อฉันตัดสินใจเป็นบุคคลแรก ที่จะดำน้ำสำรวจภายในก้อนน้ำแข็งแอนตาร์กติก
ในปี ค.ศ. 2000 นี่คือวัตถุเคลื่อนที่ ที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก
มันเคลื่อนตัวจากชั้นน้ำแข็งรอส (Ross Ice Shelf)
และเราก็ลงไป เพื่อสำรวจขอบนิเวศวิทยาของน้ำแข็ง
และค้นหารูปแบบของชีวิตใต้น้ำแข็งนั้น
เราใช้เทคโนโลยีที่เรียกว่า รีเบรทเตอร์
มันแทบจะเหมือนกับเทคโนโลยี ที่ใช้กับการเดินในอวกาศ
เทคโนโลยีนี้ทำให้เราลงไปได้ลึก
กว่าที่เราเคยคิดเอาไว้เพียงเมื่อ 10 ปีก่อน
เราใช้ก๊าซพิเศษ
และเราสามารถปฏิบัติการใต้น้ำ ได้นานถึง 20 ชั่วโมง
ฉันทำงานกับนักชีววิทยา
มันกลายเป็นว่า ถ้ำนั้นเป็นแหล่งพักพิง ของรูปแบบชีวิตที่น่าทึ่ง
สายพันธุ์ที่เราไม่เคยรู้มาก่อนว่ามันมีอยู่
รูปแบบชีวิตมากมายเหล่านี้ ใช้ชีวิตที่ไม่ธรรมดา
พวกมันไม่มีเม็ดสี และบางทีก็ไม่มีตาด้วย
และสัตว์เหล่านี้ ก็มีอายุขัยยาวนาน
อันที่จริง สัตว์ที่ว่ายน้ำอยู่ในถ้ำในวันนี้
มีลักษณะเหมือนกับบันทึกทางฟอสซิล
ที่ย้อนเวลาไปก่อนที่ไดโนเสาร์จะสูญพันธุ์
ฉะนั้นลองคิดดูว่า นี่คือไดโนเสาร์ตัวเล็ก ๆ ที่ว่ายน้ำกันอยู่
พวกมันบอกอะไรเราเกี่ยวกับวิวัฒนาการ และการมีชีวิตรอดบ้าง
เมื่อเรามองดูสัตว์อย่างเรมิพีด ว่ายน้ำอยู่ในขวดโหล
พวกมันมีเขี้ยวใหญ่ที่มีพิษ
มันสามารถโจมตีอะไรบางอย่าง ที่ใหญ่กว่ามัน 40 เท่า และฆ่ามันได้
ถ้ามันมีขนาดเท่าแมว
มันคงเป็นสิ่งที่อันตรายที่สุดบนโลก
และสัตว์เหล่านี้ ก็อาศัยอยู่ในที่แสนสวยงาม
และในบางกรณี ถ้ำแบบนี้ ที่มีอายุน้อยมาก
แต่สัตว์ในนั้นมีความโบราณเก่าแก่
พวกมันเข้าไปในนั้นได้อย่างไร
ฉันยังทำงานกับนักฟิสิกส์
และหลายครั้ง พวกเขาก็สนใจ เกี่ยวกับภาวะเปลี่ยนแปลงภูมิอากาศโลก
พวกเขาสามารถนำหินในถ้ำ
ไปหั่นออกดู และดูชั้นต่าง ๆ ที่อยู่ภายในหิน
เหมือนกับวงปีของต้นไม้
และพวกเขาก็นับเพื่อย้อนประวัติศาสตร์
และเรียนรู้เกี่ยวกับสภาพภูมิอากาศของโลกของเรา ณ เวลาต่าง ๆ
สีแดงที่คุณเห็นในภาพนี้
อันที่จริงก็คือฝุ่นที่เกิดจากทะเลทรายซาฮารา
ฉะนั้น มันถูกหอบไปด้วยลม ที่พัดข้ามมหาสมุทรแอตแลนด์ติก
ในกรณีนี้ มันตกลงมากับฝน บนเกาะอะบาโก ในบาฮามัส
มันไหลท่วมพื้น
และฝังตัวมันลงในหินภายในถ้ำเหล่านี้
และเมื่อเรามองย้อนกลับไปในชั้นหิน เราสามารถพบกับเวลา
เมื่อภูมิอากาศบนโลกแห้งมาก ๆ
และเราสามารถกลับไป เมื่อหลายแสนปี
นักภูมิศาสตร์บรรพชีวินวิทยายังสนใจ
ว่าระดับทะเลเคยอยู่ตรงไหน ในเวลาอื่นบนโลก
ที่เบอร์มิวดา กลุ่มของฉัน และฉันได้ปฏิบัติการ
การดำน้ำด้วยมนุษย์ที่ลึกที่สุด เท่าที่เคยทำกันในบริเวณนั้น
และเรากำลังมองหาสถานที่
ที่ซึ่งระดับทะเล เคยขึ้นมาถึงระดับแนวหาด
หลายร้อยฟุตใต้ระดับในปัจจุยัน
ฉันยังทำงานกับนักบรรพชีวินวิทยา และนักโบราณคดี
ในสถานที่อย่างเม็กซิโก ในบาฮามัส และแม้แต่ในคิวบา
เรากำลังมองหาสิ่งที่เหลืออยู่ทางวัฒนธรรม และร่องรอยของมนุษย์ในถ้ำ
และพวกมันก็บอกเรามากมาย
เกี่ยวกับสถานที่อาศัยแรก ๆ ในบริเวณนี้
แต่โครงการที่ฉันชื่นชอบที่สุด คือเมื่อ 15 ปีก่อน
เมื่อฉันเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มที่สร้าง
แผนที่สามมิติที่แม่นยำของพื้นผิวใต้พื้นดิน เป็นกลุ่มแรก ๆ
อุปกรณ์นี้ ที่ฉันขับเข้าไปในถ้ำ
สร้างแบบจำลองสามมิติขึ้นมา ในระหว่างที่เราขับมัน
เรายังใช้วิทยุความถี่ต่ำมาก ๆ
เพื่อส่งตำแหน่งของเราภายในถ้ำ กลับขึ้นมายังผิวน้ำ
ฉะนั้น ฉันว่ายน้ำอยู่ใต้บ้านเรือน สถานที่ทางธุรกิจ ลานโบลิง และสนามกอล์ฟ
และแม้กระทั่งใต้ร้านอาหารบาบีคิวของซอนนี่
มันค่อนข้างน่าสนใจ และสิ่งที่มันได้สอนฉัน
ก็คือทุกอย่างที่เราทำบนพื้นผิวโลก
จะกลับมาหาเป็นสิ่งที่เราดื่มเข้าไป
โลกที่เต็มไปด้วยน้ำของเรา ไม่ใช่มีแค่แม่น้ำ ลำธาร หรือมหาสมุทร
แต่ยังมีระบบเครือข่ายของน้ำใต้ดิน ที่สานทอเราเอาไว้ด้วยกัน
มันแบ่งปันแหล่งน้ำที่เราได้ใช้ดื่ม
และเมื่อเราสามารถเข้าใจความสัมพันธ์ ระหว่างมนุษย์เรากับน้ำใต้ดิน
และแหล่งน้ำของเราทั้งหมดบนโลก
เราก็จะจัดการกับปัญหา
ที่อาจเป็นปัญหาที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในศตวรรษนี้
ฉะนั้น ฉันไม่เคยได้เป็นนักบินอวกาศ ที่ฉันใฝ่ฝันจะเป็นมาตลอด
แต่อุปกรณ์ทำแผนที่ ที่ออกแบบโดย ดร. บิล สโตน จะทำหน้าที่ดังกล่าว
อันที่จริง มันสร้างภาพด้วยโปรแกรมคอมพิวเตอร์
ตอนนี้มันเป็นหุ่นยนต์อัตโนมัติที่ว่ายน้ำเองได้
เป็นปัญญาประดิษฐ์
และเป้าหมายสูงสุดของมัน ก็คือการไปยังยูโรปา ดวงจันทร์ของดาวพฤหัส
และสำรวจมหาสมุทรภายใต้พื้นผิวดาว ที่มีลักษณะเยือกแข็ง
และมันก็ค่อนข้างนะน่าตื่นเต้นมาก ๆ
(เสียงปรบมือ)