Түүний тэнэг удирдах ухаан ба бурхадтай хийсэн ухаангүй гэрээгээрээ,
Мидас Хаан эртний Фригийн хаант улсыг тэгш бус байдлаар удирдаж байв.
Грекийн домгоор тэрбээр ард түмнийгээ гайхшруулж,
бурхдыг зовоосон зэрлэг удирдагч байсан гэж гардаг.
Мидас өдрийн ихэнхийг өөрийн сүр жавхланд бахдаж,
өөрийгөө болон хайрт охиноо амтат дарс, хоол ундаар зугаацуулж өнгөрөөнө.
Дарс, баяр, зугаа цэнгэлийн бурхан Дионистай дотноссонд
гайхах зүйл байсангүй.
Нэгэн өдөр Мидас сарнайн талбайд нь
цэцгийнх нь үнэрийг дартал архи үнэртүүлсэн Сатирийг олжээ.
Мидас Сатирийг Дионисын дагалдагч нарын нэг гэдгийг мэддэг тул
ордондоо оруулж шараа тайлахыг нь зөвшөөрчээ.
Хааны найрсаг занд уярсан Дионис нэг хүслийг нь биелүүлэхийг зөвшөөрөв.
Мидас эргэн тойрноо шунахай нүдээр ширтлээ.
Тэр дээдийн дээд цэнгэлд амьдардаг ч
ямар ч эрдэнэт чулуу, зөөлөн торго, гоёл чимэглэл хангалттай санагдсангүй.
Түүний амьдралд гялтганах зүйл хомс, түүнд илүү алт хэрэгтэй гэж бодов.
Бурхан түүнд хүрсэн бүхнээ алт болгох чадлыг
Мидасын биед шингээв.
Баярласаар тэрбээр эд хөрөнгө дээрээ очив.
Шүргэх төдийд л түүний ордон хувирч,
чулуун хөшөөнүүд гялалзаж,
хундаганууд гялтганана.
Тэр галзуурсан мэт гэрээрээ гүйн,
алтан шар болтол бүх зүйлээ тэрбээр барилаа.
Удалгүй ордон алтаар шаргалтан,
Мидасын бахдам инээд ханаар нэг цуурайтна.
Хөдөлсөөр ядарч өлссөн Мидас,
саяхан алт болгосон жимсний аяганаасаа усан үзэм авав.
Гэхдээ тэр золтой л шүдээ хугалчихсангүй.
Жимс түүний аманд ороод алт болчхов.
Тэр талхыг шүүрэн авахад гарт нь хүнд оргив.
Бухимдсандаа тэр орондоо хэвтэхэд,
түүний зөөлөн дэр хатуу алт болсныг Мидас анзаарлаа.
Бухимдсандаа орилоход охин нь орж ирлээ.
Гэхдээ Мидас түүнд хүрэхэд хайртай охин нь
нүдэн дээр нь алтан хөшөө болж хувирчээ.
Хийсэн зүйлдээ харамссан Мидас
энэ хүчнээс салгаж өгөхийг бурхдаас гуйлаа.
Тэнэг хааныг харж өрөвдсөн Дионис
Мидаст гараа Пактол голд угаахыг зөвлөв.
Мидас голд гараа дүрэхэд хуруунаас нь алт урсан одлоо.
Мидас гэртээ харихад охин нь эсэн мэнд бөгөөд
бүх зүйл буцаад хэвэндээ орсныг хараад баясжээ.
Уг нь тэр алдаанаасаа сургамж авмаарсан даа.
Гэтэл хэдхэн 7 хоногийн дараа Мидас дуу хөгжим, нарны бурхан Апполог доромжилж
Паныг илүү гоё дуулдаг гэж хэлж өөрийгөө баллав.
Апполо ийм тэнэг юм хэлж байдаг хаан илжгэн чихтэй байж таарна гээд
Мидасын илжгэн чихтэй болгов.
Дахиад л буруу үйлдэлдээ харамссан Мидас
үслэг чихээ олны газар нууж явах болов.
Түүний чихийг ганцхан түүний үсчин харсан бөгөөд
чимээгүй байхаа амлажээ.
Үсчин инээдээ барьж ядан, бусдад хэлэх хүслээ дарсан ч
нууцыг хадгалахад тун хэцүү болжээ.
Нэг өдөр тэр хотоос гарч газар нүх ухаад,
толгойгоо тэр нүхэнд хийгээд
“Мидас хаан илжгэн чихтэй” гэж шивнэв.
Удалгүй үсчний хэлсэн нүхэнд
зэгс цухуйн ургав.
Салхи салхилахад цухуйсан зэгс “Мидас хаан илжгэн чихтэй”
гэх үгийг цуурайтуулан зөөнө.
Тэр дуугаар талбайд байгаа илжигнүүд толгойгоо өргөн,
хүмүүс хааныхаа тухай үгийг хоорондоо шивнэлдэж инээнэ.
Алтан гар, илжгэн чихээрээ танигдсан Мидас бусдын хүндлэлийг хүлээсэнгүй.
Бусад удирдагч нар алдар цуугаа мандуулж, хөшөө сүндэрлүүлж байхад,
хүмүүс түүнийг арай өөрөөр
гялтганасан голын гүнд, Фригийн салхины шивнээнд дурсана.