Nasze mózgi działają na co dzień wydajnie i niezauważalnie.
Łatwo przeoczyć,
jak niezwykłą i trudną rzeczą jest poczucie zdrowego umysłu.
Zdrowy umysł niejako w tle
nieustannie wykonuje szereg arcytrudnych operacji,
które odpowiadają za stan jasności umysłu i poczucie celu.
By pojąć, czym jest zdrowie psychiczne,
a więc i zgłębić jego przeciwieństwo,
pochylić możemy się nad tym,
jakie procesy zachodzą w zakamarkach optymalnie pracującego umysłu.
Przede wszystkim zdrowy umysł to umysł dobierający informacje,
skupiony wokół organu, który przesiewa
spośród tysięcy przypadkowych, strasznych, niepokojących i budzących grozę myśli
te pomysły i odczucia, które powinniśmy czynnie wziąć pod uwagę,
by umożliwić nam skuteczne prowadzenie życia.
Po części oznacza to trzymanie na dystans karzących i krytycznych osądów,
których dźwięk może powtarzać, jacy z nas niegodziwcy i ohydy
długo po tym, jak ich bezpośredniość przestała być jakkolwiek pożyteczna.
Podczas rozmowy o pracę albo w trakcie randki
zdrowy umysł nie podpowiada nam, by słuchać wewnętrznych głosów
uparcie wyrzucających bezwartościowość.
Pozwala rozmawiać ze sobą jak z przyjacielem.
Jednocześnie zdrowy umysł opiera się niesprawiedliwemu porównywaniu.
Nie pozwala, by osiągnięcia innych zwodziły nas z drogi
i ograniczały do goryczy niewystarczalności.
Nie gnębi ciągłymi porównaniami naszej sytuacji do sytuacji ludzi,
których dorastanie i ścieżki życiowe wyglądały inaczej.
Sprawnie działający umysł wie, że bezowocne i okrutne jest szukanie winy
w swojej własnej naturze.