40 વર્ષથી, હું ક્લિનિકલ સામાજિક કાર્યકર રહ્યો છું
અને વિકાસશીલ મનોવિજ્ બની.
અને મારા સહાયક વ્યવસાયોમાં જવા માટે લગભગ કુદરતી લાગતું હતું.
મારા માતા-પિતાએ મને બીજા માટે સારું કરવું શીખવ્યું હતું.
અને તેથી મેં મારી કારકિર્દી સમર્પિત કરી
પરિવારો સાથે કામ કરવા માટે કેટલાક મુશ્કેલ સંજોગોમાં:
ગરીબી, માનસિક બીમારી,
સ્થળાંતર, શરણાર્થીઓ.
અને તે બધા વર્ષોમા, મેં આશા અને આશાવાદ સાથે કામ કર્યું છે.
છેલ્લાં પાંચ વર્ષોમાં, જોકે,
મારી આશા અને મારી આશાવાદ પરીક્ષણ માટે મૂકવામાં આવ્યું છે.
હું ખૂબ જ નિરાશ છું યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સ સરકાર રીતે
આવતા પરિવારોની સારવાર કરી રહ્યા છે અમારી દક્ષિણ સરહદ સુધી,
આશ્રય માટે પૂછવું -
બાળકો સાથે ભયાવહ માતાપિતા, અલ સાલ્વાડોર, ગ્વાટેમાલા અને હોન્ડુરાસથી,
જે ફક્ત સલામતી અને સલામતી માટે તેમના બાળકો લાવવા માંગે છે.
તેઓ કેટલાકમાંથી વિશ્વમાં સૌથી ભયંકર હિંસા ભાગી રહ્યા છે.
તેમના પર ગેંગ દ્વારા હુમલો કરાયો,
હુમલો કરાયો, બળાત્કાર કરાયો, ઘરેલુ કરાયો, ધમકી આપી.
તેઓએ મોતનો સામનો કરવો પડ્યો
અને તેઓ તેમની પોલીસ તરફ ફરી શકતા નથી કારણ કે પોલીસ જટિલ છે,
ભ્રષ્ટ, બિનઅસરકારક.
પછી તેઓ અમારી સરહદ પર પહોંચે છે,
અને અમે તેમને અટકાયત કેન્દ્રોમાં મૂકી દીધા,
જેલો, જાણે કે તેઓ સામાન્ય ગુનેગારો હોય.
2014 માં પાછા, હું કેટલાક પ્રથમ બાળકો અટકાયત કેન્દ્રોમાં મળ્યા
અને હું રડી પડ્યો.
હું પછીથી મારી કારમાં બેઠો અને હું રડ્યો.
કેટલાક ખરાબ જોઈ રહ્યો હતો દુખ હું ક્યારેય જાણતો હોત,
અને હું મારા દેશમાં માનતો હતો તે બધુ જ સામે આવ્યું,
કાયદો શાસન
અને મારા માતાપિતાએ મને બધું શીખવ્યું.
જે રીતે યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સ ઇમિગ્રન્ટ્સને હેન્ડલ કર્યું છે
આપણા દેશમાં આશ્રય શોધતા
છેલ્લાં પાંચ વર્ષમાં -
તે ખોટું છે, ફક્ત ખાલી ખોટું.
આજની રાત ક, હું તમને કહેવા માંગુ છુંકે દેશાગમન અટકાયતમાં બાળકો
ઇજા પહોંચાડી રહી છે.
અને અમે આઘાત પેદા કરી રહ્યા છીએ.
અમે અમેરિકામાં -
ખરેખર, આજે આપણામાંના તે લોકો -
દેશાગમન સંદર્ભે તે જ પૃષ્ઠ પર હોવું જરૂરી નથી.
બધા લોકોની વ્યવસ્થા અમે કેવી રીતે કરીશુ તેના પર અસંમત થઈશું.
જે આપણા દેશમાં આવવા માંગે છે.
સાચું કહું તો,તે મારા માટે વાંધો નથી તમે પ્રજાસત્તાક છો કે લોકશાહી
ઉદાર અથવા રૂઢિચુસ્ત.
મારે સુરક્ષિત સરહદો જોઈએ છે.
હું ખરાબ અભિનેતાઓને પણ બહાર રાખવા માંગું છું.
હું રાષ્ટ્રીય સુરક્ષા ઇચ્છું છું.
અને અલબત્ત, તમારી પાસે તમારા વિચારો હશે તે વિષયો વિશે પણ.
પરંતુ મને લાગે છે કે આપણે સહમત થઈ શકીએ
કે અમેરિકાને નુકસાન ન કરવું જોઈએ.
સરકાર, રાજ્ય, બાળકોને દુખ પહોંચાડવાના વ્યવસાયમાં ન જોઈએ
તે તેમને સુરક્ષિત રાખવું જોઈએ,
પછી ભલે તેઓ જેના બાળકો છે:
તમારા બાળકો, મારા પૌત્રો
અને પરિવારોના બાળકો માત્ર આશ્રય શોધી.
હવે, હું તમને વાર્તા પછીની વાર્તા કહી શકું છું
બાળકો જેણે સાક્ષી આપી છે વિશ્વની કેટલીક ભયંકર હિંસા
અને હવે અટકાયતમાં બેઠા છે.
પરંતુ બે નાના છોકરાઓ મારી સાથે રહ્યા છે આ છેલ્લાં પાંચ વર્ષોમાં.
તેમાંથી એક ડેની હતો.
ડેની સાડા સાત વર્ષનો હતો જ્યારે હું તેમને એક અટકાયત કેન્દ્રમાં મળ્યો હતો
2014 માં પાછા ટેક્સાસના કરનેસ સિટીમાં.
તે તેની માતા સાથે ત્યાં હતો અને તેનો ભાઈ,
અને તેઓ હોન્ડુરાસ ભાગી ગયા હતા.
તમે જાણો છો, ડેની આમાંથી એક બાળકો છે કે તમે તરત પ્રેમ કરો.
તે રમુજી છે, તે નિર્દોષ છે,
તે મોહક અને ખૂબ જ અર્થસભર છે.
અને તે મારા માટે ચિત્રો દોરી રહ્યો છે,
અને તેણે મારામાં દોરેલા એક ચિત્ર રેવોસ લોકોસનો હતો.
રેવોસ લોકોસ: આ નામ છે
કે તેઓ ગેંગને આપી હતી તે શહેરમાં હતો.
મેં ડેનીને કહ્યું,
"ડેની, શું તેમને ખરાબ વ્યક્તિ બનાવે છે?"
ડેનીએ મારી સામે કોયડારૂપ જોયું.
મારો મતલબ, દેખાવ વધુ જેવો હતો,
"તમે ચાવી વગરના છો કે માત્ર મૂર્ખ?"
(હાસ્ય)
તે અંદર ઝૂક્યો અને ફફડાટ બોલી,
"તમે જોતા નથી?
તેઓ સિગારેટ પીવે છે. "
(હાસ્ય)
"અને તેઓ બિઅર પીવે છે."
ડેની, અલબત્ત, શીખ્યા હતા પીવા અને ધૂમ્રપાન કરવાની દુષ્ટતાઓ વિશે.
પછી તેણે કહ્યું"અને તેમની પાસે બંદૂક છે"
એક તસ્વીરમાં,
રેવોસ લોકોસના લાકડીના આંકડા પક્ષીઓ અને લોકો પર શૂટિંગ કરી રહ્યા છે.
ડેનીએ મને તેના કાકાના દિવસ વિશે કહ્યું તે રેવોસ લોકોસ દ્વારા માર્યો ગયો
અને તે તેના ઘરમાંથી કેવી રીતે ભાગ્યો તેના કાકાના ફાર્મહાઉસમાં,
ફક્ત તેના કાકાની મૃતદેહ જોવા માટે,
તેનો ચહેરો ગોળીઓથી બદલાઇ ગયો હતો.
અને ડેનીએ મને કહ્યું કે તેણે તેના કાકાના દાંત જોયા છે તેના માથા પાછળ બહાર આવતા.
તે સમયે તે છ જ હતો.
તે પછી થોડી વાર,
તે રેવોસ લોકોસમાંથી એક નાના ડેનીને ખરાબ રીતે હરાવ્યું,
અને ત્યારે જ તેના માતાપિતાએ કહ્યું,
"અમારે વિદાય લીધી છે અથવા તેઓ આપણને મારી નાખશે. "
તેથી તેઓ બહાર નીકળી ગયા.
પરંતુ ડેનીના પિતા હતા ક્રચવાળા એક પગના અમ્પ્યુટી,
અને તેનાથી કઠોર ભૂપ્રદેશનું સંચાલન કરાયું નહિ
તેથી તેણે તેની પત્નીને કહ્યું,
"મારા વિના જાવ. અમારા છોકરાઓને લઈ જાઓ.
અમારા છોકરાઓને બચાવો. "
તેથી મમ્મી અને છોકરાઓ નીકળી ગયા.
ડેનીએ મને કહ્યું કે તેણે પાછળ જોયું તેના પિતાને વિદાય આપી
થોડી વાર પાછળ જોયું જ્યાં સુધી તે તેના પિતાની દૃષ્ટિ ગુમાવતો ન હતો.
અટકાયતમાં, તેમણે ન હતી તેમના પિતા પાસેથી સાંભળ્યું.
અને તે ખૂબ સંભવ છે કે તેના પિતા રેવોસ લોકોસ દ્વારા માર્યો ગયો,
કારણ કે તેણે ભાગવાનો પ્રયાસ કર્યો.
હું ડેનીને ભૂલી શકતો નથી.
બીજો છોકરો ફર્નાન્ડો હતો.
હવે, ફર્નાન્ડો સમાન અટકાયત કેન્દ્રમાં હતો
ડેની જેટલી જ ઉંમર.
ફર્નાન્ડો મને 24 કલાક વિશે કહેતો હતો તેમણે તેની માતા સાથે એકાંત ગાળ્યા
અટકાયત કેન્દ્રમાં,
ત્યાં મૂકવામાં કારણ કે તેની માતા ભૂખ હડતાલનું નેતૃત્વ કર્યું હતું
અટકાયત કેન્દ્રની માતાઓમાં,
અને હવે તે ક્રેક કરી રહી હતી રક્ષકોના દબાણ હેઠળ,
જે ધમકી આપી રહ્યા હતા તેના અને ફર્નાન્ડો પ્રત્યે ખૂબ અપમાનજનક.
જેમ ફર્નાન્ડો અને હું વાત કરી રહ્યા છીએ નાની ઓફિસમાં,
તેની માતા ફૂટ્યા,
અને તે કહે છે, "તેઓ તમને સાંભળે છે! તેઓ તમને સાંભળી રહ્યા છે. "
અને તેણી તેના હાથ અને ઘૂંટણ પર પડી,
અને તે ટેબલની નીચે જોવા લાગી, બધા ખુરશીઓ હેઠળ .
તેણે ઇલેક્ટ્રિક સોકેટ્સ તરફ જોયું,
ઓરડાના ખૂણા પર,
ફ્લોર, છતનો ખૂણો,
દીવો પર, એર વેન્ટ પર, જોઈ રહ્યો છુપાયેલા માઇક્રોફોન અને કેમેરા માટે
મેં ફર્નાન્ડો જોયો તેમણે તેની માતા સર્પાકાર જોયું
આ પેરાનોઇડ રાજ્યમાં.
મેં તેની આંખોમાં જોયું અને મેં સંપૂર્ણ આતંક જોયો.
છેવટે, કોણ કાળજી લેશે તેમને જો તે ન કરી શકે?
તે ફક્ત તે બે જ હતા. તેઓ માત્ર એક બીજા હતા.
હું તમને વાર્તા પછી વાર્તા કહી શકું,
પરંતુ હું ફર્નાન્ડો ભૂલી નથી.
અને હું તેના વિશે કંઈક જાણું છુંતે કેવો આઘાત છે,
તણાવ અને પ્રતિકૂળતા બાળકોને કરે છે.
તેથી હું ક્લિનિકલ મળી રહ્યો છું એક ક્ષણ માટે તમારી સાથે,
અને હું બનીશ પ્રોફેસર કે હું છું.
લાંબા અને તીવ્ર તાણ હેઠળ,
આઘાત, મુશ્કેલી, મુશ્કેલીઓ,કઠોર પરિસ્થિતિઓ,
વિકાસશીલ મગજને નુકસાન થાય છે,
સાદા અને સરળ.
તેની વાયરિંગ અને તેની સ્થાપત્ય
નુકસાન થયેલ છે.
બાળકનો કુદરતી તાણ પ્રતિભાવ સિસ્ટમ અસરગ્રસ્ત છે.
તે તેના રક્ષણાત્મક પરિબળો થી નબળું પડીયુ.
મગજના પ્રદેશોજે સમજશક્તિ સાથે સંકળાયેલા છે,
બૌદ્ધિક ક્ષમતાઓ,
નિર્ણય, વિશ્વાસ, સ્વ-નિયમન, સામાજીક વ્યવહાર,
નબળા પડી જાય છે, કેટલીકવાર કાયમી ધોરણે.
જે બાળકોના ભવિષ્યને અવરોધે છે.
આપણે તે પણ જાણીએ છીએ કે તાણ હેઠળ,બાળકની રોગપ્રતિકારક શક્તિ દબાવવામાં આવે છે,
તેમને ચેપ માટે સંવેદનશીલ બનાવે છે.
ડાયાબિટીસ જેવી લાંબી બીમારીઓ, અસ્થમા, રક્તવાહિની રોગ,
પુખ્ત વયે તે બાળકોને અનુસરશેઅને સંભવત તેમના જીવનને ટૂંકાવી દો.
માનસિક સ્વાસ્થ્ય સમસ્યાઓ જોડાયેલી છેશરીરના ભંગાણ માટે.
મેં બાળકોને અટકાયતમાં જોયા છે
જે આવર્તક છેઅને દુખદાયક સ્વપ્નો,
રાત્રે ભય
હતાશા અને ચિંતા,
અસંગત પ્રતિક્રિયાઓ,
નિરાશા, આત્મહત્યા વિચારસરણી
અને પોસ્ટ ટ્રોમેટિક સ્ટ્રેસ ડિસઓર્ડર.
અને તેઓ તેમની વર્તણૂકમાં દિલગીરી કરે છે,
11 વર્ષના છોકરાની જેમ
જેણે ફરી પોતાનો પલંગ ભીંજવવા માંડ્યો સતત વર્ષો પછી.
અને આઠ વર્ષની બાળકી જે દબાણ હેઠળ હતી
અને તેણે આગ્રહ કરીયો તેની માતાએ તેને સ્તનપાન કરાવ્યું.
અટકાયત બાળકોને તે જ કરે છે.
હવે, તમે પૂછી શકો છો:
આપણે શું કરીએ?
અમારી સરકારે શું કરવું જોઈએ?
ઠીક છે, હું માત્ર એક માનસિક છું આરોગ્ય વ્યાવસાયિક,
તેથી હું ખરેખર જાણું છું તે વિશે છે બાળકોના આરોગ્ય અને વિકાસ.
પરંતુ મારી પાસે કેટલાક વિચારો છે.
પ્રથમ, આપણે આપણી પ્રથાઓને ફરીથી ઠીક કરવાની જરૂર છે.
આપણે ભય અને વૈમનસ્યને બદલવાની જરૂર છે
સલામતી અને કરુણા સાથે.
આપણે જેલની દિવાલો ફાડી નાખવાની જરૂર છે,
કાંટાળો તાર, પાંજરા દૂર.
જેલ અથવા જેલને બદલે
આપણે વ્યવસ્થિત બનાવવું જોઈએ આશ્રય પ્રક્રિયા કેન્દ્રો,
કેમ્પસ જેવા સમુદાયો
જ્યાં બાળકો અને પરિવારો સાથે રહી શકે છે.
અમે જૂની મોટેલ લઈ શકીએ,જૂની આર્મી બેરેક,
તેમને રિફિટ કરો જેથી બાળકો અને માતાપિતા કૌટુંબિક એકમો તરીકે જીવી શકે છે
કેટલીક સલામતી અને સામાન્યતામાં,
બાળકો આસપાસ ચાલી શકે છે.
આ પ્રક્રિયા કેન્દ્રોમાં,
બાળ ચિકિત્સકો, કુટુંબના ડોકટરો,
દંત ચિકિત્સકો અને નર્સો,
સ્ક્રીનીંગ, પરીક્ષણ,
બાળકોની સારવાર અને ઇમ્યુનાઇઝિંગ,
રેકોર્ડ્સ બનાવે છે જે તેમને અનુસરશે તેમના આગામી તબીબી પ્રદાતાને.
સામાજિક કાર્યકરો સંચાલન કરશે માનસિક આરોગ્ય મૂલ્યાંકન
અને સારવાર પૂરી પાડે છે જેમને તેની જરૂર છે.
તે સામાજિક કાર્યકરો પરિવારોને જોડતા હશે
સેવાઓ કે જેની તેમને જરૂર છે, જ્યાં પણ તેઓ નેતૃત્વ કરી રહ્યા છે.
અને શિક્ષકો ભણાવતા હતા અને પરીક્ષણ બાળકો
અને તેમના શિક્ષણ દસ્તાવેજીકરણ
જેથી આગામી શાળાના શિક્ષકો
તે બાળકોનું શિક્ષણ ચાલુ રાખી શકે છે.
આપણે ઘણું બધું કરી શકીએ છીએઆ પ્રક્રિયા કેન્દ્રોમાં.
ઘણું વધારે.
અને તમે કદાચ વિચારશો,
આ પાઇ-ઇન-ધ-સ્કાય સામગ્રી છે.
તમને દોષ આપી શકતા નથી.
સારું, હું તમને જણાવી દઇશ કે શરણાર્થી કેમ્પસમગ્ર વિશ્વમાં પરિવારો ધરાવે છે
અમારા અટકાયત કેન્દ્રો જેવા,
અને તેમાંથી કેટલાક શરણાર્થી કેમ્પતે યોગ્ય મેળવવામાં આવે છે
આપણા કરતા ઘણા સારા.
સંયુક્ત રાષ્ટ્રએ અહેવાલો જારી કર્યા છે શરણાર્થી શિબિરનું વર્ણન
કે બાળકો રક્ષણ આપે છેઆરોગ્ય અને વિકાસ.
બાળકો અને માતાપિતા કૌટુંબિક એકમોમાં રહે છે
અને પરિવારોના જૂથો સાથે રાખવામાં આવ્યા છે.
માતાપિતાને વર્ક પરમિટ આપવામાં આવે છે જેથી તેઓ કેટલાક પૈસા કમાઈ શકે,
તેઓને ફૂડ વાઉચર આપવામાં આવ્યા છે જેથી તેઓ સ્થાનિક સ્ટોર્સ પર ખરીદી કરી શકે.
માતાઓને સાથે લાવવામાં આવે છે બાળકો માટે સ્વસ્થ ભોજન રાંધવા,
અને બાળકો શાળાએ જાય છે દરરોજ અને શીખવવામાં આવે છે.
પછીથી, શાળા પછી,તેઓ ઘરે જાય છે અને તેઓ બાઇક ચલાવે છે,
મિત્રો સાથે ફરવા, હોમવર્ક કરવું અને વિશ્વનું અન્વેષણ કરો -
બાળ વિકાસ માટે તમામ આવશ્યકતાઓ.
અમે તેને બરાબર મેળવ્યું છે અમારી પાસે તેને યોગ્ય કરવા સંસાધનો છે
આપણને જે જોઈએ તે ઇચ્છાશક્તિ છે અને અમેરિકનોનો આગ્રહ
કે આપણે બાળકો સાથે માનવીની સારવાર કરીએ.
તમે જાણો છો, હું ભૂલી શકતો નથી ડેની અથવા ફર્નાન્ડો.
મને લાગે છે કે તેઓ આજે ક્યાં છે,
અને હું પ્રાર્થના કરું છું તેઓ સ્વસ્થ અને ખુશ છે
તેઓ ફક્ત બે જ છે હું મળ્યા ઘણા બાળકોમાંથી
અને જે હજારો લોકો વિશે આપણે જાણીએ છીએ જેની અટકાયત કરાઈ છે.
મને દુ: ખ થઈ શકે છે
બાળકોને શું થયું છે દ્વારા,
પરંતુ હું તેમના દ્વારા પ્રેરિત છું.
હું રડી શકું છું, જેમ મેં કર્યું હતું,
પરંતુ હું તે બાળકોની તાકાતની પ્રશંસા કરું છું.
તેઓ મારી આશાને જીવંત રાખે છે અને હું જે કામ કરું છું તેનામાં મારો આશાવાદ.
તેથી જ્યારે આપણે અલગ હોઈએ ઇમિગ્રેશન વિશેના અમારા અભિગમ પર,
આપણે બાળકોની સારવાર કરવી જોઈએ ગૌરવ અને આદર સાથે.
આપણે તેમના દ્વારા બરાબર કરવું જોઈએ.
જો આપણે કરીએ,
અમે તે બાળકોને તૈયાર કરી શકીએ છીએ જે યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સમાં રહે છે,
તેમને ઉત્પાદક બનવા માટે તૈયાર કરો, અમારા સમાજના સભ્યો રોકાયેલા.
અને જેઓ તેમના પર પાછા આવશે દેશો સ્વેચ્છાએ કે નહીં
શિક્ષકો બનવા માટે તૈયાર રહેશે,વેપારીઓ, નેતાઓ
તેમના દેશમાં.
અને હું સાથે મળીને આશા રાખું છું તે બધા બાળકો અને માતાપિતા
વિશ્વને જુબાની આપી શકે આપણા દેશની ભલાઈ વિશે
અને આપણા મૂલ્યો.
પરંતુ આપણે તે બરાબર મેળવવું પડશે.
તેથી અમે સહમત થઈ શકીએ ઇમિગ્રેશન પર અસંમત થવું,
પણ હુ આશા રાખીશ કે આપણે એક વસ્તુ પર સહમત થઈશુ
કે આપણામાંથી કોઈ પાછું જોવા માંગતું નથીઆપણા ઇતિહાસમાં આ ક્ષણે,
જ્યારે અમે જાણતા હતા કે અમે લાવી રહ્યા છીએબાળકો પર આજીવન આઘાત,
અને અમે પાછા બેઠા અને કંઇ કર્યું નહીં.
તે બધાની સૌથી મોટી દુર્ઘટના હશે.
આભાર.
(તાળીઓ)