Her tavuk bir zamanlar yumurta,
her meşe ağacı bir palamut,
her kurbağa bir iribaştı.
Buzdolabınızın arka tarafındaki
ekmek parçasının üstündeki küf,
kısa süre önce tek hücreli bir canlıydı.
Hatta siz bir zamanlar
ebeveynlerinizin gözündeki bir parıltıydınız.
Bütün bu organizmaların paylaştığı
ortak ve basit hedef:
Varlıklarını sürdürmek.
Şimdiye kadar keşfettiğimiz
bütün yaşam formları
aynı kuralları, malzemeleri ve mekanizmayı kullanarak hayattalar.
Sadece robotlardan oluşan bir fabrikayı hayal edin.
Bu robotların iki görevi var:
Bir, fabrikanın sürekli çalışmasını sağlamak
ve iki, doğru zaman geldiğinde
tamamen yeni bir fabrika kurmak.
Bunları yapmak için,
kurulum talimatlarına,
hammaddeye,
fazlaca enerjiye,
ne zaman normal, ne zaman hızlıca çalışacağına
ya da ne zaman duracağına dair birkaç kurala
ve bazı döviz kurlarına ihtiyaçları var,
çünkü robotların da maaşa ihtiyacı var.
Her fabrika, bütün olası fabrika planlarının olduğu
yüksek güvenlik ofisine
ve bütün farklı türden robotları üretmek için
bütün talimat setlerine
sahiptir.
Özel robotlar bu talimatların fotokopisini çeker ve daha fazla robotun
bina bloklarına yardım etmesi için gönderir.
Onların iş arkadaşları bu parçaları
daha fazla robota birleştirir,
bunlar da fabrikada
doğru yere götürülür
ve çalışmaya başlamak için gerekli olan araçları verirler.
Her robot merkezi güç fabrikasından
enerji çeker,
bu eğer normal gaz yeterli değilse
hurda malzeme de yakan
normal gaz yakabilen büyük bir fırındır.
Fabrikada bazı alanlar
daha zor çalışma koşullarına sahiptir,
bu yüzden bu alanlar duvarla ayrılmıştır.
Ancak içerideki robotlar
direkt duvarlara gömülü olan
özel kapılarla
fabrikayla en azından haberleşir.
Şimdiye kadar anlamışsınızdır ki
burada hücreden
bahsediyoruz.
Yüksek güvenlikli ofis çekirdek.
Deoksiribonükleik asit veya DNA olarak
planları ve talimatları saklar.
Fotokopi talimatlar RNA'dır.
Robotlar çoğunlukla amino asitlerden yapılan
proteinlerdir.
Ama çoğunlukla özel araçlar kullanırlar,
vitamin ve mineralleri
veya bunlardan türeyenleri.
Fabrika alanları veya fabrikanın kendisinin etrafındaki duvarlar
çoğunlukla lipitlerden yapılır,
yani yağlar.
Çoğu organizmada,
ana yakıt kaynağı şekerdir,
ama gerekirse,
yağlar ve proteinler de bölünerek
fırında yanabilir.
Kapılar zar proteinlerdir,
doğru zamanda çok spesifik malzeme ve bilginin
duvarlardan geçmesine izin verir.
Robot proteinler arasındaki etkileşim
bir çeşit itmeyi gerektirir,
robot minimum ücreti düşünün.
Bu itmeyi gerçekleştirmek için
az fakat hayati para çeşidi
proteinler arasında transfer edilir.
Elektronlar, protonlar, oksijen ve fosfat grupları
ana kimyasal para birimleridir
ve küçük moleküler cüzdanlarda saklanır
veya onları güvende tutacak daha büyük çantalarda.
Bu biyokimyadır,
Çok büyük mücadelelerde
fabrikanın her parçasının hayatınızı düzgünce
gitmesini sağlamak için nasıl alaka kurduğu çalışma.
Belki çok fazla yakıt vardır;
bedeniniz fazlasını glikojen veya yağ olarak biriktirecektir.
Belki de yeteri kadar yoktur;
bedeniniz bu enerji depolarını kullanacaktır.
Belki bir virüs veya bakteri istila etmeye çalışıyordur;
bedeniniz bağışıklık sistemini hareketlendirecektir.
Belki sıcak veya keskin bir şeye dokundunuz;
sinirleriniz durmanızı söyleyecektir.
Belki yeni bir hücre
veya kişi yaratmanın zamanıdır.
İnanılmaz bir biçimde meşe ağaçları, tavuklar, kurbağalar,
siz bile,
basit robot ve fabrika tasarımlarının
aynısını paylaşıyorsunuz,
bunlardan biyokimyacılar çok şey öğrenebilir,
bunların hepsi hakkında,
hep beraber.