هر مرغی یک روز تخم مرغ بوده،
هر درخت بلوطی یک بلوط بوده،
هر قورباغه ای هم روزی یک بچه قورباغه.
اون تکه ی کپک روی اون نون قدیمی
ته یخچالتون،
زمانی نه چندان پیش، تنها یک سلول بود.
حتی شما هم زمانی چیزی نبودید جز یک درخشش
در چشمان والدینتان.
تمام این ارگانیسم ها در یک
هدف اساسی مشترک هستنند:
این که وجود خودشان را تا همیشه بقا بخشند.
تمام گونه های حیات که تابحال کشف شده اند
به بقا خود بوسیله قوانین،
مواد و مکانیزم مشابه و اساسی ادامه می دهند.
یک کارخانه پر از ربات ها را تصور کنید.
این ربات ها دو ماموریت دارند:
اول اینکه کارخانه را در حال کار نگه دارند،
و دوم اینکه، در زمان مناسب،
یک کارخانه کاملا جدید دیگر را بسازند.
برای انجام این کار ها،
آن ها احتیاج به دستور العمل ساخت،
مواد اولیه،
مقدار زیادی انرژی،
قوانینی درباره ی اینکه کی باسرعت معمولی کار کرد،
و کی با سرعت زیاد،
و یا کی کار نکرد،
و مقداری تبادل پول
چون حتی ربات ها هم احتیاج به حقوق دارند.
هر کارخانه یک دفتر محافظت شده پر از نقشه های ساخت دارد
برای ساخت هر جای کارخانه
و دستورالعمل های کامل
برای ساخت انواع رباتی که
یک کارخانه ممکن است به آن ها احتیاج داشته باشد.
ربات های مخصوصی این دستورالعمل ها را کپی می کنند
و آن ها را ارسال می کنند
تا برای ساخت قطعات ربات های بیشتر استفاده شوند.
همکاران آن ها این قطعات را سر هم می کنند
تا ربات های بیشتری بسازند،
که بعدا به جای درست
در کارخانه منتقل می شوند
و به آن ها لوازم لازم برای شروع کار داده می شود.
هر رباتی انرژی خود را از
نیروگاه انرژی مرکزی می گیرد،
یک کوره ی بزرگ که می تواند سوخت معمولی بسوزاند
اما قابلیت سوزاندن مواد قراضه را هم دارد
در صورتی که سوخت معمولی کافی موجود نباشد.
مناطق خاصی از کارخانه
محیط کار خشن تری دارند،
بنابرین این محیط ها توسط دیوار محصور شده اند.
ولی ربات های درون آن ها می توانند از طریق
دریچه های خاصی با
بقیه کارخانه ارتباط برقرار کنند
دریچه هایی که مستقیما درون دیوارها قرار دارند.
و همونطور که شما احتمالا حدس زدید
چیزی که ما دربارش اینجا توضیح دادیم
یک سلول هست.
اتاق محافظت شده هسته است.
هسته دستورالعمل ها و نقشه ها رو
به صورت دزوکسی ریبو نوکلئیک اسید، یا دی.ان.ای. ذخیره می کند.
دستورالعمل های کپی شده آر.ان.ای. هستند.
خود ربات ها اکثرا پروتئین ها هستند
که از آمینو اسیدها درست شده اند،
ولی آن ها به طور معمول از ابزار خاصی استفاده می کنند
که معمولا از ویتامین ها
و مواد معدنی گرفته شده اند یا خود آن ها هستند.
دیوار ها بین مناطق کارخانه
و دور خود کارخانه
اکثرا از لیپیدها ساخته شده اند،
چربی های ای.کی.ای. .
در اکثر ارگانیسم ها،
منبع اولیه سوخت قند ها هستند،
ولی در مواقع نیاز،
چربی ها و پروتوین ها می توانند شکسته شوند
و در کوره به عنوان سوخت استفاده شوند.
دریچه ها پروتئین های غشا اند
که به مواد و اطلاعات خاصی اجازه
عبور از دیوار در زمان درست را می دهند.
بسیاری از تعاملات بین پروتئین ها احتیاج
به یک جور هل دارد،
به عنوان حداقل حقوق ربات بهش نگاه کنید.
یکسری شکل های کوچک ولی مهم پول
بین پروتئین ها جابجا می شود
که باعث این هل شود.
الکترون ها، پروتون ها، اکسیژن و گروه های فسفات
اصلی ترین پول های شیمیایی اند،
و در کیف پول های ملکولی کوچکی نگه داشته می شوند
یا در کیف های حمل ونقل بزرگتر برای اینکه امن بمانند.
این بیوشیمی است،
مطالعه اینکه هرقسمت از کارخانه چگونه
کار می کند تا حیات به طور معمولی ادامه یابد
حتی در مواجه با چالش های بزرگ.
شاید سوخت زیادی موجود باشد؛
بدن شما آن را به صورت گلیکوژن یا چربی ذخیره می کند.
شاید هم انرژی کافی موجود نباشد؛
بدن شما از ذخیره های خود استفاده می کند.
شاید یک ویروس یا باکتری بخواهد بدنتان را فتح کند؛
بدن شما سیستم ایمنی را بسیج می کند.
شاید شما چیز داغ یا تیزی را لمس کرده باشید؛
سیستم عصبی شما خبر را می رساند تا از آن دور شوید.
شاید موقع تولید یک سلول جدید باشد
یا یک فرد جدید.
به صورت شگفت انگیزی، درختان بلوط، مرغ ها،قورباغه ها،
و،بله، حتی شما
در بسیاری از ربات ها و
طرح های اساسی کارخانه مشابه اید
چیز هایی که بیوشیمیست ها می توانند بسیاری از چیز ها را
در باره تک تک آن ها بیاموزند
همه در یک زمان.