Zihninizi açmak için buradayım.
Bu fil resmiyle ortak ne yönüm var kim tahmin edebilir?
Gözleri, kulakları ya da duruşu mu?
Bu fil resmi ile bağlantı kurarak vermek istediğim asıl mesaj
öğrenme güçlüğü olan bir çocuktur.
Çoğu insan renkleri ve desenleri görüyor
fakat anlatmak istediğim
öğrenme güçlüğü olan bir çocuğun hayata karşı tepkisi ya da nasıl düşündüğüdür.
Dikkat eksikliği bozukluğu yani DEB,
teknik olarak doğduğumdan beri var
fakat ben 9 yaşındayken tam teşhis konuldu.
Şimdi ele aldığımız esas konu
'mükemmel öğrenci' fikriyle kalıplaştırılmış
günümüzde sınıflarda öğrenme güçlüğü çeken çocuklar.
Benim fikrime göre 'mükemmel' sınıflara katılmak
veya ödev yapmakla ilgili değil,
çünkü mükemmel diye bir şey yoktur.
(Gülüşmeler)
Yedi Amerikalı'dan birinde bir tür öğrenme güçlüğü olduğu belirtiliyor.
Gerçekler gerçektir.
fakat söylemeye çalıştığım şey gerçeklerden daha fazlası,
bu da yaratıcılığı destekler.
Yaratıcılık yani sanat, yemek pişirmek, dans, tiyatro ve birçok şey.
Fark ettiğim şey ,
Öğrenme güçlüğü olan çocuklardan fiziksel olarak olmasa da
zihinsel olarak yaratıcılık sızıyor.
Toplum olarak öğrenme güçlüğü çeken çocukları düzeltmeye çalışmamalıyız.
Toplum olarak, aksine onları desteklemeliyiz.
Yaratıcılık yeteneğine yönelen insanların hayatı daha mutlu yaşadıkları
bilimsel olarak kanıtlanmıştır.
Öğrenme güçlüğü olan çocuklarda yaratıcılık ortaya çıkmak ister.
Fakat onlar gerçek kimliklerini kavramayı sağlayan uygun anlayışa veya öğretime
hiçbir zaman sahip olmadılar.
Eğer sizin içinde uygunsa,
biraz kendimden bahsedeceğim.
Bir alkış alabilir miyim, lütfen?
(Alkış)
Şimdi, ACT'mden elde ettiğim her şey bu.
Biraz az 19 .
Çünkü 'ortalama' 21 ya da üstü bir puana sahip olmalısınız.
Bu yüzden ben ortalamanın altındayım.
Tıpkı filin renkleri, desenleri ve eğrileri gibiyim
sadece tek bir şeyle ifade edilemem.
Her zaman ACT puanım hakkında yalan söyledim.
Farkına vardığım yeteneklerimden neden korkuyorum ki?
O fil benimle ilgili bir puanlamanın yapabileceğinden daha fazla şey anlatıyor.
Ben zavallı bir son sınıf öğrencisiyim
ama bu fil gelecek yıl DePaul Üniversite'sine gidiyor olacak.
(Alkış)
DePaul, Harvard kadar değil ama benim için bir Harvard.
Çünkü biliyorum ki hayatımızdaki başarılar bir puandan ibaret değil.
Hayattaki başarılarımı kendim belirlerim.
(Alkış)
Zaman, pek çok yönden değişti.
Çocuk eğitimlerinde kalıpların dışında düşünmemiz gerekiyor.
Genç neslin sınıflarını bir odadan ziyade bir harita olarak görmesi lazım
Öğretmenler, farklı öğrenen çocukları da kutlamalı, hatalarını desteklemeli
başarısızlıklarında onları cesaretlendirmelidir.
Gerçekten öğrenmenin tek yolu bu.
Yaratıcılık geleceğimizde .
Siz ona karşı açık mısınız?
Çok teşekkür ederim.