ลองนึกถึงสถานการณ์ น่าเศร้าที่คุ้นเคยนี้
หลายเดือนก่อน โรคติดเชื้อไวรัส ทางเดินหายใจที่อาจอันตรายถึงชีวิต
ได้แพร่ระบาดในมนุษย์เป็นครั้งแรก
จากนั้นก็แพร่ระบาดอย่างรวดเร็ว เกินกว่าที่มาตรการทางสาธารณสุข
จะรับมือได้
ตอนนี้องค์การอนามัยโลก ได้ประกาศภาวะโรคระบาด
ซึ่งหมายความว่าไวรัสได้กระจายตัวไปทั่วโลก
ยอดผู้เสียชีวิตเริ่มสูงขึ้น และทุกคนต่างถามคำถามเดียวกัน
เมื่อไรโรคระบาดจะจบสิ้น?
องค์การอนามัยโลกน่าจะประกาศสิ้นสุดการระบาด
เมื่อสามารถควบคุมการแพร่ระบาดได้เกือบหมด
และเมื่ออัตราการติดเชื้อลดลง อย่างเห็นได้ชัดทั่วโลก
แต่มันจะเกิดขึ้นได้เมื่อไหร่นั้น ขึ้นอยู่ กับว่ารัฐบาลทั่วโลกจะทำอย่างไรต่อไป
พวกเขามีทางเลือกสามทาง
รีบดำเนินการ, ยื้อเวลาและสร้างวัคซีน, หรือร่วมมือกันสู้กับมัน
ทางเลือกที่หนึ่งเหมือนจะดีที่สุด และอาจจะไม่ใช่ทางเลือกที่คุณคิด
ทางเลือกที่หนึ่ง รัฐบาลและสังคม ไม่ทำอะไรเพื่อหยุดยั้งการแพร่ระบาด
และปล่อยให้เกิดการติดเชื้ออย่างรวดเร็ว
เมื่อไม่มีเวลาที่จะศึกษาไวรัสนี้
แพทย์รู้วิธีรักษาคนไข้น้อยมาก
และโรงพยาบาลมีจำนวนคนไข้ เต็มอัตราที่ัรับได้แทบจะทันที
มีผู้เสียชีวิตหลายล้านถึงร้อยล้านคน
ทั้งที่เกิดจากการติดเชื้อ และความล้มเหลวของระบบสาธารณสุข
ไม่นานผู้คนจำนวนมากจะติดเชื้อ
และถ้าไม่เสียชีวิต ก็จะอยู่รอด โดยการสร้างภูมิคุ้มกันให้ตัวเอง
ณ จุดนี้ภูมิคุ้มกันระดับชุมชนจะเกิดขึ้น
ซึ่งไวรัสจะไม่สามารถแพร่กระจายต่อไปได้
และการระบาดก็จะหยุดลง ในเวลาอันสั้น
แต่มีอีกวิธีที่จะสร้าง ภูมิคุ้มกันระดับชุมชน
โดยปราศจากการเสียชีวิตจำนวนมาก
เรามาย้อนเวลากลับไปตอนที่ องค์การอนามัยโลกประกาศภาวะโรคระบาด
ครั้งนี้ รัฐบาลและชุมชนทั่วโลก
ชะลอการแพร่ระบาดของไวรัส เพื่อให้หน่วยงานวิจัยได้มีเวลา
ในการสร้างวัคซีน
พวกเขาซื้อเวลาอันมีค่านี้ด้วยกลยุทธ์ที่ มีตั้งแต่การตรวจอย่างแพร่หลาย
เพื่อหาคนที่เป็นพาหะ
กักตัวผู้ที่ติดเชื้อ และผู้สัมผัสใกล้ชิด
และการเว้นระยะห่างระหว่างกัน
แม้จะมีมาตรการเหล่านี้ ไวรัสก็ยังคงค่อยๆแพร่ไปเรื่อยๆ
นำไปสู่การเสียชีวิตนับร้อยนับพันคน
เมืองบางแห่งควบคุมการระบาดได้ และกลับไปใช้ชีวิตตามปกติ
แต่ดันพบกับการระบาดซ้ำ
และต้องกลับมาเว้นระยะห่าง เมื่อเจอกับผู้ป่วยใหม่
ในไม่กี่ปี
วัคซีนตัวหนึ่งหรือหลายตัว จะมีใช้อย่างกว้างขวางและอาจจะฟรี
ด้วยความพยายามจากทั่วโลก
เมื่อประชากรประมาณ 40-90% ได้รับวัคซีน
ซึ่งจำนวนประชากรที่แน่นอนขึ้นอยู่กับไวรัส
ภูมิคุ้มกันระดับชุมชนจะเกิดขึ้น และการแพร่ระบาดก็จะจบลง
เรามาย้อนเวลากลับไปกันอีกครั้ง เพื่อดูกลยุทธ์สุดท้าย
ร่วมมือกันสู้
หลักการก็คือการหยุดเชื้อในทุกที่อย่างทันที
ด้วยการกักตัว การเว้นระยะห่าง และการจำกัดการเดินทาง
ปัจจัยสำคัญคือการตอบโต้ที่ประสานกัน
โดยปกติในภาวะแพร่ระบาด เมื่อประเทศนึงกำลังถึงจุดวิกฤต
อีกประเทศอาจพึ่งเจอผู้ป่วยรายแรกก็ได้
แทนที่ผู้นำทุกคนจะตอบโต้กับสิ่งที่เกิดขึ้น ในเขตอำนาจของตัวเอง
ทุกคนควรจะทำเหมือนโลกของเรา เป็นระบบขนาดยักษ์ที่เชื่อมต่อกัน
ถ้าร่วมมือกันอย่างดีแล้ว การระบาดอาจจบลงในเวลาไม่กี่เดือน
ด้วยจำนวนผู้เสียชีวิตเพียงเล็กน้อย
แต่ยกเว้นว่าไวรัสจะถูกกำจัดจนหมดสิ้น ซึ่งมีความเป็นไปได้ต่ำมาก
ความเสี่ยงที่ไวรัสจะกลับมา แพร่ระบาดอีกก็ยังมีอยู่
และปัจจัยอย่างการที่สัตว์เป็นพาหะนำเชื้อ
อาจทำลายสิ่งที่เราพยายามทำมาทั้งหมด
แล้ววิธีไหนกันล่ะ ที่ดีที่สุดในการขจัด โรคติดต่อทางเดินหายใจที่อันตรายถึงตายนี้
การรีบดำเนินการเป็นการแก้ปัญหาที่รวดเร็ว แต่นั่นอาจกลายเป็นหายนะทั่วโลก
และอาจไม่ได้ผลเลย ถ้าคนสามารถติดเชื้อซ้ำได้
การกำจัดไวรัสโดยการประสานงานกันอย่างเดียว ก็ดูน่าสนใจจากความเร็วของมัน
แต่จะทำได้ก็ต่อเมื่อมีการร่วมมือกัน อย่างแท้จริงทั่วโลก ซึ่งแทบจะเป็นไปไม่ได้
และนั่นทำให้การฉีดวัคซีน ประกอบกับการ ร่วมมือกันให้มากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้
ถือเป็นผู้ชนะ
มันเป็นทางเลือกที่ช้า มั่นคง และได้รับการพิสูจน์แล้วในการแข่งขันนี้
แม้ว่าการระบาดจะสิ้นสุดลง อย่างเป็นทางการก่อนที่วัคซีนจะพร้อม
ไวรัสก็อาจจะกลับมาตามฤดูกาล ซึ่งวัคซีนก็จะคอยปกป้องผู้คนต่อไป
และถึงมันอาจจะใช้เวลาเป็นปีในการผลิต
ชีวิตที่หยุดชะงักของผู้คนส่วนใหญ่ จะไม่จำเป็นต้องเป็นแบบนั้นไปตลอด
ความก้าวหน้าในการรักษาและการป้องกันโรค
สามารถทำให้ไวรัสอันตรายน้อยลงไปอย่างมาก
และทำให้มีมาตรการยับยั้งที่เข้มงวดน้อยลง
จงแกร่งไว้ การแพร่ระบาดจะสิ้นสุดลง
วีรกรรมของมันจะคงอยู่เป็นเวลานาน แต่มันก็ไม่ได้แย่ไปซะทั้งหมด
ความก้าวหน้า บริการสังคม และระบบที่เราได้พัฒนาขึ้น
สามารถใช้พาทุกคนไปสู่สิ่งที่ดีกว่า
และถ้าเรานำความสำเร็จมาเป็นแรงบันดาลใจ
และเรียนรู้จากข้อผิดพลาด
เราก็จะสามารถควบคุมโรคระบาด ที่จะเกิดขึ้นในครั้งต่อไปได้
ขนาดที่ลูกหลานของเรา จะไม่รู้แม้แต่ชื่อของมัน