To jest kolejna taka noc, kiedy nie mogę spać.
Mówili, żeby kawy nie pić po nocach...
„A co jeśli trzeba podjąć ważną decyzję, a jest się w strapieniu?”
To jest pytanie o rozeznawanie duchowe.
Parę razy w internetach mówiłem o regułach Ignacego o podejmowaniu decyzji
i tam jest taka podstawowa rzecz... no ale właśnie...
Żeby nie wróżyć z fusów, żeby nie opowiadać głupot...
Są takie dwa stany: jeden to pocieszenie - jestem nastawiony na Boga,
chętnie się modlę, podejmuję duchowe wyzwania, rzeczy.
Drugi, zupełnie przeciwny, odpycha mnie od modlitwy,
mam niechęć do modlitwy, chcę rezygnować z tego wszystkiego.
Co Ignacy mówi? Przeczytamy z tej wyjątkowej księgi.
„W czasie strapienia nigdy nie robić żadnej zmiany,
ale mocno i wytrwale stać przy postanowieniach i przy decyzji,
w jakiej się trwało w dniu poprzedzającym strapienie
albo przy decyzji, którą się miało podczas poprzedniego pocieszenia.
Bo jak w pocieszeniu prowadzi nas i doradza nam Duch dobry,
tak w strapieniu duch zły,
a przy jego radach nie możemy wejść na drogę dobrze wiodącą do celu".
Właściwie nie jest tak, że Ignacy mówi, żeby w strapieniu nie podejmować decyzji.
To wynika pośrednio z tego.
On mówi, żeby w czasie strapienia nigdy nie robić żadnej zmiany.
O co tutaj chodzi?
Często jest tak, że jak się podejmie w czasie pocieszenia jakąś dobrą decyzję,
to później przychodzi moment sprawdzenia, trochę kuszenia.
Tak jest też w Ewangelii, u Jezusa.
Jezus jest ochrzczony i zaraz potem
- od tego momentu się zaczyna Jego publiczna działalność -
idzie na pustynię, gdzie jest kuszony.
To się jakoś tak powtarza.
Decyduję się na podjęcie czegoś dobrego w stanie pocieszenia,
a potem mam takie nieeeeee.
Ignacy mówi, żeby czegoś takiego nie zrobić,
nie zmienić decyzji w czasie strapienia.
Ktoś rozeznał w pocieszeniu: „Wstąpię do zakonu jezuitów!”.
Przychodzi strapienie - i mówi:
„Nie, sobie to zmienię, jakoś tak lżej... do dominikanów wstąpię".
A Ignacy mówi: nie rób tego.
Trwaj przy tym, co było w pocieszeniu.
Co jeśli jestem w strapieniu, a muszę podjąć decyzję?
Pierwsza rzecz jest taka: strapienie najczęściej wynika...
Są 3 przyczyny strapienia, ale 95% wchodzenia w strapienie
to jest zaniedbanie modlitwy i obowiązków stanu, w którym jestem,
obowiązków małżeństwa, kapłaństwa, zakonnych.
Co trzeba zrobić, żeby wybić się z tego strapienia?
Ignacy mówi: „więcej się módl, więcej pokutuj
i bardziej przykładaj się do rzeczy, które są twoimi obowiązkami".
Strapienie czy kryzys wynikający z tego, że mi tu w małżeństwie niedobrze,
mi tu w tym życiu jako ksiądz niedobrze - pierwsze, co Ignacy mówi, to:
bardziej gorliwie się do tego przykładaj i więcej się módl.
Wtedy jest szansa, że wyjdziesz ze strapienia.
Ja bym takie coś podpowiedział.
Jeśli jest taka sytuacja, że muszę podejmować decyzję,
to trzeba zadbać o to, żeby wylecieć ze strapienia,
czyli więcej się modlić,
gorliwiej przykładać się do tego, co powinienem robić,
jak najmocniej zaangażować serce w to, co robię, i w modlitwę.
Wtedy ja bym liczył, że ten stan strapienia się skończy
wtedy w pocieszenie wejdę.
Bo wszystko opiera się o moją modlitwę.
Właściwie tak, wszystko opiera się o moją modlitwę.
Zapraszam do subskrypcji, żeby ten kanał nie był byle jaki,
takie pierdu pierdu w internecie,
tylko żeby nas było wiele, dużo, jak najwięcej.
Zadawajcie pytania pod filmikiem.
Dobrej nocy.