ผมมาที่นี่เพื่อพูดคุยกับคุณเกี่ยวกับ วิธีการใหม่ในการสื่อสารมวลชน
บางคนเรียกว่า "การสื่อสารมวลชนพลเมือง"
คนอื่นเรียกว่า "วารสารศาสตร์แบบร่วมมือกัน"
แต่จริงๆ มีความหมายแบบนี้: สำหรับ นักสื่อสารมวลชนอย่างพวกผม
หมายถึงการยอมรับว่า คุณไม่สามารถรู้ได้ทุกอย่าง
และช่วยให้คนอื่นๆ ใช้เทคโนโลยี
เป็นหูเป็นตาให้คุณ
และสำหรับคนแบบคุณ สำหรับสมาชิก คนอื่นๆ ของสาธารณชน
อาจหมายถึงไม่เพียงแค่เป็น ผู้บริโภคข่าวในเชิงรับ
แต่ยังร่วมสร้างข่าวอีกด้วย
และผมเชื่อว่า นี่อาจเป็น กระบวนการที่สร้างพลังจริง ๆ
สามารถช่วยให้คนธรรมดาสามารถ ทำให้องค์กรที่มีอำนาจต้องมีความพร้อมรับผิด
ดังนั้น ผมจะอธิบายเรื่องนี้กับคุณ ในวันนี้ด้วยคดีสองคดี
เรื่องราวสองเรื่องที่ผมได้สืบสวน
และทั้งสองคดีเกี่ยวข้องกับการเสียชีวิต ที่เป็นที่ถกเถียง
และในทั้งสองคดี เจ้าหน้าที่ได้ออกรายงานฉบับเป็นทางการ
ซึ่งค่อนข้างทำให้เข้าใจผิด
เราสามารถบอกความจริงทางเลือกได้ ด้วยการใช้เทคโนโลยีใหม่ ๆ
ใช้สื่อสังคมออนไลน์ โดยเฉพาะทวิตเตอร์
โดยพื้นฐานแล้ว สิ่งที่ผมพูดถึงในที่นี้คือ การสื่อสารมวลชนของพลเมือง
ดังนั้น ในคดีแรก
นี่คือ เอียน โทมิลสัน ชายที่อยู่ข้างหน้า
เป็นผู้จัดจำหน่ายหนังสือพิมพ์จากลอนดอน
เมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2552 เขาเสียชีวิตในการประท้วง G20 ในกรุงลอนดอน
ทีนี้ เขาไม่ได้เป็นผู้ประท้วง แม้ว่าจะเคยเป็น
เขาพยายามที่จะหาทาง กลับบ้านจากที่ทำงาน
ผ่านกลุ่มผู้เดินขบวน
แต่เขากลับไม่ถึงบ้าน
มีผู้ชายคนหนึ่งด้านหลังเขา
อย่างที่คุณเห็น คนที่อยู่ข้างหลัง มีหน้ากากไหมพรมปกคลุมหน้า
และในความเป็นจริง เขาไม่ได้แสดง บัตรประจำตัว
แต่ตอนนี้ผมสามารถบอกได้แล้วว่า เขาคือไซมอน ฮาร์วูด
เจ้าหน้าที่ตำรวจสังกัดกองกำลัง ตำรวจนครบาลกรุงลอนดอน
ในความเป็นจริง เขาอยู่หน่วยสนับสนุนชั้นสูง
แล้ว สักครู่หลังจากที่ภาพนี้ถูกถ่าย ฮาร์วูดตีโทมิลสันด้วยกระบอง
และผลักเขาลงไปที่พื้น
และโทมิลสันเสียชีวิตในช่วงเวลาต่อมา
แต่นั่นไม่ใช่เรื่องที่ตำรวจ ต้องการให้เราบอก
ในขั้นต้น ผ่านแถลงการณ์อย่างเป็น ทางการและการบรรยายสรุปปิดคดี
พวกเขาแถลงว่า เอียน โทมิลสัน เสียชีวิตจากสาเหตุตามธรรมชาติ
เจ้าหน้าที่กล่าวว่า ไม่ได้มีการถูกเนื้อต้องตัวกับตำรวจ
ไม่มีร่องรอยบนร่างกายของเขา
อันที่เป็นจริง พวกเขาแถลงว่า เมื่อตำรวจพยายามจะกู้ชีพเขา
ตำรวจพยาบาลถูกขัดขวางไม่ให้ สามารถทำงานได้
เพราะผู้ประท้วงกำลังขว้างปาสิ่งของใส่ตำรวจ ซึ่งเชื่อว่าเป็นขวด
และเพราะเหตุนั้นเรื่องจึงมีจุดจบเช่นนี้
ผมแสดงสไลด์นี้
เพราะนี่เป็นหนังสือพิมพ์ที่ เอียน โทมิลสันขายอยู่
เป็นเวลา 20 ปีในชีวิตของเขา
และหากจะมีสำนักข่าวไหนที่จะต้อง
วิเคราะห์เรื่องราวที่เกิดขึ้น ด้วยวิธีทางนิติวิทยาศาสตร์อย่างเหมาะสม
นั่นก็คือหนังสือพิมพ์อีฟนิง สแตนดาร์ด
แต่ก็เหมือนสำนักข่าวอื่น ๆ รวมทั้งของผมด้วย อีฟนิง สแตนดาร์ด
เข้าใจเหตุการณ์ผิดไป เนื่องจาก แถลงการณ์ของทางตำรวจ
แต่คุณสามารถดูได้ที่นี่
ขวดที่สันนิษฐานว่าจะโยนไปที่ตำรวจ
กลายเป็นอิฐ
ตอนที่หนังสือพิมพ์ฉบับนี้ตีพิมพ์
ดังนั้นเราจึงสงสัย
และเราอยากจะดูว่ามีเรื่องอะไรมากกว่านี้ไหม
เราต้องการหาผู้ประท้วงที่คุณเห็นในภาพ
แต่แน่นอน พวกเขาได้หายตัวไป เมื่อถึงเวลาที่เราเริ่มสืบสวน
แล้วคุณจะหาพยานได้อย่างไร
สำหรับผม ตรงนี้หละที่น่าสนใจจริงๆ
เราหันมาใช้อินเทอร์เน็ต
นี่คือทวิตเตอร์ คุณเคยได้ยิน เรื่องนี้กันมากในวันนี้
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง สำหรับผม เมื่อผมเริ่มสืบสวนคดีนี้
ผมไม่เคยใช้ทวิตเตอร์มาก่อนเลย ผมเปิดบัญชีไปเมื่อสองวันก่อนหน้า
ผมพบว่าทวิตเตอร์เป็นเว็บไซต์ แบบไมโครบล็อกกิ้ง
ช่วยให้ผมสามารถส่งข้อความ สั้นๆ ได้ 140 ตัวอักษร
นอกจากนี้ มีเครื่องมือค้นหาที่น่าอัศจรรย์
แต่นี่เป็นเวทีทางสังคม ที่ผู้คนต่างมารวมตัวกัน
โดยมีแรงจูงใจร่วมกัน
และในกรณีนี้ โดยปราศจากอิทธิพลจากนักสื่อมวลชน
ผู้คนกำลังตั้งคำถามว่า เกิดอะไรขึ้น กับเอียน โทมิลสัน
ในช่วง 30 นาทีสุดท้ายของชีวิต
คนสองคนนี้
พวกเขาไปช่วยเอียน โทมิลสัน หลังจากที่เขาล้มลง
พวกเขาโทรเรียกรถพยาบาล
พวกเขาไม่เห็นขวดใดๆ พวกเขาไม่เห็นอิฐใดๆ
ดังนั้น พวกเขาจึงกังวลว่าเรื่องนี้ ไม่ได้เป็นไปตามที่
ตำรวจกล่าวอ้าง
และอีกครั้ง ผ่านทางสื่อสังคมออนไลน์ พวกเราเริ่มขอความร่วมมือ
บุคคลที่มีข้อมูลเช่นนี้: ภาพถ่าย หลักฐาน
ตอนนี้ ยังไม่ปรากฎหลักฐานว่า เอียน โทมิลสันถูกทำร้าย
แต่ดูเหมือนว่าเขาจะอยู่ในภาวะวิกฤติ
เขาเมารึ เขาล้มลงรึ
นี่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเจ้าหน้าที่ตำรวจ ที่อยู่ข้างๆ เขาหรือไม่
ที่นี่ เขาดูเหมือนจะพูดคุยกับตำรวจ
สำหรับเราแล้ว เรื่องนี้ก็เพียงพอที่จะ จูงใจให้ตรวจสอบลึกลงไปอีก
ผลลัพธ์ได้แสดงให้เห็นในตัวมันเองแล้วว่า
สิ่งมหัศจรรย์ที่สุดหนึ่งอย่าง เกี่ยวกับอินเทอร์เน็ตคือ
ข้อมูลที่ผู้คนส่งออกไป เปิดให้ทุกคนเข้าถึงได้
อย่างที่พวกเราทุกคนก็รู้
นั่นไม่ใช่แต่สำหรับนักข่าวพลเมือง
หรือสำหรับคนที่ส่งข้อความ ทางเฟสบุ๊ค หรือทวิตเตอร์
แต่สำหรับตัวนักสื่อมวลชนเองด้วย
คนอย่างผม
ตราบเท่าที่ข่าวของคุณเป็น แบบไม่จ่ายเงิน
ทุกคนสามารถเข้าถึงได้
และเรื่องราวเช่นนี้
ที่ตั้งคำถามต่อความจริงด้านที่เป็นทางการ
ที่มีแววชวนให้สงสัย
เปิดโอกาสให้ผู้คนได้ตระหนักว่า เราตั้งคำถามต่อตัวเอง
พวกเขาเป็นแม่เหล็กในโลกออนไลน์
บุคคลที่มีข้อมูลที่สามารถช่วยเรา ถูกถึงดูดเข้ามาหาเรา
ด้วยแรงดึงดูดบางอย่าง
และหลังจากหกวัน เราได้ติดตาม พยานประมาณ 20 คน
เราได้ทำตำแหน่งไว้ที่นี่ บนแผนที่
นี่คือฉากของความตายของ Ian Tomlinson
ธนาคารแห่งประเทศอังกฤษ ในกรุงลอนดอน
และพยานแต่ละเหล่านี้ ที่เราปักหมุดไว้บนแผนที่
คุณสามารถคลิกที่จุดเล็กๆ เหล่านี้
และคุณสามารถได้ยินคำบอกเล่าของพวกเขา
ดูรูปถ่ายของพวกเขา
และในบางครั้ง ดูภาพวิดีโอ ของพวกเขาเช่นกัน
แต่ถึงกระนั้น ในขั้นตอนนี้
เมื่อพยานบอกเราว่า พวกเขาเเห็น ตำรวจทำร้ายเอียน โทมิลสัน
ก่อนที่เขาจะเสียชีวิต
ตำรวจก็ปฏิเสธที่จะยอมรับเรื่องนี้
ไม่มีการสอบสวนอย่างเป็นทางการ เกี่ยวกับความตายของเขา
แล้วบางอย่างก็เปลี่ยนไป
ผมได้รับอีเมลจากผู้จัดการกองทุนเพื่อ การลงทุนในนิวยอร์ก
ในวันที่เอียน โทมิลสันเสียชีวิต เขาเคยอยู่ในกรุงลอนดอนเพื่อติดต่อธุรกิจ
และเขาก็เอากล้องดิจิทัลออกมา
และเขาก็บันทึกสิ่งนี้
(วิดีโอ) ผู้บรรยาย: นี่คือ กลุ่มผู้ชุมนุมประท้วง G20
ในวันที่ 1 เมษายน เวลา 19.20 น.
พวกเขาอยู่ที่คอร์นฮิล ใกล้ธนาคารแห่งประเทศอังกฤษ
ภาพนี้จะเป็นหลักฐานของ การสืบสวนของตำรวจ
ถึงความตายของชายคนนี้
เอียน โทมิลสันกำลังเดินผ่านพื้นที่นี้
จากที่ทำงาน เขาพยายามที่จะกลับบ้าน
(เสียงคนตะโกน)
เราฉายภาพช้าเพื่อตั้งข้อสงสัย
เกี่ยวกับพฤติกรรมของตำรวจ
เอียน โทมิลสันหันหลังให้กับ เจ้าหน้าที่ควบคุมจลาจลและผู้ดูแลสุนัข
และกำลังเดินออกไปจากพวกเขา
มือของเขาอยู่ในกระเป๋าของเขา
ที่นี่ เจ้าหน้าที่ปราบจลาจลดูเหมือนจะ ตีขาของเอียน โทมิลสันด้วยกระบอง
จากนั้นเขาก็พุ่งเข้าใส่โทมิลสัน จากด้านหลัง
โทมิลสันถูกผลักดันไปข้างหน้าและชนพื้น
(เสียงคนตะโกน)
พอล ลิวอิส: โอเค น่าตกใจจริงๆ
วีดีโออาจจะขลุกขลักไปบ้าง
แต่ผมจำได้ เมื่อครั้งแรกที่ผมดู วิดีโอด้วยตัวเอง
ผมได้รับการติดต่อกับผู้จัดการกองทุน การลงทุนในนิวยอร์ก
และผมก็หมกมุ่นอยู่กับเรื่องนี้
ผมได้พูดกับคนจำนวนมากที่บอกว่า พวกเขาได้เห็นสิ่งนี้เกิดขึ้น
และชายอีกด้านหนึ่งของสายโทรศัพท์บอกกับผมว่า
"ดูสิ วิดีโอจะแสดงให้เห็น"
ผมไม่อยากเชื่อ จนกว่าผมจะเห็นตัวเอง
ตอนดี 2 ผมอยู่ที่นั่นกับเจ้าหน้าที่เทคนิคคนหนึ่ง
วิดีโอยังมาไม่ถึง
ในที่สุด ก็มา และผมคลิก
และผมตระหนักว่า นี่เป็นอะไร ที่ค่อนข้างสำคัญ
ภายใน 15 ชั่วโมง เรานำมันขึ้น เว็บไซต์ของเรา
สิ่งแรกที่เจ้าหน้าที่ตำรวจทำคือ พวกเขามาที่ออฟฟิศของเรา
เจ้าหน้าที่อาวุโสมาที่สำนักงานของเรา
และขอให้เราลบวิดีโอเสีย
เราบอกว่าไม่ได้
ยังไงมันก็คงจะสายเกินไปอยู่ดี
เพราะมันถูกฉายไปทั่วโลกเรียบร้อยแล้ว
และเจ้าหน้าที่ในวิดีโอนั้น ในเวลาสองวัน
ก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าคณะลูกขุน พิจารณาคดีในลอนดอน
และพวกเขามีอำนาจที่จะตัดสินใจว่า เอียน โทมิลสันถูกฆ่าอย่างผิดกฎหมาย
นี่เป็นคดีแรก ผมกล่าวว่ามีสองคดีในวันนี้
คดีที่สองคือผู้ชายคนนี้
คล้ายกับเอียน โทมิลสัน เขาเป็น พ่อคน อาศัยอยู่ในกรุงลอนดอน
แต่เขาเป็นผู้ลี้ภัยทางการเมืองจาก ประเทศแองโกลา
เมื่อหกเดือนก่อน รัฐบาลอังกฤษก็ตัดสินใจ
ที่จะส่งตัวเขากลับไปเองโกลา
เขาเป็นผู้ที่ล้มเหลวในการลี้ภัย
ดังนั้น พวกเขาจึงจองเที่ยวบิน จากสนามบินฮีทโธรว์
ตอนนี้ คำอธิบายอย่างเป็นทางการ
ของการเสียชีวิตของจิมมี มูเบนกา
คือ เขาเพียงแค่ป่วย
เขาไม่สบายขณะอยู่บนเที่ยวบิน นักบินจึงบินกลับไปที่ฮีทโธรว์
และจากนั้น เขาก็ถูกส่งตัวไปยังโรงพยาบาล และเสียชีวิตลง
ตอนนี้ สิ่งที่เกิดขึ้นจริงกับจิมมี มูเบนกา
เรื่องราวที่แมธิว เทย์เลอร์ เพื่อนร่วมงานของผม และผม สามารถบอกได้ก็คือ
จริง ๆ แล้ว ผู้รักษาความปลอดภัยสามคน พยายามจะกักตัวเขา
ไว้กับที่นั่ง
เมื่อเขาต่อต้านการถูกเนรเทศ พวกเขาก็มัดตัวเขาไว้กับที่นั่ง
เจ้าหน้าที่จัดตำแหน่งตัวเขา ไว้ในตำแหน่งที่เป็นอันตราย
มันทำให้จิมมีสงบลง และก่อนหน้านี้เขาก็ส่งเสียงเยอะมาก
แต่นั่นก็สามารถนำไปสู่ตำแหน่งที่ ทำให้ขาดอากาศหายใจ
เป็นรูปแบบหนึ่งของการหายใจไม่ออก
ดังนั้น คุณต้องจินตนาการว่า มีผู้โดยสารคนอื่นๆ ในเครื่องบินด้วย
พวกเขาได้ยินสิ่งที่จิมมีพูด
"ผมหายใจไม่ออก ผมหายใจไม่ออก พวกนั้นกำลังฆ่าผม!"
แล้วเขาก็หยุดหายใจ
แล้ว เราหาตัวผู้โดยสารเหล่านั้นได้อย่างไร
ในกรณีของเอียน โทมิลสัน พยานยังอยู่ในกรุงลอนดอน
แต่ผู้โดยสารเหล่านี้ หลายคนกลับไปแองโกลาแล้ว
เราจะไปหาพวกเขาได้อย่างไร
เราหันมาใช้อินเทอร์เน็ตอีกครั้ง
เราเขียนสรุปเรื่องราวนี้ขึ้น มันได้กลายเป็นแม่เหล็กออนไลน์
น้ำเสียงในหลาย ๆ รายงานของเรื่องนี้ อาจารย์ด้านสื่อสารมวลชนอาจจะไม่เห็นด้วย
เพราะเรื่องเหล่านี้ชวนให้เคลือบแคลง
ชวนตั้งคำถาม บางทีก็คาดเดา
บางที อาจเป็นสิ่งที่นักสื่อมวลชนไม่ควรทำ
แต่เราจำเป็นต้องทำ และเราจำเป็นต้องใช้ทวิตเตอร์ด้วย
ที่นี่ ผมกำลังพูดว่าชายชาวแองโกลา เสียชีวิตบนเที่ยวบิน
เรื่องราวนี้อาจใหญ่โต ระดับของการคาดเดา
ทวีตต่อไปบอกว่า "โปรด RT"
นั่นหมายถึง "โปรดทวีตซ้ำ" โปรดส่งต่อไปเรื่อยๆ
และหนึ่งในสิ่งที่น่าทึ่ง เกี่ยวกับทวิตเตอร์
คือรูปแบบของการไหลของข้อมูลนั้น
ไม่เหมือนกับสิ่งที่เราเคยเห็นมาก่อน
เราไม่เข้าใจจริงๆ
แต่เมื่อคุณส่งชิ้นข้อมูลออกไป
มันก็ไหลไปเหมือนลม
คุณไม่สามารถระบุตำแหน่งได้ว่า มันจะสิ้นสุดที่ไหน
แต่น่าแปลก
ทวีตมีความสามารถที่ลึกลับในการเข้าถึง จุดหมายปลายทางที่ตั้งใจไว้
และในกรณีนี้ก็คือ ผู้ชายคนนี้
เขากล่าวว่า "ผมอยู่บนเที่ยวบิน BA77 นั้น" นั่นคือหมายเลขเที่ยวบิน
"ชายคนนั้นกำลังขอความช่วยเหลือ
ตอนนี้ผมรู้สึกผิดมาก เพราะผม ไม่ได้ทำอะไรเลย"
นี่คือไมเคิล
เขาอยู่ในเขตบ่อน้ำมันแองโกลา เมื่อเขาส่งทวีตนี้มาให้ผม
ผมอยู่ในออฟฟิศของผมที่ลอนดอน
เขากังวลเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นบนเที่ยวบิน
เขาไปที่โน้ตบุ๊ค เขาพิมพ์หมายเลขเที่ยวบิน
เขาได้พบทวีตนั้น เขาได้พบกับเรื่องราวของเรา
เขาตระหนักว่า เรามีเจตนาที่จะบอก เหตุการณ์ในด้านที่ต่างออกไป
เราคลางแคลง
เขาติดต่อผม
นี่คือสิ่งที่ไมเคิลกล่าว
(เสียง) ไมเคิล: ผมแน่ใจว่า นี่คือการขาดอากาศหายใจ
สิ่งสุดท้ายที่เราได้ยินคือ คนนั้นพูดว่า เขาหายใจไม่ออก
แล้วก็มีเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยสามคน
แต่ละคนเหมือนจะหนัก 100 กิโลกรัมขึ้นไป
นั่งทับลงบนเขา จับเขาลง จากสิ่งที่ผมได้เห็น
ด้านล่างที่นั่ง
สิ่งที่ผมเห็นคือ ชายทั้งสามคนพยายาม จะดึงเขาลงใต้ที่นั่ง
และทั้งหมดที่ผมได้เห็นคือ หัวของเขา ติดขึ้นเหนือที่นั่ง
และเขาก็ตะโกนออกมา นั่นแหละ "ช่วยผมด้วย"
เขาพูดซ้ำ ๆ ว่า "ช่วยผม ช่วยผมเถอะ!"
แล้วเขาก็หายตัวไปอยู่ใต้ที่นั่ง
และจากที่นั่น คุณสามารถมองเห็น เจ้าหน้ารักษาความปลอดภัยสามคนนั่งทับอยู่ด้านบน
ในเวลาส่วนที่เหลือของชีวิตของผม
ผมมักจะคิดอยู่ในใจของผม
ตอนนั้นผมสามารถทำอะไรได้บ้างไหม
ตอนนี้มันรบกวนจิตใจของผมทุกครั้งที่เข้านอน
ว้าว ผมไม่ได้ทำอะไรเลย
เพราะผมกลัวว่าผมอาจถูกไล่ออกจาก เครื่องบิน และผมจะเสียงานของตัวเองไป
ถ้าต้องให้ผู้ชายสามคนบังคับคนให้นั่งลง
ให้เขาขึ้นเที่ยวบิน
ทั้งที่สาธารณชนก็มองเห็น
มันมากเกินไป
ใช่ไหมล่ะ
ถ้าชายคนนั้นตาย
จุดนั้นแหละที่มันมากเกินไป
พอล: นี่เป็นการตีความเหตุการณ์ของเขา ที่เกิดขึ้นบนเที่ยวบิน
และไมเคิลก็เป็นหนึ่งในพยานห้าคน
ในที่สุด เราก็สามารถติดตามได้เกือบทุกคน อย่างที่ผมพูด
ผ่านทางอินเทอร์เน็ต ผ่านสื่อสังคมออนไลน์
ที่สุดแล้ว เราสามารถปักหมุดพวกเขาในเครื่องบิน
เพื่อให้คุณสามารถดูได้ว่า พวกเขานั่งอยู่ที่ไหน
และในขั้นตอนนี้ ผมควรจะพูดว่า
นี่เป็นมิติที่สำคัญอย่างยิ่งยวดในเรื่องนี้
สำหรับนักสื่อมวลชนจะใช้สื่อสังคมออนไลน์
และใช้สื่อสารมวลชนของพลเมือง
คือการทำให้แน่ใจว่า เราได้รับข้อมูล ที่ถูกต้อง
การสอบทานเป็นสิ่งจำเป็นอย่างยิ่ง
ดังนั้นในกรณีของเอียน โทมิลสัน
ผมพาพยานเหล่านั้นกลับไปยัง สถานที่เกิดเหตุ
และผมเดินผ่านไปแบบตัวเป็นๆ
และบอกผมถึงสิ่งที่พวกเขาได้เห็นจริง ๆ
นั่นเป็นสิ่งจำเป็นอย่างยิ่ง
ในกรณีของมูเบนกา เราไม่สามารถทำเช่นนั้นได้
แต่พวกเขาสามารถส่งใบขึ้นเครื่อง ให้พวกเราได้
และเราสามารถสอบปากคำถึงสิ่งที่ พวกเขากำลังพูด
และตรวจสอบให้แน่ใจว่า สอดคล้องกับ สิ่งที่ผู้โดยสารคนอื่น ๆ ด้วย
อันตรายทั้งหมดนี้มีสำหรับนักสื่อมวลชน สำหรับเราทุกคน
คือเราเป็นเหยื่อของข่าวปลอม
หรือว่ามีการป้อนข้อมูลที่ผิด ๆ โดยเจตนา เข้าสู่พื้นที่สาธารณะ
ดังนั้น เราจึงต้องระวัง
แต่ไม่มีใครสามารถปฏิเสธพลังของ การสื่อสารมวลชนพลเมืองได้
เมื่อเครื่องบินตกสู่แม่น้ำฮัดสัน เมื่อสองปีก่อน
ชาวโลกรู้เรื่องนี้เพราะชายคนหนึ่งอยู่ใน เรือเฟอร์รี่ที่ใกล้ๆ
และเขาเอาไอโฟนออกมา และถ่ายภาพของเครื่องบิน
และส่งไปทั่วโลก
นั่นเป็นวิธีที่คนส่วนใหญ่ได้ค้นพบในตอนแรก
ในนาทีและชั่วโมงช่วงแรก ๆ ของเครื่องบิน ในแม่น้ำฮัดสัน
ตอนนี้ คิดถึงข่าวใหญ่ที่สุดสองเรื่องของปี
เกิดแผ่นดินไหวและสึนามิในญี่ปุ่น
เลื่อนสายตากลับไปยังภาพที่คุณเห็น
บนหน้าจอโทรทัศน์ของคุณ
มีเรือถูกพัดเข้ามาบนพื้นดินห้าไมล์จากชายฝั่ง
มีบ้านที่ถูกพัดหายไป
ราวกับอยู่ในทะเล
น้ำยกตัวขึ้นภายในห้องนั่งเล่นของผู้คน ซูเปอร์มาร์เก็ตสั่นสะเทือน
สิ่งเหล่านี้เป็นภาพที่ถ่ายโดย นักข่าวพลเมือง
และแบ่งปันข้อมูลทันทีในอินเทอร์เน็ต
และเรื่องใหญ่อีกเรื่องของปี ก็คือ วิกฤตทางการเมือง
ความระส่ำระสายทางการเมืองในตะวันออกกลาง
และไม่ว่าจะเป็นอียิปต์ หรือลิเบีย หรือซีเรีย หรือเยเมนก็ตาม
ผู้คนสามารถเอาชนะข้อจำกัดที่กดขี่
จากอำนาจรัฐเหล่านั้น
ด้วยการบันทึกสิ่งที่อยู่รอบตัว
และบอกเล่าเรื่องราวของตัวเองในอินเทอร์เน็ต
ย้ำอีกครั้ง ว่ามันยากมากที่จะสอบทาน
แต่ก็มีโอกาสนำคนผิดมารับผิด ได้อย่างใหญ่หลวง
ภาพนี้ และผมสามารถแสดงให้คุณดู ภาพอะไรก็ได้ จริง ๆ นะ
ยูทูบมีภาพเหล่านี้เต็มไปหมด
ภาพนี้เป็นภาพของผู้ประท้วงที่ไม่มีอาวุธ ในบาห์เรน
และเขาถูกยิงโดยกองกำลังรักษาความปลอดภัย
ไม่สำคัญหรอกว่า บุคคลที่กำลังถูกทำร้าย
อาจถูกฆ่าตาย
จะอยู่ในบาห์เรนหรือลอนดอน
แต่การสื่อสารมวลชนของพลเมือง และเทคโนโลยีนี้ ได้เสริมสร้าง
ความรับผิดชอบ ในโลกของพวกเรา
และผมคิดว่านี่เป็นสิ่งที่ดี
ถ้าจะสรุปหัวข้อของงานนี้ "ทำไมไม่ทำล่ะ"
ผมคิดว่า สำหรับนักสื่อมวลชน มันค่อนข้างง่าย จริง ๆ นะ
ผมหมายความว่า ทำไมจะไม่ใช้เทคโนโลยีนี้
ซึ่งขยายขอบเขตของสิ่งที่เป็นไปได้ อย่างกว้างขวาง
ยอมรับว่าหลายสิ่งที่เกิดขึ้นในโลก ของเราตอนนี้ได้ถูกบันทึกไว้
และเราสามารถเข้าถึงข้อมูลเหล่านั้นได้
ผ่านสื่อสังคมใช่ไหม
นี่เป็นเรื่องใหม่สำหรับนักสื่อมวลชน
เรื่องที่ผมแสดงให้คุณเห็น ผมไม่คิดว่า เราจะสามารถสืบสวนได้
หากเป็นเมื่อ10 ปีที่แล้ว หรือแม้แต่ 5 ปีที่แล้ว
ผมคิดว่ามีข้อโต้แย้งที่ดีมาก ที่จะบอกว่าทั้ง 2 ชีวิต
การเสียชีวิตของเอียน โทมิลสัน และการเสียชีวิตของจิมมี มูเบนกา
เราอาจจะยังไม่รู้จนถึงทุกวันนี้ ว่าเกิดอะไรขึ้นบ้างในคดีเหล่านั้น
และ “ทำไมไม่ทำล่ะ" สำหรับพวกคุณ
เอ้อ ผมคิดว่าง่ายมากเช่นกัน
หากคุณพบกับบางอย่าง ที่คุณเชื่อว่าเป็นปัญหา
ที่รบกวนคุณ ที่เกี่ยวข้องกับคุณ ความอยุติธรรมบางอย่าง
บางสิ่งบางอย่างที่เพียงรู้สึกว่า น่าจะไม่ถูกต้อง
ทำไมไม่เป็นพยาน บันทึกและส่งต่อล่ะ
ขั้นตอนการเป็นพยาน การบันทึกและส่งต่อนั้น คือการสื่อสารมวลชน
และเราทุกคนสามารถทำได้เช่นกัน ขอบคุณครับ