من استوارت دانکن هستم،
اما درواقع با نام مجازی "پدر اوتیسم" بهتر شناخته شدهام.
این من هستم در اینترنت.
میدانم که شباهت عجیبی وجود دارد.
(خنده)
اما امروز میخواهم مقداری در مورد ماینکرفت صحبت کنم.
این شخصیت ماینکرفت من است.
اگر این بازی را نمیشناسید، خیلی نگران نباشید.
فقط رسانهای است که من از آن برای رفع نیاز استفاده کردم.
و آن چه میخواهم راجع به آن صحبت کنم تقریباً در هر موقعیتی به کار میرود.
حدود ۴ سال پیش سرور ماینکرفت را راه اندازی کردم
برای کودکان اوتیسم و خانوادههای آنان،
و آن را "آوتکرفت" نامیدم.
و از آن پس ما در اخبار سراسر جهان بودهایم،
در تلویزیون، رادیو و مجلات.
سایت خبری بازفید ما را "یکی از بهترین مکانها در اینترنت" نامید.
همچنین ما موضوع مقالهٔ پژوهشی برندهٔ جایزه تحت عنوان
"مناسبسازی ماینکرفت به عنوان فناوری کمککننده برای مبتلایان به اوتیسم کم سن."
کمی دهانپرکن است.
فکر میکنم موضوع را متوجه شدید.
بنابراین میخواهم که راجع به آن مقالهٔ پژوهشی
و موضوع آن صحبت کنم.
اما اول باید مقداری راجع به تاریخچهٔ
چگونگی پیدایش سرور بگویم.
در سال ۲۰۱۳ همه ماینکرفت بازی میکردند،
کودکان و بزرگسالان،
مبتلا به اوتیسم یا غیرمبتلا به آن.
موضوع بزرگی بود.
خانودههایی را در رسانههای اجتماعی سعی در ارتباط با والدین دیگر
میپرسیدند امکان بازی فرزاندان اوتیسمیشان با هم وجود دارد.
به این دلیل که هنگامی که آنها در سرورهای عمومی بازی میکردند،
با قلدرها و زورگوها برخورد میکردند.
هنگامی که فردی اوتیسم دارد، کمی متفاوت رفتار میکند،
در برخی مواقع بسیار متفاوت.
و همه میدانیم مقدار کمی تفاوت، در واقع چیزی است که باعث میشود
یک قلدر شما را هدف بعدی خودش قرار دهد.
بنابراین این افراد وحشتناک مجازی
تمام آنچه آنها سعی میکردند بسازند را نابود میکردند،
هر چه داشتند را میدزدیدند،
و آنها را بارها و بارها میکشتند،
و بازی را عملا غیرقابل بازی میکردند.
اما بدترین قسمت که بیشترین آسیب را وارد میکرد،
حرفهایی بود که قلدرها به این بچهها میزدند.
آنها این بچهها را طرد شده
و ناقص
و عقبمانده مینامیدند.
و به این بچهها که برخی از آنها تنها ۶ سال دارند، میگفتند
جامعه آنها را نمیخواهد،
و والدینشان هیچ وقت فرزندی ناقص نمیخواستند،
و آنها باید خودشان را بکشند.
و البته شما متوجه میشوید که این کودکان
با حالتی عصبانی و آسیب دیده از سرورها خارج میشدند.
آنها صفحه کلیدهایشان را میشکستند و از خودشان متنفر میشدند،
والدینشان خود را قادر به انجام هیچ کاری نمیدیدند.
بنابراین من تصمیم گرفتم که تلاش و کمک کنم.
من اوتیسم دارم،
پسر بزرگ من اوتیسم دارد،
و من و فرزندم هردو عاشق ماینکرفت هستیم،
پس من باید کاری انجام میدادم.
پس من یک سرور ماین کرفت برای خودم ایجاد کردم،
و مقداری وقت صرف کردم و دهکدهای کوچک و تعدادی جاده ساختم
و یک علامت خوشآمدگویی و یک کلبه در نوک قله،
و سعی کردم فضای گرمی باشد.
ایده بسیار ساده بود.
یک لیست سفید داشتم، و افرادی که تایید میکردم میتوانستند متصل شوند،
و تا جایی که میتوانستم سرور را رصد میکردم،
برای این که مطمئن شوم مشکلی پیش نمیآید.
و این بود تعهد من: امن نگه داشتن بچهها
تا بتوانند بازی کنند.
وقتی که انجام شد، به فیس بوک رفتم
و یک پیام بسیار ساده به لیست دوستانم ارسال کردم، نه به طور عمومی.
میخواستم بدانم علاقهای به این موضوع هست،
و میتواند واقعاً کمکی کند.
به نظر میرسید که من تا حد زیادی این نیاز را دست کم گرفته بودم،
چون ظرف ۴۸ ساعت، ۷۵۰ ایمیل دریافت کردم.
من این تعداد دوست فیس بوکی ندارم.
(خنده)
ظرف هشت روز، مجبور شدم هشت بار بستهٔ میزبانی را ارتقا دهم،
از قیمتهای متوسط گرفته تا گرانترین بستههای قیمتی
و اکنون تقریباً بعد از چهار سال،
من ۸٫۰۰۰ نام در لیست سفیدم از سراسر جهان دارم.
اما دلیل اینکه امروز اینجا با شما صحبت میکنم
برای این نیست که به بچهها مکان امنی برای بازی دادم.
این اتفاق وقتی بازی میکنند میافتد.
من از والدین شنیدم
که کودکانشان در حال یادگیری خواندن و نوشتن بودند
در زمان بازی در سرور.
در ابتدا مثل بچههای دیگر چیزها را هجی میکردند،
چون آنها بخشی از جامعه بودند،
دیگران را میدیدند که همان کلمات را درست تلفظ میکردند
و آن را یاد میگرفتند.
از والدین میشنیدم فرزندشان که قادر به صحبت نبودند
شروع کردند به صحبت.
تنها حرفی که میزدند ماین کرفت بود، اما صحبت میکردند.
(خنده)
بعضی بچهها برای اولین بار در مدرسه دوست پیدا میکردند.
بعضی شروع به قسمت کردن، حتی به دیگران نیز چیزهایی میدادند.
شگفتآور بود.
و هر خانوادهای میآمد و میگفت بخاطر آوتکرفت است،
بخاطر کاری که شما انجام دادید
اما چرا؟
چگونه همه اینها فقط از یک سرور بازی ویدیویی اتفاق میافتد؟
خوب، به مقاله پژوهشی که در مورد آن صحبت کردیم بر میگردد.
برخی از دستورالعملهایی که برای ایجاد سرور استفاده کرده بودم پوشش میداد،
دستورالعملهایی که من فکر میکنم مردم را تشویق میکند که بهترین باشند.
امیدوارم.
به عنوان مثال، ارتباطات.
برای بچههای اوتیسمی سخت است.
این میتواند برای بزرگسالان بدون اوتیسم هم سخت باشد.
اما به نظر من آن بچهها نباید مجازات شوند،
باید با آنها صحبت کرد.
نه بار از ده باری که بچهها از سرور خارج میشوند،
به خاطر چیزی است که در روز مدرسه یا خانه اتفاق افتاده است.
شاید مرگ یک حیوان خانگی.
گاهی اوقات فقط سوءتفاهم بین دو بچه است.
نمیگویند چه اتفاقی افتاده.
و ما پیشنهاد به کمک میدهیم.
ما همیشه به فرزندان خود در سرور میگوییم که ما عصبانی نیستیم
و آنها در دردسر نیستند؛
ما میخواهیم کمک کنیم.
و نه تنها ما اهمیت میدهیم،
بلکه به اندازه کافی احترام میگذاریم تا به دیدگاه آنها گوش دهیم.
احترام اثر عمیقی دارد.
علاوه بر این، به آنها نشان میدهد که همه چیز را دارند
قادر به حل این مشکلات به تنهایی در آینده هستند
و شاید حتی از آنها اجتناب کنند، زیرا، میدانید، ارتباطات.
در اکثر سرورها، به عنوان بازیهای ویدئویی،
کودکان پاداش میگیرند، خوب، بازیکنان پاداش میگیرند،
اینکه چقدر خوب هستند در یک رقابت، درست است؟
هر چه بهتر عمل کنی جایزه بهتری دریافت میکنی.
این میتواند خودکار باشد سرور کار را انجام میدهد، کد وجود دارد.
اوتکرفت اینطوری نیست.
ما چیزهایی مثل "بازیکن هفته" و "سی بی ای" نداریم،
که یعنی «وقت خفن بودن دستگیر شده.»
(خنده)
ما بازیکنان را بر روی سرورها بر اساس ویژگیهای رفتاری رتبهبندی میکنیم،
مانند رتبه "رفیق" برای افرادی که رفتار دوستانه نسبت به دیگران دارند،
"یاور جوان" برای افرادی که نسبت به دیگران مفید هستند.
ما برای بزرگسالان "یاور ارشد" داریم.
اما آنها واضح هستند، درست است؟
مثلا مردم که میدانند که چه انتظاری دارند و چطور این چیزها را بدست آورند
به خاطر چگونگی نامگذاری آنها.
به محض اینکه فردی به سرور متصل شود،
آنها میدانند برای چیزی که هستند پاداش میگیرند،
نه آنچه میتوانند انجام دهند.
جایزه بزرگ ما، شمشیر پدر اوتیسم،
که بعد از من نامگذاری شده است، زیرا من بنیانگذار هستم،
یک شمشیر بسیار قدرتمند است که از هیچ راه دیگری نمیتوانید به آن دست پیدا کنید
مگر این که نشان دهید جامعه را کاملاً به خود ترجیح میدهید،
و این محبت و مهربانی در وجود و هستی شماست.
ما در واقع چند شمشیر دادهایم.
تصور من از نظارت سرور این است که هیچ اتفاق بدی نمیافتد،
ما همچنین باید برای چیزهایی خوبی که اتفاق میافتد به مردم جایزه بدهیم.
همیشه سعی میکنیم به همه بازیکنان نشان دهیم
هر کس برابر است حتی من.
اما میدانیم که ما نمیتوانیم با مردم یکسان رفتار کنیم.
برخی از بازیکنان خیلی راحت عصبانی میشوند.
بعضیها مشکلاتی علاوه بر اوتیسم دارند،
از قبیل اختلال وسواسی یا عارضه عصبی.
خوب، من توانایی یادآوری تمام بازیکنان را دارم.
من روز اولشان را به یاد میآورم، گفتگوهایی که داشتیم،
چیزهایی که در موردش صحبت شد چیزایی که ساخته شد.
بنابراین وقتی کسی با مشکل مواجه میشود،
رفتار من در چنین وضعیتی متفاوت با هر بازیکن دیگری خواهد بود،
بر اساس آنچه از آنها میدانم.
برای دیگر مدیران و حامیان، ما همه چیز را مستند میکنیم
به طوری که، چه خوب یا بد و یا راجع به گفتگو
وجود دارد، همه آگاه هستند.
من میخواهم به شما یک مثال از یک بازیکن بزنم.
او برای مدت کوتاهی با ما بود،
اما بعضی اوقات او در شبکه چت اسپم سازی میکرد،
مثل یک خط ممتد بزرگ از خط تیره در تمام صفحه نمایش.
کمی بعد، او دوباره این کار را کرد.
بازیکنان از او خواستند این کار را انجام ندهد و او می گوید "باشه".
دوباره این کار را میکند.
این شروع عاجز شدن بازیکنان دیگر شد.
از من خواستند که او را ساکت کنم یا برای نقض قوانین تنبیه شود،
اما میدانستم که باید چیزی بیشتر انجام شود.
بنابراین پیش عمه او رفتم کسی که با او در تماس بودم.
او توضیح داد که او از یک چشم نابینا شده است
و در حال از دست دادن بینایی چشم دیگرش است.
بنابراین آنچه انجام میداد، تقسیم چت بود
برای ساده کردن و دیدن متن،
که کار هوشمندانهای بود.
بنابراین همان شب، من با یکی از دوستانم که کد را مینوشت صحبت کردم
و ما پلاگین جدیدی را برای سرور ایجاد کردیم
طوری آن را میسازد که هر بازیکن در سرور،
از جمله او، البته
در زمان وارد کردن فرمان بلافاصله یک خط زیر آن کشیده میشود.
مجزا شده با خط تیره.
حتی میتوانند ستارهها یا خطوط خالی ایجاد کنند
یا هر چیزی که میخواهند -- هرچه برای آنها بهتر است.
ما حتی یک سری کارهای اضافه کردیم نام افراد را برجسته کردیم،
بنابراین کسی که اسم شما را برده راحت دیده شود.
این یک نمونه از چگونگی انجام کار است،
یک تغییر کوچک،
کمک میکند که همه شانس برابر داشته باشند.
حتی اگر فقط برای یک بازیکن کمی اضافی انجام دادید.
بزرگترین مسئله نترسیدن است.
کودکان در سرور من نمیترسند.
آنها فقط میتوانند خودشان باشند،
و این به این دلیل است که ما حمایت و تشویق میکنیم و قدر یکدیگر را میدانیم.
ما میدانیم طرد شده بودن چه احساسی دارد
و اینکه به خاطر وجود داشتن مورد تنفر باشی،
و بنابراین وقتی که ما در سرور هستیم، دیگر نمیترسیم.
برای دو سال یا بیشتر در سرور،
من به طور متوسط با دو بچه در هفته که به مرز خودکشی رسیدهاند صحبت کردم.
آنها به سمت من میآیند بخاطر این که به آنها احساس امنیت میدهم
احساس کردند که من تنها کسی در دنیا هستم که آنها میتوانند صحبت کنند.
بنابراین پیام من این است:
خواه شما یک خیریه داشته باشید یا هر سازمان دیگری،
یا یک معلم یا یک درمانگر
یا پدر مادری که بهترین کارها را انجام میدهد،
یا اینکه یک اوتیسمی هستید، مثل من
مهم نیست شما کی هستید،
قطعا شما باید به چنین بچههایی کمک کنید برای از بین بردن ترس
قبل از انجام هر کاری،
چرا که هر چیزی مجبورهستند احساس کنند
مگر این که آنها نترسند.
به همین دلیل تقویت مثبت همیشه بهتر خواهد بود
نسبت به هر گونه مجازات.
آنها یاد میگیرند وقتی احساس امنیت و شادی کنند.
این طبیعی است آنها حتی سعی نمیکنند یاد بگیرند.
اینها کلمات بچهها در سرور برای توصیف سرور است.
چیزی که امیدوارم بتوانید انجام دهید
این است که فارغ از اینکه کسی دیگر الان با چه مسائلی در زندگی مواجه است،
خواه در مدرسه یا در خانه مورد آزار و اذیت قرار بگیرد،
اگر تمایلات جسنی و جنسیت خود را مورد سوال قرار دهند،
که در جامعه اوتیسم زیاد اتفاق میافتد،
اگر احساس تنهایی و یا حتی خودکشی میکنند،
شما در زندگی به نحوی زندگی کنید
ان که شخص احساس کند میتواند بیاید و به شما بگوید.
باید کاملاً احساس امنیت کنند تا درمورد آن با شما صحبت کنند.
اگر میخواهید یک گروه از کودکان مبتلا به اوتیسم را ببینید --
بچههایی که جامعه به غلط فکر میکند که ضد اجتماع هستند
و فاقد همدلی --
اگر میخواهید آنها را ببینید و بیشترین مهربانی را بسازید
و جامعه دوستانه و سخاوتمندانهای که تا به حال دیدهاید،
جایی که مردم درباره آن مینویسند
به عنوان یکی از بهترین مکانها در اینترنت،
آنها انجام میدهند.
من دیدهام.
من هر روز آن جا هستم.
اما آنها با برخی از موانع بزرگ روبرواند که برای انجامش باید بر آن غلبه کنند،
و این واقعاً مفید خواهد بود که کسی وجود داشته باشد
که بتواند به آنها نشان دهد تنها چیزی که واقعاً باید از آن بترسند
شک به خود است.
بنابراین از شما میخواهم درخواست کنم که برایشان آن فرد باشید،
زیرا برای آنها،
آن کودکان --
این همه چیز است.
بسیار متشکرم.
(تشویق)