Ormanın kenarındaki harabe barakalarında,
bir karı ile koca çaresizlik içindeydi.
Kadın 13. çocuklarını henüz doğurmuştu
ve büyüyen ailedeki yemek ve para hızla tükeniyordu.
Baba, sorunları üzerine düşünmek için ormana doğru yürüdü.
Ağaçların yanında gezinerek saatler harcadıktan sonra,
belirsiz iki silüetle karşılaştı.
İlk figür, papaz gibi göründü,
ikincisi ise şeytana benziyordu.
İkisi de adamın yükünü hafifletmeyi
ve adamın yeni doğan çocuğuna vaftiz baba olmayı önerdiler.
Fakat adam onların teklifini reddetti -
insan hayatı hakkında yargıya varan bu kişilere oğlunu emanet edemezdi.
Darmadağınık ağaçların daha derinine doğru gitmeye cesaret etti.
Ormanlığın en karanlık yerinde, üçüncü figürü ayırt etti.
Çukur gözlü figür, zoraki gülümseyerek sıska yüzüyle ona dik dik baktı.
O figür, ölümün ta kendisiydi,
vaftiz baba olarak hizmet vermeye gelmişti.
Çocuğu reşit olduğunda, mutluluk ve refah getirmesi için
ona geri getireceğine söz verdi.
Baba - bütün insanların ölümün nazarında eşit olduğunu bilerek -
teklifi kabul etti.
Yıllar sonra, çocuk hırslı bir adam olduğunda,
onun iskeletsel vaftiz babası söz verdiği ziyareti gerçekleştirdi.
Boğumlu elinde, bütün insan hastalıklarının
iksirinin olduğu bir şişe tutuyordu.
Ölüm bu şişeyi vaftiz oğlu için getirmişti,
onu başarılı bir doktor yapacağının sözünü veriyordu.
Fakat güçlü iksir, çok sıkı kurallarla birlikte gelmişti.
Eğer vaftiz oğlu hasta bir insanla karşılaşırsa
ve ölüm onların yatağının üzerinde geziniyorsa
doktor, panzehirin dumanının
sadece hafif esintisiyle onları iyileştirebilecekti.
Fakat ölüm yatağın ayağında duruyorsa
hastanın hayatını çoktan almış olacaktı
ve doktor onlar için hiçbir şey yapamayacaktı.
Zaman içinde, doktorun tesirli iksiri ve esrarengiz içgüdüleri
memleket genelinde bilinir hale geldi.
Yaşamının ilk yıllarındaki zorluklardan kurtularak zengin ve ünlü oldu.
Kral hastalandığında, kendisini tedavi etmesi için
ünlü doktorun gelmesini emretti.
Doktor, becerilerini gururla göstermek için saraya daldı.
Fakat kralın odasına girdiğinde,
Ölümün, yatağın ayağına yerleşmiş olduğunu görünce dehşete düştü.
Doktor, vaftiz babasını aldatmak anlamına da gelse
kralı kurtarma şerefini ümitsizce istedi.
Bu yüzden, yatağın etrafında hızlıca döndü ve Ölümün bulunduğu yeri tersine çevirdi,
bu durum, doktorun iksiri vermesine olanak tanıyordu.
Ölüm çok öfkeliydi.
Kibirli olan vaftiz oğlunu uyardı ve eğer ölümü bir kez daha aldatırsa
bunu hayatıyla ödeyecekti.
Ölüm ve doktor seyahatlerine devam ettiler.
Bir süre sonra, kralın elçileri doktoru almak için bir kez daha geldiler.
Prenses ağır hastaydı
ve kral, prensesi her kim iyileştirirse o kişiye servet vaat etmeye söz vermişti.
Doktor, prensesin odasına gözlerinde parlayan altın ile yaklaştı.
Fakat uyuyan prensesi görünce, bütün açgözlülüğü azaldı.
Prensesin zarafetine öylesine vuruldu ki
ölümün onun ayağının altında pusuda beklediğini fark edemedi.
Prensesi hızlıca iyileştirdi
fakat prenses teşekkürlerini bile dile getiremeden
Ölüm, sevdalı vaftiz oğlunu sürükleyerek oradan uzaklaştırdı.
Saray birdenbire gözden kayboldu.
Doktor kendini muazzam bir mağarada buldu
mağarada, her biri hayatın süresini simgeleyen
sıralı haldeki sayısız mum titriyordu.
Ölümlülüğe hükmeden vaftiz oğlunun ahmakça teşebbüsünün cezası olarak,
Ölüm, onun mumunu fitiline kadar kesti.
Gittikçe azalan mumunu gören doktor,
hastalarının gözlerinde bir an için gördüğü korkuyu hissetti.
Ölmek üzere olan ışığını yeni bir muma aktarması için ölüme ümitsizce yalvardı.
Vaftiz babası, bu talep üzerine düşündü fakat doktorun ihaneti çok büyüktü.
Zayıf tutuşunu gevşetti ve vaftiz oğlunun mumu yere düştü.
Ölüm hareketsiz kaldı,
onun esrarengiz yüzü, dikkatini püsküren aleve çevirdi
ta ki doktordan geriye bir tutam duman kalana dek.