[આ વાતચીત પરિપક્વ વિષયાર્થ ધરાવે છે. ]
મને વારંવાર પૂછવામાં આવતું કે હું શું કરું
જેનો હું જવાબ આપું છું કે,
"હું બાળકો વિરુદ્ધ ની હિંસા ખતમ કરવા કામ કરું છું.
દરેક બાળક સામે બધી હિંસા દરેક દેશમાં. "
ત્યાં સામાન્ય રીતે થોભો હોય છે.
કેટલીકવાર, આચમન પર નભતા,
"ઓહ, તે વાતચીતનો નાશક છે."
અને પછી પ્રશ્નો:
"કેવા પ્રકારની હિંસા તમે વાત કરો છો? "
"કેટલી હિંસા છે ત્યાં?"
"તે જે કંઈ થઈ રહ્યું છે, તે અહીં થઈ રહ્યું છે? "
અને જ્યારે હું તે પ્રશ્નોના જવાબ આપું છું, લોકો આશ્ચર્યચકિત થઈ જાય છે.
હિંસાના ધોરણે આંચકો આપ્યો,
હિંસાના સ્વભાવ પર આઘાત.
પરંતુ હુ ખાતરી માટે આતુર રહુ છું
તે લોકો પણ બાકાત નથી પ્રારબ્ધ અને અંધકારની ભાવના થી
હું માનું છું કે આપણી પાસે અભૂતપૂર્વ ઐતિહાસિક તક છે.
આ પેઢીમાં
બાળકો સામેની હિંસા નો આંત લાવવા માટે.
ત્યાં એક નવીન ચળવળ ઉદભવી રહી છે.
સરકારો, રાષ્ટ્રીય સરકારો, શહેરી સરકારો,
પ્રાંતો અને અન્ય તે આંદોલનમાં જોડાઇ રહ્યા છે.
અને જ્યારે આપણે સફળ થઈશું - ત્યારે તે આપણે બધાને લઈ જશે -
આપણે માનવ ઇતિહાસનો અભ્યાસક્રમ બદલીશું.
બાળકો સામેની હિંસા દ્વારા મારો મતલબ શું છે?
મારો અર્થ એ છે કે બધી શારીરિક હિંસા,
જાતીય, માનસિક અને ભાવનાત્મક હિંસા
તે દરેક બાળક ના ઘરે બને છે,
શાળામાં, ઓનલાઇન અને તેમના સમુદાયોમાં
અમે જગતભરમાં ભાગીદારો સાથે કામ કરીએ છીએ
અને તે ભાગીદારો પાસે ખલેલ પહોંચે તેવી વાતો સાંભળી
દરેક બાળકોની.
ઉદાહરણ તરીકે, સારાહ, વય 10.
તેના સાવકા પિતાએ વારંવાર બળાત્કાર ગુજાર્યો હતો
અને તને હિંસાત્મક ધમકી આપવામાં આવી જો તે કોઈને કેહશે તો
ફૈસલ ને શાળામાં વેઢા પર તાર વડે ફટકારવામાં આવ્યું હતું
શરમાળ અને ગધેડા તરીકે ઓળખાતો
તેને બહાર ઠંડી માં ઉભો રખાતો જયારે તે ખોટો ઉત્તર આપતો.
ભાગીદારો કે જેની સાથે કામ કરીએ છીએ બાળકો માટે ઇન્ટરનેટને વધુ સુરક્ષિત બનાવ્યું.
આપણે એન્જેલીકા જેવી વાર્તાઓ સાંભળીએ છીએ.
બાર વર્ષનો,
અને તેણી ને તેના કાકા પર જાતીય કૃત્ય કરવાની ફરજ પાડવામાં આવી.
જેના જીવંત પ્રસારણ ની ચુકવણી વિશ્વની બીજી બાજુના જુવાનો કરે છે.
૧૦ માંથી એક છોકરી ૨૦ વર્ષ પેહલા જાતીય શોષણનો અનુભવ કરે છે.
અડધા બાળકો દેશોમાં રહે છે
જ્યાં શારીરિક સજા સંપૂર્ણપણે પ્રતિબંધિત નથી.
અને ગયા વર્ષે એકલા, યુ.એસ. માં,
૪.૫ કરોડ અહેવાલો કરવામાં આવ્યા હતા.
ઓનલાઇન બાળકો પર જાતીય શોષણ ના છબીઓ અને હિંસક વિડિઓઝના
વર્ષ પહેલાં તેનો આંક બમણો હતો.
હવે હિંસાના આ સ્વરૂપો અને હિંસાના અન્ય પ્રકારો
જે વધીને કેટલાક ખરેખર આશ્ચર્યજનક સંખ્યા.
દર વર્ષે વૈશ્વિક સ્તરે એક અબજ બાળકો
જેમને અમુક પ્રકારની હિંસા થાય છે.
તે દર બે બાળકોમાં એક છે.
આ એક સાર્વત્રિક મુદ્દો છે.
તો શું મને આશાવાદ આપે છે?
ચલો હુ સ્વીડન અને યુગાન્ડાની વાત કરૂ
કદાચ બે અલગ દેશો તરીકે તમે કલ્પના કરી શકો છો.
એક અર્થશાસ્ત્રી સાથે વાત કરતા
તેઓ તમને કહી શકે છે કે સ્વીડન માથાદીઠ સરેરાશ આવક છે
એક વર્ષમાં લગભગ ૫૦,૦૦૦ ડોલર.
યુગાન્ડામાં, તે 2,000 ડોલર છે.
એક ઇતિહાસકાર તમને કહી શકે
સ્વીડન લગભગ 200 વર્ષથી રાષ્ટ્રીય સંઘર્ષમાં રહ્યું નથી
યુગાન્ડા હજી પણ બળવા સાથે સંઘર્ષ કરી રહ્યો છે
દેશના ઉત્તરમાં.
કોઈ સંગીતકાર તમને કહેશે
તે યુગાન્ડા નું, રાષ્ટ્રગીત, "ઓહ યુગાન્ડા, સૌંદર્યની ભૂમિ,"
સૌથી ટૂંકા રાષ્ટ્ર ગીતમાં નું એક છે.
હકીકતમાં એટલું ટૂંકું છે કે, તે એકથી વધારે વગાડાય છે.
હું માનું છું કે સ્વીડિશ તેને વગાડે છે અને થોડી વાર સુધી ધૂન ગાય છે.
પરંતુ વધુ ગંભીરતાપૂર્વક,
સ્વીડન અને યુગાન્ડાએ પ્રતિબદ્ધતા કરી છે,
તેઓ પાસે એક સામાન્ય બોન્ડ અને વેહચેલ હેતુ
બાળકો સામેની હિંસા સમાપ્ત કરવાની પ્રતિબદ્ધતા
અને તેઓ કાર્યવાહી કરી રહ્યા છે અને આ પ્રયાસ તેમના દેશોને
બાળકો સામેની હિંસાને શૂન્ય હિંસાના માર્ગ પર 2030 સુધીમાં લઈ જવા છે.
અને બીજા ઘણા દેશો, શહેરો અને રાજ્યો તેમાં જોડાઈ રહ્યા છે,
સમગ્ર વિશ્વમાં.
પરંતુ તેનો ખરેખર અર્થ શું છે, વ્યવહારમાં તેનો અર્થ શું છે?
જ્યારે તેઓ પ્રતિબદ્ધતા કરશે ત્યારે તેઓ શું કરશે?
તેનો અર્થ ઉચ્ચસ્તરીય રાજકીય છે પ્રતિબદ્ધતા અને નેતૃત્વ.
કાયદો ઘડવો અને અમલ કરવો.
અને પ્રારંભિક પહેલ, નીતિ બદલવી,
રાષ્ટ્રીય વાતચીત શરૂ કરવી
કે જે જાગૃતિ લાવવાનું શરૂ કરે છે વલણ બદલવાના પ્રવાસ પર
અને તેને સામાજિક અસ્વીકાર્ય બનાવે છે
કોઈપણ એક દેશમાં બાળકો સામેની હિંસા અને દુરુપયોગ હોવો
તેનો અર્થ એ છે કે બાળકો સામે હિંસાને ઓળખવું
ઘણા ક્ષેત્રોમાં કાપ,
અને તેથી પ્રત્યુતર, જવાબ, સિસ્ટમો અભિગમ હોઈ શકે છે.
તમે ફક્ત તેનો એક ભાગ કરી શકતા નથી.
તેને બહુવિધ એજન્સીઓની જરૂર છે સરકારની અંદર અને બહાર પણ
તેને વિશ્વાસ જૂથોની જરૂર છે, ખાનગી ક્ષેત્ર, મીડિયા,
શિક્ષણ, નાગરિક સમાજ સંસ્થાઓ અને અન્ય.
અને તેને ચિત્રની જરૂર છે શું શ્રેષ્ઠ અભ્યાસ પરના
અને શ્રેષ્ઠ પુરાવા વૈશ્વિક અમને કહે છે,
પરંતુ રાષ્ટ્રીયસ્તરના ડેટાનો ઉપયોગ કરી
કોઈપણ દેશમાં હિંસા ઘણી વાર છુપાયેલી વાર્તા પર પ્રકાશ પ્રગટાવે છે.
અને તે ડેટાનો ઉપયોગ રાષ્ટ્રીય પ્રતિભાવ જણાવવા કરી રહ્યા છીએ.
પણ તેનો ઉપયોગ માપન માટે અને પ્રગતિની તપાસ કરવા માટે
અને આપીએ છે જે કાર્યરત છે,
વિશે પ્રમાણિક બનતા જ્યારે વસ્તુઓ કામ કરી રહી નથી.
અને પ્રેરણા ફેલાવતા
જ્યારે આપણે સફળતા અને હિંસામાં ઘટાડો જોઈએ
પરંતુ શું આપણે ખરેખર આ કરી શકીએ? વૈશ્વિક ધોરણે?
વર્ષે એક અબજ બાળકો એ હિંસા અનુભવી.
મને લાગે છે આપણે કરી શકીએ.
2015 માં, 193 વિશ્વ નેતાઓ તેમના દેશો અંગે પ્રતિબદ્ધ બન્યા
2030 સુધી બાળકો સામેની હિંસા,દુરુપયોગ અને ઉપેક્ષા ખતમ કરવા.
બાળકો સામે હિંસા
બીજા બધા તેમાં રોકાણ ઓછું કરે છે
તેમના સ્વાસ્થ્યમાં, તેમના શિક્ષણમાં.
ઘણીવાર વિવિધ વર્ષ સાથે,
કેટલીકવાર આજીવન અને અંતર્ગત પરિણામો અને પ્રસારણ.
પરંતુ તે આંતરરાષ્ટ્રીય કરારો અને સરકારો વિશે નથી.
તેઓ ખરેખર વાંધો છે.
મને લાગે છે કે કંઈક વધુ મૂળભૂત રીતે બદલવું છે,
અને આપણે વિશ્વભરના સમાજ તરીકે
છેલ્લે અસ્વીકાર્ય વર્તણૂક બોલાવી રહ્યા છે
જે ઘણા લાંબા સમયથી સહન કરવામાં આવે છે.
#MeToo ચળવળનો વિચાર કરો,
અને કેવી રીતે ક્ષેત્ર પછી ક્ષેત્ર, ઉદ્યોગ પછી ઉદ્યોગ,
ગુનેગારોને બોલાવવા,
તેમને ધ્યાનમાં રાખીને લાવું અને પકડવું.
તે પ્રવાસ છે, પરંતુ અમે તેના પર પ્રયાણ કર્યું છે.
શું થયું તે જુઓ સહાય ઉદ્યોગમાં.
શક્તિના કેટલાક દુરૂપયોગ પછી,
સહાય ઉદ્યોગ હવે ખૂબ જ ગંભીરતાથી લઈ રહ્યું છે
સમગ્ર દુનિયામાં બાળકોની સુરક્ષા.
પરંતુ કદાચ તેનાથી પણ વધુ.
બાળકો અને યુવાનો પોતે,
ભાગ ટેકનોલોજી દ્વારા સહાયક,
પરંતુ હવે તેઓનો અવાજ છે
કે તેઓ કદાચ નહીં કરે, મને નથી લાગતું, પહેલાં હતી.
અને તેઓથી અવાજનો ઉપયોગ થાય છે,
માત્ર પરિસ્થિતિ માટે હિમાયત કરવા માટે તેઓ તેમની આસપાસ જુએ છે
અથવા જે તેઓ જાણે છે તેને સુધારવાની જરૂર છે,
પરંતુ વસ્તુઓના ઉકેલોનો ભાગ બનવું
કે જે ખરેખર જણાવી અને તેમના જીવનને અસર કરે છે.
તે યુવા કાર્યકરો વિશે વિચારો
જે સ્ત્રી જનનેન્દ્રિયોની સામે બોલે છે.
બાળ લગ્ન, ઈન્ટરનેટ ગુંડાગીરી, સલામત શાળાઓ, સંઘર્ષને નુકસાન પહોંચાડે છે -
સૂચિ આગળ વધતી જાય છે.
તે બાળકો ખરેખર ખાસ છે.
તેથી આપણી પાસે રાજકીય નેતૃત્વ છે,
આપણી પાસે યુવા સક્રિયતા છે,
અમારી પાસે પુરાવા આધારિત ઉકેલો છે,
આપણી પાસે જનજાગૃતિ વધી રહી છે -
અમે તે માર્ગ પર છીએ,
2030 સુધીમાં શૂન્ય પર જવા માટેનો પ્રવાસ શરૂ થાય છે.
પરંતુ તે ઉકેલો શું છે?
ત્રણ વર્ષ પહેલાં, 2016 માં,
10 વૈશ્વિક સંસ્થાઓ એક સાથે આવી હતી અને એક ફ્રેમવર્ક પાછળ ગોઠવાયેલ
જે એક વ્યાપક પધાતિસર નો અભિગમ છે
બાળકો સામે હિંસા અંત.
તેને પ્રેરણા કેહવામાં આવે છે.
તે સંબંધિત કાયદા માટે જરૂર જુએ છે
સામાજિક ધોરણોને સંબોધન,
માતાપિતા અને સંભાળ આપનાર સપોર્ટ,
પ્રત્યુતરો બાળકોના જેણે હિંસા અને દુષ્ટચારને અનુભવ્યા છે.
અને સલામત શાળાઓ,
જેથી બાળકો ભણતરવાળા પર્યાવરણ રહી શકે અને ખીલી શકે.
યુગાન્ડામાં, ચાર વર્ષ પહેલાં,
એક આઠ વર્ષની છોકરી 30 વર્ષીય વ્યક્તિ સાથે લગ્ન કરી શકતી હતી.
તે હવે થઈ શકશે નહીં.
2016 માં, ચિલ્ડ્રન એકટે તેને ગેરકાયદેસર બનાવ્યું
અને લગ્નની લઘુત્તમ વય 18 નક્કી કરી.
આથી હું પ્રેરણાર્થી છું:
કાયદો ઘડવો અને અમલમાં મુકવો.
કંબોડિયામાં માતાપિતા નો સહયોગ વધતો જાય છે,
માતાપિતા અને સંભાળ રાખનાર નો સહયોગ સમગ્ર દેશમાં
તેથી માતાપિતા તેમના બાળકોને ઉછેરવા સજ્જ બન્યા છે
અને ઘરમાં અહિંસક રીતે શિસ્ત હોય છે
તે પ્રેરણા નો પ છે,
માતાપિતા અને સંભાળ રાખનાર નો સહયોગ.
ફિલિપાઇન્સમાં,
ત્યાં મહિલાઓ અને બાળકોને દેશભરમાં બચાવવા માટે100 કેન્દ્રો સ્થાપિત છે
સ્ત્રીઓ અને બાળકો કે જેઓને દુરુપયોગ અને હિંસાનું ઉચ્ચ જોખમ છે.
અથવા હિંસા અનુભવી છે.
તે પ્રેરણા નો ર છે, પ્રતિસાદ અને સહાયક સેવાઓ
અને યુગાન્ડામાં, સલામત શાળાઓ સેવાઓમાં માં વધારો કરવામાં આવ્યું છે
યુગાન્ડાના અડધા શિક્ષકો માટે,
તેઓ અહિંસક શિસ્ત સાથે વર્ગ નિયંત્રિત કરવા માટે સજ્જ બન્યા છે.
તે પ્રેરણા નો ણ છે, શિક્ષણ અને જીવન કુશળતા.
તે ફક્ત કેટલાક મણકા છે ઇન્સ્પાયર માળખાના.
પરંતુ વધુ અને વધુ દેશો તેનો અમલ કરવા કટિબદ્ધ છે,
સ્થાનિક રૂપે અનુકૂળ કરો,
તેને સંબંધિત માહિતી સાથે જણાવતા, એક સાથે યોજના બનાવો,
ક્ષેત્રોમાં કામ કરતા,
અને તે શૂન્ય સુધીની યાત્રા શરૂ કરો.
કેનેડા, મેક્સિકો, સંયુક્ત આરબ અમીરાત, તાંઝાનિયા -
મેં સ્વીડન અને યુગાન્ડાનો ઉલ્લેખ કર્યો.
જાપાન, ફિલિપાઇન્સ, ઇન્ડોનેશિયા,
વધુ અને વધુ દેશો, અને હવે શહેરો પણ.
અને અહીં જ સ્કોટલેન્ડમાં,
એડિનબર્ગ યુનિવર્સિટી લર્નિંગ લેબો સ્થાપિત કરી રહ્યું છે.
સ્કોટલેન્ડ ના શેહરો ના પ્રવાસ નો હિસાબ રાખવા જઈ રહ્યું છે.
અને ફિલિપાઇન્સ અને કોલમ્બિયા સાથે આગળ વધી રહ્યા છે.
શહેરમાં શું થાય તે જુઓ,
રાષ્ટ્રવ્યાપી કક્ષાએ અમલીકરણ માટે કંઈક તૈયાર કરી લો
અને તેને શહેર સ્તરે નીચે લાવો,
જ્યાં આપણે માનીએ છીએ
કે આપણે ખરેખર ઝડપી અને પ્રગતિશીલ બનાવી શકીએ છીએ
ટૂંકા ગાળામાં.
અને જ્યારે આપણે તે કરીએ,
કે સફળતા આગળ ફેલાવાશે લર્નિંગ લેબ દ્વારા
એડિનબર્ગ યુનિવર્સિટી ખાતે.
હિંસાને સમાપ્ત કરવી એ યોગ્ય વસ્તુ છે,
તે બનાવવા માટે એક સમજુ રોકાણ છે,
અમારી પાસે પુરાવા આધારિત ઉકેલો છે,
અને આપણી પાસે મુસાફરીની શરૂઆત છે.
પરંતુ શું થશે
જો બાળકો સામેની હિંસા ખરેખર અંત લાવીશું?
ચાલો એક ક્ષણ માટે કલ્પના કરીએ.
સૌ પ્રથમ, વિચારો જે બાળકોનો મેં ઉલ્લેખ કર્યો.
સારાહ હવે રાત્રે તેના પલંગ પર પડેલી રહેશે નહીં
તેના સાવકા પિતાની પગનો ભયભીત અવાજ
સીડી ઉપર આવતા.
ફૈઝલ શાળાએ જાય અને તે ખીલે છે.
તેને હવે સ્કૂલમાં જવાનો ડર નહીં રહે
અને ગુંડાગીરી સહન કરતા ને માર ખાતા અને શિક્ષકથી શરમમાં મુકાતા.
અને એન્જેલિકા અને તેણીના જેવા
સભ્યતા ના ને હવે ઓનલાઇન નહિ લેવાય.
પુખ્ત વયના લોકોના આનંદ માટે કે જેઓ હજારો માઇલ દૂર છે.
પરંતુ પછી સામાજિક ગુણાકાર,
આર્થિક, સાંસ્કૃતિક તેનો ફાયદો.
દરેક કુટુંબ દ્વારા ગુણાકાર કરો, દરેક સમુદાય,
ગામ, નગર, શહેર, દેશ
અને અચાનક, તમને મળી એક નવી સામાન્ય ભરતી
એક પેઢી મોટી થાય છે હિંસાનો અનુભવ કર્યા વિના.
તે આપણા બધાને લેશે.
પરંતુ અમારી પાસે અભૂતપૂર્વ અભિવ્યકત પ્રયાસ કરવાની તક,
અને હું માનું છું કે અમે પણ પુખ્ત વયે, આ કરવાની જવાબદારી છે.
અને પછી જ્યારે અમને બધાને પૂછવામાં આવે,
"તમે શું કરો છો?"
આપણામાંના દરેક કહી શકે છે,
"હું માનવ ઇતિહાસનો માર્ગ બદલી રહ્યો છું.
હું બાળકો સામેની હિંસાનો અંત કરવા માટે મારો ભાગ ભજવી રહ્યો છું."
ચાલો હવે આ કરીએ અને કરીએ.
આભાર.
(તાળીઓ)