مثل خیلی از شما، من یکی از دو میلیارد نفری هستم که در شهر زندگی می کنم.
در مورد بقیه شما دوستان نمیدونم،
اما روزهایی وجود داره که بطور ملموسی احساس میکنم تقریبا برای همه چیز در زندگیم، چقدربه مردم تکیه میکنم.
و بعضی روزها، این میتونه کمی ترسناک باشه.
اما چیزهای که امروز میخوم با شما دربارش صحبت کنم
اینه که چگونه همان وابستگیهای متقابل
که در واقع زیرساخت های بسیار قوی اجتماعی هستند
که ما میتونیم برای کمک به التیام برخی از عمیق ترین مسائل مدنی آنها را تحت کنترل در آوریم،
اگر ما همکاری منبع باز( اطلاعات آزاد در اختیار دیگران قرار میگیرد) را بکار گیریم.
چند سال پیش، یک مقاله از مایکل پالن در مجله نیویورک تایمز خوندم
که در اون استدلال کرده بود که حتی رشد برخی از مواد غذایمان
یکی از بهترین چیزهایی است که ما میتونیم برای محیط زیستمان انجام دهیم.
در زمانی که من این را میخوندم، وسط زمستان بود
و قطعا من جایی برای مقدار زیادی خاک در آپارتمانم در شهر نیویورک نداشتم.
خُب در واقع من فقط تمایل به نشستن و خوندن نسخه بعدی مجله وایرد Wired را داشتم
و بفهمم چگونه کارشناسان قراره در آینده راه حل همه مشکلات را برای ما پیدا کنند.
اما این در واقع دقیقا موضوعی بود که مایکل پالن در این مقاله مطرح کرده بود --
و این دقیقا هنگامی بود که ما مسئولیتمان را برای همه چیز بدست متخصصان دادیم
که باعث نوعی آشفتگی و افتضاح در سیستم غذایمان که شاهد آن هستیم ،شدیم
خُب ُ من کمی برای کار خودم درباره اینکه ناسا چگونه ازهیدروپنیک (گیاهان آبزی)
برای کشف رشد مواد غذایی در فضا استفاده میکنه، یاد گرفتم.
و در واقع می توان با عبور نوعی خاک مایع با کیفیت بالا روی ریشه گیاهان، عملکرد مطلوب تغذیه آنها را بدست آورد.
را برفراز سیستم ریشه گیاهان، داشته باشید.
برای یک گیاهی سبزی،
آپارتمانم میبایستی بعنوان یک فضای خارجی باشه.
اما من می تونم مقداری نور طبیعی و در تمام طول سال، کنترل آب و هوا را ارائه دهم.
سریع به دو سال جلوتر برویم.
حالا برای رشد مواد غذایی در محیط سر بسته ، ما مزارع پنجره ای را داشتیم، که سیستمهای هیدروپونیک عمودی داشت.
شیوه کارش این بود که یک پمپ در پايبن قرار داشت،
بصورت دوره ای ماده غذایی مایع را به طرف بالا میفرستاد،
که پس از آن کم کم از طریق سیستم ریشه گیاهان که در پوکه گٍلی معلق بودند ، پائین می آمد--
بنابر این هیچ خاکی وجود نداشت.
حالا نور و دما با محیط زیست هر پنجره متفاوت بود،
بنابراین هر مزرعه پنجره ای، نیاز به یک کشاورز داشت،
و او میبایستی تصمیم بگیره که قصد داره چه نوع محصولی در هر مزرعه پنجره ای خودش بکاره،
و اینکه آیا او قصد داره که غذای خودش را ارگانیکی تغذیه کنه.
در آن زمان، مزرعه پنجره ای فقط در حد یه ایده بود که به لحاظ فنی پیچیده است.
که نیاز به مقدار زیادی تست و آزمایش داشت.
و من واقعا میخواستم این یک پروژه باز( قابل دسترس همه) باشه،
زیرا در حال حاضرایالات متحده یکی از سریع ترین ناحیه ها در حال رشد ثبت اختراع هیدروپنیک است
و احتمالا می تواند به منطقه دیگرمانند مانساتو تبدیل شوند ،
جایی که ما شرکت های مالکیت معنوی بسیاری را برای مواد غذایی مردم داریم.
خُب، من تصمیم گرفتم که به جای خلق یک محصول،
کاری که میخواستم انجام دهم این بود که این پروژه رو برای توسعه دهندگان آزاد بگذارم.
چند سیستم اولیه ای که ما ایجاد کردیم، یه جورایی کار کردند.
ما در واقع قادر بودیم یک وعده سالاد در هفته با پنجره های یک آپارتمان معمولی در شهر نیویورک تولید کنیم.
و ما قادر بودیم گوجه فرنگی ریز و خیار وانواع این چیزها را تولید کنیم.
اما چند سیستم اولیه نشت میکردند، با صدای بلند هورت کشیدن( آب) که مارتا استوارت قطعا اونا رو تائید نمیکرد.
(خنده تماشاگران)
خُب برای آوردن همکاران توسعه گر بیشتری، کاری که ما کردیم این بود
که یک وب سایت اجتماعی ایجاد کردیم که در آن طرحها را منتشر کردیم.
ما توضیح دادیم که اینها چگونه کار می کننند،
و حتی ما خیلی جلوتر رفتیم و هر چیزی را که در این سیستم اشتباه بود را مشخص کردیم .
و سپس ما مردم را از سراسر جهان دعوت کردیم که یک نمونه آزمایشی با ما بسازند.
در واقع در حال حاضر ما ۱۸۰۰۰ عضو داریم.
و در سراسر جهان مزرعه های پنجره ای داریم.
کاری که میکردیم، چیزی بود که ناسا یا یک شرکت بزرگ
به نام R&D یا تحقیق وتوسعه انجام میدن.
اما ما اون رو R&D-I-Y یا تحقیق و توسعه این برای خودتان مینامیم.
خُب برای مثال ، جکسون با ما همراه شد و پیشنهاد کرد از پمپ هوا به جای پمپ آب استفاده کنیم.
این باعث ساخته شدن یه سری سیستم کاملا جدید شد، تا به نتیجه درست برسیم.
اما وقتی انجامش دادیم، تونستیم اثر ردپای کربن را تقریبا به نصف برسانیم.
تونی در شیکاگو یک رشد آزمایشی را انتخاب کرد،
مانند کشاورزان پنجره ای زیادی،
و تونست بوته توت فرنگی ای تولید کنه، که ۹ ماه از سال با شرایط نور کم میوه بده
با به تغییر ساده ماده غذایی آلی گیاه.
کشاورزان پنجره ای فنلاندی
مزارع پنجره ایشان را تغییر داده و برای روزهای تاریک زمستان فنلاند با چراغ ال ئی دی LED تجهیز کردند.
بنابراین مزارع پنجره ای از طریق یک فرآیند بر اساس نسخه دهی به محصول، شبیه به نرم افزار در حال تکامل هستند.
و در هر پروژه منبع باز،
سود واقعی، اثر متقابل میان علایق مشخص افرادی که سیستمهای خود را بر اساس نیازشان تغییر میدهند، و نیازها و علایق عمومی دیگران است.
بنابراین تیم اصلیم و من و قادریم تمرکز بر روی پیشرفت و بهبودی آن کنیم، که واقعا به نفع همه است.
و ما میتوانیم به نیازهای تازه واردان توجه داشته باشیم.
بنابراین برای انجام آن برای خودتان،
ما دستوالعمل های بسیار خوب آزمایش شده را بصورت مجانی تهیه کردیم
که هر کسی، هر نقطه در جهان، می تواند یکی از این سیستم ها به صورت رایگان بسازد.
بر روی اون سیستم یک درخواست حق ثبت انحصاری است که توسط انجمن نگه داشته شده.
و برای تامین بودجه این پروژه،
برای تولید محصولات ما شریک شدیم که سپس آنها را به مدارس و به افرادی که زمان برای ساخت سیستم های را ندارند، بفروشیم.
در درون جامعه ما، یک فرهنگ خاص ظهور کرده.
در فرهنگ ما، بهتر است که یک آزمایش کننده باشی، کسی که ایدهای دیگری را پشتیبانی میکنه تا اینکه تنها یک ایده دهنده باشی.
چیزی که ما از این پروژه بدست آوردیم، پشتیبانی برای کارمان بود،
و همچنین تجربه کمک به جنبش های زیست محیطی، به شیوه ای دیگری از اینکه فقط یک لامپ نوری جدید را نصب کنیم.
اما من فکر می کنم که آیلین
بهترین بیان را از چیزی که ما واقعا دریافت کردیم که همان لذت واقعی از همکاریست را بیان می کند.
خُب در اینجا او بیان میکند، دیدن فردی که در آن طرف دنیا ایده شما را گرفته، و بر اساس آن چیزی را ساخته، چه حسی دارد
و سپس از شما برای این همکاری و کمک قدردانی میکند.
اگر ما واقعا خواهان تغییر رفتاری گسترده ای در مصرف کنندگان هستیم
تغییری که همه ما به عنوان محافظ محیط زیست و افرادی که در زمینه غذا تخصص دارند ازش صحبت میکنیم،
همه ما در باره آن بعنوان محیط زیست و غذای مردم صحبت میکنیم،
شاید فقط نیاز داشته باشیم که واژه "مصرف کننده رو فراموش کنیم
و به گروهی بپیوندیم که دارن کاری انجام میدن.
پروژه های منابع آزاد(غیر انحصاری) گرایش به شتاب گرفتن و پیشرفت دارند.
و چیزی که ما در R&D-I-Y(تحقیق و توسعه این برای خودتان) میبینیم
از مزارع پنجره ای و LED( نوعی سیستم روشنایی ) فراتر رفته
و به پانلهای خورشیدی وسیستمهای آکوپنیک ( نوعی پروش غذا ) رسیده است.
و ما با اتکا به نسلی که قبل از ما بودند، نوآوریمان را میسازیم.
و ما نگاه به نسل آینده داریم، کسانی که واقعا برای تجهیز دوباره زنگیمان اکنون به ما نیاز دارند .
خُب ما از شما میخواهیم که به ما ملحق شوید
برای کشف دوباره ارزش شهروندان متحد،
و برای اعلام اینکه همه ما هنوز پیشگامان هستیم.
( تشویق)