İşte buradayım, size niçin
bu ninja pijamalarını giydiğimi açıklayacağım.
Bunu yapmak için de, öncelikle size
vücudumuzdaki çevreyi kirleten zehirlerden bahsedeceğim.
Bazılarınızın Bispenol A, BPA
hakkın bilgi sahibi olabilirsiniz.
Bu, konserve yiyeceklerin iç kaplamasında bulunan
sıkılaştırıcı ve sentetik bir madde olan östrojendir.
bazı plastiklerde de bulunudr.
Böylece BPA vücudun kendi hormonlarını taklit eder
ve nörolojik ve çoğalan problemlere sebep olur.
Ve heryerdedir.
Son araştırmada BPA
6 yaş ve üstü kişilerin %93 ünde bulunmuştur.
Ve bu sadece kimyasalların birisidir.
ABD deki Hastalık Kontrol Merkezinin belirttiğine göre
vücudumuzda 219 adet zehirli çevre kirletici vardır
ve bunlara koruyucu, tarım ilacı
ve civa, kurşun gibi ağır matellar de dahildir
Bu bana üç şey ifade ediyor.
Öncelikle bir yamyam olmayın.
İkincisi, her birimiz kendi yarattığımız kirliliğin
sorumlusu ve kurbanıyız.
Ve üçüncü olarak da,
vücudumuz çevresel zehirler için
filtre ve depo görevi görüyor.
Peki biz öldüğümüzde bu zehirlere ne oluyor?
Kısa cevap :
Bunlar bir şekilde zehir döngüsüne
devam etmek üzere çevreye dönüyorlar.
Ve bizim çağımızdaki defin işlemleri
durumu daha da kötü hale getirmektedir.
Naaşınız yakıldığında,
tüm bu bahsettiğim zehirli maddeler atmosfere bırakılırlar.
Buna her yıl diş dolgusunda kullanılan
5000 poundluk civa da dahildir.
Ve geleneksel Amerikan defin işleminde,
naaşı canlı göstermek için
ceset dolgular ve kozmetik maddelerle kaplanır.
Ardından içi zehirli bir madde olan
formaldehid ile doldurulur. Ki yavaş dağılsın.
Bu uygulama defin ile ilgilenen kişinin
solunum yolu problemlerine ve kanser olmasına yol açar.
Yani ölü vücutları saklayacağız diye
ölümü gözardı ediyoruz ve yaşamı zehirliyoruz.
Ve dahası çevreye zarar veriyoruz.
tahnit (doldurma) kullanmadan gerçekleştirilen
çevreci ve doğal defin işlemi doğru yöne atılmış bir adımdır.
Fakat bu vücudumuzda normalde var olan zehirli maddeleri adreslemez.
Sanırım daha iyi bir çözüm mevcut.
Ben bir sanatçıyım,
bu sebeple sanat, bilim ve kültürün
kesişiminden oluşan
mütevazi bir çözüm önermek isterim.
Sonsuz defin projesi.
Bu bir alternatif defin sistemidir.
Mantarlar kullanılarak
vücudumuzdaki zehirleri temizler ve ayrıştırır.
Sonsuz defin projesi birkaç yıl önce
sonsuzluk mantarı yaratma fantazisi
sayesinde başladı.
bu yeni bir tür melez mantardır.
Cesedi çözer ve zehirli maddeleri temizler.
Ayrıca bitkilerin kölerine besin iletir.
Geriye temiz gübre bırakır.
Fakat yeni bir melez mantar çeşidi yaratmanın
neredeyse mümkün olmadığını öğrendim.
Ve öğrendiğim bir başka şey ise
bazı en lezzetli mantarların
topraktaki çevresel zehirleri temizlediği idi.
Böylece belki de yenilebilen mantarları
vücudumu yemesi için zehir temizleyici
bir ordu şeklinde eğitebileceğimi düşündüm.
Bu günlerde benden çıkan saç, deri ya da
tırnak parçalarını toplayarak bu yenilebilen mantarlara
yedirmek için kulanıyorm.
Mantarlar büyürlerken
en iyi beslenenleri sonsuzluk mantarları
olacak şekilde seçiyorum.
Bu bir şekil hayat sonrası için işaretlemeli ve seçmeli
üretme sürecidir.
Yani ben öldüğümde
sonsuzluk mantarları vücudumu tanıyacak
ve onu yiyebilecek.
Peki, bazılarınız için bu
gerçekten, gerçekten de uçuk kaçık olabilir.
(Gülüşmeler)
Sadece birazcık.
Bunun yiyeceklerimiz ile heves ettiğimiz bir
ilişki şekli olmadığının farkındayım.
Yiyeceklerimizi yemek istiyoruz, onlar tarafından yenilmek değil.
Mantarların büyümelerini seyrederken ve vücudumu incelerken,
farkettim ki, sonsuzluk mantarları
ölüm ve vücudum ile çevre arasındaki ilişki hakkında
yeni bir düşünce tarzının
sembolü olabilir.
Yani benim için
sonsuzluk mantarlarını yetiştirmek
sadece bilimsel bir deneyden,
bahçıvanlıktan ya da bir evcil hayvan büyütmekten ziyade,
gerçeği kabul etmeye doğru atılmıl bir olmuştur.
Bu gerçek şu ki, bir gün öleceğim ve çürüyeceğim.
O ayrıca
sorumluluk almam için
ve gezegendeki ağırlığım için atılmış bir adımdır.
Bir mantarı büyütmek "decompiculture" adı verilen
çözücü organizmaları yetiştirme büyük resminin
bir parçasıdır.
Bu kavram enterolojist Tmothy Myles tarafından
geliştirilmiştir.
Sonsuzluk mantarları "decompiculture" ün alt kümesidir.
ceset "decompiculture" sürecini ve zehir iyileştirme sürecini
vücuttaki zehirleri temizleyen ve çözen
organizmaları yetiştirmek olarak tanımlıyorum.
Şimdi, bu ninja pijamalarına gelince.
Tamamlandığında bu sonsuzluk mantarlarını
birkaç nesne ile entegre bir şekilde kullanmayı düşünüyorum.
Öncelikle bir kefen.
Mantar sporları ile kaplanmış
bir mantar kefeni.
(Gülüşmeler)
Ben şu anda bu kefenin
ikinci prototipini giyiyorum.
Mantar sporlarına gömülü bir garip
ağ ile kaplanmıştır.
gördüğünüz dendritik desenler
mantarın ipliksi tutunma orgablarının büyümesini simgeler.
Tıpkı bitkilerin kökleri gibi.
Ayrıca mantar sporları ile
zehir çözülmesini hızladıran
başka bir elementi içeren
bir takım kapsülleri kapsayan
bir "decompiculture" kiti de yapıyorum.
Bu kapsüller besin açısından zengin bir
jölenin içine gömülmüşlerdir. Bir çeşit ikinci ten.
Çabucak yokolup
büyüyen mantarlar için bebek besini oluştururlar.
Bu şekilde gelecek bir ya da iki sene içinde
mantarları ve decompiculture kitini tamamlamayı ve
bunları ilk olarak marketteki zamanı geçmiş etler
ve daha sonra da insan ile
test etmeyi planlıyorum.
İster inanın, ister inanmayın,
birkaç kişi naaşlarını şimdiden bu proje için
mantarlar tarafından yenilmek için bağışamayı önerdiler.
(Gülüşmeler)
Bu kişilerle konuştuğumda anladığım kadarı ile
ölümü anlama ve kabul etme
ve ölümümüzün çevreye olan etkisini minimize etme konusunda
bu kişilerle aynı fikri paylaşıyoruz.
Bu bakış açısını beslemek istedim.
Tıpkı mantarları büyüttüğüm gibi
bu konuda bir topluluk oluşturdum.
Bu topluluktaki kişiler aktif olarak
öldükten sonraki seçenekler konusunda keşif yapıyorlar.
Ölümü kabullenip
sonsuzluk mantarları gibi çözücü organizmaları
büyütmek istiyorlar.
Bu topluluk kültürel ilerleme adına
bir vizyonu paylaşıyorlar.
Şu anda devam eden defin ve ceset koruma kültürümüzden daha ileridekler.
"decompiculture" aşamasındalar.
çözülmeyi ve ölümü radikal bir şekilde kabullaniyorlar.
Ölümü kabullenmek demek
fiziksel varlıklar olduğumuzu
ve çevresel zehirler hakkındaki araştırmaların teyid ettiği gibi
çevreye yakından bağlı olduğumuzu kabul etmektir.
Tıpkı "topraktan geldik, toprağa döneceğiz"
sözünde dendiği gibi.
Çevreye bağlı olduğumuzu anladığımızda ise
göreceğiz ki türümüzün hayatta kalması
gezegenin hayatta kalmasına bağlıdır.
İnanıyorum ki bu gerçek bir
çevresel sorumluluğın başlangıcıdır.
Teşekkürler.
Alkışlar