นี่คือพิพิธภัณฑ์ธรรมชาติวิทยา ในเมืองรอตเทอร์ดาม (Rotterdam) นะครับ
ที่ที่ผมทำงานเป็นเจ้าหน้าที่ภัณฑารักษ์
มันเป็นหน้าที่ของผม ที่จะทำให้แน่ใจว่า สิ่งของในพิพิธภัณฑ์ อยู่ในสภาพที่สมบูรณ์
และมีจำนวนเพิ่มขึ้น
หลักๆ เลยก็คือ ผมเก็บซากสัตว์ที่ตายแล้ว
ย้อนไปในปี 1995
เรามีตึกใหม่ทางด้านซ้ายของพิพิธภัณฑ์
มันสร้างมาจากกระจก
และไอ้ตึกนี้มันก็ช่วยให้ผมทำงานได้ดีเลยทีเดียว
ตึกนี้เป็นนักฆ่านกชั้นดีเลย
คุณอาจจะรู้ว่า นกไม่เข้าใจแนวคิด
เรื่องกระจก พวกนกมันมองไม่เห็น
ฉะนั้นมันจึงบินไปชนกระจกและตาย
มีสิ่งเดียวที่ผมทำก็คือ ออกไปข้างนอกตึก
เก็บซากพวกมัน และนำไปสตัฟฟ์ สำหรับการโชว์ในพิพิธภัณฑ์
(เสียงหัวเราะ)
และในตอนนั้น
ผมได้พัฒนาหูของผม ให้สามารถจำแนกชนิดนก
เพียงแค่ฟังเสียงที่ชนกับกระจก
และในวันที่ 5 มิถุนายน 1995
วันที่ผมได้ยินเสียงชนกับกระจกอย่างดัง
ที่ทำให้ชีวิตผมเปลี่ยนไป แต่ชีวิตเป็ดตัวหนึ่งก็ต้องจบลงด้วย
และนี่คือสิ่งที่ผมได้เห็น เมื่อมองออกไปนอกกระจก
นี่คือเป็ดที่ตายแล้ว มันบินชนกับกระจก
และตายหน้าคว่ำ
แต่ข้างๆ มันเป็นเป็ดที่ยังมีชีวิตยู่
และลองมองดีๆนะครับ
เป็ดทั้งสองตัว เป็นตัวผู้
และนี่ก็คือสิ่งที่เกิดขึ้น
เป็ดที่ยังมีชีวิตอยู่ ขึ้นคร่อมบนเป็ดที่ตายแล้ว
และพยายามที่จะมีเพศสัมพันธ์ด้วย
แน่นอน ผมเป็นนักชีววิทยา เป็นนักปักษีวิทยา
ผมก็เลยพูดขึ้นว่า "มีอะไรบางอย่างทะแม่งๆแถวนี้แน่ๆ"
ตัวหนึ่งตายแล้ว ตัวหนึ่งยังเป็น มันต้องเป็นพวก ชอบร่วมเพศกับซากศพแน่ๆ
ผมพิจารณาดูแล้ว เป็ดทั้งสองเป็นตัวผู้
มันเป็นพวกรักร่วมเพศเดียวกัน แถมรักกับซากศพอีก
ดังนั้นผม.. (เสียงหัวเราะ)
ผมจึงเอากล้องถ่ายรูปผมมา เอาสมุดจดของผมมา
เอาเก้าอี้มา และเริ่มสังเกตการณ์พฤติกรรมนี้
หลังจากผ่านไป 75 นาที (เสียงหัวเราะ)
ผมเห็นมามากพอแล้วและก็รู้สึกหิวแล้วด้วย
และอยากกลับบ้านใจจะขาด
ผมก็เลยกลับแล้วก็เก็บซากเป็ดมาด้วย
และก่อนที่ผมจะเก็บมันไว้ในช่องแช่แข็ง
ผมก็ตรวจดูว่ามันเป็นตัวผู้จริงๆไหม
และนี่ก็คือรูปภาพหายาก ขององคชาตของเป็ด
ดังนั้นมันจึงเป็นตัวผู้แน่นอน
นี่คือรูปหายากเพราะนกมีเป็นหมื่นๆสปีชีส์
และมีแค่สามร้อยกว่าสปีชีส์เท่านั้น ที่เรามีรูปขององคชาตของมัน
[ตัวอย่างแรกของการรักร่วมเพศเดียวกันกับซากศพในนกเป็ดน้ำ]
ผมรู้ว่าผมได้เห็นบางอย่างที่พิเศษมากๆ
แต่มันทำให้ผมต้องใช้เวลาถึง 6 ปีในการตัดสินใจตีพิมพ์บทความนี้
(เสียงหัวเราะ)
ผมว่ามันเป็นหัวข้อที่แจ่มเลยนะสำหรับไว้คุยในงานวันเกิด
หรือที่เครื่องกดกาแฟ
แต่ถ้าเอาไปคุยกับเพื่อนๆ ในที่ทำงาน มันอีกเรื่องเลยนะ
ผมไม่มีโครงร่างจริงๆจังๆสำหรับเรื่องนี้
ดังนั้น 6 ปีต่อมาเพื่อนและเพื่อนร่วมงาน ก็ได้กระตุ้นให้ผมตีพิมพ์บทความนี้ออกมา
ดังนั้นผมจึงตีพิมพ์บทความเรื่อง "ตัวอย่างแรก ของการรักร่วมเพศเดียวกันกับซากศพ
ในนกเป็ดน้ำ"
สถานการณ์มันก็เป็นอย่างนี้นะครับ
เอ คือออฟฟิศของผม
บี คือจุดที่นกชนกับกระจก
และซี คือจุดที่่ผมมองมัน
กลับมาที่เป็ดตัวนี้อีกครั้งนะครับ
อย่างที่คุณรู้อยู่แล้วนะครับ ในวงการวิทยาศาสตร์
เมื่อคุณเขียนบทความพิเศษๆ
มีแค่ 6-7 คนเท่านั้นแหละที่อ่านมัน
(เสียงหัวเราะ)
แต่กลับว่า เริ่มมีสิ่งดีๆเกิดขึ้นกับผม
ผมได้รับโทรศัพท์จากคนที่ชื่อว่า มาร์ค เอบบราฮัม (Marc Abrahams)
และเขาก็บอกผมว่า "คุณได้รางวัลจากบทความเป็ดของคุณครับ
รางวัลอิกโนเบล (Ig Nobel)"
และรางวัลอิกโนเบลนั้นก็คือ
(เสียงหัวเราะและปรบมือ)
รางวัลที่เคารพเชิดชูการวิจัย
ที่ทำให้ผู้อ่านขำ แล้วทำให้พวกเขาคิด
เพื่อไปสู่กับเป้าหมายสูงสุด ที่จะทำให้มีคน
สนใจในวิทยาศาสตร์มากขึ้น
มันเป็นเรื่องทีดีเลยล่ะ ผมก็เลยรับรางวัลนี้ไว้
(เสียงหัวเราะ)
ผมขอบอกอีกทีก่อนนะครับว่า มาร์ค เอบบราฮัมไม่ได้
โทรหาผมจากสต๊อกโฮล์มหรอกนะ
เขาโทรหาผมจาก แคมบริดจ์ รัฐแมสซาชูเซตส์
ดังนั้นผมจึงเดินทางไปยังบอสตัน และต่อรถไปแคมบริดจ์
และผมก็ไปยังพิธีมอบรางวัลอิกโนเบลอันน่ายอดเยี่ยม
ที่จัดขึ้นในมหาวิทยาลัยฮาร์เวิร์ด และในพิธีมอบรางวัลนั้น
ช่างเป็นประสบการณ์ที่ดีเหลือเกินครับ
ผู้ได้รับรางวัลโนเบลจริงๆ จะเป็นคนมอบรางวัลให้
นั่นเป็นแค่เรื่องแรก
และยังมีอีก 9 คนที่ได้รับรางวัล
และนี่ก็คือเพื่อนที่ได้รับรางวัลเหมือนกับผมครับ นั่นคือคุณ ชาร์ล แพ๊กซ์ตัน (Charles Paxton)
ผู้ได้รางวัลในสาขาชีววิทยาไปในปี 2000 สำหรับบทความของเขาที่มีชื่อว่า
"พฤติกรรมการเกี้ยวพาราสี ของนกกระจอกเทศที่มีต่อมนุษย์
ภายใต้เงื่อนไขการทำฟาร์มในประเทศอังกฤษ"
(เสียงหัวเราะ)
และผมคิดว่ายังมีผู้ได้รางวัลอิกโนเบล
อีกสองคนที่อยู่ในห้องนี้นะครับ
แดน คุณอยู่ไหนครับ แดน อาเรียลี่ (Dan Ariely)
ปรบมือให้แดนหน่อยครับ
(เสียงปรบมือ)
แดนได้รับรางวัลอิกโนเบลในสาขาแพทย์ศาสตร์
สำหรับการสาธิตว่าการให้ยาปลอมราคาแพง
ทำงานได้ดีกว่ากว่ายาปลอมราคาถูก
(เสียงหัวเราะ)
และรูปนี้คือหนึ่งนาทีแห่งเกียรติยศของผม
และสุนทรพจน์ของผม
และนี่ก็คือเจ้าเป็ดตัวนั้นนะครับ
เป็นครั้งแรกของมันนะครับ ที่ได้มาที่ชายฝั่งตะวันตกของสหรัฐ
ผมจะให้คุณลองจับมันนะครับ
(เสียงหัวเราะ)
ใช่ครับ
จับมันได้เลย
ขอเตือนนะครับว่า มันเป็นตัวอย่างจากพิพิธภัณฑ์
แต่ไม่มีโอกาสที่คุณจะติดไข้หวัดนกได้หรอกครับ
หลังจากที่ผมได้รางวัลนี้ ชีวิตผมก็เปลี่ยนไป
ในช่วงแรกๆนั้น ผู้คนเริ่มที่จะส่ง
ของที่เกี่ยวกับเป็ดมา ทุกๆอย่างเลยก็ว่าได้ มาให้ผม
ทำให้ผมมีของสะสมเกี่ยวเป็ดซะอย่างแจ๋วเลยที่เดียว
(เสียงหัวเราะ)
แต่ที่สำคัญนะครับ
ผู้คนเริ่มจะส่งข้อสังเกต
เกี่ยวกับพฤติกรรมสัตว์ที่น่าทึ่งมาให้ผม
และเชื่อผมได้เลยครับ ถ้าสัตว์มันมีพฤติกรรมสัตว์แปลกๆบนโลกใบนี้
ผมจะต้องรู้แน่นอน
(เสียงหัวเราะ)
นี่คือกวางมูสครับ
กวางมูสตัวนี้พยายามจะมีเพศสัมพันธ์
กับรูปปั้นทองแดงของวัวไบสัน
และนี่ก็ที่มอนทาน่าปี 2008
นี่ก็คือกบที่จะพยายามมีเพศสัมพันธ์กับปลาทอง
นี่ก็ในเนเธอร์แลนด์ปี 2011
สองตัวนี้เป็นคางคกยักษ์ในออสเตรเลียครับ
กบตัวล่างถูกรถทับ
กรุณาสังเกตดีๆนะครับว่ามันเป็นพวกร่วมเพศกับศพ
มันน่าทึ่งนะครับ ท่านั้น
ท่ามิชชั่นนารีนี้ ถือเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นยากมาก ในมวลหมู่สรรพสัตว์
นี่ก็คือฝูงนกพิราบในรอตเทอร์ดามครับ
นี่คือนกนางแอ่นในฮ่องกงปี 2004 ครับ
นี่คือไก่งวง
จากสถานพินิจและคุ้มครองเด็ก อีธาน อัลเลน (Ethan Allen) ในวิสคอนซิน
มันใช้เวลาทั้งวัน
และเด็กในสถานพินิจ ก็เลยพากันฮาเฮกับสิ่งที่มันทำ
ดังนั้น มันหมายความว่าอะไรกัน
ผมถามตัวเองว่า
ทำไมเรื่องแบบนี้ถึงเกิดขึ้นในธรรมชาตินะ
สิ่งที่ผมสรุปได้
จากกรณีศึกษาทั้งหลายแหล่นี้
นั่นคือ มันจะเกิดสิ่งนี้ขึ้น
ก็ต่อเมื่อสัตว์ตายทันที
และตายอย่างรวดเร็ว
และอยู่ในท่าที่เหมาะแก่การผสมพันธ์
อย่างน้อยๆ ผมก็คิดมาแบบนี้ตลอด จนกระทั่งได้เจอรูปพวกนี้
ในรูปนี้คุณจะเห็นเป็ดที่ตายแล้ว
มากว่าสามวัน
ตายนอนแหงนผึ่ง
ฉะนั้น ทฤษฎีผสมพันธุ์กับซากศพของผม พินาศซะแล้วครับ
อีกตัวอย่างหนึ่งของผลกระทบ
ของตึกกระจกที่มีต่อชีวิตของนก
นี่คือ แม็กซ์ผู้บ้าคลั่ง (Mad Max) เป็นนก Blackbird อาศัยในเมืองรอตเทอร์ดาม
สิ่งเดียวที่มันทำคือบินชนกับกระจก
ตั้งแต่ปี 2004 ถึง 2008 วันแล้ววันเล่า
และนี้คือวิดิโอสั้นๆ ของมันครับ
(เพลงขึ้นต้น) (เสียงกระทบกัน)
(เสียงกระทบกัน)
สิ่งที่มันทำ
คือพยายามสู้กับร่างมันเองในกระจกครับ
มันเห็นตัวมันเองในกระจก เป็นผู้บุกรุกเข้ามาในอาณาเขตของมัน
ที่พยายามบุกรุกมาตลอดเวลาที่มันอยู่
ซึ่งก็เป็นไปอย่างไร้จุดจบ
ในตอนแรก ที่ผมได้ศึกษาเจ้านกตัวนี้มากว่าสองปี
ผมคิดว่า สมองมันไม่ได้รับความเสียหาย จากการชนบ้างเลยหรอ
ไม่เลยครับ ผมจะให้ดูรูปของมันจากสไลด์
ที่ผมตัดมาจากวีดีโอ
และช่วงเวลาสุดท้ายก่อนที่มันจะชนกระจกนะครับ
มันเอาเท้าไปข้างหน้า
และชนกับกระจกครับ
ดังนั้นผมจึงอยากจะจบการบรรยายโดย ขอเชิญชวนพวกคุณมาในงานวันเป็ดตาย
ในวันที่ 5 มิถุนายน ของทุกๆปี
ในเวลา 5 โมง 45 นาที ตอนเย็น
โดยเราจะมาพร้อมเพรียงกันที่พิพิธภัณฑ์ธรรมชาติวิทยา ในเมืองรอตเทอร์ดาม
เป็ดก็จะออกมาจากพิธภัณฑ์
โดยเราจะมาสนทนากันเพื่อหาหนทางใหม่ๆ
ในการป้องกันนกเหล่านี้ จากการชนกระจกหน้าต่าง
คุณอาจจะรู้ หรืออาจจะไม่รู้ก็ได้
ว่านี่คือสาเหตุใหญ่
ของการตายของนกบนโลกใบนี้
แค่ที่อเมริกาเพียงแห่งเดียว นกหลายล้านต้องตาย
จากการชนกับตึกกระจกทั้งหลายแหล่
และเมื่องานวันเป็ดตายจบลง เราก็ไปภัตตาคารอาหารจีนต่อ
และเราก็ทานอาหารเย็นจากเป็ดถึง 6 ชุดเลย
ดังนั้นผมจึงหวังว่าจะได้เจอพวกคุณ
ในปีหน้า ที่รอตเทอร์ดาม ประเทศเนเธอร์แลนด์
ในวันเป็ดตาย
ขอบคุณครับ
(เสียงปรบมือ)
โอ้ ขอโทษที
ผมขอเป็ดผมคืนหน่อยนะครับ
(เสียงหัวเราะ) (เสียงปรบมือ)
ขอบคุณครับ