Ίση πρόσβαση: Γενικός σχεδιασμός ενός Ακαδημαϊκού Τμήματος
Ο φοιτητικός πληθυσμός σε πανεπιστήμια και κολλέγια
γίνεται όλο και πιο ποικίλος
Τόσο οι φοιτητές όσο και οι καθηγητές χρειάζονται ίση πρόσβαση στα μαθήματα, τις εγκαταστάσεις
και όλες τις πτυχές της ακαδημαϊκης ζωής
Ωστόσο άνθρωποι με αναπηρίες βρίσκουν απροσπέλαστες ιστοσελίδες, εκπιδευτικό υλικό και εγκαταστάσεις
Μια λύση είναι η εφαρμογή ενός Γενικού Σχεδιασμού
Ο αρχιτέκτονας Ρον Μέις τον προσδιόρισε ως:
''Ο σχεδιασμός προϊόντων και περιβαλλόντων ώστε να είναι χρήσιμα σε όλους τους ανθρώπους,
στο μεγαλύτερο δυνατό βαθμό,
χωρίς την ανάγκη προσαρμογής ή ειδικού σχεδιασμού.
Νιμίσα Γκός Ρόι: ''Η αξία ενός γενικού σχεδιασμού έγκειται στο οτι είναι απλός,
και εύκολος, και θα μπορεί να αφορά όλους τους μαθητές.''
Προτείνει, αντί της σχεδίασης υπηρεσιακών προσφορών
για το μέσο χρήστη,
να σχεδιάζονται για ανθρώπους με ευρύ φάσμα ικανοτήτων,
αναπηριών, αναγνωστικών επιπέδων, μαθησιακών τύπων,
μητρικής γλώσσας, και άλλων χαρακτηριστικών.
Ρίτσαρντ Λάντνερ: ''Ο γενικός σχεδιασμός είναι στην πραγματικότητα ένας στόχος.
Είναι ένας τρόπος να προσεγγίσουμε την εκπαίδευση
έτσι ώστε να αυξήσουμε τον αριθμό των ατόμων που εποφελούνται από αυτή."
Σχεδίαση και πολιτικές
Οι ενδιαφερόμενοι των πανεπιστημίων πρέπει να σκέφτονται το σχεδιασμό και τις πολιτικές.
Να αναρωτηθούν αν άνθρωποι με αναπηρίες καθώς και μέλη ομάδων που υποεκπροσωπούνται
βρίσκονται ανάμεσα στο προσωπικό, ή φοιτητικό σώμα.
Τζιμ Γκόρσκ: ''Όταν προσπαθούμε να αναπτύξουμε πολιτικές σε πανεπιστημιακό επίπεδο
είναι σημαντικό να αναγνωρίζουμε,
πρώτα από όλα τη συγκέντρωση κατάλληλων ατόμων για να γίνει αυτή η συζήτηση
και όχι μόνο να συμπεριλάβουμε αντιπροσώπευση από καθηγητες
αλλά άτομα που προσφέρουν υπηρεσίες,
φοιτητές που δέχονται αυτές τις υπηρεσίες,
φοιτητές που παρακολουθούν μαθήματα,
γενικά ανθρώπους που θα αποτελέσουν τμήμα του τελικού αποτελέσματος
των πολιτικών
Όταν τα μαθήμτα ή οι υπήρεσίες αξιολογούνται,
σιγουρευτείτε οτι θα συμπεριλάβετε μέσα που θα ρωτούν για τις εμπειρίες ατόμων με αναπηρίες.
Πιστεύω πως αν ένα ίδρυμα, κολλέγιο ή τμήμα
είναι φιλικό προς άτομα με αναπηρίες,
έχει να κάνει με την πολιτιστική άποψη αλήθεια,
μια κοινωνική κανονικότητα στάσεων και πιστέυω που είναι επικρατούσα και διαβρωτική
που βρίσκεται σε όλα τα πανεπιστήμια και κολλέγια καθώς και μέσα στα τμήματα
Εγκαταστάσεις και περιβάλλον
Οι πανεπιστημιακές εγκαταστάσεις πρέπει να είναι προσβάσιμες και φιλικές
Σιγουρευτείτε για την πρόσβαση, άνεση και ασφάλεια
επισκεπτών με ποικιλία ικανοτήτων,
φυλετικών και εθνικών υπόβαθρων, φύλων και ηλικιών.
Ένα τέλειο μέρος για να ξεκινήσουμε την αξιολόγηση προσβάσιμων εγκαταστάσεων
είαι στο χώρο του παρκινγκ
Πρέπει να σιγουρευτείτε τι έχετε ικανό αριθμό προσβάσιμων θέσεων στάθμευσης
που να είναι καλά μαρκαρισμένες
διαδρομές από το προσβάσιμο πάρκινγκ στο κτίριο
πρέπει να είναι καλά μαρκαρισμένες με έντονες επιγραφές.
Μια κεντρική είσοδος πρέπει να είναι για όλους τους χρήστες,
είτε είναι σε αναπηρικό καροτσάκι είτε περπατούν προς την πόρτα.
Μια κεντρική πόρτα για έναν πρέπει να είναι μια πόρτα για όλους.
Οι φοιτητές πρέπει να γνωρίζουν που βρίσκονται.
Η σήμανση πρέπει να είναι επαρκής, ακριβής και έντονη.
Να μην 'χάνεται' στη πρόσοψη ενός κτιρίου στο πανεπιστήμιο, ξέρετε,
τίποτα από αυτά τα μεταλλικά ωραιοποιημένα στοιχεία που συγχωνεύονται στην όλη όψη του κτιρίου.
Πρέπει να ξεχωρίζουν.
Όσον αφορά τους ανελκυστήρες, νομίζω πως
το πιο σημαντικό κομμάτι είναι να έχω τα κουμπιά στο χαμηλότερο επίπεδο για να τα φτάνω.
Τα μπάνια πρέπει να είναι προσβάσιμα σε αναπηρικά καροτσάκια και με καλά σημασμένες πινακίδες
Πάγκοι και γραφεία σε σημεία εξυπηρέτησης φοιτητών
πρέπει να είαι προσβάσιμα από θέση καθίσματος
και οι διάδρομοι πρέπει να είναι ανοιχτοί και χωρίς εμπόδια.