STUDIO KODOWANIA Pętle "for"
Gdy używamy bloczka powtarzania, aby zapętlić swój kod,
skąd komputer wie, czy powtórzył
czynność odpowiednią ilość razy? Bloczek powtarzania kryje jednak bardziej
wyszukany fragment kodu
zwany "pętlą for", która liczy od wartości wyjściowej, po końcową
z konkretnym przyrostem
Na przykład, bloczek powtarzania 3 liczy od 1 do 3 o 1. Za każdym razem, gdy liczy,
w pętli uruchomiony jest kod. "Pętla for" wie, ile razy musi odbyć przebieg
korzystając ze zmiennej zliczającej, która jest ustawiona na wartość początkową
na początku pętli, a przyrost jest dodawany za każdym razem,
gdy pętla odbywa przebieg.
Gdy zmienna zliczająca wzrośnie powyżej wartość końcową, pętla wstrzymuje przebieg.
Korzyścią stosowania wartości rzeczywistej dla pętli zamiast bloczka powtarzania jest to,
że można zobaczyć zmienną zliczającą i użyć jej w naszej pętli. Na przykład,
gdy mamy kilka kwiatków i pierwszy dysponuje 1 nektarem, drugi dwoma,
a trzeci trzema, mogę użyć pętli "for", aby nakazać pszczole zebrać nektary zliczające
czyli jeden przy pierwszym kwiatku, dwa przy drugim i trzy przy trzecim.
W pętli "for" można również zwiększać zliczanie o liczbę inną niż jeden. Można liczyć
co dwa, co cztery, a nawet liczba może się za każdym razem zmieniać.