[Leonardo Drew: Reizen & Maken]
[Vigo Gallery, Londen]
Oké, wat voor vragen hebben jullie, jongens?
Ik bedoel, ik weet niet veel v...
Stowe School, toch?
Jullie zijn van welk jaar? Welk jaar is dit?
[STUDENT] Lower 6
[DREW] Lower 6? Wat is dat?
[MAN] Dat is 17, in principe.
[DREW] Zeven...
[MAN] 17.
[DREW] Oh, oké.
Ik ging niet veel weg...
Ik kwam echt niet vaak buiten.
Ik ben nu pas gaan reizen.
en rondtrekken, en nieuwe informatie opnemen.
Dus, ik denk dat als je je
antennes kan, zeg maar, uitsteken,
dat je dan, tja... , zal vinden
wat je nodig hebt voor dit deel van je reis.
Snap je?
Dus ik heb veel gereisd.
Pas onlangs ben ik teruggekomen van Lima, Peru,
en heb ik de Nazcalijnen gezien.
Ik ben geweest in Cuba,
en Madrid, en Zwitserland,
en al die dingen heb ik aansluitend gedaan--
het één na het ander.
Ik realiseerde me dat ik lang
weg kon blijven
zonder dat ik de studio miste,
omdat het leven doorging
en de kunst doorging in mij.
Kunst wordt gevoed door ervaringen.
Reizen en het verwerken van dingen,
en die dingen als het ware
op je lichaam te laten inwerken.
Ik weet heel zeker
dat elk aspect van je lichaam een ontvanger van informatie is.
Zoals licht reflecteert op dingen.
Zoals de wind waait of niet waait.
Ik bedoel, al die dingen hebben een effect op je.
Ik ben een visueel kunstenaar,
dus dat komt op een manier eruit, weet je,
in de wereld door mijn medium.
Hier staat--
aan mijn oma van mij--
"Aan het eind van mijn verblijf in Japan..."
Wauw, dit is van mijn reis naar Japan.
"Ik wacht op het vliegveld om naar Okinawa te gaan"
"Het zijn drie interessante maanden geweest."
"De eerste week werd ik uitgenodigd om te dansen met de oude vrouwen van het dorp."
"Sommige moeten tegen de 110 jaar geweest zijn..." [LACHT]
"Maar man, wat konden zij dansen!" [LACHT]
Eén van de plaatsten die ik altijd al wilde bezoeken was Japan.
Geen idee waarom dat zo in mijn lijf zat dat ik deze plek moest leren kennen.
Maar, in 1997, had ik de gelegenheid om te gaan.
Dit deel van Japan is ingekleurd met echte soul."
"Ik heb suikerriet gehakt en varkenspoten gegeten." [LACHT]
"Dat is nog eens voedsel voor de ziel."
Toen ik in Japan was, keek ik
hoe je kleuren maakt op natuurlijke wijze.
"Kleuren op het strand waren onwerkelijk."
"Het water was zowel groen als blauw."
"Het zand was wit, wit, wit."
Dat was wat ik daar fysiek wilde leren.
Maar, wat ik eigenlijk spiritueel leerde
was iets heel anders.
En wat onvermijdelijk in mijn werk terechtkwam,
had zeer zeker te maken met papier maken
wat ik daar leerde;