Natapos na ang holocene. Ano ang ginagawa natin ngayon, at sa susunod na ilang taon, ay may malaking epekto sa susunod na ilang libong taon.
Ang tanging kundisyon ng mga modernong tao ay nakilala na sa ngayon ay nagbabago. At mabilis na pagbabago.
Walang nananatiling pareho sa mundong ito, lahat ay nagbabago.
Ang Daigdig ay darating sa isang pagtalbog, at hindi mo alam kung ano ang mangyayari sa kabila ng pagtalon nito.
Lumulukso talaga ang Daigdig.
Ang mga bagay na gumagalaw sa mundong ito, ay huminto! Lahat ay umiikot.
Habang nagsisimula itong maubusan ng enerhiya, ang araw ay hindi lamang mag-aalis ng wala.
Ang kalagitnaan nito ay babagsak, at ang gumagawa ng sobrang init ay magdudulot ng paglawak ng outer layers.
Patay na ang Araw.
Mananatili ang mahinang paglamig sa mga nagyeyelong temperatura ng malalim kalawakan.
Ang kapalaran ng araw ay katulad din sa ibang mga bituin.
Isang araw, dapat silang mamatay sa kalaunan, at ang Cosmos ay lumundag sa diim ng walang hangganan.
Ang lahat ng mga bituin ay mauubusan ng enerhiya.
Bumaba ang temperatura ng Sansinukob. Ang mga bituin, bawat isa, sa madilim na kalangitan, ay mamamatay.
At wala nang bagong nilikhang mga bituin.
Kaya ang Sansinukob ay matatapos hindi sa isang putok, ngunit sa isang ungot.
At hindi sa apoy, ngunit sa pagyelo.
Nang walang enerhiya na natitira upang sumunog, lumalabo ang mamulang white dwarf
ay mula sa huling natitirang init mula sa extinguished furnace nito.
Sa paghahanap ng Daigdig kung saan na kaya ito,
ito ay bubuo lamang ng parehong halaga ng liwanag gaya ng buong buwan sa isang malinaw na gabi.
Ang malabong galak ng mga white dwarfs ay magbibigay lamang ng liwanag sa kadiliman at walang bisa
na kumakalat sa mga patay na bituin at black holes.
Sa ilang mga paraan ito ay uri ng isang multong Sansinukob - mga bangkay, mga zombie stars, na magdadala sa atin sa hinaharap.
Isang black dwarf ang magiging huling kapalaran ng mga huling bituin.
White dwarfs na naging sobrang malamig, na halos hindi sila naglalabas ng anumang init o liwanag.
Ang mga black dwarfs ay madilim, makakapal, nabubulok na mga bola ng lumubhang bagay..
Mas kaunti pa kaysa sa mga abo ng mga bituin,
Ang mga constituent atoms ay mahigpit na pagdudurog
na ang mga white dwarfs ay milyong beses na mas makapal kaysa sa ating araw.
Matagal ang mga bituin upang maabot ang puntong ito
naniniwala kami na kasalukuyang walang white dwarfs sa Sansinukob.
Mayroon tayong tulin ng buhay na nakabatay sa enerhiyang magagamit sa atin ngayon.
Maaari mong isipin ang pamumuhay, nakakamalay na sistema, na kung saan ay may iba't ibang tulin at samakatuwid,
maaaring pahabain, o kahit, mas malayo kaysa sa iniisip mo.
Maaari kang magkaroon ng isang buhay na sistema
kung saan, nagkaroon ng pag-iisip bawat 10 trilyon taon, na tila normal.
Kahit na ang ating buhay ay namatay, maaaring isipin ng isa
sa ilang oras na nagkataong malayo sa hinaharap,
nangyayari ang isang pagbabagu-bago na nagpapahintulot sa matalinong buhayna muling umiiral, nang ilang sandali.
Kaya maaari kang magkaroon ng mga isla sa oras ng katalinuhan.
Isang proton, isa sa mga pangunahing mga bloke ng gusali ng atomic matter, kung saan tayo ginawa,
ay maaaring gumuho.
Anumang materyal na umiiwas sa hila ng black hole
ay maararing mamamatay habang ang mga proton ay nasisira.
Ang bagay sa loob ng black hole, ang huling bagay sa Sansinukob,
ay maglaho, at dadalhin sa walang bisa bilang radiation
na walang mag-iiwan.
Nang nawala ang mga black dwarf, walang isang atom ang mag-iiwan.
Ang lahat ay mananatili sa ating kosmos ay magiging mga particle ng mga white at black hole.
Ang palaso ng oras ay lumilikha ng maliwanag na bintana sa pagbibinata ng Sansinukob
kung saan posible ang buhay.
Pero ito ay isang bintana na hindi mananatiling bukas ng matagal
Bilang bahagi ng haba ng buhay ng Sansinukob, bilang sinusukat mula sa simula hanggang sa pagsingaw ng huling black hole,
Ang buhay, tulad ng alam natin, ay posible lamang sa
isang ikaslibo ng isang bilyon bilyon bilyon, bilyon bilyon bilyon bilyon bilyon bilyon, ng porsiyento.
Ang mga black hole ay naging pangunahing pagbuo ng bloke ng Sansinukob.
Ang kalawakan ay magiging isang napakalaking black holes sa gitna, na may mga maliit na black hole na umiikot nito.
Ang mga zombie galaxies na puno ng black hole ay patuloy na nagbabago.
Kakainin nila ang bawat isa, at sila ay lumalaki, at marahil sila ay magiging supermassive black hole at patuloy itong lumalaki.
Ang Sansinukob ay magiging isang kapana-panabik at dynamic na lugar
ito lang ang time scales na pinag-uusapan natin ay naging trillyong taon, sa halip na libo o milyong taon.
Ang mga black hole ay maaaring humagupit sa space-time tulad ng mga mallet sa isang drum.
At meron itong katangiang kanta,
Isipin mo ang dalawang black hole na nabubuhay ng matagal ng magkasama
Sa dulo ng kanilang mga buhay sila ay pagpunta sa paligid ng bawat isa, tumatawid ng libu-libong kilometro sa bahagi ng isang segundo.
Habang ginagawa nila ito, iniwan nila sa kanilang kalagayan isang ring ng espasyo - isang aktwal na alon sa space-time.
Ang space ay pinisilin at humahaba habang nagmumula ito mula sa mga black hole na humahampas sa Sansinukob.