Λοιπόν, ως παιδί,
περνούσα όλο τον χρόνο μου στο σπίτι της προγιαγιάς μου.
Τις ζεστές, υγρές, καλοκαιρινές ημέρες, έτρεχα στο πάτωμα
και κόλλαγα το πρόσωπό μου μπροστά από το μοναδικό κλιματιστικό.
Αλλά δεν καταλάβαινα ότι αυτή η απλή εμπειρία,
παρότι σύντομη,
ήταν προνομιακή στην κοινότητά μας.
Καθώς μεγάλωνα, οι ιστορίες για γείτονες που έφτιαχναν πλαστούς λογαριασμούς
ή που έκλεβαν ρεύμα
μου φαινόντουσαν φυσιολογικές.
Τον χειμώνα, αγωνίζονταν να ζεσταθούν,
δεν είχαν άλλη επιλογή από το να παρακάμψουν τον μετρητή
αφού τους είχαν κλείσει το ρεύμα,
ώστε να κρατήσουν την οικογένειά τους ζεστή για μία ακόμα ημέρα.
Αυτά τα επικίνδυνα περιστατικά μπορεί να συμβούν
όταν οι άνθρωποι αντιμετωπίζουν αδιανόητες επιλογές.
Στις ΗΠΑ, ο μέσος Αμερικανός ξοδεύει το 3% του εισοδήματός του στο ρεύμα.
Σε αντίθεση, αγροτικοί πληθυσμοί ή με χαμηλό εισόδημα
μπορεί να ξοδεύουν το 20%, ακόμα και το 30% του εισοδήματος σε ρεύμα.
Το 2015, αυτό οδήγησε 25 εκατομμύρια κόσμο να χάσουν γεύματα
ώστε να έχουν ρεύμα στο σπίτι τους.
Έτσι λοιπόν το ρεύμα γίνεται εμπόδιο.
Αλλά τα ενεργειακά βάρη δεν είναι απλά ένα πρόβλημα αριθμών.
Αφορούν αδιανόητες και επικίνδυνες επιλογές:
Κάνετε το εμβόλιο της γρίπης στο παιδί
ή το ταΐζετε;
Ή το κρατάτε ζεστό;
Είναι μια αδιανόητη επιλογή,
και σχεδόν κάθε μήνα,
επτά εκατομμύρια άνθρωποι επιλέγουν μεταξύ ιατρικής φροντίδας και ρεύματος.
Αυτό φανερώνει ένα πολύ μεγαλύτερο και συστημικό θέμα.
Οι οικογένειες με μεγάλα ενεργειακά βάρη, είναι ποσοστιαία δυσανάλογα έγχρωμοι
που ξοδεύουν περισσότερα ανά τετραγωνικό σε σχέση με τους λευκούς.
Το ίδιο ισχύει για νοσοκόμες, βετεράνους, ακόμα και δασκάλους
που συμπεριλαμβάνονται στο σύνολο των 37 εκατομμυρίων ανθρώπων κάθε χρόνο
που αδυνατούν να πληρώσουν το ρεύμα για τις πιο βασικές ανάγκες τους.
Ως αποτέλεσμα, αυτοί με το υψηλότερο ενεργειακό κόστος
να έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες για καρδιακές παθήσεις ή άσθμα.
Κοιτάξτε -- έχουμε πυραύλους για τον Άρη και τεχνητή νοημοσύνη τσέπης,
έχουμε τα εργαλεία να αντιμετωπίσουμε αυτές τις συστημικές ανισότητες.
Η τεχνολογία υπάρχει.
Το κόστος για ανανεώσιμες πηγές, μόνωση, τοπικά δίκτυα, τεχνολογία έξυπνου σπιτιού
μειώνεται συνεχώς.
Ωστόσο, αν και προχωράμε στο θέμα του ισότιμου κόστους,
η πλειοψηφία όσων έχουν ηλιακές λύσεις
βγάζουν πολύ παραπάνω από τον μέσο Αμερικάνο.
Για αυτόν τον λόγο, στα 22 μου, ίδρυσα τον μη-κερδοσκοπικό RETI.
Με αποστολή να μειώσουμε τα ενεργειακά προβλήματα εργαζόμενοι με τις κοινότητες,
υπηρεσίες κοινής ωφέλειας και κυβερνητικές οργανώσεις
για να παρέχουμε δίκαιη πρόσβαση σε καθαρή ενέργεια,
αποδοτική και σε τεχνολογία ενέργειας.
Αλλά δεν υπάρχει μόνο μία λύση για το πρόβλημα αυτό.
Πιστεύω στη δύναμη των τοπικών κοινοτήτων,
και στη μεταμορφωτική δύναμη των σχέσεων.
Έτσι αρχίσαμε να δουλεύουμε απευθείας με τις κοινότητες
που έχουν τα μεγαλύτερα ενεργειακά βάρη.
Κάνουμε σεμινάρια, εκδηλώσεις για κοινότητες
για την ενεργειακή φτώχεια,
και πώς μπορούν και με μικρές αλλαγές στα σπίτια τους
όπως καλύτερη μόνωση στα παράθυρα και θερμοσίφωνες
μπορούν να μεγιστοποιήσουν την αποδοτικότητα.
Συνδέουμε γειτονιές με το ηλιακό δίκτυο
και ηγούμαστε έρευνα στην κοινότητα για λύσεις έξυπνου σπιτιού
και προγράμματα εγκατάστασης
για να βοηθήσουμε τις οικογένειες να μειώσουν τα έξοδα.
Συνεργαζόμαστε απευθείας με τους εκλεγμένους υπεύθυνους,
ζητώντας περισσότερο δίκαιη τιμολόγηση,
γιατί για να πετύχει αυτό το όραμα ενεργειακής ισότητας,
πρέπει να δουλέψουμε μαζί σταθερά.
Οι ΗΠΑ ξοδεύουν πάνω από τρία δισεκατομμύρια κάθε χρόνο
σε επιδοτήσεις για τους λογαριασμούς.
Και αυτά τα προγράμματα βοηθούν εκατομμύρια ανθρώπους,
αλλά είναι μόνο ένα μικρό μέρος των όσων χρειάζονται βοήθεια.
Για την ακρίβεια,
υπάρχει ένα κενό 47 δισεκατομμυρίων δολαρίων για την οικιακή ενέργεια,
έτσι οι επιδοτήσεις από μόνες τους δεν είναι μια βιώσιμη λύση.
Αλλά χτίζοντας την ενεργειακή ισότητα και αντοχή στις κοινότητες μας,
μπορούμε να διασφαλίσουμε δίκαιη και αμερόληπτη πρόσβαση
σε ενέργεια που είναι καθαρή, αξιόπιστη και οικονομική
Σε μεγάλη κλίμακα, η τεχνολογία αυτή που είναι καθαρή και αποδοτική
βελτιώνει δραματικά τη δημόσια υγεία.
Και για εκείνους με υψηλό ενεργειακά βάρη,
μπορεί να τους βοηθήσει να σώσουν το 20% του εισοδήματός τους --
το 20% του εισοδήματος ανθρώπων που αγωνίζονται για τις βασικές ανάγκες.
Αυτό αλλάζει τη ζωή.
Είναι μια ευκαιρία για τις οικογένειες να χρησιμοποιήσουν ότι εξοικονομούν
για να υποστηρίξουν το μέλλον τους.
Θυμάμαι την προγιαγιά μου και τους γείτονές της,
τις αδιανόητες επιλογές που έπρεπε να κάνουν
και το αποτέλεσμα αυτών σε όλη την κοινότητά μας.
Αλλά αυτό δεν αφορά μόνο εκείνους.
Υπάρχουν σήμερα εκατομμύρια άνθρωποι που αναγκάζονται να κάνουν τις ίδιες επιλογές.
Γνωρίζω πως το υψηλό ενεργειακό κόστος είναι δύσκολο να ξεπεραστεί,
αλλά μέσα από τις σχέσεις με την κοινότητα και την τεχνολογία,
έχουμε τα εργαλεία για να τα ξεπεράσουμε.
Και όταν το κάνουμε,
όλοι θα είμαστε πιο ανθεκτικοί.
Σας ευχαριστώ.
(Χειροκρότημα)