Denk aan je smartphone of laptop
ze weten er alles van.
Elke chip, waar het wordt geproduceerd,
en dan... weet je niets meer.
E-waste ontstaat doordat dingen geen nut meer hebben, dus gooien we ze weg.
We verergeren dat probleem doordat de manier van ontwerp en productie
het moeilijk maakt ze uit elkaar te halen,
en bruikbare materialen eruit te halen en te hergebruiken.
♪ The tubes are connected to the chassis ♪ ♪ The chassis is connected to the big... ♪
Ik heb gehoord dat hier ruim 4.000 mensen werken.
Ik ben hier nu ongeveer 15 jaar.
We ontdekten dat de meesten veel zware metalen in hun bloed hadden.
Ik denk dat niet alleen Afrika met dit e-waste-probleem te maken heeft,
omdat elektronica en elektrische apparaten deel uitmaken van ons dagelijks leven.
We kunnen deze producten gewoon niet leveren
voor de 7-9 miljard mensen die ooit op de planeet zullen zijn
als we het meeste weggooien nadat ze 2, 3 jaar zijn gebruikt.
Naarmate apparaten betaalbaarder worden en de vervangingscycli korter,
stapelen meer "oude" dingen zich op.
Alle schermen en laptops die we wegdoen - samen met oude magnetrons en koelkasten -
groeien uit tot bergen elektronisch afval.
in één jaar tijd hebben we 44,7 miljoen ton e-waste gegenereerd,
het equivalent van 4.500 Eiffeltorens.
Lang voordat onze computers trager worden
en onze smartphones teveel krassen krijgen, blijven ze waarde bevatten,
met kleine hoeveelheden edele metalen zoals goud en zilver,
die in 2016 goed waren voor naar schatting 55 miljard euro aan grondstoffen.
Dus waarom wordt maar 20% ingezameld en gerecycled?
We generaliseren als we denken aan e-waste,
het is anders als je denkt aan een oude beeldbuismonitor,
of aan een moderne en eigentijdse smartphone.
Maar we kunnen zeker veel waarde van e-waste terugkrijgen
Dat moet de stimulans zijn voor recyclen.
Ik ben hoogleraar aan het MIT, en run het Senseable City Lab,
en het ontwerpbureau Carlo Ratii Associati.
We richtten ons hier op met ons project Trash-Track.
Een paar jaar geleden werkten we samen met de stad Seattle
en plakten elektronische tags op afval, om het te volgen.
We volgden bananenschillen, oude beeldbuismonitoren,
computers, cartridges, enzovoort.
Veel kwam terecht bij de grenzen van de VS,
waarna we het niet meer konden volgen.
Wanneer e-waste de grenzen van de VS bereikt,
kan het naar Mexico gaan of zelfs Afrika, India of Azië.
populaire bestemmingen voor Amerikaans e-waste,
en voor andere ontwikkelde landen.
Het maakt het extra complex dat in die regio's
het meeste e-waste niet van ons komt, maar daar wordt gegenereerd.
Welkom in Agbogbloshie in Ghana, 's werelds grootste e-waste dump.
Hier staan jonge mensen bloot aan lood, kwik en arseen
om edele metalen uit oude elektronica te halen.
Op mijn eerste dag hier was ik geschokt.
Je ziet wat voor werk mensen doen.
Ze snijden zichzelf, ze stellen zich bloot aan zoveel dingen.
Mijn naam is Bennett Nana Akuffo.
Ik ben projectmanager voor Green Advocacy Ghana.
De jongens hier rijden meestal met vrachtwagens naar de huizen.
Bij mij thuis zouden ze zeker een koelkast meenemen.
Die brengen ze dan helemaal hierheen, ze snijden het in stukjes.
Ze halen aluminium uit de behuizing.
Ze halen koper uit de motor in de koelkast.
Ze snijden het met een hamer en een beitel
en verbranden de kabels die ze vinden om koper te extraheren
en gebruiken het piepschuim als een soort brandstof.
Als ze dus al die metalen moeten verwerken,
voegen ze het piepschuim toe en steken het in brand.
De bodem is dus sterk verontreinigd,
en de niveaus van lood, cadmium en arseen in de bodem blijven stijgen.
We hebben de gezondheid van de mensen onderzocht
en vonden dat de meesten teveel zware metalen in het bloed hadden.
Zware metalen worden met kanker en andere ziekten in verband gebracht.
Deze hele plaats is als een commerciële wijk;
mensen verkopen water en drankjes,
anderen zijn aan het werk of rapen spullen van de vloer.
Het is dus een hele gemeenschap op zich.
Ik hoor dat er hier ruim 4.000 mensen werken
en de meesten brengen hier hun hele dag door.
Velen zouden worden blootgesteld.
De meeste mensen zien Agbogbloshie als een vuilstortplaats.
Maar het is een dienst die ze bewijzen aan gewone Ghanezen.
Het is slecht, maar we hebben het nodig.
Als Agbogbloshie niet bestond, wat zou er dan gebeuren met onze oude voertuigen,
onze oude koelkasten, tv-toestellen en zo.
Wat kan voorkomen dat oude elektronica op sites als de Agbogbloshie-dump eindigt?
En hoe kunnen ze dan veilig worden hergebruikt?
Bij IDEO hebben we altijd de missie gehad
om mensen te verbinden met technologie via design.
Ik ben Tim Brown en de CEO van het designbedrijf IDEO.
Toen we begonnen maakten we de eerste muis voor de originele Macintosh-computer,
de eerste laptop, en de eerste automatische defibrillator.
We begrijpen de complexiteit van de systemen,
die de producten en diensten ondersteunen. nu zoveel beter.
Daarom raakten we geïnteresseerd in de circulaire economie
en de noodzaak om, naast de gebruikscycli van producten,
ook na te denken over wat er daarna mee gebeurt.
Ik ben Vincent Biruta en de minister van Milieu van de Republiek Rwanda.
We hebben elk jaar te maken met 10.000 ton e-waste.
We hebben besloten om een ​​e-waste-installatie op te zetten
met de capaciteit om deze 10.000 ton per jaar te verwerken.
Nu knapt de tweede fabriek in Rwanda computers op,
tot dusver 400 computers die worden uitgedeeld aan scholen.
We sturen plastic onderdelen naar bedrijven die plastic recyclen
en metalen onderdelen naar de staalindustrie.
In een tweede fase willen we
de edele metalen uit deze elektronische apparaten terugwinnen.
Ook Ghana heeft vooruitgang geboekt
met wetgeving die het verkeerd omgaan met e-waste verbiedt
Zelfs op die beruchte vuilstortplaats
komen er schonere alternatieven voor verbranding.
Met hulp van Pure Earth, een in de VS gevestigde NGO,
besloten we dat we verbranding willen uitschakelen
als middel voor koperextractie.
We hebben hier deze pilotsite met draadstrippers opgezet
en je ziet de gaten waar je de kabels doorheen duwt,
dus dit zijn de maten van kabels die we kunnen recyclen.
Binnen enkele seconden is het klaar.
Plastic gaat er aan de ene kant in, metaal komt er aan de andere kant uit.
Als je kabels hierheen brengt, krijg je schoon koper of aluminium.
Dus de jongens zullen meer geld overhouden.
E-waste is nu de snelst groeiende afvalstroom ter wereld
Om het te vertragen, moeten consumenten en fabrikanten
hun mening over elektronica veranderen.
Het begint bij ontwerp en daar start ook de oplossing.
Voor een serieuze circulaire economie, moeten we de cirkel rond maken.
Creëer nieuwe ideeën over leveren.
We hoeven niet zoveel apparaten te gebruiken.
Met bepaalde componenten die vele levens hebben.
En als we ze moeten weggooien,
zorgen we er voor dat we ze weggooien waar er voorzieningen zijn.
We willen nog steeds al die mooie producten bezitten
maar dat lijkt niet het juiste model.
We zouden ze wellicht helemaal niet moeten kopen,
maar als diensten moeten afnemen,
zodat fabrikanten een echte reden hebben om ze terug te nemen.
We zullen de komende jaren heel creatief moeten zijn
om deze problemen op te lossen.