dzień dobry drodzy przyjaciele
dzisiaj jest siódmy październik
rok 2012
jesteśmy w
Still Water Meditation Hall, Upper Hamlet
dziasiaj jest pierwszy dzień odosobnienia,
drugi dzień odosobnienia,
mam nadzieję, że spaliście dobrze poprzedniej nocy
46 lat temu,
byłem zaproszony przez Cornell Univesity
w Ithaca New York
aby przyjechać i dać serie lekcji
o sytuacji w Wietnamie
wojna w Wietnamie była niszczycielska
bardzo destrukcyjna,
wielu z nas w Wietnamie, nie chciało
iść na wojnę,
lecz nie mieliśmy praw,
powiedzieć to ,
większość nie chciała iść na wojnę,
wietnamczycy walczyli z sobą,
używali zagranicznej ideologii,
i zagranicznej broni,
po jednej stronie był marksizm, leninizm
po drugiej stronie był kapitalizm,
i komunizm,
my importowaliśmy ideologię z zewnątrz,
także importowaliśmy broń
z zewnątrz,
nie byłó ci wolno
podnieść swojego głosu za pokojem
ponieważ dwie wojenne partie,
chciały być na tej wojnie,
i niszczyli drugą stronę,
komunistyczna strona była sponsorowana
przez Rosję i Chiny
a antykomunistyczna strona
sponsorowana była przez Amerykę
i inne państwa,
byliśmy złowieni
był moment pokoju w Wietnamie
lecz pod ziemią
ponieważ ryzykowałeś życie
jeśli mówiłeś o pokoju,
byłem w Weitnamie
pracując z grupą młodych ludzi
próbowaliśmy rozproszyć pokojową literaturę
napisali anty wojenną poezję,
która nie dostała pozwolenia do publikacji,
lecz grupa studentów,
której przewodniczyłem
próbowali opublikować ją mimo wszystko
tytuł poezji to
przyłączmy się do naszych .. i módlmy się
gołąb, biały gołąb pokoju
pojawi się w naszym kraju
i
książka poezji sprzedawałą się bardzo dobrze
w podziemiu,
ryzykowaliśmy że
zostaniemy aresztowani jeśli będziemy mieli jedną kopię
ja także napisałem,
wołajac do zaprzestania działań wojennych
tytuł książki
to lotos w morzu ognia,
książka był także publikowana przez Hil & Wang
w New York
sister .....
która jest dzisiaj tu z nami
ona była aresztowana w Hue
ponieważ miała jedną kopię tej książki
chcieliśmy mówić nie mogliśmy
aby wojna trwała
chcieliśmy pojednania
w tym czasie ja założyłem
instytut najwyższych studiów buddyjskich,
takze buddyjski uniwersytet,
zwany Van Hanh University
i szkołę młodych dla pomocy socjalnej
aby trenować młodych pracowników aby pomóc odbudować
wioski które była zniszczone
przez bomby,
i organizowali obóz dla uchodźców,
nową wioskę aby pomóc ludziom
powrócić do swojego życia,
trenowaliśmy wielu młodych pracowników socjalnych do tej pracy
którzy mieli dbać o poranionych ludzi,
dbać o sieroty,
my także organizowaliśmy przejściowe wioski,
gdzie nauczaliśmy mieszkańców jak organizować siebie,
w materii, zdrowia i edukacji,
itd,
trenowaliśmy młodych pracowników socjalnych,
wśród nich młodych mnichów i mniszki,
i świeckich ludzi,
dedykowanych aby pracować w pokoju i
odbudowy,
i wielu naszych pracowników
podczas swojego czasu pracy
byli porwani
lub eliminowani przez wojenne partie,
wielu uczniów moich zniknęło,
podczas swojej służby, zaginieni w akcji
oni nie nosili sobą broni,
lecz serce pełne miłości i służby,
zabili wielu naszych pracowników socjalnych,
my tylko pracowaliśmy dla pojednania,
lecz oni nie lubieli nas,
w sytuacji wojny jak ta,
jeśłi chciałeś być bezpieczny
musiałeś należeć
do jednej wojnnych partii,
musiałeś opowiedzieć się
za którąś ze stron
jeśli wybrałeś stroną to ona ciebie chroniła
jeśli nie wybrałeś strony byłeś eksponowany na eliminację
dwóch stron,
byłeś narażony na eliminację z
dwóch stron,
pokój który zaprosiliśmy do Wietnamu
był swego rodzaju niebezpieczeństwem
byliśmy prześladowani przez dwie strony
było wielu podejrzanych
że pracujemy dla drugiej strony
pewnego dnia kiedy przyszlii
do szkoły pracowników socjalnych
zaatakowali nas,
byliśmy tylko pracownikami socjalnymi
którzy próbowali pomóc mieszkańcom
odbudować zniszczone wioski,
i podejrzewali nas
że jesteśmy po drugiej stronie,
fanatyczni katolicy
fanatyczni komuniści
przychodzili i zabijali
wielu naszych pracowników socjolnych
w naszej szkole młodych pracowników socjalnych
i wrzucili granat do mojego pokóju
ponieważ mieli zrobione rozpoznanie przedtem
wiedzieli, że ja spałem
to było w Phap Van temple
the kościół jest jak kaplica dla całej
szkoły pracowników socjalnych
szkoła młodych pracowników socjalnych
była zbudowana przez nas samych,
przez pracowników socjalnych
my położyliśmy cegły,
zbudowaliśmy nasze klasy
zbudowaliśmy nasze kwatery mieszkalne
zrobiliśmy wszystko,
nie śmieliśmy pytać o
żadne wsparcie rządu,
ponieważ jeśli to zrobilibyśmy
przynależelibyśmy do jednej z wojennych partii
bazowaliśmy na oddolnych ludziach
aby mieć materiał,
żywność i inne rzeczy
aby móc zorganizowac
szkołę dla pracownikó socjalnych
tej nocy kiedy oni wrzucili granat do mojego pokoju
szczęśliwie nie byłem tam,
wyjechałem jeden dzień wcześniej,
do USA
aby dać serie lekcji
w Cornell University,
w przeciwnym przypadku nie mógłbym być tutaj,
i wiecie, że od tego czasu byłem
próbowałem powiedzieć w US
i Europie
że nie chcieliśmy wojny
próbowałem mówić do większości
dlatego rząd
nie pozwalał mi wrócić do domu,