Երբևէ մտածե՞լ եք՝ ինչ է հեռավորությունը:
Ըստ ֆիզիկայի՝ այն 2 կետերի միջև ընկած տարածությունն է:
Իսկ երբևէ մտածե՞լ եք, թե ինչպես կարող է
ազդել հեռավորությունը մարդու՝
ինքն իրեն վերագտնման հարցում:
Եղել են չէ՞ պահեր, որ ցանկացել եք հեռու լինել բոլորից,
միայնանալ, մտածել ու մտածել:
Ոմանց համար հեռավորությունը դա
հարմարավետության զոնայից դուրս գալն է:
Ոմանց համար այն նոր արկած է,
իսկ ոմանք ուղղակի փնտրում են նոր "ես":
Հեռավորությունը այն է, ինչը մեզ գիտակցել է տալիս
ամենափոքր մանրուքների մասին:
Մարդուն կյանքի որևէ ժամանակահատվածում
անհրաժեշտ է հեռավորություն, որպեսզի վերանայի
ինքն իրեն և վերագտնի աշխարհը յուրովի:
Երևի մեզանից քչերը կիմանան,
որ ըստ Սթիվ Ջոբսի համանուն գրքի՝
Սթիվ Ջոբսը կյանքի այն ժամանակահատվածում,
երբ լրջորեն հետաքրքրված էր բուդդիզմով
և աշխատում էր Atari համակարգչային կազմակերպությունում,
իր իսկ խնդրանքով ցանկանում է ուղևորվել Հնդկաստան,
որպեսզի ուսումնասիրի բուդդիզմը ավելի մանրամասն:
Հասնելով Հնդկաստան և իմանալով այն գուրուի մասին,
որը մահացել էր և որը նրան պետք է պատմեր բուդդիզմի մասին,
Ջոբսը որոշում է ինքնուրույն ուսումնասիրել բուդդիզմը:
Բարձրանում է հնդկական լեռներ,
այնտեղ մնում, ուսումնասիրում:
Հետ վերադառնալուց հետո Ջոբսը
անմիջապես հիմնում է Apple-ը:
Երևի մեզ համար զարմանալի է, չէ՞:
Մեր օրերի IT հանճարներից մեկը հնդկական լեռներում մնալուց հետո
հետ է վերադառնում և հիմնում Apple-ը:
Մեզանից շատերը երևի հպարտացել և հիացել են
Այվազովսկու ծովանկարներով, բայց երևի քչերը գիտեն,
որ կյանքի 4 կարևորագույն կտավները
Այվազովսկին ստեղծել է այն ժամանակ,
երբ գտնվում էր Ղրիմի թերակղզում,
երբ միայնակ էին, կային միայն ծովը և ինքը:
Հեռավորությունը շատ մեծ կարևորություն ունի մեր կյանքում:
Այն օգնում է ավելի գնահատել այն մարդկանց,
ովքեր գտնվում են մեզ հետ նույն տարածության մեջ:
Այս առիթով ամերիկացի արձակագիր
Ալեքսանդր Հերմոնն ասել է՝
<<Թվում է, թե մենք՝ մարդիկս, իրար սիրում ենք,
երբ մեր միջև 2 մայրցամաքներ կան:
Սիրո ամենօրյա գործողությունը տանը իրականացնելը մի փոքր դժվար է,
երբեմն տարածություն է անհրաժեշտ>>:
Երևի ձեզանից շատերը կմտածեն,
որ շատ անսիրտ, դաժան մարդ եմ
և չեմ մտածում, որ հնարավոր է, որ կարոտենք միմյանց:
Բայց դա այդքան էլ այդպես չէ:
Ամերիկյան Good Night Lamp ընկերությունը
ստեղծել է լամպեր, որոնք բաժանվում են
հարազատների և ընկերների միջև,
երբ նրանք պատրաստվում են մեկնել ճանապարհորդության
կամ գտնվելու են հեռավորության վրա:
Լամպերը բաժանվում են ընկերների միջև
և լամպերը սկսում են վառվել այն ժամանակ,
երբ մեր հարազատներից մեկը գնում է աշխատանքի, հետ է
վերադառնում, սկսում է ուտել, հորանջում է, պառկում է քնելու:
Հետաքրքիր է չէ՞:
Այս կերպ Good Night Lamp ընկերությունը
փորձել է կրճատել հեռավորությունը:
Եվ եկեք սիրենք իրար թե՛ մոտ և թե՛ հեռու տարածությունում:
Թող որ հեռավորությունը չհհանդիսանա խոչընդոտ սիրելու համար:
Ելույթս կավարտեմ նոբելյան մրցանակակիր Ալբեր Քամյուի խոսքերով.
"Հեռավորությունը դա մեծագույն և լրջագույն գիտություն է,
որը օգնում է մեզ վերագտնել ինքներս մեզ և վերագտնել աշխարհը յուրովի, այլ տեսանկյունից":