Mamy kryzys związany z plastikiem.
Ale kto jest za to odpowiedzialny? Jak można to odwrócić?
Oto kilka faktów.
Ponad połowę plastiku na świecie
wytworzono w ciągu ostatniej dekady.
Przetworzono z tego tylko 9%.
Zanim winę za ten fatalny wskaźnik zrzucimy na leniwego sąsiada,
zróbmy krok w tył i zobaczmy,
jak do tego w ogóle doszło.
Po odpowiedź na to pytanie
trzeba wrócić do początku powstania plastiku.
Nie aż tak daleko.
Teraz dobrze.
To odwierty.
Większość plastikowego *** walającego się po świecie
ma tu swój początek.
W ostatnich dziesięciu latach
rządy wydały miliardy dolarów na ulgi podatkowe
i zlikwidowały zasady ochrony środowiska,
by zachęcić do wydobywania ropy i gazu ziemnego.
Dzięki temu ropa i gaz były na tyle tanie,
że firmy jak Dow czy Exxon
też przeszły na plastik.
Dużo taniej ropy i taniego gazu
to dużo tanich tworzyw sztucznych.
Plastik to najszybciej powiększające się źródło gazów cieplarnianych,
jak CO2 i metan.
Firmy produkujące dobra konsumpcyjne
zaczęły wykorzystywać ten tani plastik
do produkcji opakowań i jednorazowych produktów,
które nie zostaną przetworzone.
Nie ma przepisów nakładających na producentów
odpowiedzialność za wytworzone śmieci.
Kto więc za to zapłaci?
Zgadza się. My. Podatnicy.
Firmy produkujące i wykorzystujące jednorazowe plastiki,
chcą, by wierzono, że recykling załatwi sprawę.
Okazuje się, że recykling plastiku zwykle jest droższy
niż jego produkcja.
Niektóre miasta
rozważają nawet rezygnację z programów recyklingu.
Na przykład Maine.
Jego mieszkańcy chcą postępować słusznie,
ale produkty nadal są pakowane w marnotrawny sposób.
Miasta mają problem, co zrobić z opakowaniami
trafiającymi na wysypisko.
Gdy ludzie produkujący plastik nie odpowiadają,
ani nie płacą za swoje śmieci, dzieje się źle.
Naprawdę źle.
Wielu więc wraca do tematu opakowań
i radzenia sobie z odpadami.
Jednym ze sposobów
jest zasada poszerzonej odpowiedzialności producenta, czyli EPR.
Inaczej "zanieczyszczający płaci" lub "świetny pomysł".
Zasada ta zobowiązuje firmy do wzięcia odpowiedzialności
za produkty, które trafiają na półki.
Na przykład poprzez płacenie więcej za to, czego nie da się przetworzyć.
USA nie wymaga od producentów pomocy w zarządzaniu odpadami,
ale wiele innych miejsc owszem,
włączając kilka prowincji Kanady i wszystkie kraje UE.
Niektóre przepisy obowiązują od 30 lat,
a w wielu z tych miejsc poziom recyklingu sięga 80%.
Gdy firmy biorą odpowiedzialność za swoje odpady,
dzieje się magia.
Stwierdzają, że taniej jest zmniejszyć ilość opakowań,
niż płacić za zrobienie z nimi porządku.
W tym tkwi piękno rozszerzonej odpowiedzialności.
Może pomóc już na wstępie zmniejszyć ilość śmieci,
poprawić recykling poprzez czystsze strumienie odpadów
i zająć się tematem zmian klimatycznych.
Wraz z innymi sposobami redukowania plastiku,
jak zakaz używania torebek i pianek,
recykling poprzez EPR dla opakowań jest tym, czego potrzeba światu.
Co sądzisz o EPR?
Daj znać w komentarzu.
Dzięki za obejrzenie.
Jeśli podobał ci się film, polub i zasubskrybuj.