1916'nın soğuk bir kış gecesinde
Felix Yusupov endişeyle akşamki misafirleri için hazırlandı.
Diğer dört tanesi onu öldürmeyi deneyip başarısız olmuş olsalar da
her şey planlandığı gibi giderse misafiri sabaha ölmüş olacak.
Rus monarşisi çöküşün eşiğindeydi,
Yusupov ve aristokrat yandaşlarına göre
akşam yemeğine davet ettikleri kutsal adam hepsinin tek sebebiydi.
Ama o kimdi
ve bir imparatorluğun kaderi için tek bir keşiş nasıl suçlanabilirdi?
Grigori Yefimovich Rasputin 1869 yılında
Sibirya'da köylü bir ailede doğdu.
1890'larda Rus Ortodoks Kilisesi'ne dönmesi olmasaydı
küçük köyünde
belirsiz bir hayat yaşayabilirdi.
Mütevazı keşişlerden esinlenerek yıllarını
Rusya'da kutsal bölgeden kutsal bölgeye
gezinerek geçirdi.
Seyahatlerinde, yabancılar Rasputin'in çekici varlığıyla büyülendi.
Hatta bazıları onun kehanet ve tedavi gibi mistik güçleri olduğuna inandı.
Rasputin'in küçük çaplı soygun, içki ve önüne gelenle yatma alışkanlığına rağmen
keşiş olarak ünü Sibirya'yı aştı
ve hem sıradan insanların hem de güçlü Ortodoks din adamlarının dikkatini çekti.
Sonunda başkent St. Petersburg'a vardığında
Rasputin ruhani danışman olarak imparatorluk ailesinin
gözüne girebilmek için karizmasını ve bağlantılarını kullandı.
1905'in Kasım ayında
Rasputin sonunda Rus Çarı II. Nicholas ile tanıştı.
Nicholas ve karısı Alexandra Ortodoks Kilisesi'nin yanı sıra
mistisizm ve doğaüstü güçlere yürekten inanıyordu
ve bu Sibiryalı adam onları büyülemişti.
Özellikle Rusya ve onların ailesi için çalkantılı bir dönemdi.
Monarşi, 1905 Devrimi'nden sonra kontrolü
zorlukla sağlıyordu.
Siyasi mücadeleleri kişisel çalkantıyla şiddetlendi:
tahtın varisi Alexei'nin hemofili adında
hayatını tehdit eden bir kan hastalığı vardı.
Alexei 1912'de ciddi bir tıbbi kriz yaşadığında
Rasputin ebeveynlerine, doktorların tedavisini reddetmelerini tavsiye etti.
Alexei iyileşti, kraliyet ailesinin Rasputin'in sihirli,
iyileştirici güçlere sahip olduğu inancını güçlendirdi
ve kraliyet mahkemesindeki ayrıcalıklı yerini garantiledi.
Bugün biliyoruz ki doktorlar aspirin reçete etmişti;
aslında hemofiliyi kötüleştiren bir ilaç.
Bu olaydan sonra Rasputin bir kehanet söyledi:
eğer ölürse veya kraliyet ailesi onu terk ederse,
hem oğullarını hem de krallıklarını yakında yitireceklerdi.
Kraliyet ailesinin dışında, insanların Rasputin hakkında karışık görüşleri vardı.
Bir yandan, duyulmamış seslerini monarşiye yükselttiği için
köylüler onu kendilerinden biri olarak gördüler.
Fakat soylular ve din adamları varlığını hor gördüler.
Rasputin skandal davranışını asla bırakmadı,
sözde güçlerine şüpheyle yaklaştılar
ve kraliyet ailesini bozduğunu düşündüler.
Birinci Dünya Savaşı'nın sonunda
düzeni sürdürmenin tek yolunun, bu kutsal adamın kederini
ortadan kaldırmak olduğuna ikna oldular.
Bu kanı ile Yusupov,
Rasputin suikastını planlamaya başladı.
Kesin detaylar gizemli kalsa da
her şeyin nasıl açıklandığına dair en iyi tahmin Yusupov’un anılarındandır.
Rasputin'e siyanür içerdiklerine inandığı bir dizi hamur işini verdi.
Ancak Yusupov'un farkında olmadan,
ortak komplocularından biri saf değiştirdi
ve zehri zararsız bir madde ile değiştirdi.
Rasputin'in onları rahatsızlanmadan yemesi Yusupov'u şok etti.
Çaresizlik içinde Rasputin'i yakın bir mesafeden vurdu.
Ancak Rasputin iyiydi ve saldırganını yumruklayıp kaçtı.
Yusupov ve suç ortakları onu takip etti,
sonunda Rasputin'i alnından bir kurşunla öldürüp
cesedini Malaya Nevka nehrine attılar.
Ancak, Rasputin'in ölümü monarşinin otoritesini dengelemekten çok
köylüleri öfkelendirdi.
Tıpkı Rasputin'in kehanet ettiği gibi,
cinayetini hızlı bir şekilde kraliyet ailesinin son bulması takip etti.
Rus monarşisinin çöküşü
keşişin lanetinin bir ürünü mü
yoksa yapımdaki onlarca yıl süren siyasi gerilimlerin sonucu mu,
asla bilemeyebiliriz.